Τρίτη, 19 Ιουλίου 2016

Του Γιάννη Γκινοσάτη*
Το 5ο Συνέδριο του ΕΠΑΜ ενέκρινε ένα ψήφισμα με το οποίο ανέλαβε την υποχρέωση να υλοποιήσει αμέσως μόλις αναλάβει την εξουσία μία σειρά προγραμματικών του δεσμεύσεων, ομολογώντας ότι αν δεν το κάνει αυτό μέσα σε τρεις μήνες, θα έχει διαπράξει το αδίκημα της εξαπάτησης εκλογέων και σε περίπτωση που τα μέλη του που συμμετέχουν σε θέσεις κυβερνητικής ευθύνης δεν παραιτηθούν, θα έχουν διαπράξει το κακούργημα της εσχάτης προδοσίας.
Παρά την σχεδόν ομόφωνη αποδοχή του από τα μέλη του Συνεδρίου, το ψήφισμα αυτό έτυχε αρνητικών έως και ειρωνικών σχολίων από συναγωνιστές του ΕΠΑΜ, οι οποίοι δεν είδαν αυτό ως μια πολιτική απόφαση για την προβολή της διαφορετικής πολιτικής φυσιογνωμίας του ΕΠΑΜ και ως ένα πρωτότυπο εργαλείο για πολιτική ζύμωση των προτάσεών του στον κόσμο, αλλά ως ένα νομικό μόνο κείμενο για να το πάρουμε και να πάμε στο δικαστήριο.
Επειδή λοιπόν φαίνεται ότι γίνεται μια προσπάθεια να απαξιωθεί το ψήφισμα ως κάτι που δεν είναι, με «νομικά» επιχειρήματα που συνοψίζονται στο συμπέρασμα ότι δεν επάγεται καμία έννομη συνέπεια και επειδή σε αυτή τη Χώρα όλοι γνωρίζουμε νομικά, ας μπούμε στη διαδικασία να μιλήσουμε και για την νομική αξία αυτού του ψηφίσματος, όσο πιο σύντομα και απλά γίνεται.
Σύμφωνα με το άρθρο 162 του Ποινικού Κώδικα με τον τίτλο «εξαπάτηση εκλογέων» όποιος με ψευδείς ειδήσεις ή συκοφαντικές διαδόσεις που ανάγονται στο πρόσωπο κάποιου υποψηφίου ή με άλλο τρόπο εξαπατά εκλογέα είτε για να μην ασκήσει το εκλογικό του δικαίωμα, είτε για να μεταβάλει το εκλογικό του φρόνημα σε κάποια από τις εκλογές που αναφέρονται στο άρθρο 161 τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών και με χρηματική ποινή και με το άρθρο 134 με τον τίτλο Έσχατη προδοσία στην παράγραφο 2 προβλέπεται ότι με ισόβια ή πρόσκαιρη κάθειρξη τιμωρείται όποιος, εκτός από την περίπτωση της προηγούμενης παραγράφου: α) επιχειρεί με βία ή απειλή βίας ή με σφετερισμό της ιδιότητάς του ως οργάνου του Κράτους να καταλύσει ή να αλλοιώσει ή να καταστήσει ανενεργό, διαρκώς ή προσκαίρως, το δημοκρατικό πολίτευμα που στηρίζεται στη λαϊκή κυριαρχία ή θεμελιώδεις αρχές ή θεσμούς του πολιτεύματος αυτού..
Και τα δύο παραπάνω εγκλήματα διώκονται αυτεπαγγέλτως, δηλαδή οποιοσδήποτε εισαγγελέας μπορεί να κινήσει την διαδικασία για την ποινική δίωξη των προσώπων που διέπραξαν τα εγκλήματα αυτά και οποιοσδήποτε πολίτης αυτής της Χώρας μπορεί να τα καταγγείλει στην Εισαγγελική Αρχή, η οποία οφείλει να διερευνήσει την καταγγελία.
Περαιτέρω στο άρθρο 177 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας με τίτλο «Αρχή της ηθικής απόδειξης» προβλέπεται ότι οι δικαστές δεν είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν νομικούς κανόνες αποδείξεων, πρέπει όμως να αποφασίζουν κατά τη πεποίθησή τους, ακολουθώντας τη φωνή της συνείδησής τους και οδηγούμενοι από την απροσωπόληπτη κρίση που προκύπτει από τις συζήτησεις και που αφορά την αλήθεια των πραγματικών γεγονότων, την αξιοπιστία των μαρτύρων και την αξία των άλλων αποδείξεων. Αποδεικτικά μέσα, που έχουν αποκτηθεί με αξιόποινες πράξεις ή μέσω αυτών, δεν λαμβάνονται υπόψη στην ποινική διαδικασία, ενώ κατά το άρθρο 178 του ίδιου Κώδικα με τίτλο «Αποδεικτικά μέσα» ορίζεται ότι κυριότερα αποδεικτικά μέσα στην ποινική διαδικασία είναι: α) οι ενδείξεις β) η Αυτοψία γ) η πραγματογνωμοσύνη δ) η ομολογία του κατηγορουμένου ε) οι μάρτυρες και στ) τα έγγραφα.
