Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΗΝΥΜΑ ΕΠΑΜ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΓΡΙΝΙΟΥ



Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο



ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΓΡΙΝΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ
14 Σεπτεμβρίου 1944. 73 Χρόνια έχουν περάσει από την απελευθέρωση της πόλης του Αγρινίου από τους ΝΑΖΙ και πιο συγκεκριμένα από τους Γερμανοτσολιάδες του Τολιόπουλου οι οποίοι έμειναν στο πόδι των Ναζί, οι οποίοι είχαν αποχωρήσει από την πόλη μια μέρα νωρίτερα,  για να μην πέσει η πόλη του Αγρινίου στα χέρια των Ελλήνων πατριωτών οι οποίοι είχαν περικυκλώσει την πόλη.
14 Σεπτεμβρίου 2017. Έχει αλλάξει κάτι σε σχέση με εκείνη την μέρα; Αν εξαιρέσει κανείς την έλλειψη στρατιωτικών τμημάτων απολύτως τίποτα. Οι σύγχρονοι Γερμανοτσολιάδες κρατάνε και πάλι την πόλη του Αγρινίου όπως και κάθε άλλη Ελληνική πόλη ή Ελληνικό χωριό στα χέρια τους. Η μοναδική διαφορά που υπάρχει είναι ότι σήμερα δεν υπάρχει αυτό το μεγάλο πατριωτικό κίνημα όπως υπήρχε εκείνη την εποχή που κατάφερε να ελευθερώσει την Ελλάδα μόνο του και δεν περίμενε κανένα σύμμαχο όπως έκαναν άλλες μεγαλύτερες δυνάμεις της εποχής εκείνης στην Ευρώπη.
Το Ε.ΠΑ.Μ. καλεί το λαό του Αγρινίου και γενικά τον Ελληνικό λαό σε αγώνα ανατροπής συνολικά του Πολιτικού συστήματος προκαλώντας την πτώση του με μαζική στάση πληρωμών έτσι ώστε να αποφευχθούν δυναμικές συγκρούσεις που μπορεί να είναι επώδυνες για το λαό με δεδομένο το ανάλγητο πρόσωπο που έχει επιδείξει σύσσωμο το Κατοχικό Πολιτικό Σύστημα και να τιμήσουμε την Ιστορία μας, όπως δεν μας την μάθανε και που είναι οι επαναστάσεις της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 των Μακρυγιάννη – Καλλέργη – Σπυρομήλιου, της 16ης Οκτωβρίου 1862 του Συνταγματάρχη Παπαδιαμαντόπουλου, της 16ης Αυγούστου 1909 του Συνταγματάρχη Ζορμπά, του Ταγματάρχη Οθωναίου, του Ταγματάρχη Μαύρου Καβαλάρη Πλαστήρα με κοινό παράγοντα πάντα το λαό. Έτσι θα είμαστε και εμείς άξιοι συνεχιστές του έργου που χάραξαν αυτοί πριν 73 χρόνια. Αυτό θα πει πως δεν πήγε χαμένη η θυσία τους και ότι άφησαν πίσω εγγυητές της ελευθερίας και ανεξαρτησίας του Ελληνικού λαού, οι οποίοι και θα μεταφέρουν στα παιδιά τους σωστά τις έννοιες αυτών των λέξεων ώστε να συνεχιστεί εις το διηνεκές η ζωή, η ευημερία και η πρόοδος του Ελληνικού Λαού.
Τέλος το Ε.ΠΑ.Μ. καλεί για μια ακόμα φορά όλες τις πολιτικές οργανώσεις που είναι εναντίον της νέας Κατοχής να παραμερίσουν κάθε είδους διαφορά, είτε ιδεολογική είτε κομματική είτε πολιτική, να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να ελευθερωθεί η πατρίδα μας.  
Καλή Λευτεριά.

Ε.ΠΑ.Μ.  Τ.Ο.  ΑΓΡΙΝΙΟΥ

Πέμπτη, 7 Σεπτεμβρίου 2017

«Η Ελλάδα γυρίζει σελίδα», ή γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά, πατέρα;

Του Δημήτρη Καζάκη

Ο φερόμενος ως πρωθυπουργός έχει τελευταία επιδοθεί σ’ έναν μαραθώνιο διάσωσης της αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ για την επόμενη ημέρα. Για την ημέρα που θα βρεθεί ξανά στην αντιπολίτευση και θα κληθεί ο ΣΥΡΙΖΑ να αναβιώσει την αντιμνημονιακή ριζοσπαστική αριστερά. Έως και τον Ανδρέα Παπανδρέου επιχείρησε να νεκραναστήσει με άρθρο των συνεργατών του σ’ ένα από τα δημοσιογραφικά φερέφωνα του Μαξίμου. Όχι αυτό που διαλαλεί ότι οι «μοναδικοί εργοδότες μας είναι οι αναγνώστες μας», αλλά το άλλο με τις αποκαλύψεις!
Μην φανταστείτε ότι το έγραψε ο ίδιος. Ο κ. Τσίπρας, από την εποχή που ήταν απλό μίσθαρνο στέλεχος της αριστεράς και της προόδου δεν έχει κατορθώσει να συντάξει από μόνος του ούτε μια αξιόλογη αράδα. Ομιλίες και άρθρα του τα έγραφαν πάντα άλλοι. Ο κ. Τσίπρας αντιπροσωπεύει επάξια την πλέον αμόρφωτη γενιά επαγγελματιών της πολιτικής που πέρασε από αυτόν το δύσμοιρο τόπο. Όχι μόνο στην αριστερά, αλλά και στη δεξιά.
Πρόκειται για μια τόσο επιδεικτικά αμόρφωτη γενιά πολιτικών, η οποία δεν μπορεί να διαπρέψει στην πολιτική παρά μόνο ως μαριονέτα, ως βιτρίνα για πολύ σκοτεινά συμφέροντα. Δείτε όχι μόνο τον Τσίπρα, αλλά και τον Κυριάκο, τη Φώφη, τον Φίφη κι όλα τα άλλα μεταλλαγμένα ανθρωποειδή του αδελφάτου της επαγγελματικής πολιτικής.

