Πέμπτη, 17 Μαΐου 2018

Το Γραφείο Τύπου Εξέδωσε την εξής Ανακοίνωση για τις Εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.

Η μεταφορά της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ που εγκαινιάσθηκε χθες, 14/5/18, εγκαινιάζει παράλληλα και την επίσημη έναρξη της πολιτικής ανατροπών κάθε ίχνους διεθνούς δικαίου που κρατούσαν, έστω, τα προσχήματα στην επικίνδυνη ταλάντωση των διεθνών ισορροπιών.
Η ενέργεια αυτή, που αντί της τήρησης των αποφάσεων του ΟΗΕ και της διεθνούς κοινότητας, προκρίνει μεσσιανικά κηρύγματα, συγχρωτίζει πλήρως την αμερικάνικη πολιτική μέσω του κ. Τραμπ με το μοναδικό κράτος-τρομοκράτη της υφηλίου, το Ισραήλ, ανάβοντας το φιτίλι για να εκραγούν οι εξελίξεις στο πιο επικίνδυνο αυτή τη στιγμή σημείο του πλανήτη, τη Μέση Ανατολή.
Οι δεκάδες νεκροί Παλαιστίνιοι και οι χιλιάδες τραυματίες τις πρώτες μόλις ώρες από την ανακοίνωση της ενέργειας αυτής, δείχνει καθαρά τι επιδιώκεται από τη μονομερή και εγκληματική απόφαση του κ. Τραμπ: Αδιαφορώντας για το κόστος σε ανθρώπινες ζωές, στόχος είναι οι λαοί που αγωνίζονται για μια ελεύθερη και ανεξάρτητη πατρίδα, ενώ αποκλειστικά ενισχυμένες προβάλλουν οι δυνάμεις που επιδιώκουν να τινάξουν στον αέρα κάθε έννοια διεθνούς ειρήνης και ευημερίας. Δίνοντας το άλλοθι, εκτός των άλλων, στις υπό διάλυση και κατακερματισμένες από τις συνεχείς ήττες τους, οργανώσεις των Τζιχαντιστών που δρουν στη Συρία, να αναδιοργανωθούν με πρόσχημα την προστασία του Ισλάμ από τους Δυτικούς και το Ισραήλ.
Η φερόμενη ως «ελληνική κυβέρνηση», με απύθμενη υποκρισία, πρότεινε δια του κ. Κοτζιά «αυτοσυγκράτηση» εξομοιώνοντας τους θύτες Ισραηλινούς με τα χιλιάδες θύματά τους. Ο κ. Κοτζιάς έχει το θράσος να δίνει συμβουλές «καλής συμπεριφοράς των διαδηλωτών» στους Παλαιστίνιους δηλώνοντας «όσοι οργανώνουν τις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας στη Λωρίδα της Γάζας, οφείλουν να διασφαλίζουν τον ειρηνικό χαρακτήρα των διαδηλώσεων αυτών»(!!), την ίδια στιγμή που η κυβέρνησή του παραχωρεί εγκαταστάσεις στην Κρήτη προς χρήση του Ισραήλ για παντός είδους επιθετικές ενέργειες, ενώ φρεγάτες του ελληνικού πολεμικού ναυτικού περιπολούν ανοιχτά της Γάζας για τον αποκλεισμό των Παλαιστινίων! Απίστευτη δήλωση εγκληματικής διπροσωπίας και χατζηαβάτικου ραγιαδισμού!
Ο ελληνικός λαός δεν έχει καμία σχέση με τις «κυβερνήσεις» αυτού του τόπου των τελευταίων 8 χρόνων, προδομένος κι ο ίδιος από το ψέμα, την αναλγησία και την εθελοδουλία τους. Ο θρήνος των Παλαιστινίων από την τελευταία εκατόμβη θυμάτων που διαπερνάει τα μήκη και τα πλάτη της γης, αγγίζει κάθε Έλληνα και κάθε Ελληνίδα. Ο αγώνας που δίνει ο παλαιστινιακός λαός και η αυταπάρνησή του, χαράζεται βαθιά μέσα μας δείχνοντας το δρόμο που πρέπει ν’ ακολουθήσει κανείς για την απελευθέρωσή του από δυνάστες κάθε είδους.
Το Ε.ΠΑ.Μ. δεν αναγνωρίζει κανένα δικαίωμα του τεχνητού και υβριδικού κράτους του Ισραήλ στην Ιερουσαλήμ, και δηλώνει την αμέριστη συμπαράστασή του στο φίλο παλαιστινιακό λαό για τις δοκιμασίες που υφίσταται από τις εγκληματικές σε βάρος του ενέργειες.
Αθήνα 15 Μαΐου 2018
Το Γραφείο Τύπου του Ε.ΠΑ.Μ.