Από τις παραπάνω διατάξεις συνάγεται ότι η ομολογία του κατηγορουμένου και τα έγγραφα που αποδεικνύουν με οποιοδήποτε τρόπο την ενοχή του, είναι αποδεικτικά στοιχεία που οδηγούν το δικαστήριο στην καταδίκη του.
Σύμφωνα με το άρθρο 914 του Αστικού Κώδικα όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει, ενώ κατά το άρθρο 932 του ιδίου Κώδικα, σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία, το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη κατά την κρίση του χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Αυτό ισχύει ιδίως για εκείνον που έπαθε προσβολή της υγείας, της τιμής ή της αγνείας του ή στερήθηκε την ελευθερία του. Τέλος το άρθρο 926 του Α.Κ. προβλέπει ότι αν από κοινή πράξη περισσοτέρων προήλθε ζημία ή αν για την ίδια ζημία ευθύνεται παράλληλα περισσότεροι, ενέχονται όλοι εις ολόκληρον. Το ίδιο ισχύει και αν έχουν ενεργήσει περισσότεροι συγχρόνως ή διαδοχικά και δεν μπορεί να εξακριβωθεί τίνος η πράξη επέφερε τη ζημία.
Ας υποθέσουμε τώρα ότι το ΕΠΑΜ έχει αναλάβει ή συμμετέχει στη διακυβέρνηση της Χώρας ή έχει καταφέρει στις εκλογές να εισέλθει στη Βουλή, αλλά αθετεί τις υποσχέσεις που έδωσε στον Ελληνικό Λαό με αυτό το ψήφισμα. Οποιοσδήποτε λοιπόν πολίτης και οποιοσδήποτε εισαγγελέας με βάση το ψήφισμα, το πολιτικό μας πρόγραμμα και τις προεκλογικές μας δεσμεύσεις, ως έγγραφα που αποδεικνύουν την ενοχή των μελών του ΕΠΑΜ που είναι στην κυβέρνηση και την ηγεσία του και από τα οποία προκύπτει εμμέσως πλην σαφώς ομολογία ενοχής (βλ. άρθρα 177 και 178 ΚΠΔ) θα μπορεί να ζητήσει την ποινική δίωξή τους, για τα αδικήματα της εξαπάτησης εκλογέων και της εσχάτης προδοσίας.
Η καταδίκη δε οποιουδήποτε για τα αδικήματα αυτά, ιδρύει το δικαίωμα είτε του εκλογέα, στην περίπτωση της εξαπάτησης, είτε του Ελληνικού Δημοσίου, στην περίπτωση της εσχάτης προδοσίας, να ζητήσουν από τα αρμόδια δικαστήρια την επιδίκαση χρηματικής αποζημίωσης σε βάρος των καταδικασθέντων, λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστησαν από τις εγκληματικές πράξεις τους, με βάση τις προαναφερθείσες διατάξεις των άρθρων 914, 932, 926 του ΑΚ.
Αυτές συνοπτικά είναι κατά την ταπεινή μου άποψη οι νομικές συνέπειες του, κατά τα άλλα πολιτικού, κειμένου που ψηφίστηκε στο Συνέδριο και δεν είναι καθόλου αμελητέες, εκτός αν κάποιος πιστεύει ότι στην περίπτωση που το ΕΠΑΜ καταφέρει να πάρει την εξουσία, το πολιτικό σύστημα θα παραβλέπει τα ατοπήματά του. Υποψιάζομαι από τώρα το ακριβώς αντίθετο : ουρές θα γίνονται στην Ευελπίδων από εχθρούς και κυρίως από φίλους.
Τα υπόλοιπα που λέγονται και ακούγονται εναντίον του ψηφίσματος, έχω την εντύπωση ότι είναι δικαιολογίες για αυτούς που δεν θέλουν να αναλάβουν την προσωπική τους ευθύνη απέναντι στο ΕΠΑΜ και τον Λαό, γιατί πιθανόν έχουν άλλα στο μυαλό τους.
*Ο Γιάννης Γκινοσάτης είναι Δικηγόρος, μέλος της Επιτροπής Νομικής Αλληλεγγύης του Ε.ΠΑ.Μ. και μέλος του Εθνικού Συντονιστικού Συμβουλίου του ΕΠΑΜ