Ολόκληρος στρατός επικοινωνιολόγων ιδροκοπά καθημερινά για να τους μάθει να αρθρώνουν δημόσιο λόγο, έστω και με κλισέ. Δείτε πόσο στιλιζαρισμένος είναι ο λόγος τους. Σκέτα συνθήματα, που εναλλάσσονται όπως η διαδοχή εικόνων στο μηχάνημα με διαφάνειες. Ακόμη και σε επίπεδο χειρονομιών.
Πρόκειται για πολιτικούς της εικόνας, της τηλεόρασης κι όχι του πεζοδρομίου, όπως ήταν οι παλιοί. Μιλάνε περισσότερο μ’ αυτά που κρύβουν , ή αποσιωπούν, παρά μ’ αυτά που λένε, ή γράφουν. Αν φυσικά γράφουν, διότι δεν ξέρω ούτε έναν από τους σημερινούς πολιτικούς αρχηγούς που ξέρει να συντάξει μόνος του κάτι που στοιχειωδώς να συγκροτεί σκέψη αποτυπωμένη σε γραπτό.
Δεν λέω ότι και στους παλιούς δεν υπήρχαν εκείνοι που δεν έκαναν τίποτε άλλο εκτός από το να είναι άθλιες μαριονέτες παρασκηνίων, ντόπιων και ξένων κέντρων. Όμως αυτοί που αναδεικνύονταν ήταν εκείνοι που έστω και δημαγωγικά κέρδιζαν την εύνοια των πολιτών στο πεζοδρόμιο, επισκιάζοντας όλους τους άλλους με τα προσόντα του δημόσιου λόγου τους. Γραπτού και προφορικού. Και μπορεί οι παλιοί πολιτικοί σε δεξιά και αριστερά να ήταν ότι ήταν, να ήταν ακόμη και παλιάνθρωποι, απόλυτα ιδιοτελείς, αλλά είχαν ένα τρομακτικό κουσούρι, απαράδεκτο για τα μεγάλα αφεντικά της οικονομίας και της πολιτικής σήμερα. Είχαν την ικανότητα να διαμορφώνουν δική τους γνώμη και άποψη.
Κάτι που έχει εκλείψει σήμερα παντελώς. Η μόνη γνώμη και άποψη που είναι σε θέση να διαμορφώσουν οι σημερινοί επαγγελματίες της πολιτικής είναι αποκλειστικά για τις απολαβές τους σε οφίτσια και χρήμα πάνω και κάτω από το τραπέζι. Για το αλισβερίσι, το δούναι-λαβείν. Το μπαξίσι, όπως το έλεγαν παλιά. Όλα τα άλλα έχουν εναποτεθεί κυριολεκτικά στον αυτόματο πιλότο των συμφερόντων που τάχθηκαν να υπηρετούν.
Κι αντί οι παλιοί να είναι ακούσιες μαριονέτες σκοτεινών συμφερόντων – όπως οι σημερινοί – μετρούσαν πάντα το πολιτικό κόστος, τον αντίκτυπό τους μέσα στο λαό. Έστω κι αν τους ήταν πάντα εύκολο να προδώσουν, ή να ξεπουλήσουν ιδανικά, αξίες, ελπίδες και προσδοκίες των απλών πολιτών, του κοσμάκη, του λαού που ακόμη και σήμερα επιμένει να είναι πάντα ευκολόπιστος και πάντα προδομένος, όπως έγραφε ο εθνικός μας ποιητής.
Απλά οι παλιοί το έκαναν με πολιτικό τακτ ενώ οι σημερινοί το κάνουν εντελώς ξεδιάντροπα. Τόσο ξεδιάντροπα, ώστε να εθίζεται το εκλογικό σώμα στην ιδέα ότι δεν το κυβερνούν πολιτικοί, αλλά άνθρωποι του υποκόσμου, της μαφίας, ικανοί για τα μεγαλύτερα εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου εναντίον της χώρας και των απλών πολιτών της.
Είναι αυτό που μας σέρβιραν επίσημα επί Σημίτη κι έγινε η κυρίαρχη ιδεολογία δεξιάς και αριστεράς. Η Ελλάδα και οι πολίτες της δεν χρειαζόμαστε πολιτικούς με προγράμματα που ενσωματώνουν κοινωνικά αιτήματα και δράση μέσα στην κοινωνία, όπως παλιά, αλλά καλούς διαχειριστές, καλούς τεχνοκράτες. Το θυμάστε; Μόνο που διαχειριστής, ο τεχνοκράτης είναι καλός μόνο όταν είναι σε θέση να υπηρετεί τυφλά την καθεστηκυία τάξη πραγμάτων. Δεν αμφισβητεί. Δεν προβληματίζεται. Δεν ξέρει από πολιτικό κόστος και λαό. Όπως οι βασιλικοί επίτροποι, υπουργοί και πρωθυπουργοί επί απόλυτης μοναρχίας.
Μόνο η απολυταρχία χρειάζεται διαχειριστές και τεχνοκράτες πολιτικούς. Και μόνο τέτοιοι μπορούν να κυβερνούν σήμερα την Ελλάδα. Νομοτελειακά. Μας το διαβεβαιώνουν άπαντες. Τόσο η δεξιά, που δεν χάνει την ευκαιρία να επιδεικνύει την εκ φύσεως υποτέλειά της στα μεγάλα αρπακτικά και τους μεγάλους επιβήτορες κυρίως του εξωτερικού, όσο και η αριστερά, η οποία πασχίζει να κρύψει την εγκληματική εθελοδουλία της πίσω από την καταγγελία του καπιταλισμού γενικά.
Σ’ αυτήν την κατηγορία των παλαιών πολιτικών ανδρών ανήκει κι ο Ανδρέας Παπανδρέου. Να γιατί μπροστά στους σημερινούς, υπάρχουν ακόμη κάποιοι που τον νοσταλγούν και του βρίσκουν ελαφρυντικά. Παρά το αναμφισβήτητο γεγονός των τρομακτικών ευθυνών που έχει ο ίδιος, το κόμμα του, αλλά και το πολιτικό σύστημα της εποχής του για τη σημερινή κατάντια της Ελλάδας.
Τι ήθελε λοιπόν να πετύχει ο κ. Τσίπρας με το άρθρο των συνεργατών του για τον Ανδρέα; Να απευθυνθεί πρωτίστως στη συνομοταξία των Λαλιώτηδων. Εκείνο δηλαδή το είδος που άνθησε με τη νομή της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ και γεύτηκε το «μέλι» από τον κρατικό κορβανά. Δεν είναι τυχαίο που λίγο πριν ο ίδιος ο κ. Λαλιώτης βρέθηκε να κάνει δημόσια παρέμβαση υπέρ του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα.
Το ΠΑΣΟΚ ολοκλήρωσε αυτό που είχε ξεκινήσει η Χούντα και ενίσχυσε η ΝΔ της δεκαετίας του 1970. Την μετατροπή της τράπεζας σε μητροπολιτικό ναό της ελληνικής οικονομίας. Ποτέ άλλοτε οι τράπεζες δεν είχαν τόσο απόλυτο έλεγχο. Μαζί τους κυριάρχησε ένα νέο είδος παράσιτων των επιχειρήσεων και της αγοράς, που είχαν ελάχιστη ή καθόλου σχέση με την παραγωγή.
Επιβλήθηκε μια «αριστοκρατία του χρήματος» από τραπεζίτες, κερδοσκόπους κάθε λογής και είδους, επενδυτές της αρπακτής, μεταπράτες και ραντιέρηδες, που επέβαλαν στο κράτος και την οικονομία ένα ολόκληρο σύστημα αγυρτείας και απάτης.
Η άνοδος και η επικράτηση αυτής της αριστοκρατίας φαίνεται και στο διάγραμμα που παραθέτουμε. Τα στοιχεία είναι από το ΔΝΤ και απεικονίζουν την άνοδο των τραπεζικών ενεργητικών ως % του ΑΕΠ της Ελλάδας από το 1960 έως το 2014.Φωτογραφία του χρήστη Dimitris Kazakis.
Η αριστοκρατία αυτή είχε άμεσο συμφέρον από την καταχρέωση του κράτους και της κοινωνίας. Το κρατικό έλλειμμα ήταν ένα από τα κύρια αντικείμενα της κερδοσκοπίας της και η κύρια πηγή του πλουτισμού της. Κάθε χρόνο κι από ένα μεγαλύτερο κρατικό έλλειμμα. Κάθε χρόνο κι ένας νέος γύρος κρατικών δανείων. Κάθε νέο δάνειο πρόσφερε σ’ αυτήν την αριστοκρατία των τραπεζιτών και των κερδοσκόπων μια καινούργια ευκαιρία να κατακλέβουν το κράτος, το οποίο επίτηδες κρατούσαν οι κυβερνήσεις και οι υπουργοί στο χείλος της χρεοκοπίας. Κάθε νέο δάνειο και χειρότεροι όροι δανεισμού.