Κυριακή, 25 Μαρτίου 2018



25η Μαρτίου 2018 :
Το ήθος των αγωνιστών του ’21, οδηγός μας στον πόθο για την Λευτεριά
Σήμερα που νέφη βαριά σχηματίζονται και πάλι πάνω από τον ουρανό της Ελλάδας, νέφη από τις δυτικές και κεντροευρωπαϊκές δυνάμεις με αυταρχισμό παρόμοιο μ’ εκείνον που επέβαλλε ο Μέτερνιχ και το απολυταρχικό διευθυντήριο της Ιεράς Συμμαχίας παραμονές του 1821, επιβάλλεται να δούμε κι εμείς με τις ίδιες αναλογίες τα γεγονότα που μας περιστοιχίζουν, έχοντας ως παράδειγμα προς μίμηση τις επιλογές και τη στάση των προγόνων μας.
Σήμερα που τα νέφη σχηματίζονται γοργά από ένα παρόμοιο διευθυντήριο όπως τότε, το σύγχρονο διευθυντήριο επιβολής απολυταρχισμού και καταπολέμησης των λαϊκών ελευθεριών των Βρυξελλών, και μάλιστα να ενισχύονται και πάλι από τις απειλές ενός «σουλτάνου» -άσχετα αν πρόκειται για σουλτανική καρικατούρα- επιβάλλεται να δώσει ο λαός μια παρόμοια απάντηση σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, παρόμοια με εκείνην που έδωσαν οι πρόγονοί μας πριν από 197 χρόνια και συγκέντρωσαν το θαυμασμό όλου του κόσμου.
Και η απάντηση πρέπει να είναι η ενότητα του λαού στη βάση της μοναδικής αξίας και του μοναδικού συναισθήματος που τον έκαναν να αποτινάσσει ζυγούς και να μεγαλουργεί, απ’ την αυγή της ύπαρξής του στην ιστορία: Στη βάση του πατριωτισμού. Μόνο σκεπτόμενοι πατριωτικά και πράττοντας εθνεγερτικά θ’ αποτινάξουμε τους σύγχρονους Μέττερνιχ, τα «Δημοσιονομικά Σύμφωνά» τους και τα «προαπαιτούμενά» τους. Μόνο με μια πλατιά λαϊκή ενότητα στη βάση του πατριωτισμού και με μια πολιτική και στρατιωτική ηγεσία που θα στηρίζεται και θα τροφοδοτείται απ’ αυτήν, θ’ αναγκαστεί η καρικατούρα του κάθε σύγχρονου «σουλτάνου» εξ ανατολών να το ξανασκεφτεί δυο και τρεις φορές αν «τον παίρνει» να προβεί στην επόμενη προκλητική ενέργεια σε βάρος της κυριαρχίας μας.
Μόνον ο πατριωτισμός των Ελλήνων, όπως και τότε το 1821, θα λουφάξει τους σύγχρονους κοτζαμπάσηδες που λυμαίνονται δεκαετίες τη χώρα. Μόνο η ενότητα των σύγχρονων «ξυπόλητων», όπως οι πρόγονοί μας που την εθνεγερσία τους σήμερα γιορτάζουμε, θα ξηλώσει τους νενέκους της πολιτικής σκηνής, τους σύγχρονους Μαυροκορδάτους και Κωλέτηδες που δίνουν γη και ύδωρ σε όποια ξένη δύναμη τους προσεγγίσει.
Αυτήν την ενότητα του λαού στη βάση του πατριωτισμού και της δημοκρατίας -γιατί πατριωτισμός χωρίς δημοκρατία είναι ψευδεπίγραφος- πρεσβεύει το Ε.ΠΑ.Μ. απ’ την αρχή της ίδρυσής του. Έχοντας ως πρότυπα τους άδολους αγωνιστές του 1821, που σαν σήμερα, άναψαν μια σπίθα που έγινε λαϊκή πανστρατιά και ξήλωσε σουλτάνους, κοτζαμπάσηδες, νενέκους. Που αρνήθηκαν να είναι δούλοι και έδειξαν σ’ όλο τον κόσμο τι σημαίνει αξιοπρέπεια και τι τίμημα απαιτείται για να φέρεις την ιδιότητα του ελεύθερου ανθρώπου.
Καλούμε το λαό να αναλογιστεί το βάρος της ιστορικής ευθύνης που φέρουμε όλοι μας, και να συστρατευθεί σ’ ένα πλατύ πατριωτικό μέτωπο που θα οδηγήσει στην απελευθέρωση της χώρας μας, στη λαϊκή κυριαρχία, την εθνική ανεξαρτησία και την αποκατάσταση της δημοκρατίας.
Το ήθος και το σθένος των αγωνιστών του 1821 ας είναι οδηγός μας στον πόθο για ξημέρωμα της λευτεριάς στον τόπο μας.
25 Μαρτίου 2018
Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.ΠΑ.Μ.

Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου 2018

"Τα μνημόνια εγκαθιδρύθηκαν με Αδρανοποίηση της Δημοκρατίας - ΨΗΦΙΣΜΑ για την Πατρίδα & την αποκατάσταση της Δημοκρατίας"