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2016





ΨΗΦΙΣΜΑ
5ου Συνεδρίου του Ε.ΠΑ.Μ.
ΙΟΥΛΙΟΣ 2016     


    « ΔΗΛΩΣΗ – ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ»
    
      Το ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ (Ε.ΠΑ.Μ.)
                              Λαμβάνει υπόψη :
               Α. Τις διατάξεις του Ελληνικού Συντάγματος του 1975, ως ισχύει και, ειδικότερα : τις 
διατάξεις των άρθρων 1 (παρ. 1), 110 (παρ. 3), 50 και 120 (παρ. 3 και 4), με τις οποίες 
κατοχυρώνεται η δημοκρατική αρχή, τις διατάξεις του άρθρου 1 (παρ. 2 και 3), με τις οποίες 
κατοχυρώνεται η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, αλλά και των άρθρων 51 (παρ. 3) περί 
εκλογικού δικαιώματος,  52, που εγγυάται την ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής 
θέλησης, και 29, περί αναγνώρισης των πολιτικών κομμάτων, 
               Β. Τις συνταγματικές διατάξεις με τις οποίες ως πρωταρχική υποχρέωση της
 Πολιτείας τίθεται ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου (2 παρ. 1) και η
 κατοχύρωση του κοινωνικού κράτους δικαίου (25 παρ. 1), 
                                         και Διαπιστώνει.
               Ότι οι ανωτέρω συνταγματικές διατάξεις, -όπως άλλωστε και το σύνολο των 
συνταγματικών διατάξεων με τις οποίες κατοχυρώνονται ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα
 και συνταγματικές ελευθερίες-, από το έτος 2010 και εντεύθεν καταπατώνται συνεχώς και 
αδιαλείπτως από τα όργανα που είναι επιφορτισμένα για την τήρησή τους,
               Ότι, ειδικότερα, οι βουλευτές, υπουργοί και κυβερνητικοί παράγοντες των κομμάτων 
που αναδείχθηκαν στην εξουσία από το εκλογικό σώμα την τελευταία εξαετία, συστηματικά 
εξαπάτησαν αυτό, καθόσον όχι μόνο δεν τήρησαν τα προεκλογικά τους προγράμματα, βάσει
 των οποίων και εκλέχθησαν, αλλά σφετεριζόμενα την ιδιότητά τους ως οργάνων του 
Ελληνικού Κράτους, προέβησαν σε επικύρωση και υπογραφή δανειακών συμβάσεων 
αποικιακού τύπου, εμπλέκοντας αυτό σε καθεστώς οικονομικής, πολιτικής και νομικής 
κατοχής, ενώ, αγνοώντας τη λαϊκή ετυμηγορία που προηγήθηκε με το δημοψήφισμα της
 5ης Ιουλίου του 2015, με το ν. 4336/2015 κατέλυσαν τη λαϊκή κυριαρχία, δεδομένου ότι 
ρητώς το νομοθετικό έργο της Βουλής εξαρτάται από την έγκριση εξωθεσμικών παραγόντων 
(ΔΝΤ, Ε.Ε., Ε.Κ.Τ., Ε.Μ.Σ.).
                     Ενόψει των ανωτέρω, το ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ                                           
                                                Δ Ε Σ Μ Ε Υ Ε Τ Α Ι
                                  ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ
      Ότι σε περίπτωση που επιλεγεί και αναδειχθεί στην εξουσία, θα προχωρήσει άμεσα
 στην υλοποίηση των όσων αποτελούν προγραμματικές του δεσμεύσεις, όπως αναλύονται
 στο πρόγραμμά του, δηλαδή : 

1. Να θεσπίσει και νέα εθνική επέτειο του ελληνικού λαού, την 26η Ιανουαρίου, ημερομηνία όπου το 1828 ο Ιωάννης Καποδίστριας ορκίστηκε στην Αίγινα ως πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδος, επιλεγμένος από τους ίδιους του Έλληνες. Η 26η Ιανουαρίου θα είναι η ημέρα Ανεξαρτησίας της Ελλάδας. Σύμβολο ότι η χώρα αλλάζει σελίδα και η Ελληνική Πολιτεία επανιδρύεται ως ανεξάρτητη και κυρίαρχη για τον λαό της.