Την εξαπάτηση του κράτους με τα δάνεια, ακολουθούσε μια απίστευτη ληστεία με τα δημόσια έργα. Τα περίφημα κοινοτικά κονδύλια ήταν μια απίστευτη ευκαιρία για να οδηγηθεί η χώρα σε ακόμη μεγαλύτερη υπερχρέωση, αλλά και στην αριστοκρατία της απάτης να βάλει στο χέρι ολόκληρο τον κρατικό προϋπολογισμό.
Η αριστοκρατία του χρήματος έφτασε ως το σημείο να φτιάχνει τους νόμους, να διευθύνει το κράτος, να ελέγχει τα δικαστήρια – ιδίως τα ανώτατα – να έχει ουσιαστικά στη διάθεσή της όλες τις δημόσιες εξουσίες της κοινωνίας, με τον έλεγχο των ΜΜΕ εξουσίαζε και την κοινή γνώμη. Όσο η απάτη, η διαφθορά και η διαπλοκή αποκτούσαν χαρακτήρα απόλυτου καθεστώτος στην Ελλάδα, τόσο η «πολιτική ουδετερότητα» - δηλαδή η πολιτική αδιαφορία - αναδεικνυόταν σε κορυφαίο δόγμα. Πρώτα και κύρια των αξιωματούχων του κράτους και της δημόσιας ζωής.
Τα κόμματα με τη σειρά τους μετατράπηκαν σε επιχειρηματικούς ομίλους. Επιχορηγήσεις, δάνεια, κομματικές συμμετοχές σε επιχειρήσεις, offshore, επενδύσεις σε κρατικά ομόλογα, κοκ. Ποτέ πριν τα πολιτικά κόμματα, ακόμη και τα πιο διεφθαρμένα, δεν διακρίνονταν για τέτοια διαπλοκή. Όλα τα κόμματα της δεξιάς και της αριστεράς πέρασαν μ’ αυτό τον τρόπο στα χέρια αυτής της κυρίαρχης αριστοκρατίας. Με πρώτο απ’ όλα το ΠΑΣΟΚ.
Όχι την εποχή Σημίτη όπως νομίζουν πολλοί, αλλά από τότε που δόθηκε η δυνατότητα στους τραπεζίτες να λεηλατήσουν ολόκληρη την οικονομία με τα πανωτόκια (1982) την απάτη των αλληλόχρεων λογαριασμών, που οδήγησε στον εξευτελισμό της συναλλαγματικής και της επιταγής, αλλά και την καθυπόταξη των επαγγελματιών και των μικρομεσαίων επιχειρηματιών στην επίσημη τοκογλυφία των τραπεζών.
Όσο υπήρχε το εμφυλιοπολεμικό κράτος που συντηρούσε η ΝΔ, η αριστοκρατία του χρήματος και των τραπεζών, δηλαδή η αριστοκρατία της απάτης και της αγυρτείας, δεν μπορούσε να επιβληθεί. Έπρεπε να επέλθει η «εθνική συμφιλίωση» για να σβήσει ο αγνός πατριωτισμός από την καρδιά και το νου του απλού Έλληνα. Έπρεπε να επιβληθεί η ιδεολογία της ήττας και του ενδοτισμού ευρύτατα στις τάξεις της κοινωνίας.
Η αριστοκρατία της απάτης και της διαπλοκής δεν ενδιαφέρεται για δόξα. Η δόξα δεν φέρνει κέρδος. Δεν πλουτίζει τα χαρτοφυλάκια. Ειρήνη υπήρξε πάντα το σύνθημα των μεγαλύτερων απατεώνων. Η ειρήνη του ενδοτισμού και του ξεπουλήματος. Να γιατί ολόκληρη η εσωτερική και εξωτερική πολιτική θεμελιώθηκαν στην ταπείνωση του εθνικού συναισθήματος του λαού. Η ξενόδουλη εθνικοφροσύνη δεν είχε πια πέραση. Άσε που συντηρούσε – άθελά της – και το εθνικό συναίσθημα στα πιο καταπιεσμένα και καταφρονημένα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Κι αυτό – όπως είχε αποδείξει το ΕΑΜ – ήταν ένα άκρως επικίνδυνο συναίσθημα, ικανό να συντρίψει όσους είχαν αναδείξει την υποτέλεια σε κορυφαία εθνική αξία.
Ότι δεν κατόρθωσε η εθνικοφροσύνη του «ανήκομεν εις την Δύσιν», ανέλαβε να εξασφαλίσει ο σοσιαλιστικός κορπορατισμός του ΠΑΣΟΚ και της αριστεράς. Κι έτσι η χρηματιστική αριστοκρατία, που ανάμεσά της από την εποχή του Ανδρέα κατατάσσονται επάξια και τα επιτελεία των κρατικοδίαιτων επιχειρηματικών κομμάτων – δεξιάς και αριστεράς – τόσο με τον τρόπο πλουτισμού της, όσο και με τα βίτσια της, την ανηθικότητά της και την υποκουλτούρα της, ανέβασε τον υπόκοσμο στις κορυφές της αστικής κοινωνίας της ευρωπαϊκής και εκσυγχρονιστικής Ελλάδας. Ενώ ταυτόχρονα παρασιτικοποίησε όσο δεν έπαιρνε κι όσο ποτέ άλλοτε, πλατύτατα στρώματα του λαού.
Σ’ αυτήν την κοινωνία απευθύνεται το επιτελείο του Μαξίμου. Με δεκάδες χιλιάδες διορισμούς ως επί το πλείστον σε ασήμαντες και αμφίβολες θέσεις. Με σπατάλες δις από τον κρατικό κορβανά για τη δημιουργία κομματικού στρατού. Με αναφορές σ’ εκείνο το κομμάτι των συνδικαλιστών που έχουν μάθει να είναι κρατικοδίαιτοι. Με την προσπάθεια να ενσωματώσει δικαστές, στρατιωτικούς, στελέχη επιχειρήσεων, ακαδημαϊκούς που είναι ιδανικοί να βρίσκουν δικαιολογίες για να να πουλήσουν και να πουληθούν. Και δεν υπάρχει ιδανικότερος για μια τέτοια δουλειά - δηλαδή να βρίσκει δικαιολογίες - από αυτόν που έχει υπηρετήσει τον κορπορατίστικο σοσιαλισμό του ΠΑΣΟΚ και της αριστεράς.
Με τους τρόπους αυτούς η αριστερά ετοιμάζεται να αναγεννηθεί ως αντιμνημονιακή δύναμη. Ίσως και με την κατάλληλη αλλαγή της ηγεσίας. Ήδη κυρίες και κύριοι προβάρουν τα κουστούμια τους για την μεταλλαγή του ΣΥΡΙΖΑ και της αριστεράς σε αντιμνημονιακή δύναμη. Και να είστε σίγουροι ότι μόλις γίνει κάτι τέτοιο θα βρεθούν πολλοί, ίσως οι περισσότεροι ακόμη κι απ’ αυτούς που έφυγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ, που θα ανακαλύψουν την ριζοσπαστική αναγέννηση της αριστεράς. Άλλωστε, πρόκειται για συντρόφους που απλά παραστράτησαν.
Ήδη, εκείνοι που μας πουλούσαν φύκια για μεταξωτές κορδέλες στις αρχές του 2015. Πού μας διαβεβαίωναν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει τη ρήξη και μας πούλαγαν φρούδες ελπίδες, ετοιμάζονται να πάρουν το αίμα τους πίσω. Είναι οι ίδιοι που μας προέτρεπαν να περιμένουμε για να δούμε, οι "περιμενάκηδες", όπως τους ειρωνευόμασταν τότε, μόνο και μόνο γιατί θεωρούσαν την αριστερά ως ανώτερη αξία του πατριωτισμού. Όλοι αυτοί ετοιμάζονται εκ νέου να μας οδηγήσουν ουρά της αντιμνημονιακής αναγέννησης της λεγόμενης ριζοσπαστικής αριστεράς. Κι όλα αυτά μόνο και μόνο για ένα νέο γύρο εξαπάτησης προκειμένου να εξασφαλίσουν οι Ευρωπαίοι αποικιοκράτες περισσότερο χρόνο για να καταφέρουν την μαζική εξόντωση του ελληνικού πληθυσμού, που στα χρόνια του πολέμου την επιχείρησαν με μαζικές εκτελέσεις και ολοκαυτώματα.
Ας είμαστε υποψιασμένοι και σε εγρήγορση για να μην ξαναπέσουμε στην παγίδα. Δεν είναι ούτε η δεξιά, ούτε η αριστερά σε όποια κεντρώα ή ριζοσπαστική παραλλαγή τους, που θα δώσει τη λύση. Το απέδειξαν τουλάχιστον σ' ολόκληρη την μεταπολίτευση. Μόνο ο πατριωτισμός του Έλληνα θα δώσει τη λύση. Το αγνό εθνικό συναίσθημα που οδηγούσε ανέκαθεν το λαό μας στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα. Ακόμη κι όταν ήξερε ότι δεν είχε έρθει ακόμη η ώρα για την ελευθερία και την αυτοδιάθεση της πατρίδας. Οτιδήποτε άλλο είναι μια από τα ίδια, αν δεν είναι καραμπινάτη απάτη.

Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017







Κάλεσμα για παρουσία όλων στα Ειρηνοδικεία – Τετάρτη 6 Σεπτεμβρίου 2017

Η επίθεση κατά της περιουσίας του λαού μας συνεχίζεται την Τετάρτη, μετά τις διακοπές του καλοκαιριού.
Ο σχεδιασμός των τοκογλύφων για την Τετάρτη 6/9/17 περιλαμβάνει, πάνω από 214 πλειστηριασμούς σε ολόκληρη την Ελλάδα, οι 87 αφορούν περιουσίες στην Αττική, 29 στη Θεσσαλονίκη, ενώ οι 32 είναι στο Ειρηνοδικείο Αθηνών.

Μη ξεχνάτε ότι τα σχέδια των τοκογλύφων επιφυλάσσουν ακόμη περισσότερο πόνο και εξαθλίωση για τον Ελληνικό λαό, αφού σε λίγο καιρό η συμμορία τους, θα προσπαθήσει να αρπάξει με τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς που ψήφισαν 153 βουλευτές στο 4ο μνημόνιο, πάνω από 10.000 ακίνητα μέσα στο 2017 και περίπου 15.000 ακίνητα το 2018.
ΟΛΟΙ στα Ειρηνοδικεία κάθε Τετάρτη από 15:30 μ.μ έως 17:00 μ.μ για να μην επιτρέψουμε το ξεκλήρισμα της ιδιωτικής περιουσίας.
Οι δυνάμεις του κατοχικού καθεστώτος θα επιτεθούν. Μην τους φοβάστε!
Η μαζική παρουσία μας και η λαϊκη σύμπνοια τους τρομοκρατεί!
Με την παρουσία μας στα ειρηνοδικεία δεν γλιτώνουμε μόνο περιουσίες από αετονύχηδες, αλλά διαδηλώνουμε ότι όλα θα επιστραφούν στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους.
Αθήνα, 4 Σεπτεμβρίου 2017

Το Συντονιστικό Πλειστηριασμών του Ε.ΠΑ.Μ.

Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017

Ανακοίνωση της Πολιτικής Γραμματείας του Ε.ΠΑ.Μ. σχετικά με τις αποκαλύψεις του Συμβολαιογραφικού Συλλόγου Κέρκυρας

Ο Συμβολαιογραφικός Σύλλογος Εφετείου Κερκύρας (Σ.Σ.Ε.Κ.), με την από 28/8/2017 πολυσέλιδη ανακοίνωσή του, ξεμπροστιάζει όλο το διαπλεκόμενο παρασκήνιο μιας θλιβερής κυβέρνησης που προκειμένου να εφαρμόσει πιστά τις εντολές των δανειστών και του ευρωσυστήματος, δεν διστάζει να παραδώσει την ακίνητη περιουσία του ελληνικού λαού βορά στα χέρια των τοκογλύφων.
Το αποκαλυπτικό παρασκήνιο αφορά τις μεθοδεύσεις που ακολούθησε η κυβέρνηση για την εφαρμογή της ηλεκτρονικής πλατφόρμας, μετά από τη συμφωνία της με τους αποκαλούμενους «θεσμούς» να δεχθεί τη διενέργεια των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών.
Τι διαπιστώνει κανείς από τα αποκαλυπτικά στοιχεία της εν λόγω ανακοίνωσης;
– Τη διαπλοκή κυβέρνησης & ιδιωτικού τομέα με συγκεκριμένη εταιρεία για τη δημιουργία της ηλεκτρονικής πλατφόρμας, και την απόφασή της να ανατεθεί το έργο στον ανάδοχο χωρίς δημόσιο μειοδοτικό διαγωνισμό.
– Το «σπάσιμο» του έργου σε 9 υποέργα των 20.000€ το καθένα, έτσι ώστε να δικαιολογηθεί η απ’ ευθείας ανάθεση.
– Τη μετάθεση του κόστους της ηλεκτρονικής πλατφόρμας στους 9 συμβολαιογραφικούς συλλόγους της χώρας, με τη σύμφωνη γνώμη πολλών προέδρων τους να χρηματοδοτήσουν οι σύλλογοί τους κάθε «υποέργο» της επένδυσης, υπογράφοντας σύμβαση με την ανάδοχο εταιρεία.
– Το τελείως παράνομο των ενεργειών της κυβέρνησης που για να τις επιβάλλει άσκησε πιέσεις στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων, φτάνοντας μέχρι την απόλυση του βοηθού νομικού συμβούλου της ΑΑΔΣ λόγω μη συμμορφώσεώς του στις ανομίες.
– Τις κατάπτυστες ίντριγκες της κυβέρνησης που προκειμένου να νομιμοποιήσει την έκνομη αυτή και πρωτοφανή ενέργεια, τροποποίησε τον Κώδικα των Συμβολαιογράφων προσθέτοντας εμβόλιμα νέο άρθρο (το 98Α), με τροπολογία που πέρασε στο Σχέδιο Νόμου για την Παιδεία.
– Την εξάλειψη για τον ίδιο λόγο και με την ίδια τροπολογία του δημόσιου χαρακτήρα των συμβάσεων που συνάπτονται από τους συμβολαιογραφικούς συλλόγους, έτσι ώστε από τούδε και στο εξής να γίνονται με απ’ ευθείας αναθέσεις που δεν εμπίπτουν στο δημόσιο λογιστικό.
– Τη συνενοχή της εισαγγελίας του Αρείου Πάγου και της Αρχής Προστασίας του Πολίτη που επέδειξαν αδιαφορία στις καταγγελίες του Σ.Σ.Ε.Κ. για όλες τις πιο πάνω μεθοδεύσεις.
– Τον εξευτελισμό των περισσότερων συμβολαιογραφικών συλλόγων στα μάτια της κοινής γνώμης, αφού με ευθύνη των προεδρείων τους να συμβάλλουν οικονομικά στην ανάπτυξη της ηλεκτρονικής πλατφόρμας, δίνουν σε όλους την εντύπωση ότι μετατρέπονται από ενώσεις δημόσιων λειτουργών σε αστικές εταιρείες που επενδύουν στην κερδοφορία τους.
– Την άμεση συνέργεια του προέδρου του Συμβολαιογραφικού Συλλόγου Αθηνών, που δήλωσε την ανάληψη της χρηματοδότησης εξ ολοκλήρου από το σύλλογό του, διασφαλίζοντας έτσι ότι το έργο θα προχωρήσει ανεξάρτητα από τις αντιδράσεις, τις αρνήσεις ή τη μη συμμετοχή των κατά τόπους συμβολαιογραφικών συλλόγων.
– Τον εκβιασμό από την κυβέρνηση προς τους συμβολαιογραφικούς συλλόγους να έχουν υπογράψει τη σύμβαση με την ανάδοχο εταιρεία μέχρι την 1/9/2017, ειδάλλως τα μέλη τους που μετέχουν στους πλειστηριασμούς θα πιστοποιούνται από το σύλλογο των Αθηνών!
Και μέσα σε όλο αυτό τον κυκεώνα της παρανομίας και της ίντριγκας χάριν των δανειστών και με στόχο την υφαρπαγή της περιουσίας του ελληνικού λαού, έχουμε τη διπλοπροσωπία και την υποκρισία της κυβέρνησης που δια στόματος της αναπλ. υπουργού κας Φωτίου, δηλώνει… ένθερμη οπαδός του «κινήματος κατά των εξώσεων και των δανείων»!
Οι πλειστηριασμοί και η αρπαγή της ακίνητης περιουσίας των πολιτών σε περίοδο οικονομικής, νομικής και κανονιστικής κατοχής της χώρας, δεν διαφέρουν σε τίποτα από τον οικονομικό δωσιλογισμό και το οργανωμένο έγκλημα των μαυραγοριτών  της ναζιστικής κατοχής. Οι λίγοι στον αριθμό συμβολαιογράφοι ανά την Ελλάδα που επέλεξαν, σ’ αυτές τις συνθήκες, ως μέσο προσπορισμού οφέλους τους πλειστηριασμούς με επισπεύδοντες τις τράπεζες και τους κρατικούς φορείς, όπως και η ένθερμη υποστήριξη των προεδρείων πολλών συλλόγων τους σ’ αυτήν τη δραστηριότητα, εξευτελίζουν το λειτούργημα του συμβολαιογράφου, δίνοντας άλλοθι παράλληλα στην κυβέρνηση που μεταθέτει σ’ αυτούς την ευθύνη και την οργή του ελληνικού λαού.
Καλούμε τους συμβολαιογράφους ανά την Ελλάδα ν’ ακολουθήσουν το παράδειγμα των συναδέλφων τους της Κέρκυρας και της Θεσσαλονίκης απέναντι στη χρηματοδότηση της πλατφόρμας των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. Οι πρώτοι όρθωσαν το ανάστημά τους μέσω του Δ.Σ. και του προεδρείου του συλλόγου τους καταγγέλλοντας τις παρανομίες της κυβέρνησης. Οι δεύτεροι, καλώντας τους συναδέλφους τους σε γενική συνέλευση, ανέτρεψαν με συντριπτική πλειοψηφία τις αρχικές συμφωνίες του Δ.Σ. του συλλόγου τους, παγώνοντας κάθε πλειστηριασμό μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου που θα πάρουν τις τελικές αποφάσεις.
Καλούμε τους συμβολαιογράφους ανά την Ελλάδα να μην δεχθούν τον εκβιασμό της κυβέρνησης και να ανατρέψουν, με μαζικές συνελεύσεις, τις αποφάσεις των Δ.Σ. των συλλόγων τους που αποδέχθηκαν να υπογράψουν σύμβαση με την ανάδοχο εταιρεία για την ηλεκτρονική πλατφόρμα των πλειστηριασμών.
Καλούμε τους συμβολαιογραφικούς συλλόγους που δεν έχουν υπογράψει ακόμη τη σύμβαση, να αρνηθούν να το κάνουν αδιαφορώντας για τους εκβιασμούς της κυβέρνησης. Υπόλογοι είναι απέναντι στην πλειοψηφία των μελών τους και όχι σε λίγους συναδέλφους τους που εξευτελίζουν το λειτούργημα και κερδοσκοπούν από τη δυστυχία του ελληνικού λαού.
Καλούμε κάθε έντιμο συμβολαιογράφο που σέβεται το λειτούργημά του και τον εαυτό του, να συμπαραταχθεί με τον ελληνικό λαό και να εμποδίσει με κάθε τρόπο την λεηλασία της περιουσίας του από τις δυνάμεις της σύγχρονης κατοχής και τους συνεργάτες τους.
Το Ε.ΠΑ.Μ. καταγγέλλει τις παράνομες και αντισυνταγματικές ενέργειες των διοικήσεων των συμβολαιογραφικών συλλόγων που συμπράττουν με το καθεστώς και υπόσχεται την παραδειγματική τιμωρία τους, αντίστοιχη με εκείνη των δωσίλογων συναδέλφων τους της ναζιστικής κατοχής. Προειδοποιεί πως από τον Σεπτέμβριο θα είναι και πάλι μπροστάρης στον αγώνα για να αποτρέψει κάθε απόπειρα πλειστηριασμού ιδιωτικής περιουσίας, είτε διεξάγεται στα ειρηνοδικεία είτε με ηλεκτρονική μορφή.
Το Ε.ΠΑ.Μ., κάνοντας το καθήκον του απέναντι στο λαό και την πατρίδα, καταγγέλλει την παράνομη και αντισυνταγματική αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της ακίνητης περιουσίας και υπενθυμίζει ξεκάθαρα και προς όλους την υπόσχεσή του πως όλες οι περιουσίες που πλειστηριάστηκαν στα χρόνια της μνημονιακής κατοχής, θα επιστρέψουν πίσω στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους αμέσως με την αποκατάσταση της νομιμότητας στην πατρίδα μας  και την  ανάκτηση της εθνικής μας κυριαρχίας.
Αθήνα, 30 Αυγούστου 2017
Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.ΠΑ.Μ.

Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Η «ποσοτική χαλάρωση» όχι μόνο δεν θα βοηθήσει, αντίθετα θα επιδεινώσει την κατάσταση.

Του Δημήτρη Καζάκη

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας τη Δευτέρα 29 Μαΐου η Ελλάδα προς το παρών δεν πρόκειται να συμμετάσχει στο πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης». Η κυβέρνηση Τσίπρα έχει εναποθέσει τις ελπίδες της στη συμμετοχή της Ελλάδας σ’ αυτό το πρόγραμμα. Θεωρεί ότι με τη συμμετοχή της θα μπορέσει επιτέλους ν’ ανοίξουν οι τράπεζες, αλλά και να κερδίσει την εμπιστοσύνη των αγορών. Ότι κι αν σημαίνει αυτή η λογική, που αφετηρία της δεν έχει την πραγματικότητα, αλλά τα ήθη, την ηθική και τα έθιμα των τζογαδόρων.
Ας δούμε λοιπόν τι είναι αυτή η «ποσοτική χαλάρωση». Πρόκειται για ένα πρόγραμμα δημιουργία επιπλέον χρήματος από την ΕΚΤ. Το χρήμα αυτό δημιουργείται με την αγορά ομολόγων και γενικά πιστωτικών τίτλων από την ΕΚΤ. Με ποιόν σκοπό; Το πρόγραμμα αγοράς πιστωτικών τίτλων (APP) περιλαμβάνει όλα τα προγράμματα αγοράς, στα οποία αγοράζονται τίτλοι του ιδιωτικού τομέα και του δημόσιου τομέα για την αντιμετώπιση υποτίθεται των κινδύνων μιας πολύ παρατεταμένης περιόδου χαμηλού πληθωρισμού. Αυτή τη στιγμή αποτελείται από τα εξής προγράμματα:
1. Το τρίτο πρόγραμμα αγοράς καλυμμένων ομολογιών (CBPP3). Στις 20 Οκτωβρίου 2014, το Ευρωσύστημα άρχισε να αγοράζει καλυμμένα ομόλογα βάσει ενός τρίτου προγράμματος αγοράς.
2. Το πρόγραμμα αγοράς τίτλων που υποστηρίζονται από περιουσιακά στοιχεία (ABSPP). Το πρόγραμμα αυτό ξεκίνησε στις 21 Νοεμβρίου 2014. Το ABSPP βοηθά τις τράπεζες να διαφοροποιήσουν τις πηγές χρηματοδότησης και να εκδίδουν νέους τίτλους. Τέτοιοι τίτλοι για παράδειγμα είναι τα τιτλοποιημένα δάνεια και η πώλησή τους.
3. Πρόγραμμα αγοράς τίτλων δημοσίου τομέα (PSPP). Στις 9 Μαρτίου 2015 το Ευρωσύστημα άρχισε να αγοράζει τίτλους δημοσίου τομέα στο πλαίσιο του προγράμματος αγοράς δημοσίου τομέα (PSPP). Οι τίτλοι που καλύπτονται από το PSPP περιλαμβάνουν: α) ονομαστικά και συνδεδεμένα με τον πληθωρισμό κεντρικά κρατικά ομόλογα · β) ομόλογα που εκδίδονται από αναγνωρισμένους οργανισμούς, περιφερειακές και τοπικές κυβερνήσεις, διεθνείς οργανισμούς και πολυμερείς τράπεζες ανάπτυξης που βρίσκονται στη ζώνη του ευρώ. Το Ευρωσύστημα σκοπεύει να διαθέσει το 90% των συνολικών αγορών σε κρατικά ομόλογα και αναγνωρισμένους οργανισμούς και το 10% σε τίτλους που εκδίδονται από διεθνείς οργανισμούς και πολυμερείς αναπτυξιακές τράπεζες (από το Μάρτιο του 2015 έως τον Μάρτιο του 2016, τα στοιχεία αυτά ήταν 88% και 12% αντίστοιχα).
4. Πρόγραμμα αγοράς εταιρικού τομέα (CSPP). Το Ευρωσύστημα άρχισε να αγοράζει ομόλογα εταιρικού τομέα στο πλαίσιο του προγράμματος αγοράς εταιρικού τομέα (CSPP) στις 8 Ιουνίου 2016.
Οι μηνιαίες καθαρές αγορές σε τίτλους του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα ανέρχονται σε 60 δις ευρώ κατά μέσο όρο. Προβλέπεται να συνεχίσουν μέχρι τα τέλη του 2017 και βλέπουμε. Από τον Απρίλιο του 2016 έως τον Μάρτιο του 2017 ο μέσος μηνιαίος ρυθμός ανέβηκε στα 80 δις ευρώ από 60 δις ευρώ της περιόδου Μαρτίου 2015 έως Μαρτίου του 2016.
Τον Απρίλιο 2017 η ΕΚΤ διαθέτει χαρτοφυλάκιο αγορασμένων τίτλων συνολικής αξίας άνω των 1,8 τρις ευρώ.
Χαρτοφυλάκιο
σε εκατ. ευρώ ABSPP CBPP3 CSPP PSPP Σύνολο
Απρίλιος 2017 23.782 216.374 82.262 1.511.963 1.834.381
Τι θέλει να πετύχει με τον τρόπο αυτό η ΕΚΤ; Ας δούμε τι ισχυρίζεται η ίδια.
1. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αγοράζει ομολογίες από τράπεζες.
2. Αυτό αυξάνει την τιμή αυτών των ομολόγων και δημιουργεί χρήμα για το τραπεζικό σύστημα.
3. Κατά συνέπεια, ένα ευρύ φάσμα επιτοκίων μειώνεται και τα δάνεια γίνονται φθηνότερα.
4. Οι επιχειρήσεις και οι άνθρωποι είναι σε θέση να δανειστούν περισσότερα και να δαπανούν λιγότερα για να εξοφλήσουν τα χρέη τους.
5. Ως αποτέλεσμα, η κατανάλωση και οι επενδύσεις ενισχύονται.
6. Η αύξηση της κατανάλωσης και η αύξηση των επενδύσεων στηρίζουν την οικονομική ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης.
7. Καθώς οι τιμές αυξάνονται, η ΕΚΤ επιτυγχάνει πληθωρισμό κάτω από, αλλά κοντά στο 2%, μεσοπρόθεσμα.
Με τον τρόπο αυτό η ΕΚΤ χρησιμοποιεί την αύξηση του ενεργητικού της για να δημιουργήσει πρόσθετο χρήμα για τις τράπεζες, αλλά και δευτερεύοντος για τις πολυεθνικές. Με το πρόγραμμα αγοράς εταιρικού τομέα (CSPP) η ΕΚΤ αγοράζει πιστωτικούς τίτλους από την VW και άλλες – κυρίως Γερμανικές – πολυεθνικές, προκειμένου να τις στηρίξει έναντι του ανταγωνισμού. Κατά τ’ άλλα ο υγιής ανταγωνισμός χωρίς ενισχύσεις, επαναλαμβάνεται εν είδη θρησκευτικού Credo σε μια Ένωση που δεν διστάζει να εφαρμόσει τέτοια προγράμματα χρηματοδότησης.
Το αποτέλεσμα είναι το ενεργητικό της ΕΚΤ ως % του ΑΕΠ να εκτοξευτεί σε πρωτοφανή ύψη με το πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης». Αισίως το 2016 έφτασε να αντιστοιχεί στο 34,1% του ΑΕΠ. Με άλλα λόγια πάνω από το 1/3 του ΑΕΠ της ευρωζώνης χρηματοδοτείται απευθείας από την ΕΚΤ. Κι έχουν το θράσος τα επιτελεία της να μιλάνε για άνοδο του ΑΕΠ!
Φυσικά προκειμένου να μην καταρρεύσει το ευρωσύστημα, τι θα γίνει; Θα πρέπει να μετασχηματιστεί το υπερβάλλον ενεργητικό της ΕΚΤ σε νέο χρέος για τα νοικοκυριά, τις επιχειρήσεις και τα κράτη. Κι όλα αυτά προς το συμφέρον πρώτα και κύρια των τραπεζών και των κερδοσκόπων στις χρηματαγορές.
Ωστόσο ο μύθος που συνοδεύει την «ποσοτική χαλάρωση», είναι σίγουρο ότι θα επαναλαμβάνεται από όλους τους εντεταλμένους, έτσι ώστε ο ανόητος κι ο δειλός να νομίζει ότι βρέθηκε η «λύση» για τα δικά του προβλήματα. Για τα προβλήματα της δουλειάς και της πραγματικής οικονομίας.
Και λέμε μύθος γιατί πολύ απλά δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Γιατί δεν έχει; Όπως εξηγεί ο Paul Gambles, διευθύνων σύμβουλος του MBMG Group στο CNBC (Τετάρτη, 7 Μαΐου 2014) «… η θεωρία ακούγεται ωραία. Ωστόσο, έχει ένα μικρό ελάττωμα. Πρόκειται για ανοησίες… (διότι) στην πράξη, σε μια οικονομία με κινητήρια δύναμη την πίστωση, η διαδικασία είναι ακριβώς αντίστροφη. Η πίστωση που υποστηρίζει την οικονομική δραστηριότητα δεν δημιουργείται από την παροχή μεγάλων καταθέσεων, οι οποίες στη συνέχεια επιτρέπουν στις τράπεζες να δανείζουν. Αντίθετα, είναι η ζήτηση για πίστωση από τους δανειολήπτες που δημιουργεί δάνεια από τράπεζες οι οποίες στη συνέχεια καταβάλλουν στους αποδέκτες, οι οποίοι με τη σειρά τα καταθέτουν στις τράπεζες. Τα δάνεια δημιουργούν καταθέσεις, όχι το αντίστροφο.»
Με απλά λόγια, η «ποσοτική χαλάρωση» στηρίζεται στην εξής και απόλυτα διαβλητή λογική: Η κεντρική τράπεζα δημιουργεί χρήμα για τις τράπεζες μέσω της αγοράς ομολόγων από αυτές. Με σκοπό να ενισχυθεί – υποτίθεται – το διαθέσιμο χρήμα στις τράπεζες κι αυτές με τη σειρά τους να αυξήσουν το δανεισμό.
Το ερώτημα βέβαια πού προκύπτει αβίαστα είναι γιατί οι τράπεζες να διαθέσουν το πρόσθετο χρήμα σε δανεισμό όταν οι επισφάλειες και τα κόκκινα δάνεια αυξάνουν ραγδαία; Γιατί να δανείσουν όταν με την «ποσοτική χαλάρωση» η αγορά ομολόγων κι άλλων πιστωτικών τίτλων γίνεται πιο ελκυστική γι’ αυτές.
Και βέβαια πώς είναι δυνατόν να έχουμε μεσομακροπρόθεσμη αύξηση της κατανάλωσης, της απασχόλησης και των επενδύσεων, όταν ο τρέχον δανεισμός από τις τράπεζες πηγαίνει – ένα όλο και μεγαλύτερο μέρος του – στην εξυπηρέτηση παλιότερου χρέους; Σε μια οικονομία που πνίγεται στο χρέος, πρέπει να είσαι τρελός για να θεωρείς ότι η λύση είναι περισσότερο χρέος. Τρελός, ή αδίστακτος, όσο ο ένας επαγγελματίας δολοφόνος.
Κι όμως αυτή η παραφροσύνη προτείνεται ως «λύση» μόνο και μόνο επειδή συμφέρει τις τράπεζες και τους κερδοσκόπους των χρηματαγορών. Τι άλλο θα δούμε, Θεέ μου, μ’ αυτούς που μπλέξαμε.

Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

Τι δικαιολογία θα βρεις πάλι για να μην επιτελέσεις το καθήκον σου;

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΖΑΚΗ

Οι αποικιοκράτες σήμερα έχουν επενδύσει σ’ ένα ολόκληρο σύστημα δεξιά και αριστεράς, εξουσιών και θεσμών, που είναι εκ φύσεως χωρίς πατρίδα. Θα τους αφήσουμε; Θα τους το επιτρέψουμε; Εδώ δεν χωράνε μου-σου-ξου. Ούτε ιδεολογήματα ή θρησκοληψίες. Ενώ όσοι ρίχνουν την ευθύνη στους άλλους, ψάχνουν για δικαιολογίες όπως έκαναν ανέκαθεν οι προσκυνημένοι και οι κιοτήδες.
Δεν υπάρχει άλλο περιθώριο για στρουθοκαμηλισμούς. Όποιος δεν σηκώσει το γάντι, αυτός είναι εθνικά ανάξιος, κοπρόσκυλο του κερατά, μίασμα. Ιδίως όταν υπηρετεί ως αξιωματούχος του δημοσίου, δικαστής, ή φέρει εθνόσημο. Όποιος κοιτά τη δουλειά του σήμερα, δεν είναι παρά συνένοχος της όλης κατάστασης. Δικαιολογία πια δεν υπάρχει. Πολιτική ανυπακοή. Συνειδητή στράτευση στον αγώνα για την ελευθερία της πατρίδας. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Παρά μόνο του γραικύλου, του προδότη, του κιοτή. Κι αυτούς η ιστορία δεν τους ανέχθηκε ποτέ.
Όλοι στην πλατεία Συντάγματος την Πέμπτη, 18/5/2017 στις 7 μμ. Όχι για να διαμαρτυρηθούμε, αλλά για να διατρανώσουμε ότι αυτή η χώρα είναι δική μας και κανείς, μα κανείς δεν θα την πάρει. Και να θυμάστε πάντα τα λόγια του γέρου του Μωριά, όταν συνήθιζε να λέει στους συντρόφους του, που συχνά ένιωθαν τρόμο μπροστά στο άνισο του αγώνα με τα τούρκικα λεφούσια: Σήμερα η πατρίδα μετρά τα παιδιά της. Ας μην της δείξουμε ότι εμείς είμαστε μπάσταρδοι!