ΨΗΦΙΣΜΑ για την Πατρίδα & την αποκατάσταση της Δημοκρατίας
Προλογική Διακήρυξη
Ο Ελληνικός Λαός και η Πατρίδα μας, από το Μάιο του 2010, βιώνουν μια πρωτόγνωρη κατάσταση, τουλάχιστον για τα μεταπολιτευτικά δεδομένα: η Δημοκρατία μας, και όπως αυτή εγκαθιδρύεται με το Σύνταγμα του 1975, έχει αλλοιωθεί και αδρανοποιηθεί· τα ανθρώπινα δικαιώματα ενός ολόκληρου λαού έχουν πεταχτεί στον κάλαθο των αχρήστων. Ένα εκατομμύριο τριακόσιες χιλιάδες συμπολίτες μας είναι άνεργοι.
Οι εναπομείναντες εργαζόμενοι στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα και όσοι δεν οδηγήθηκαν στην ομηρία της πρόωρης συνταξιοδότησης, έχουν υποστεί μειώσεις των εισοδημάτων τους περίπου της τάξης του 25%. Όσοι έχουν ακόμη δουλειά, πληρώνονται με πολύμηνες καθυστερήσεις, λαμβάνοντας σε πολλές περιπτώσεις “φιλοδωρήματα” αντί των δεδουλευμένων τους.
Συνεχή φορομπηχτικά νομοθετήματα, ξεπούλημα του Δημόσιου Πλούτου, ποδηγέτηση και ακρωτηριασμός της δημοκρατίας, επιβάλλονται από μια Βουλή που δέχθηκε να παραδώσει την κυριαρχία της στους ξένους δανειστές, κρατώντας για τον εαυτό της μόνο την ακίνδυνη φλυαρία της. Αυτοκτονίες, άνεργοι, άεργοι, άστεγοι, πεινασμένοι, απελπισμένοι και ψυχικά πληγωμένοι συμπολίτες μας, συνθέτουν έναν νέο ζόφο που επιχειρείται να “κρυφτεί κάτω από το χαλί” όπως-όπως. Επιχειρήσεις και καταστήματα κλείνουν. Η παραγωγική δυναμική της χώρας μειώνεται και υπονομεύεται μέχρι την ολοκληρωτική εξαφάνισή της. Ο δημόσιος πλούτος ξεπουλιέται εσκεμμένα και “ασυλλόγιστα”. Το νέο και καλύτερο δυναμικό της χώρας μεταναστεύει. Μια συνεχής εξαθλίωση χωρίς τέλος, χωρίς προοπτική εξόδου, χωρίς αύριο.
Η φύλαξη της δημοκρατίας ανήκει στο Λαό
Το Σύνταγμά του 1975, θεωρείται και είναι το δημοκρατικότερο σύνταγμα που γνώρισε ο τόπος. Και αυτό οφείλεται στην εγκαθίδρυση της δημοκρατικής αρχής, που λειτουργεί ως ανάχωμα και υποτάσσει τις υπόλοιπες παραδοχές στο δικό της νόημα. Πρόκειται για μια υπέρτατη πολιτική θέση, που πλέον γίνεται αδιαπραγμάτευτη, θεσπίζεται νομικά, εξοπλίζεται με την ισχύ του υπέρτατου Νόμου, και λαμβάνει την πρωτοκαθεδρία στον κατάλογο των αξιών του. Θεμέλιο του Πολιτεύματος είναι η Λαϊκή Κυριαρχία· όλες οι εξουσίες πηγάζουν από αυτήν, υπάρχουν υπέρ αυτής, και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.
Και όπως, και σε συμβολικό επίπεδο, το Σύνταγμα εγκαθιδρύει τη δημοκρατική αρχή με τις πρώτες διατάξεις του, με τις ακροτελεύτιες (πλέγμα παραγράφων 2, 3 και 4 άρθρου 120) φροντίζει για την υπεράσπισή της, και μάλιστα για την υπεράσπιση της ουσίας της παραδοχής, που αναβιβάζεται έτσι σε ιστορικό ορόσημο που πρέπει να διέπει την κάθε δημοκρατία, αν πράγματι αυτή βασίζεται στην κυριαρχία του Λαού της, αλλά και υπάρχει προς χάρη του.
Κατά πρώτον, απαιτείται σεβασμός στο Σύνταγμα και σεβασμός, μόνο, στους νόμους που συμφωνούν μ’ αυτό. Νόμοι που αντιστρατεύονται το Σύνταγμα, δεν πρέπει να τηρούνται, γιατί αντίθετα οι Έλληνες οφείλουν να τηρούν το Σύνταγμα, με τον ίδιο τρόπο που εκδηλώνουν ενεργητικά τον πατριωτισμό τους. Μέχρι που φτάνει η ανυπακοή σ’ έναν τέτοιο νόμο; Μέχρι να καταστεί ανενεργός, τηρώντας ανάστροφα το μέτρο της επιθετικότητάς του με το οποίο επιχειρεί να κατισχύσει πραγματικά μέσω της θέσπισής του ως, τάχα, θετικό “δίκαιο”.
Κατά δεύτερο, οι Έλληνες έχουν δικαίωμα αλλά και υποχρέωση να αντιστέκονται με κάθε μέσον εναντίον οιουδήποτε επιχειρεί να καταλύσει το Σύνταγμα με τη βία. Εδώ, η άμυνα είναι απεριόριστη, αρκεί η κατάλυση του Συντάγματος να επιχειρείται με τη βία. Δεν πρόκειται τόσο για τη προστασία αυτής καθ’ αυτής της βασικής συμφωνίας Ειρήνευσης μεταξύ αντιμαχομένων δυνάμεων και συμφερόντων, γιατί το Σύνταγμα είναι και αυτό, όσο για την εξασφάλιση των βασικών Δικαίων ολόκληρου του Λαού που εγκαθιδρύονται και λειτουργούν σύμφωνα μ’ αυτήν και υπό τις εγγυήσεις της.
Επιβάλλεται η προάσπισή της έναντι οποιουδήποτε επιχειρεί να την καταλύσει, μόνο όμως με τη βία. Η Θεμελιώδης Συμφωνία, το Σύνταγμα, πρέπει να τηρηθεί, όσο υφίσταται, μέχρι την αναθεώρησή της και κατά το μέτρο που η ίδια προβλέπει, και ενώ ουδέποτε ο Λαός απεμπολά το συντακτικό του προνόμιο: όπως ακριβώς την πρώτη φορά που θέσπισε Σύνταγμα. Βασικές αρχές και θεσμοί της που κατοχυρώνουν το μοναδικό ρόλο της λαϊκής κυριαρχίας και τα δικαιώματά της, ποτέ δεν συρρικνώνονται, μόνο διευρύνονται, κατ’ επιταγή του ίδιου του Συντάγματος.
Κατά τρίτον, όμως, η αφοσίωση στην Πατρίδα και στη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων. Πατρίδα και Δημοκρατία, αναβιβάζονται σε έννομα αγαθά ίσης αξίας, υπέρτερα όλων, και απαιτούν ίδια ποιότητα υπεράσπισης από τους Έλληνες Πολίτες. Και ναι μεν η αφοσίωση μπορεί να “μοιάζει” με ευχή που απευθύνεται στον ψυχισμό του υποκειμένου, στην πίστη του και στις ενέργειες που οφείλει βάσει αυτής, αν θέλει να είναι συνεπής με το αξιωματικό της περιεχόμενο, να μην την προδώσει, εν τούτοις, επειδή το είδος της αφοσίωσης είναι πρωταρχικό, θεμελιώδες όλων, απαντάται στον υπέρτατο επιτακτικό Νόμο που αντανακλά τη γενική βούληση, στο Σύνταγμα, και αφορά τη διατήρηση της Δημοκρατίας, αυτής που περιγράφεται στο σύνταγμα και εγκαθιδρύεται μ’ αυτό, η αφοσίωση δημιουργεί δικαίωμα και υποχρέωση ενεργητικής συμβολής σ’ αυτούς που μοναδικά ωφελεί, και από τους οποίους λαμβάνει νόημα και υπόσταση.