2. Να καταγγείλει στη διεθνή κοινότητα ότι το δημόσιο χρέος είναι καθ' όλα παράνομο και καταχρηστικό με βάση τους κανόνες του διεθνούς δικαίου και ότι χρησιμοποιήθηκε από τους δανειστές για να εφαρμοστούν πολιτικές γενοκτονίας του ελληνικού λαού, να καταπατηθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα και να τεθεί ολόκληρη η χώρα υπό κατοχή προκειμένου να λεηλατηθεί.
3. Να ασκήσει ποινική δίωξη εναντίον όσων κατέλυσαν το Σύνταγμα, σφετερίστηκαν την εξουσία σύμφωνα με το άρθρο 120 παρ. 3 του Συντάγματος και διέπραξαν εγκλήματα εσχάτης προδοσίας σύμφωνα με το άρθρο 134 του Π.Κ. προκειμένου να επιβληθεί η μνημονιακή κατοχή της Ελλάδας.
4. Να δημιουργήσει μια δημοκρατική κυβέρνηση υπό τον έλεγχο των ίδιων των πολιτών, η οποία για κρίσιμα ζητήματα και κορυφαίες επιλογές οφείλει να καταφεύγει στη γνώμη του λαού με τη διενέργεια δημοψηφισμάτων με απόλυτα δεσμευτικό χαρακτήρα. Επίσης η νέα κυβέρνηση δεσμεύεται να προχωρά σε δημοψήφισμα όποτε οι ίδιοι οι πολίτες το θελήσουν με τη συλλογή κατ' ελάχιστο 300 χιλιάδων υπογραφών.
5. Να καταργήσει το σύνολο των μνημονιακών νόμων και ρυθμίσεων από το 2010 έως σήμερα, μαζί με το σύνολο των δεσμεύσεων σε βάρος του ελληνικού λαού και της χώρας που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα από τους δανειστές και τους αποκαλούμενους Θεσμούς του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ.
6. Να καταργήσει το σύνολο των καταχρηστικών και δημευτικών φόρων στα ακίνητα και το εισόδημα. Να καταργήσει τις προκαταβολές φόρου, τα τεκμήρια και όλες τις άλλες ρυθμίσεις "αντικειμενικοποίησης" των φόρων. Να μειώσει δραστικά το ΦΠΑ στο μισό επίπεδο απ' ότι είναι σήμερα. Να διαγράψει το σύνολο των οφειλών προς την εφορία που δημιουργήθηκαν λόγω αδυναμίας φοροδοτικής ικανότητας.
7. Να διαγράψει το σύνολο των ιδιωτικών χρεών προς τις τράπεζες, τα επενδυτικά κεφάλαια (funds) και τα ασφαλιστικά ταμεία για νοικοκυριά, αγρότες, ελευθεροεπαγγελματίες και μικρομεσαίους επιχειρηματίες.
8. Να θέσει υπό εκκαθάριση εν λειτουργία τις αποκαλούμενες συστημικές τράπεζες ώστε να διερευνηθούν σε όλη τους την έκταση και βάθος οι ανακεφαλαιοποιήσεις, οι διαπλοκές με το ξέπλυμα "μαύρου χρήματος" και τα θαλασσοδάνεια προκειμένου να παραπεμφθούν στην ποινική δικαιοσύνη όσοι ευθύνονται για όλα αυτά.
9. Να διασφαλίσει τις πραγματικές καταθέσεις των ελλήνων πολιτών από πολιτικές διασπάθισης υπέρ των τραπεζών, αλλά και να αποζημιώσει όσους αποταμιευτές κατόχους ομολόγων υπέστησαν "κούρεμα" παρά και ενάντια στη θέλησή τους.
10. Να αποκαταστήσει τις αδικίες σε βάρος των πολιτών από τις μνημονιακές ρυθμίσεις και να επαναφέρει τις Ιδιοκτησίες στους Νόμιμους Ιδιοκτήτες τους, οι οποίες εκπλειστηριάστηκαν υπό καθεστώς μνημονίου από την εφορία, τα ασφαλιστικά ταμεία, τις τράπεζες και τα επενδυτικά κεφάλαια (funds).
11. Να επαναφέρει μισθούς και συντάξεις στην προ του πρώτου μνημονίου εποχή. Να αποκαταστήσει το καθεστώς των συλλογικών συμβάσεων και να θεσμοθετηθεί ένα ανελαστικό πλαίσιο προστασίας της εργασίας από κάθε ασυδοσία. Να κατοχυρώσει με νόμο του κράτους το βασικό μισθό για όλους πάνω από το επίπεδο του επίσημου ορίου φτώχειας. Να προστατευτεί ο μισθός και τα δικαιώματα των νεοεισερχόμενων στην αγορά εργασίας.
12. Να θεμελιώσει ένα αληθινά δημόσιο δωρεάν σύστημα υγείας και παιδείας, στο οποίο όλοι οι πολίτες θα έχουν πρόσβαση σύμφωνα με τις ανάγκες τους και ανεξάρτητα της οικονομικής τους επιφάνειας.
13. Να επανεθνικοποιήσει χωρίς αποζημίωση και ως προϊόν εγκλήματος κατά του ελληνικού λαού και της πολιτείας του, το σύνολο της δημόσιας και δημοτικής περιουσίας που εκχωρήθηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο σε ιδιωτικά συμφέροντα υπό το καθεστώς των κάθε λογής μνημονιακών "ταμείων".
14. Να δρομολογήσει τις διαδικασίες με βάση τη λαϊκή κυριαρχία για την ψήφιση ενός νέου δημοκρατικού Συντάγματος, όπου θα αποκαθίστανται το σύνολο των παραβιασθέντων δικαιωμάτων του πολίτη και θα εξασφαλίζει ότι ποτέ στο μέλλον δεν θα υπάρξει εκτελεστική εξουσία, η οποία θα μπορεί να καταλύσει τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος. Να μην βρεθεί ποτέ ξανά η χώρα θεσμικά ανοχύρωτη απέναντι σε άνομα συμφέροντα.
               Το Ε.ΠΑ.Μ, έχοντας πλήρη επίγνωση της σοβαρότητας του όρκου που δίδεται από
 τους βουλευτές, κατά το άρθρο 59 του Συντάγματος: «Ορκίζομαι στο όνομα της Αγίας και 
Ομοούσιας και Αδιαίρετης Τριάδας να είμαι πιστός στην Πατρίδα και το δημοκρατικό 
πολίτευμα, να υπακούω στο Σύνταγμα και τους νόμους και να εκπληρώνω ευσυνείδητα
 τα καθήκοντα μου» 
                                                ΔΗΛΩΝΕΙ ΥΠΕΥΘΥΝΑ
Ότι τυχόν αδυναμία υλοποίησης των ως άνω δεσμεύσεων υπό ομαλές συνθήκες (μη εμπόλεμης κατάστασης ή φυσικής καταστροφής), εντός τριμήνου από την ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών, θα έχει ως συνέπεια την ΑΜΕΣΗ και καθολική ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ των μελών του ΕΝΙΑΙΟΥ ΠΑΛΛΑΪΚΟΥ  ΜΕΤΩΠΟΥ που κατέχουν θέσεις κυβερνητικής και κοινοβουλευτικής ευθύνης.
Ότι τυχόν αθέτηση αυτών των δεσμεύσεων από το Ε.ΠΑ.Μ. συνεπάγεται αυτοδικαίως ομολογία του εγκλήματος της εξαπάτησης των ψηφοφόρων εκ μέρους της ηγεσίας του Ε.ΠΑ.Μ. και όσων εκλέχτηκαν με το ψηφοδέλτιό του και αποδέχονται ανεπιφύλακτα την κίνηση της διαδικασίας ποινικής δίωξης εναντίον τους.
Ότι τυχόν συνδρομή του Ε.ΠΑ.Μ. με οιονδήποτε τρόπο, στη συνέχιση της ίδιας μνημονιακής πολιτικής υπό καθεστώς κατοχής της πατρίδας συνεπάγεται ότι η ηγεσία και όσοι εκλέχτηκαν με το ψηφοδέλτιό του διαπράττουν σφετερισμό λαϊκής εντολής και έγκλημα εσχάτης προδοσίας και αποδέχονται ανεπιφύλακτα να διωχθούν ποινικά για τα αδικήματα αυτά.