Δεν μας μένει τίποτε άλλο, εκτός από το ιστορικό μας δικαίωμα σε τούτη τη χώρα.

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΖΑΚΗ
Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα και των συνενόχων του οδήγησε τη χώρα σ’ ένα νέο μνημόνιο. Αυτή τη φορά χαρακτηρίζεται επίσημα ως «Συμπληρωματικό μνημόνιο συμφωνίας», το οποίο έρχεται να συμπληρώσει το 3ο μνημόνιο που ψήφισαν τα κόμματα του δωσιλογισμού (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι) τον Αύγουστο του 2015.
Είναι η τρίτη επικαιροποίηση μνημονίου, που επίσημα επιβάλλεται στη χώρα από το 2010. Κι όπως πάντα οι συμφωνίες της εκάστοτε κυβέρνησης με τους δανειστές συνάπτονται πίσω από κλειστές πόρτες και εν αγνοία των Ελλήνων πολιτών. Η μυστική διπλωματία του υποταχτικού και του υπόδουλου στο απόγειό της. Το πιο απόλυτο καθεστώς στους μηχανισμούς της ΕΕ.
Και πώς γνωστοποιήθηκε στον ελληνικό λαό η επάρατη νέα συμφωνία; Με το γνωστό τρόπο. Με διαρροή στον τύπο από το Βερολίνο. Φυσικά πρόκειται για την επίσημη εκδοχή της συμφωνίας κι όχι για τα πρωτόκολλα και τις συμφωνίες κάτω από το τραπέζι, που συνοδεύουν πάντα τέτοιου τύπου «διαπραγματεύσεις» μυστικής διπλωματίας.