Η Λαϊκή Κυριαρχία, ως δρώσα και ενεργή κατάσταση που καθορίζει και διατηρεί το περιεχόμενο της Ελευθερίας που επέλεξε ο Λαός, οφείλει να μείνει ζωντανή. Να συνεχίσει να είναι το Θεμέλιο και ο μοναδικός νομιμοποιητικός παράγοντας του δικαίου, η ίδια ουσιαστικός Φορέας του. Γι’ αυτό, και το συντακτικό προνόμιο ανήκει και παραμένει στο λαό, όπως την πρώτη φορά που θέσπισε Σύνταγμα, αρκεί όλες οι εξουσίες να συνεχίσουν να απορρέουν από αυτόν και να λειτουργούν μόνο για την ωφέλειά του και όπως ο ίδιος την καθορίζει.
Και οι ενέργειες που επιτρέπονται και επιβάλλονται βάσει της αφοσίωσης σ’ αυτήν τη Δημοκρατία, ίδια με την αφοσίωση στην Πατρίδα, στοχεύουν ακριβώς σ’ αυτό: στη διαφύλαξη των δικαιωμάτων της Λαϊκής Κυριαρχίας, των δικαίων της και των εξουσιών της. Στη διατήρηση της πραγματικής ισχύος τους. Οποιαδήποτε ενέργεια τρίτου, ή και οργάνων που στελεχώνουν εξουσίες της, επιχειρεί να καταλύσει, αδρανοποιήσει, αλλοιώσει την ισχύ τους, συνιστά σφετερισμό των εξουσιών της. Πρόκειται: είτε για την αντιποίηση άσκησης δικών της άμεσων εξουσιών, της ίδιας ως Φορέα, από άλλους, είτε για την άσκηση έμμεσων εξουσιών της από άλλους αντί αυτών που η ίδια επέλεξε, είτε για την άσκηση των εξουσιών της από τα ίδια τα νόμιμα όργανά της με κατάχρηση των προϋποθέσεων δράσης τους ή προς βλάβη των θεσπισμένων συνταγματικά Δικαίων της.
Ο σφετερισμός της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών της με οποιονδήποτε τρόπο, αποτρέπεται πάση δυνάμει και θυσία. Όπως αντικρούεται ο ξένος εισβολέας κατά της Πατρίδας. Μιας Πατρίδας, που ταυτίζεται αξιακά με το σκληρό πυρήνα της δημοκρατίας, το λαό της και τα δίκαιά του, λειτουργεί προς χάριν του, και δεν νοείται έξω, πάνω, ή χωρίς αυτόν.
Για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας και της Εθνικής Κυριαρχίας
Έχοντας επίγνωση των ευθυνών μας απέναντι στη Χώρα και στο Λαό της. Με ακλόνητη πίστη στο φυσικό δικαίωμα του Λαού μας για αυτοδιάθεση. Διακατεχόμενοι από την αγωνία της απελευθέρωσης της Πατρίδας από την ξένη Επιτροπεία, γεγονός που αναγνωρίζει το σύνολο του πολιτικού προσωπικού που “κυβερνά” από το 2010 μέχρι και σήμερα,  διακηρύσσουμε και συνυπογράφουμε: Τα Μνημόνια και οι αντίστοιχες δανειακές συμβάσεις τους, έχουν συναφθεί και έχουν ισχύσει στην εσωτερική έννομη τάξη με καταφανείς αντισυνταγματικούς τρόπους, οι οποίοι στοιχειοθετούν εγκλήματα εσχάτης προδοσίας. Τα μνημόνια οι δανειακές συμβάσεις και το χρέος που με αυτές επιβλήθηκε στη Χώρα, έχουν ισχύσει de facto και κατά παράβαση του εσωτερικού δικαίου (συνταγματικού και ποινικού), του διεθνούς δικαίου και του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αυτουργοί, συναυτουργοί, ηθικοί αυτουργοί, άμεσοι και απλοί συνεργοί των εγκλημάτων αυτών, είναι: μέλη της Βουλής του 2010, μέλη της Βουλής του 2012, μέλη της Βουλής του 2015, μέλη των κυβερνήσεων των αντίστοιχων προαναφερόμενων περιόδων, κρατικοί υπάλληλοι του ελληνικού κράτους, υπάλληλοι διεθνών και διεθνικών οργανισμών. Η μη υλοποίηση του αποτελέσματος του Δημοψηφίσματος της 05ης Ιουλίου 2015, στοιχειοθετεί επίσης περίπτωση εγκλήματος εσχάτης προδοσίας. Η παραδοχή και η δέσμευση, μέσω του 3ου Μνημονίου, ότι η Ελληνική Βουλή νομοθετεί με περιεχόμενο που εγκρίνεται από τον ΕΜΣ, επίσης. Η ίδρυση και εν συνεχεία η λειτουργία των λεγόμενων “Ανεξάρτητων Αρχών” του Ν.4389/2016 (ΦΕΚ 94 Α’ 27.05.2016), “παιδί” του 3ου Μνημονίου, υπό το συγκεκριμένο πλέγμα: άσκηση αρμοδιοτήτων που μόνο συνταγματικά όργανα μπορούν να ασκούν, αρμοδιότητες που τους παρέχει ο νόμος χωρίς νέος νόμος να μπορεί να τις πάρει πίσω (τέτοια πρόβλεψη ισχύει μόνο για τις μη αναθεωρήσιμες διατάξεις του Συντάγματος), ασυλίες, εξουσίες και εγγυήσεις καθ’ υπέρβαση του συντάγματος, επίσης, τόσο για αυτούς που τις ίδρυσαν, όσο και γι’ αυτούς που τις υπηρετούν.
Η Χώρα λειτουργεί με αλλοιωμένους και αδρανοποιουμένους Θεμελιώδεις Δημοκρατικούς Θεσμούς της. Η παράνομη “μεταβολή”, πλέον, σ’ ένα άλλο πολίτευμα απ’ αυτό που εγκαθιδρύει το Σ/75, επιχειρείται και σε δικαιικό πεδίο. Η ΑΜΥΝΑ υπέρ της Δημοκρατίας και η απελευθέρωση της Πατρίδας από του ξένους τοκογλύφους, συνιστά πατριωτικό καθήκον κάθε Έλληνα Πολίτη, μέχρι την αποκατάσταση και την ολοσχερή διαφύλαξη και των δύο εννόμων αγαθών.
H “Μήνυση – Συνηγορία για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας” που υπέβαλλε ενώπιον της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου το ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ στις 05.02.2018, δεν αφορά μόνο τη δίωξη και τον ποινικό κολασμό αυτών που αλλοίωσαν και αδρανοποίησαν Θεμελιώδεις Θεσμούς του Δημοκρατικού Πολιτεύματος, αυτών που καθυπόταξαν στη μέγγενη ξένων συμφερόντων το παρόν και το μέλλον των παιδιών μας, αλλά συνηγορεί ενεργητικά υπέρ της Ελευθερίας της Πατρίδας, των Δικαίων του Ελληνικού Λαού και την αποκατάστασή τους.
Καλούνται όλες οι Πατριωτικές Δημοκρατικές και Αντιμνημονιακές δυνάμεις να συμπαραταχθούν στην προσπάθεια, μέσα στα πλαίσια που επιτάσσει το Σύνταγμα και οι νόμοι που συμφωνούν μ’ αυτό.
Καλούνται οι Λειτουργοί της Δικαστικής Εξουσίας να επιδείξουν το σθένος που επιτάσσει το Σύνταγμά μας κατά την υλοποίηση του δικαιοδοτικού τους έργου: γνωρίζουν ότι κατά την άσκηση των καθηκόντων τους υπόκεινται μόνο στο Σύνταγμα και στους νόμους που συμφωνούν μ’ αυτό και σε καμιά περίπτωση δεν υποχρεούνται να συμμορφώνονται με διατάξεις που έχουν τεθεί κατά, ή προς, κατάλυση του Συντάγματος (άρθρα 87 παρ.2 και 93 παρ.4 Σ/75). Είναι Χρέος τους, όπως και όλων των ελλήνων πολιτών, η υπεράσπιση της Δημοκρατίας και των Δικαίων του Λαού μας.
ΤΑ ΔΕΙΝΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΥΣΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΥΣΟΥΝ
Αθήνα 11 Φεβρουαρίου 2018