Σ' αυτήν την περίπτωση η ηγεσία του Ε.ΠΑ.Μ. και οι εκλεγμένοι με το ψηφοδέλτιό του αποδέχονται τη δήμευση του συνόλου των περιουσιακών τους στοιχείων υπέρ του ελληνικού λαού, ως ποινική ρήτρα για την αθέτηση ή καταπάτηση των δεσμεύσεών τους.


ΨΗΦΙΣΜΑ
5ου Συνεδρίου του Ε.ΠΑ.Μ.
ΙΟΥΛΙΟΣ 2016     

“ΨΗΦΙΣΜΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΡΥΞΗ ΧΡΥΣΟΥ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ”

Το Σώμα του 5ου Συνεδρίου δηλώνει την πάγια αντίθεση του Ε.ΠΑ.Μ. στις καταστροφικές εξορύξεις χρυσού στη Χαλκιδική, όπως και τις υπόλοιπες περιοχές της Β. Ελλάδας.
Οι έως τώρα κατοχικές κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης και της κυβέρνησης Σύριζα – ΑΝΕΛ (και παρά τις υποσχέσεις και τις διαβεβαιώσεις της τελευταίας για   παύση των εξορύξεων) έχουν αποδείξει ότι είναι δέσμιες των ξένων και ντόπιων συμφερόντων και παντελώς αδιάφορες για την καταστροφή του περιβάλλοντος και τις επιπτώσεις στην υγεία, την εργασία, την ίδια τη ζωή των πολιτών.
Οι κάτοικοι της Χαλκιδικής, από την πρώτη στιγμή, στάθηκαν απέναντι στα τεράστια επιχειρηματικά συμφέροντα, προκειμένου να μην επιτρέψουν την υποβάθμιση της ζωής  τους και την καταστροφή του τόπου τους. Στη διάρκεια αυτού του μακρόχρονου αγώνα, δέχτηκαν όλη την αγριότητα της κρατικής καταστολής, με σκοπό την τρομοκράτησή τους και την εξάλειψη κάθε μορφής αντίδρασης.
Τόσο η καταστολή, όσο και τα πολιτικά παιχνίδια που παίχτηκαν στις πλάτες των κατοίκων της περιοχής, οδήγησαν στον διχασμό των κατοίκων και την καλλιέργεια εμφυλιοπολεμικού κλίματος στα χωριά, με πολύ σοβαρές συνέπειες στις τοπικές κοινωνίες.
Αποκορύφωμα της προσπάθειας καταστολής, αποτελεί η ποινική δίωξη των 450 αγωνιστών με βαρύτατες κατηγορίες, η μεγαλύτερη μαζική δίωξη απλών πολιτών από τον καιρό της μεταπολίτευσης. Ο τρόπος με τον οποίο έχουν στηθεί τα κατηγορητήρια για να στοιχειοθετηθεί η κατηγορία της σύστασης και συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση, δίνει στην υπόθεση όλα τα χαρακτηριστικά της πολιτικής δίωξης με ποινικό πρόσχημα.
Το Ε.ΠΑ.Μ. στέκεται αλληλέγγυο στον αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής ενάντια στις εξορύξεις και καταδικάζει την προσπάθεια ποινικοποίησης των λαϊκών κινητοποιήσεων.