Μήπως δημοσιοποιήθηκε επίσημα η συμφωνία, ακόμη και τώρα μετά τη διοχέτευσή της στον τύπο από το Βερολίνο; Όχι βέβαια. Η συμφωνία παραμένει μυστική, μαζί με τις επισυναπτόμενες «τεχνικές εκθέσεις» και ποικίλα άλλα μυστικά πρωτόκολλα, που καθορίζουν το αλισβερίσι κάτω από το τραπέζι.
Να είσαστε απολύτως σίγουροι. Ο λόγος που οι σύνοδοι της ΕΕ δεν δημοσιοποιούν πεπραγμένα και πρακτικά είναι για έναν και βασικό λόγο. Η εξαγορά, το αλισβερίσι στο παρασκήνιο και το δούναι-λαβείν κάτω από το τραπέζι έχει αποκτήσει καθεστώς χειρότερο από την εποχή της μοναρχικής καμαρίλας. Η τωρινή κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες, ενδιαφέρεται να διαπραγματευτεί μόνο για τις δικές της μίζες από το ξεπούλημα και την λεηλασία του τόπου μας, όπως και για την πολιτική της επιβίωση με τις πλάτες των Βρυξελλών και του Βερολίνου.
Αν δεν ήταν έτσι, η κυβέρνηση θα φρόντιζε να δουν τη δημοσιότητα πρακτικά και πεπραγμένα. Έστω ως διαρροή στον τύπο. Μόνο και μόνο για να δείξει ότι οι πιέσεις και οι εκβιασμοί είναι υπεράνω – δήθεν – των δυνάμεών της.
Τι προβλέπει «Συμπληρωματικό Μνημόνιο Συμφωνίας», που κατατέθηκε – άκουσον, άκουσον! – ως απλός νόμος στη Βουλή;
Για μια ακόμη φορά η συμφωνία αυτή ξεκινά με την εξής ρήτρα: «Η επιτυχία προϋποθέτει την ιδιοκτησία της μεταρρυθμιστικής ατζέντας από τις ελληνικές αρχές. Ως εκ τούτου, η κυβέρνηση είναι έτοιμη να λάβει οποιαδήποτε μέτρα μπορεί να καταστούν κατάλληλα για το σκοπό αυτό, καθώς αλλάζουν οι συνθήκες. Η Κυβέρνηση δεσμεύεται να συμβουλεύεται και να συμφωνεί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για όλες τις ενέργειες που σχετίζονται με την επίτευξη των στόχων της Συμφωνίας του Μνημονίου πριν αυτές οριστικοποιηθούν και εγκριθούν νόμιμα.»
Με άλλα λόγια η κυβέρνηση και το κοινοβούλιο έχουν πλέον τεθεί υπό την αίρεση του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ. Δεν μπορεί να αποφασιστεί το οτιδήποτε που σχετίζεται «με την επίτευξη των στόχων της Συμφωνίας του Μνημονίου», αν δεν πάρουν την έγκριση των αποικιοκρατικών «θεσμών» πριν αυτές οριστικοποιηθούν και εγκριθούν νόμιμα. Και πέστε μου. Υπάρχει κάτι που να μην συνδέεται «με την επίτευξη των στόχων της Συμφωνίας του Μνημονίου»;
Πέστε μου επίσης και κάτι άλλο. Βρείτε μου παρακαλώ μια χώρα που υπέστη το «πρόγραμμα προσαρμογής» του ΔΝΤ και να έχει υπογράψει επίσημα μια τέτοια ρήτρα. Βρείτε μια χώρα που η κυβέρνησή της να έχει αποδεχθεί επίσημα μια τέτοια ρήτρα. Ακόμη κι αν στην πράξη το κάνει. Δεν θα βρείτε καμία. Η Ελλάδα είναι η μοναδική. Κι αυτό οφείλεται όχι τόσο στο ΔΝΤ, όσο στους εταίρους της ΕΕ.
Η ρήτρα αυτή δεν αφορά ούτε σε προτεκτοράτο, ούτε καν σε αποικία. Με τη ρήτρα αυτή – η οποία οφείλουμε να θυμόμαστε ότι εμφανίστηκε επίσημα για πρώτη φορά στην Ανακοίνωση του Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου 2015 – ολοκληρώθηκε και τυπικά η αποδοχή του καθεστώτος κατοχής της πατρίδας μας από το ΔΝΤ και το Eurogroup.
Με τη νέα συμφωνία δεν υπάρχει πλέον άλλος νόμος σ’ αυτή τη χώρα, εκτός από τους νόμους και τις αποφάσεις των δανειστών. Δεν υφίσταται πλέον δικαιοσύνη, παρά μόνο για να δικάζει με κριτήριο τις σκοπιμότητες του μνημονίου. Ο ίδιος ο δημόσιος χώρος (res publica) καταλύεται οριστικά.
Ο καθορισμός των φόρων ανήκει πλέον αποκλειστικά στην ιδιωτική Ανεξάρτητη Αρχή των Δημοσίων Εσόδων με υπερσυνταγματική ισχύ. Κανείς δεν μπορεί να την προσβάλει. Σε κανέναν δεν λογοδοτεί. Ο μοναδικός λόγος ύπαρξής της είναι να τηρούνται κατά γράμμα οι δεσμεύσεις που επιβάλλουν οι δανειστές. Ενώ οι υπάλληλοί της αποκτούν μέχρι και προανακριτικές αρμοδιότητες.
Πρώτη προτεραιότητα της ΑΑΔΕ είναι η είσπραξη των οφειλόμενων, ακόμη και με την έκδοση χιλιάδων κατασχετηρίων. Τη μείωση του αφορολογήτου. Τον προσδιορισμό του με βάση τις τραπεζικές συναλλαγές. Κι όπως είναι φυσικό την προετοιμασία για μια νέα αύξηση του ΦΠΑ του χρόνου.
Η σύνταξη ως δικαίωμα καταργείται. Έχει μετατραπεί σε επίδομα παροχής από τον κρατικό προϋπολογισμό, υποκείμενο στις δεσμεύσεις και τους δημοσιονομικούς στόχους. Έως το 2021 θα έχουν πάψει να υπάρχουν και τα ασφαλιστικά ταμεία. Άλλωστε λειτουργούν με τρέχων ταμειακό έλλειμμα σχεδόν στα 20 δις ευρώ. Κανείς δεν θα έχει το δικαίωμα να διεκδικήσει ότι του ανήκει με τη μορφή της σύνταξης.
Οι εργασιακές σχέσεις καταλύονται πλήρως. Όχι μόνο οι ομαδικές απολύσεις, αλλά και ο μισθός. Ενώ το καθεστώς απασχόλησης μετατρέπεται σε καθεστώς επιδοτούμενης δουλείας, όπου κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα δεν υπάρχουν πια. Μόνο προσφορά και ζήτηση.
Οι πλειστηριασμοί απελευθερώνονται μέσα από την έναρξη της ηλεκτρονικής πλατφόρμας. Τέλος τα ειρηνοδικεία, ενώ ο συμβολαιογράφος από δικαστικός λειτουργός για την προστασία του πολίτη, μετατρέπεται επίσημα σε εκποιητή με το αζημίωτο πίσω από κλειστές θύρες και ερήμην των ενδιαφερομένων. Ενώ όσοι έχουν εκδηλώνουν ενδιαφέρον για τον πλειστηριασμό, θα πρέπει να πιστοποιούνται πρώτα. Το Ελ Ντοράντο των κορακιών. Ούτε επί ναζιστικής κατοχής δεν γνώρισε η χώρα τέτοια αλητεία με πλειστηριασμούς.