Ε.ΠΑ.Μ. - Καθεστώς Κατοχής & επίσημη Τουρκική κυριαρχία στα Ίμια - E-ROI 13 Φεβ 2018

Ο Πρόεδρος του Ε.ΠΑ.Μ. Δημήτρης Καζάκης, αναλύει τα θέματα της τρέχουσας επικαιρότητας, και όχι μόνο, καθώς επίσης απαντά σε email με ερωτήσεις φίλων ακροατών και συνομιλούν ζωντανά μαζί του, μέσα από τον διαδικτυακό σταθμό E-ROI, 13 Φεβρουαρίου 2018. Μαζί του στο studio, η Χριστίνα Πολυχρονοπούλου, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Ε.ΠΑ.Μ. - Επίσημη Τουρκική κυριαρχία πλέον στα Ίμια. - Ιμπεριαλιστικά συμφέροντα και αναθεώρηση συνόρων. - Σκοπιανό ζήτημα και εξυπηρετούμενα συμφέροντα. - Αιτίες διάλυσης Γιουγκοσλαβίας και προοπτική επανένωσης. - Τρόποι κατάλυσης του Ελληνικού Κοινοβουλευτικού Πολιτεύματος. - Καθεστώς Κατοχής και εσωκοινοβουλευτικές Πολιτικές Δυνάμεις. - Κοινωνία και θεσμικοί κανόνες σε Ελληνικό και Παγκόσμιο επίπεδο. - Ανένδοτος Αγώνας για την Δημοκρατία. Τηλέφωνο επικοινωνίας με την εκπομπή : 210-3428676 Ακούστε τις εκπομπές του E-ROI Web Radio και επικοινωνήστε μέσω e-mail στο stomicrophono@gmail.com Στείλτε τις απόψεις και τις ερωτήσεις σας για να συζητηθούν ζωντανά στον «αέρα». Ειδήσεις που αποκρύπτονται από τα συστημικά ΜΜΕ, θα σχολιάζονται θα αναλύονται και θα αντιπαρατίθενται στην κατασκευή πλαστών ειδήσεων που σερβίρονται στο πλαίσιο της πιο ξετσίπωτης προπαγάνδας. Της προπαγάνδας του φόβου και της εξαπάτησης. Το πρόγραμμα του E-ROI μεταδίδεται από τους συνδέσμους : http://www.e-roi.gr/ http://eroigr.caster.fm/ http://eroigr.radio12345.com/ http://eroigr.listen2myradio.com/ http://eroigr2.listen2myshow.com/ (χαμηλού κόστους) Στη σελίδα του σταθμού θα βρίσκετε πληροφορίες για το πρόγραμμα, στοιχεία επικοινωνίας και σιγά-σιγά όλο και περισσότερο ενδιαφέρον περιεχόμενο. Μπορείτε να επικοινωνείτε με τον σταθμό μέσω e-mail στο onair@e-roi.gr Ροή είναι η συνεχής η αδιάκοπη κίνηση, προς μία ή πολλές κατευθύνσεις. Αλλιώς θα μπορούσαμε να πούμε ότι η ροή είναι η μεταφορά στοιχείων που κάθε ένα κινείται ή εναλλάσσεται με το άλλο. Μεταφορικά νοείται και η συνεχής αλλαγή μιας κατάστασης, η πορεία, η συνέχεια, ακόμα και το ρεύμα. Με αυτή την έννοια το διαδικτυακό ραδιόφωνο e-roi, φιλοδοξούμε να είναι μια συνεχής πηγή παροχής σκέψης, με την εναλλακτικότητα και τον πλουραλισμό του προγράμματός του. Από την ειδησεογραφία και τον πολιτικό σχολιασμό, ως την ψυχαγωγία και την επιμόρφωση. Από την ανάδειξη της πραγματικής εικόνας που εμφανίζεται και εδράζεται στην λογική, ως την επανανοηματοδότηση εννοιών και αξιών. https://www.epamhellas.gr/ https://www.facebook.com/metopo/ https://twitter.com/epamhellas/ https://dimitriskazakis.blogspot.com/ https://e-roi.gr/ https://www.seisaxthia-epam.blogspot.gr/ https://teleytaiaexodos.blogspot.gr/ https://www.anapoda.news/

Κυριακή, 11 Φεβρουαρίου 2018

Τώρα ξέρεις κι έχεις τον τρόπο να γλυτώσεις, εσύ κι όλοι μας...

*Του  Δημήτρη  Καζάκη
Πολλοί νομίζουν ότι η μήνυση επί Εσχάτη Προδοσία δεν είναι παρά μια προσπάθεια να κατηγορηθούν και να τιμωρηθούν οι υπαίτιοι της εθνικής τραγωδίας που βιώνει ο ελληνικός λαός εδώ και σχεδόν 8 χρόνια. Και είναι αλήθεια ότι όσες ανάλογες μηνύσεις από πολίτες ή ομάδες πολιτών κατατέθηκαν μέχρι σήμερα είχαν αυτόν κυρίως τον σκοπό.
Ωστόσο δεν είναι έτσι. Δεν είναι μόνο έτσι. Η κατάθεση μιας μήνυσης επί Εσχάτη Προδοσία όχι απλά από πολίτες, αλλά από πολιτικές δυνάμεις, δεν είναι παρά η απαρχή μιας ριζικής διαδικασίας μεταπολίτευσης για τη χώρα. Δεν έχει καμιά σημασία πόσο χρόνο θα πάρει για να τελεσιδικήσει. Δεν έχει καμιά σημασία πόσοι και ποιοι τελικά θα τιμωρηθούν για πράξεις Εσχάτης Προδοσίας.
Αυτό που έχει σημασία είναι το γεγονός ότι από την στιγμή που θα ξεκινήσει η προδικασία, δηλαδή από τη στιγμή που θα διαταχθεί η προκαταρκτική εξέταση, η μεταπολίτευση έχει ξεκινήσει. Κι έτσι ότι κι αν εφαρμόζουν οι κυβερνώντες ως προϊόν των μνημονιακών δεσμεύσεων είναι απόλυτα ακυρωτέο. Όλες οι υπογραφές που τέθηκαν σε βάρος του ελληνικού λαού είναι ακυρώσιμες. Ότι ξεπουλήθηκε σ’ αυτή την χώρα λόγω δανειστών από δημόσια και ιδιωτική περιουσία, μπορούμε να το πάρουμε πίσω και να επιστρέψει στους νόμιμους ιδιοκτήτες του.