Δηλώνουμε απερίφραστα ότι ο αγώνας της Χαλκιδικής είναι και δικός μας αγώνας. Δεν θα σταματήσουμε έως την τελική νίκη και την οριστική απαλλαγή μας από όλους αυτούς που δυναστεύουν το λαό και καταστρέφουν τη ζωή και την πατρίδα μας. 


ΨΗΦΙΣΜΑ
 5oυ Συνεδρίου του Ε.ΠΑ.Μ.
ΙΟΥΛΙΟΣ 2016

        «ΜΕΡΙΜΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
 ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ  ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ»                                    
Η μητέρα είναι το πρόσωπο εκείνο της κοινωνίας το οποίο επιτελεί ύψιστο έργο.
Όχι πως ο πατέρας βγαίνει έξω από το κάδρο της ανατροφής του παιδιού,  αλλά συνήθως, το μεγαλύτερο βάρος για την ανατροφή του πέφτει στους ώμους της μητέρας η οποία από τον πόνο της γέννας  φθάνει να αγγίζει και το θάνατο για να φέρει στον κόσμο τη ζωή. Η μητέρα δίνει τα πάντα χωρίς να αποβλέπει σε τίποτα, παρά μόνον στο καλύτερο για το παιδί της.
Δυστυχώς όμως η μητέρα και το παιδί,  παρά  την τεράστια σημασία που έχουν για την  κοινωνία,  είναι οι πρώτοι που πλήττονται από την σημερινή κατάσταση. Τολμούμε να πούμε ότι βρίσκονται υπό διωγμόν από την επίσημη πολιτεία. 
Η σημασία που έχουν είναι τεράστια διότι, η μητέρα  από τη φύση της, δίνει την πρώτη προτεραιότητά της στο παιδί της, το δε παιδί είναι το μέλλον της κοινωνίας και γι' αυτό πρέπει να του παρέχεται κάθε φροντίδα και αρωγή ώστε να μεγαλώσει κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Με αυτό το σκεπτικό θα πρέπει και η πολιτεία να παρέχει όλα  τα μέσα που θα γίνουν στήριγμα για τη μητέρα, τη φροντίδα και το μεγάλωμα του παιδιού της.
Πρωτίστως, θα πρέπει από την στιγμή της κυήσεως, να παρέχεται δωρεάν από την πολιτεία η  απαιτούμενη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και ψυχολογική υποστήριξη έτσι, ώστε να φέρει στη ζωή ένα υγιές μωράκι.
Από τη στιγμή της γέννησης και μετά θα πρέπει επίσης να παρέχεται ψυχολογική και  ιατρική φροντίδα για εκείνη και το παιδί της από την γέννησή του έως την εφηβεία.
Ο ρόλος της μητέρας πρέπει να αναβαθμιστεί ως μια από τις κυρίαρχες αξίες της κοινωνίας.
Θα πρέπει να δίδονται τέτοια κίνητρα στη μητέρα ώστε μπορεί  να  απέχει από τη εργασία  της για να  αφιερωθεί  στο παιδί στα πρώτα και πιο σημαντικά χρόνια  της ζωής του. Το καθεστώς της ημιαπασχόλησης χωρίς στέρηση εργασιακών δικαιωμάτων, πρέπει να ισχύσει κυρίως για τις γυναίκες που έχουν παιδιά.
Είναι καθήκον  της πολιτείας μετά το μεγάλωμα των παιδιών, να δίδεται στη μητέρα η κατάλληλη ενθάρρυνση  ώστε να μπορεί να επιστρέψει στην εργασία της ή να επανενταχθεί με ισότιμα δικαιώματα στην αγορά εργασίας, όταν εκείνη αισθάνεται έτοιμη.
Όλα τα παραπάνω πρέπει να ισχύουν και για τον πατέρα όταν το βάρος της ανατροφής ενός παιδιού πέφτει αποκλειστικά στον ίδιο.
Οι νόμοι της πολιτείας οφείλουν πάνω από όλα να προστατεύουν το παιδί και την οικογένειά του και ειδικά  τη μητέρα που είναι καθοριστικός παράγων στην ανάπτυξη και τη διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού.