Ο πολίτης πλέον δεν έχει δικαιώματα. Κανένα απολύτως. Ακόμη κι αν τα δικαστήρια της χώρας δικάσουν υπέρ του, τότε η απόφαση για την κυβέρνηση είναι καθαρά «συμβουλευτική» εφόσον αντίκειται στην «επίτευξη των στόχων της Συμφωνίας του Μνημονίου».
Το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων της Ελλάδας (Greek Assets) περνούν στην αρμοδιότητα του «υπερταμείου» και των βραχιόνων του. Υλικά και άυλα δικαιώματα (όπως ναυτικοί δίαυλοι, FIR, υφαλοκρηπίδα, χωρικά ύδατα, κοκ), υποδομές, λιμάνια, αεροδρόμια – εκτός των 14 που έχει πάρει ήδη η Fraport – εθνικά εδάφη, νησιά και ηπειρωτική χώρα. Τα πάντα.
Παράλληλα επιχειρείται η μεγαλύτερη προβοκάτσια εναντίον της εθνικής άμυνας, που έχει συμβεί ποτέ. Σε συμφωνία με το ΝΑΤΟ, αλλά και τον Ερντογκάν επιχειρείται συστηματικά η ανατροπή του συσχετισμού δύναμης στο Αιγαίο και τα ακριτικά νησιά. Ήδη με την έξοδο του πολεμικού ναυτικού της Τουρκίας στο Αιγαίο, αλλά και τον επιχειρησιακό έλεγχο του αρχιπελάγους από το ΝΑΤΟ, η κυβέρνηση έχει αποδεχθεί την επιστροφή σε καθεστώς προ των Βαλκανικών πολέμων.
Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει με την αποστρατιωτικοποίηση των ακριτικών νησιών κατά μήκος της τουρκικής ακτής. Βήμα το βήμα υλοποιείται σχέδιο που έχει εκπονηθεί επί εποχής Βενιζέλου και Κωσταράκου, για αποψίλωση των ενόπλων δυνάμεων στα νησιά. Με τον Καμμένο περάσαμε στη δεύτερη φάση με το κλείσιμο στρατοπέδων και τη μεταφορά μάχιμων μονάδων εκτός νησιών.
Σκοπός όλων αυτών των ενεργειών είναι να μείνουν μόνο κλιμάκια των ενόπλων δυνάμεων με σκοπό τη «συνεργασία» υπό τη σκέπη του ΝΑΤΟ και της ΕΕ με την Τουρκία. Τα ακριτικά νησιά υπό καθεστώς μορατόριουμ κυριαρχίας θα αποτελέσουν αντικείμενο συνδιαχείρισης μαζί με τις απέναντι τουρκικές αρχές. Με ότι συνεπάγεται κάτι τέτοιο.
Η κυβέρνηση Τσίπρα- Καμμένου – εκτελώντας εντολές – κάνει τα αδύνατα δυνατά για να αδυνατήσει την άμυνα της χώρας σε τέτοιο βαθμό, ώστε η παράδοση των εδαφών της κι ο διαμελισμός της σε ζώνες με μορατόριουμ κυριαρχίας, να φανεί ως αναπόφευκτο γεγονός κι ως ο μοναδικός τρόπος για να αποφευχθεί ο πόλεμος με την Τουρκία. Τέτοια προδοσία έχουν να γνωρίσουν οι ένοπλες δυνάμεις από την εποχή της συνθηκολόγησης Τσολάκογλου.
Θα μου πείτε, μα καλά πρώτη φορά γίνονται τέτοια; Όχι, δεν είναι η πρώτη φορά. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο ελληνικός λαός προδίδεται από τις κυβερνήσεις του. Ούτε είναι η πρώτη φορά που παραδίδεται αμαχητί στις ορέξεις των αποικιοκρατών.
Όμως αυτό που κράτησε αυτή τη χώρα και δεν διαλύθηκε από τις προδοσίες, ούτε αφομοιώθηκε ως αποικία, ήταν η φιλοπατρία, ο πατριωτισμός του απλού λαού. Αυτό ήταν που ξεχώριζε ανέκαθεν τον Έλληνα. Ο Εμμανουήλ Ροΐδης, ένας από τους πιο ανελέητους και οξυδερκέστερους κριτές της ελληνικής αθλιότητας στην εποχή του, έγραφε: «Γνωρίσματα της ελληνικής [φυλής] είναι ο έρως της πατρίδος και της εν ελευθερία και γαλήνη ψυχής απολαύσεως των επιγείων αγαθών, άνευ υπερβαλλούσης τινός αδημονίας δια την ματαιότητα αυτών. Τους χαρακτήρας τούτους ούτε ο χριστιανισμός, ούτε παντοδαπών ξένων εισβολαί, ούτε μακροχρόνιος δουλεία ίσχυσε να εξαλείψη ούδ’ επαισθήτως καν να τροποποιήση.»
Να λοιπόν τι δοκιμάζεται σήμερα. Όχι η δουλειά, η σύνταξη, το μεροκάματο, αλλά ο έρως της πατρίδος. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία αυτού του τόπου που δοκιμάζεται σε τέτοιο βαθμό η φιλοπατρία, δηλαδή ο πατριωτισμός, του ελληνικού λαού. Χωρίς αυτόν, δεν υπάρχει τίποτε. Καμιά κατάκτηση, κανένα δικαίωμα, καμιά δυνατότητα επιβίωσης.
Οι αποικιοκράτες σήμερα έχουν επενδύσει σ’ ένα ολόκληρο σύστημα δεξιά και αριστεράς, εξουσιών και θεσμών, που είναι εκ φύσεως χωρίς πατρίδα. Θα τους αφήσουμε; Θα τους το επιτρέψουμε; Εδώ δεν χωράνε μου-σου-ξου. Ούτε ιδεολογήματα ή θρησκοληψίες. Ενώ όσοι ρίχνουν την ευθύνη στους άλλους, ψάχνουν για δικαιολογίες όπως έκαναν ανέκαθεν οι προσκυνημένοι και οι κιοτήδες.
Δεν υπάρχει άλλο περιθώριο για στρουθοκαμηλισμούς. Όποιος δεν σηκώσει το γάντι, αυτός είναι εθνικά ανάξιος, κοπρόσκυλο του κερατά, μίασμα. Ιδίως όταν υπηρετεί ως αξιωματούχος του δημοσίου, δικαστής, ή φέρει εθνόσημο. Όποιος κοιτά τη δουλειά του σήμερα, δεν είναι παρά συνένοχος της όλης κατάστασης. Δικαιολογία πια δεν υπάρχει. Πολιτική ανυπακοή. Συνειδητή στράτευση στον αγώνα για την ελευθερία της πατρίδας. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Παρά μόνο του γραικύλου, του προδότη, του κιοτή. Κι αυτούς η ιστορία δεν τους ανέχθηκε ποτέ.
Όλοι στην πλατεία Συντάγματος την Πέμπτη, 18/5/2017 στις 7 μμ. Όχι για να διαμαρτυρηθούμε, αλλά για να διατρανώσουμε ότι αυτή η χώρα είναι δική μας και κανείς, μα κανείς δεν θα την πάρει. Και να θυμάστε πάντα τα λόγια του γέρου του Μωριά, όταν συνήθιζε να λέει στους συντρόφους του, που συχνά ένιωθαν τρόμο μπροστά στο άνισο του αγώνα με τα τούρκικα λεφούσια: Σήμερα η πατρίδα μετρά τα παιδιά της. Ας μην της δείξουμε ότι εμείς είμαστε μπάσταρδοι!