Το σύνολο των εκατοντάδων μνημονιακών νόμων, ρυθμίσεων και θεσμών, που συγκροτούν το παρασύνταγμα της σύγχρονης κατοχής, μπορεί πλέον να ακυρωθεί. Η ελληνική έννομη τάξη, το κοινωνικό κράτος δικαίου όπως ορίζεται στο άρθρο 25 του ισχύοντος Συντάγματος, μπορεί να αποκατασταθεί στη χώρα.
Ολόκληρο το χρέος με βάση το οποίο μας εκβιάζουν θεωρείται πλέον άκυρο και εντελώς παράνομο. Κι ο λόγος είναι απλός. Σήμερα, το σύνολο του δημοσίου χρέους ιδιαίτερα μετά την απάτη με το περίφημο PSI του 2012 – με εξαίρεση λιγότερα των 8 δις ευρώ παρακρατηθέντα ομόλογα, που σε μεγάλο βαθμό πια έχουν αποπληρωθεί – είναι προϊόν των μνημονίων και του ευρωπαϊκού μηχανισμού.
Πρόκειται για μνημόνια που ποτέ ψηφίστηκαν και δεν κυρώθηκαν από την Βουλή ως διεθνείς συμβάσεις. Και τα τρία μνημόνια ψηφίστηκαν ως «σχέδια», ενώ τα πραγματικά μνημόνια με τις υπογραφές τους δεν πέρασαν ποτέ για κύρωση από την ελληνική Βουλή. Κι επομένως είναι παντελώς παράνομα.
Με τη μήνυση αυτή επί Εσχάτη Προδοσία θεμελιώνεται το απόλυτα νόμιμο δικαίωμα του ελληνικού λαού να σταματήσει να πληρώνει το επαχθές και απεχθές δημόσιο χρέος. Στο σύνολό του!
Να γιατί το ΕΠΑΜ επιδιώκει την άμεση συμμετοχή στη διαδικασία της μήνυσης όλων των πολιτικών δυνάμεων που αντιτάσσονται στην μνημονιακή κατοχή. Ώστε να συγκροτηθεί ένας ευρύς πόλος πατριωτικών και δημοκρατικών δυνάμεων με σκοπό όχι μόνο την ακύρωση όλων των δεσμεύσεων και υποχρεώσεων σε βάρος του ελληνικού λαού, αλλά και την ανασυγκρότηση εκ βάθρων της ελληνικής πολιτείας και οικονομίας προς όφελος της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών και των εργαζομένων.
Το πόσο γρήγορα μπορούμε να πετύχουμε αυτούς τους στόχους εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από την άμεση και πρακτική συμμετοχή των ίδιων των πολιτών. Τέρμα πια οι ατελέσφορες διαμαρτυρίες. Τώρα έχουμε τον τρόπο να πετύχουμε άμεσα αποτελέσματα, να γλυτώσουμε τα χειρότερα και να κερδίσουμε όσα μας αφαίρεσαν.
Ήρθε η ώρα να κριθεί ο καθένας μας. Δεν υπάρχουν πια δικαιολογίες. Δεν μπορεί κανείς πια να επικαλείται πολιτικές ή ιδεολογικές διαφορές. Ούτε να κρύβεται πίσω από προσχήματα του τύπου: όλοι ίδιοι είναι. Πώς είναι όλοι ίδιοι, όταν πολιτικές δυνάμεις σαν το ΕΠΑΜ δεσμεύονται ως Πολιτική Αγωγή σε μια μήνυση επί Εσχάτη Προδοσία; Πώς είναι δυνατόν δυνάμεις που συμμετέχουν και δεσμεύονται από μια τέτοια μήνυση, να κάνουν πίσω; Πώς είναι δυνατόν να ανακαλύψουν ξαφνικά μετά την εκλογή τους, ότι δεν μπορούν να ακυρώσουν τα μνημόνια;
Αύριο 11 Φεβρουαρίου στο Royal Olympic (στήλες του Ολυμπίου Διός) στις 11:00 π.μ. θα μπορέσει ο καθένας μας να αντιληφθεί πόσο εύκολα και πόσο γρήγορα με τη συμμετοχή του μπορούμε να γλυτώσουμε από το σημερινό καθεστώς ανομίας και γενοκτονίας.
* Ο Δημήτρης Καζάκης είναι Πρόεδρος του ΕΠΑΜ

Δευτέρα, 5 Φεβρουαρίου 2018

Υποβολή Μήνυσης Επί Εσχάτη Προδοσία

Σήμερα Δευτέρα 5 Φεβρουαρίου 2018 το ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ, σε υλοποίηση ομόφωνης απόφασης του 6ου συνεδρίου του, υπέβαλε Μήνυση – Συνηγορία για την  αποκατάσταση της  Δημοκρατίας (επί Εσχάτη Προδοσία).
Οι μηνυτές, Δημήτρης Καζάκης, ατομικά και ως Πρόεδρος του Ε.ΠΑ.Μ. και ο δρ Νομικής – δικηγόρος Φώτιος- Σπυρίδων Μαζαράκης και συντάκτης της μηνύσεως, προσήλθαν στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, συνοδευόμενοι από στελέχη του Μετώπου, τους δικηγόρους Γιάννη Γκινοσάτη, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του Ε.ΠΑ.Μ., Ευαγγελία  Χαραλάμπους, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας  του  Ε.ΠΑ.Μ., Παναγιώτη Ζησιμάτο, μέλος  της Επιτροπής Νομικής Αλληλεγγύης, τα μέλη  της Πολιτικής Γραμματείας, Αντώνη ΠαπαντωνίουΧριστίνα ΠολυχρονοπούλουΓιώργο Γεωργή και την Ελπίδα Λέκκα, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου, και υπέβαλαν Μήνυση – Συνηγορία για την  αποκατάσταση της  Δημοκρατίας (επί Εσχάτη Προδοσία) η οποία αφορά: Tην εγκαθίδρυση κατά αντισυνταγματικό τρόπο Μνημονίων και Δανειακών Συμβάσεων, την παραβίαση του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος της 5ης  Ιουλίου 2015 και την παράδοση της νομοθετικής αρμοδιότητας της Βουλής στους δανειστές.
Αθήνα, 5 Φεβρουαρίου 2018




Τρίτη, 23 Ιανουαρίου 2018

Η μαϊμού του Κωλέττη και η Μακεδονία.