Πρέπει να προβλέπεται γι' αυτήν  η μέγιστη μέριμνα, διότι κρατάει στα χέρια και την αγκαλιά της το μέλλον της κοινωνίας και του Έθνους.
        
                                      



 ΨΗΦΙΣΜΑ
5oυ Συνεδρίου του Ε.ΠΑ.Μ.
ΙΟΥΛΙΟΣ 2016
        
                 «ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ – ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ »
Το Ε.ΠΑ.Μ.,  ήδη από το προηγούμενο συνέδριο, επεσήμανε εγκαίρως τους κινδύνους και τις συνέπειες του συνεχώς διογκούμενου προσφυγικού – μεταναστευτικού ρεύματος  για την κοινωνική συνοχή, την ένταση της εκμετάλλευσης της εργασίας και την μετατροπή της χώρας σε μια απέραντη αποθήκη ανθρώπινων  ψυχών που βρίσκονται στο έλεος δουλεμπορικών κυκλωμάτων. Τόνισε  επίσης τον κίνδυνο νέκρωσης της τουριστικής κίνησης, την τελμάτωση  της τοπικής  και  υπονόμευση  της εθνικής οικονομίας.
Η Ελλάδα, όμως, αντιμετωπίζει  και την άλλη πλευρά του μεταναστευτικού, βλέποντας τα καλύτερα παιδιά της, στη μόρφωση των οποίων έχει επενδύσει, να φεύγουν  οικονομικοί μετανάστες και να υποβάλλονται  στο ρατσισμό που καλλιεργούν οι κυρίαρχες ελίτ των χωρών υποδοχής. Είναι οι ίδιες δυνάμεις που ευθύνονται για τους πόλεμους και τη διάλυση χωρών, όπως κάνουν στη Συρία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν και αλλού, όπως κάνουν στην Ελλάδα! Τα προσφυγικά - μεταναστευτικά ρεύματα αποτελούν την άμεση συνέπεια των συνεχιζόμενων πολέμων και επεμβάσεων των ισχυρών της γης.
 Οι προσφυγικές – μεταναστευτικές ροές αξιοποιήθηκαν για να περάσει χωρίς λαϊκές αντιδράσεις η ολοκληρωτική κατάλυση κάθε έννοιας εθνικής κυριαρχίας, που πραγματοποιήθηκε με την παραχώρηση του Αιγαίου στο ΝΑΤΟ, την μετατροπή της  Frontex σε επίσημο συνοριοφύλακα των χερσαίων και υδάτινων συνόρων και την εγκατάσταση στα νησιά του ΒΑ Αιγαίου Τούρκων αξιωματικών- πρακτόρων  με  ασαφείς αρμοδιότητες. Σε περιπτώσεις κοινωνικών αναταραχών όλοι οι παραπάνω παράγοντες αποκτούν δικαίωμα παρέμβασης στα εσωτερικά της χώρας μας και παρουσιάζουν την Ελλάδα αδύναμη  να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με δικές της δυνάμεις.
Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η δράση των πολυάριθμων ΜΚΟ, που έχουν αναλάβει πρωταγωνιστικό και ανεξέλεγκτο ρόλο στη διαχείριση του μεταναστευτικού- προσφυγικού θέματος. Άλλωστε,  σύμφωνα με τον κανονισμό 2016/369 της ΕΕ αποτελούν τους «μόνους φορείς στήριξης έκτακτης ανάγκης». Δρουν ανεξέλεγκτα από κυβερνητικές υπηρεσίες και χρηματοδοτούνται αδρά από την ΕΕ, με 80 εκ., ενώ οι πληγέντες από τις προσφυγικές ροές ελληνικοί δήμοι μόνο με  4,9 εκ. ευρώ.
Δημιουργούνται στρατόπεδα συγκέντρωσης και γκέτο ανά την επικράτεια με απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης και υγιεινής. Στα περισσότερα κυριαρχεί  το δίκαιο του ισχυρότερου, η μαφία, το εμπόριο ανθρώπινης ζωής και δυστυχίας. Χρησιμοποιούνται επίσης για τον εκμαυλισμό και τη διαφθορά της τοπικής κοινωνίας με την διάδοση του μαυραγορατισμού.
 Η μονιμότητα του προβλήματος που ο ελληνικός λαός έχει να αντιμετωπίσει υποδηλώνεται από το κλείσιμο των χερσαίων συνόρων από τις γείτονες χώρες,  την προκλητική και αφερέγγυα  στάση της Τουρκίας, η οποία εγείρει διεκδικήσεις σε χωρικά ύδατα και σε νησιά του Αιγαίου παραβιάζοντας διεθνείς συνθήκες και ελέγχοντας τις προσφυγικές ροές και τέλος τις πρόσφατες αποφάσεις των ευρωπαίων εταίρων μας που προβλέπουν τον εγκλωβισμό στην Ελλάδα και Ιταλία 6 εκ. μεταναστών –προσφύγων. Η χώρα μας έχει μετατραπεί σε χώρο  με σύνορα ανοιχτά στις μαζικές εισροές και κλειστά στις εκροές, όπου δρουν ανεξέλεγκτα δίκτυα δουλεμπορίου.