Του Δημήτρη Καζάκη*
Η πατριδοκαπηλία είναι ένα άθλημα το οποίο ανθεί στην Ελλάδα από την εποχή της πρώτης Βουλής του νεοσύστατου καχεκτικού κρατιδίου μετά την συνταγματική εθνοσυνέλευση του 1843. Ξέρετε ποιος υπήρξε ο πρώτος διδάξας του είδους αυτού; Ο Ιωάννης Κωλέττης.
Ο βλάχικης καταγωγής Ιω. Κωλέττης, ή Γκενεράλης Κωλέττης, ή Κωλέτ Πασάς, όπως τον αποκαλούσαν τότε εχθροί και φίλοι ήταν ο ιδρυτής του σύγχρονου πελατειακού και κομματικού κράτους. Του κράτους ως κομματικό φέουδο. Και ορθά έχει ειπωθεί πώς είναι ο ιδρυτής της σχολής του ρουσφετιού, το οποίο από τότε εδραιώθηκε ως θεσμός στα ελληνικά πολιτικά πράγματα.
Το κόμμα της μοσχομάγκας…
Ο Κωλέττης ήταν επικεφαλής του Γαλλικού κόμματος, ή αλλιώς της μοσχομάγκας. Η επωνυμία αυτή δεν ήταν καθόλου τυχαία, μιας και ο Κωλέττης από την εποχή ακόμη της επανάστασης έδειξε ότι διέθετε ιδιαίτερες δεξιότητες στη συγκρότηση συμμοριών για πλιάτσικο και ρεμούλα. Ο Στέφανος Κουμανούδης δίνει την εξής διευκρίνιση για τη λέξη: «μοσχομάγκα, η. μοσχομάγκας, ο. μοσχομαγκίτης, μοσχομαγκιτικός, 3. μοσχομαγκιτισμός. Προσωνυμίαι ταύτα των εν Ελλάδι τη νεωτέρα πολιτικώς Γαλλοφρονούντων, δοθείσαι αυτοίς ως εκ τινος μάγκα (αρσ.) δηλ. αρχηγού μάγκα (θηλ.) συγκειμένης εκ 10 συμμοριτών, όστις εκαλείτο Μόσχος τω ιδίω ονόματι και ήτο φανατικός οπαδός του Ιω. Κωλέττη.»1