Αυτά είναι τα αποτελέσματα των συνθηκών Σένγκεν και  Δουβλίνου, της επαίσχυντης συμφωνίας  Ε.Ε.- Τουρκίας, που καταστρατηγούν το διεθνές δίκαιο  για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Η Παγκόσμια Τράπεζα και Διεθνείς οικονομικοί οργανισμοί θεωρούν τις μεταναστευτικές ροές ως τον κύριο μοχλό για την αντιμετώπιση της παγκόσμιας ένδειας και διαχείριση της δυστυχίας των ανέστιων προσφύγων και μεταναστών.
 Παράλληλα, ειδικό νομοθετικό πλαίσιο (Νόμος 3907/2011 & 4052/1-3-2012) προετοιμάζει το έδαφος λειτουργίας ΕΟΖ, όπου οι παράτυποι μετανάστες και οι πρόσφυγες που εγκλωβίζονται στην Ελλάδα αποκτούν δικαίωμα εργασίας σε απάνθρωπες συνθήκες εκμετάλλευσης.
Ως αποτέλεσμα εξαθλιώνονται οι εργαζόμενοι, ντόπιοι και ξένοι, καταστρατηγούνται στην πράξη θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα, καθιερωμένα από τον 19ο αι., ενώ τροφοδοτούνται ρατσιστικά και φασιστικά μορφώματα. Το δίπολο ρατσισμού/αντιρατσισμού, επιτρέπει πολλαπλές χρήσεις  εξυπηρετώντας τις δυνάμεις κατοχής: Προβοκάτσιες, ρατσιστική βία, εξεγέρσεις, τρομοκρατικές ενέργειες, οτιδήποτε θα επέτρεπε την «κοινωνική νομιμοποίηση» μεγαλύτερης κρατικής καταστολής. Ακόμα και ανοικτή στρατιωτική επέμβαση των «συμμάχων».
 Το Ε.ΠΑ.Μ. προασπιζόμενο τη λαϊκή ενότητα δεν προτίθεται να διευκολύνει το καθεστώς στο επικίνδυνο παιχνίδι του διχασμού για λόγους ιδεοληπτικούς!  Είτε αυτοί οι λόγοι εδράζονται στη θρησκοληψία, είτε στις αρχές ενός κατ’ επίφαση ανθρωπισμού, είτε στις αξίες του «κοσμοπολιτισμού», είτε σε πολιτικο-ϊδεολογικές δοξασίες, είτε στην εικονική πραγματικότητα που δημιουργούν τα ΜΜΕ!
 Χρέος  μας να σταθούμε στο ύψος μας ως Άνθρωποι και ως Πατριώτες και να μην ξεχνάμε ότι στη χώρα μας ο ικέτης θεωρούνταν ιερό πρόσωπο που έχρηζε προστασίας και ασύλου.
Το  Ε.ΠΑ.Μ. θεωρεί ότι ένα κυρίαρχο κράτος οφείλει να προστατεύσει τα σύνορά του με ίδιες εθνικές δυνάμεις και μέσα. Να έχει υπό τον πλήρη έλεγχό του οποιαδήποτε εθελοντική προσφορά. Να απαιτήσει η ταυτοποίηση και ο έλεγχος προώθησης μεταναστών – προσφύγων να γίνεται στις απέναντι μικρασιατικές ακτές υπό την εποπτεία του ΟΗΕ, όπου οι τούρκικες αρχές θα επιτηρούνται για τυχόν παραβιάσεις των διεθνών κανονισμών. Να μεριμνήσει  ώστε να τεθούν υπό κράτηση και να επαναπροωθούνται όσοι αποτελούν κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια σύμφωνα με τις Διεθνείς Συμβάσεις. Να φροντίζει  ώστε, με τη συνεργασία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για θέματα μετανάστευσης, να εκδίδονται σύντομα τα απαραίτητα ταξιδιωτικά έγγραφα σε όσους δικαιούνται άσυλο και να προωθούνται στις χώρες προτίμησής τους. Αυτό άλλωστε επιβάλλει το διεθνές δίκαιο, με τη συνθήκη της Γενεύης του 1951 και το πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης του 1967. Το προσφυγικό είναι θέμα που αφορά τον ΟΗΕ, λύνεται με τη συνεισφορά του ΟΗΕ και δεν πρέπει να υποβαθμίζεται με μια απαράδεκτη συμφωνία μεταξύ Ε.Ε και Τουρκίας.
Αυτή την εθνική κυριαρχία οφείλουμε ως λαός να την ανακτήσουμε.
Η μόνη λύση είναι η οργάνωση και η αντίσταση του λαού ώστε να ανατραπεί το καθεστώς της νέας Κατοχής που του έχει επιβληθεί.