Κι όντως επρόκειτο περί συμμορίας με τη μορφή πολιτικού κόμματος. «Κατασπαταλώντας τα δημόσια χρήματα», γράφει ένας από τους νεότερους βιογράφους του, «αγόραζε και διέφθειρε συνειδήσεις ακατάπαυστα. Οι διεφθαρμένοι ήταν τα στηρίγματά του… Κι όλα αυτά τα συχαμένα κοινωνικά κατακάθια που τον τριγύριζαν – μπράβοι, μαχαιροβγάλτες, ψευτοπαλληκαράδες, λήσταρχοι, άνθρωποι του σκοινιού και του παλουκιού, όλη η «λέρα» του τόπου κι όλοι οι «μπιρμπάντες», οι άνθρωποι των «καφενείων και των μπιλιάρδων» - είχαν άσβεστη δίψα για παρά, για θέσεις, γι’ αργομισθίες, για κάθε είδους παρασιτισμό. Και τους τάιζε όλους.»2
Και η μαϊμού του Κωλέττη.
Με τον συρφετό αυτόν στα βουλευτικά και δημόσια αξιώματα ήταν σε θέση να ξεγελά και να εμπαίζει τον δύστυχο φτωχόκοσμο, ο οποίος προσέτρεχε σ’ αυτόν και τους κομματάρχες του για να του τάξει ο μέγας αυτός επαγγελματίας της πολιτικής απάτης. «Η οικεία του», αναφέρει ένας από τους πολυάριθμους απολογητές του, «κειμένη παρά την πύλην του Αδριανού ήτο νυχθημερόν πλήρης φίλων, πάσης τάξεως και πάσης υποστάσεως, τους οποίους εν τω προδόμω υπεδέχετο δια μυρίων μορφασμών η δημοφιλής μαϊμού του προδιαθέτουσα εις τα υπό την θερμοτέραν φιλοφροσύνην κρυπτόμενα σκώματα του κυρίου της. Και έκτοτε πας αποπειρώμενος να σκώψη ή ειρωνευθή προσωνομάζετο μαϊμού του Κωλέττη.»3
Από τότε μας έρχεται η φράση «μαϊμού του Κωλέττη» και αφορά όλους εκείνους που ξεγελούν και εμπαίζουν τον απλό κοσμάκη με όπλο την πατριδοκαπηλία. Άλλωστε η συμμορία του Κωλέττη συνήθιζε να ταυτίζει τον εαυτό της με το έθνος. Αυτή ήταν το έθνος. «Εμείς είμαστε το Έθνος και το Έθνος πρέπει να σκύβει το κεφάλι του σε μας!... Εμείς μονάχα θα φροντίζουμε για την τύχη της πατρίδας κι ας χαθεί η πατρίδα!»4 Έλεγαν με θράσος περίσσειο, όπως συνηθίζει πάντα το είδος τους.
Η Μεγάλη Ιδέα.
Και φυσικά ο Κωλέττης για να μπορεί να εκμεταλλεύεται τα αγνά πατριωτικά αισθήματα του απλού λαού επινόησε την περίφημη Μεγάλη Ιδέα. Ξεχάστε τα του κρατιδίου αυτού, έλεγε εν ολίγοις ο Κωλέττης. Σημασία έχει η αποστολή του ελληνισμού για τον εκπολιτισμό της Ανατολής.5 Κι έτσι επιχειρούσε να στρέψει τα βλέμματα του λαού από το εσωτερικό, από την κατάντια και την ανείπωτη μιζέρια στην οποία είχε καταδικαστεί η μέγιστη πλειοψηφία των Ελλήνων, αλλά και το κράτος τους η «ψωροκώσταινα», από τους ξένους αφεντάδες. Έπρεπε να επικεντρωθούν στο εξωτερικό, στον ελληνισμό ως αφηρημένη έννοια. Κι αντί να νοιάζεται ο λαός για το ψωμί που δεν έχει να φάει, για τον ανελέητο ζυγό της ξενοκρατίας που του στερούσε ακόμη και το δικαίωμα στη ζωή, έπρεπε να τρέφεται με οπτασίες και ονειρώξεις περί αναβίωσης του Βυζαντίου.
Αυτή ήταν η περίφημη Μεγάλη Ιδέα. Κι όποτε ο λαός έφτανε στο αμήν και δεν είχε καμιά άλλη επιλογή εκτός από την εξέγερση, τότε ακριβώς αναλάμβαναν οι πατριδοκάπηλοι οπαδοί της Μεγάλης Ιδέας. Να πώς εξηγεί ο Νικόλαος Δραγούμης – διατελέσας γραμματέας της κυβέρνησης και επί Κωλέττη – την υιοθέτηση της Μεγάλης Ιδέας την εποχή εκείνη: «Αλλ’ επειδή η κατά της εξουσίας δυσαρέσκεια αναφλεγόμενη αναφανδόν και υπό ξένων ήτο γενική, η δε Κυβέρνησις εφοβείτο μη αναφυώσι γενικώτεραι ταραχαί, υπεκινήθη η Μεγάλη Ιδέα όπως ηλεκτρισθεί ο λαός και αντιπερισπώμενος μετατρέψει την προσοχήν από του εσωτερικού εις το εξωτερικόν μεγαλείον της πατρίδος.»6
Η ξενόδουλη εθνικοφροσύνη.
Από τότε όποτε η πάντα ξενόδουλη εξουσία στην Ελλάδα ένιωθε την οργή του λαού να γιγαντώνεται με την κατάσταση της χώρας, αναλάμβαναν υπηρεσία οι πατριδοκάπηλοι της Μεγάλης Ιδέας. Αυτοί λοιπόν οι πατριδοκάπηλοι στη νεότερη ιστορία, ειδικά μετά την μικρασιατική τραγωδία του ελληνισμού της εγγύς ανατολής – η οποία αποτέλεσε και το θλιβερό ρέκβιεμ της Μεγάλης Ιδέας – μετονομάστηκαν σε «εθνικόφρονες».
Από την εποχή του Κωλέττη ο μεγαλοϊδεατισμός και πολύ αργότερα η εθνικοφροσύνη δεν ήταν παρά το άλλοθι για την ταύτιση με τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων. Τα εθνικά δίκαια και ιδεώδη του μεγαλοϊδεατισμού δεν είχαν κανένα νόημα, αν δεν υπηρετούσαν τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις των μεγάλων δυνάμεων.
Ο Κωλέττης, αυτός ο πρώτος διδάξας την Μεγάλη Ιδέα, ήταν έτοιμος για κάθε λογής τυχοδιωκτισμό στη Μακεδονία και την Ηπειροθεσσαλία. Αρκεί να έχει τις πλάτες και τα συμφέροντα της Ορλεανικής Γαλλίας της εποχής. Όταν το 1844 βρέθηκε πρωθυπουργός μετά από εκλογές βίας και νοθείας, «η αληθής κυβέρνησις του Κράτους εγκατεστάθη εν τη Γαλλική πρεσβεία,»7 όπως αναφέρει ο ιστορικός Καρολίδης. Ήταν τέτοια η ταύτισή του με τα Γαλλικά συμφέροντα, ώστε η γαλλική κυβέρνηση είχε δώσει εντολή στον πρεσβευτή της να θεωρεί τη θέληση του Κωλέττη ως θέληση της Γαλλίας.8
Με τη φουστανέλα ή με την ρεντιγκότα;
Έτσι άνοιξε το τριώδιο στην πολιτική σκηνή της χώρας και η εθελοδουλία, η υποτέλεια, η υποταγή στην ξενοκρατία φόρεσε τη μουτσούνα της «εθνικής ιδεολογίας», του μεγαλοϊδεατισμού και της εθνικοφροσύνης. Άλλωστε το κόμμα του ο Κωλέττης ονομάστηκε κόμμα της «φουστανέλας», έναντι του κόμματος της «ρεντιγκότας» με επικεφαλής τον Μαυροκορδάτο. Το ένα πουλούσε τη χώρα και το λαό της στο όνομα ενός φτηνού και δοτού δήθεν πατριωτισμού. Ενώ το άλλο εκπροσωπούσε τον αμιγή Ευρωπαϊκό πιθηκισμό των αστικών στρωμάτων της εποχής, υπηρετώντας πιστά τις προσταγές των Άγγλων.
Το ένα κολάκευε τα ταπεινά ένστικτα του όχλου με κάθε τρόπο και μέσο για να τον πουλήσει μαζί με την πατρίδα με την πρώτη ευκαιρία στο παζάρι των μεγάλων δυνάμεων. Ενώ το άλλο ήταν κόμμα των «πριτζίπων» που ξεχείλιζε από απέχθεια για το φτωχό και αγράμματο λαουτζίκο, του οποίου οι χυδαίες ανατολίτικες συνήθεις, ήθη και παραδόσεις αποτελούσαν μέγιστη προσβολή για τα ευρωπαϊκά σαλόνια.
Εις θάνατον ο πατριωτισμός.
Κι έτσι ανάμεσα στις δυο αυτές συμπληγάδες, της φουστανέλας και της ρεντιγκότας, ο αγνός πατριωτισμός του απλού λαού, των πρωτεργατών της Φιλικής και των αγωνιστών που γέννησαν την επανάσταση του 1821, άρχισε να ζει υπό διωγμό και στο περιθώριο της πολιτικής ιστορίας αυτού του τόπου. Δεν υπήρχε τίποτε πιο επικίνδυνο από το να ξεστομίσει κανείς το αίτημα της ανεξαρτησίας της Ελλάδας.
Η παλιά προσταγή του Ρήγα, Κάλλιο για την πατρίδα, κανένας να χαθεί ή να κρεμάσει φούντα, για ξένον στο σπαθί, θάφτηκε κάτω από τόνους λουφέδες, ρουσφέτια, ξεπουλήματα, θώκους, δοτά αξιώματα και τηβέννους, όπως και ανελέητη λεηλασία του κρατικού ταμείου, αλλά και της πατρίδας. Ποιος να τολμήσει να επαναλάβει τα λόγια του Οδυσσέα Ανδρούτσου στην επιστολή του προς τον Α. Λόντο (14/2/1924): «Μολονότι εκέρδιζα εν καιρώ Τουρκίας, ο διάβολός μου μου αφήρεσεν αυτήν την κλίσιν, αφού εσηκώσαμεν τ' άρματα. Και τι τα πολυλογώ; Τόσον με εφώτισεν ο διάβολός μου, ώστε να γεμίσω ψείραις, να λιμάξω ψωμί, να κείτομαι εις τα νερά, εις τα χιόνια και εις τη λάσπην, να δοκιμάζω κάθε στρατιωτικήν αχαριστίαν, να πίνω φαρμάκια από εχθρούς και φίλους, να κυνηγώμαι ως κατάδικος από αυτούς τους συγγενείς και φίλους της δικαιοσύνης, να επιθυμώ συνελεύσεις εθνικάς, να αγαπώ δικαίους διοικητάς, να είμαι λάτρης των εναρέτων και φίλος των σοφών, να διψώ την αυτονομίαν και ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, επιθυμώντας μόνον και μόνον Ελληνες να διοικούν και να βασιλεύουν εις τους Ελληνας.»9
Να διψώ την αυτονομίαν και ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, επιθυμώντας μόνον και μόνον Έλληνες να διοικούν και να βασιλεύουν εις τους Έλληνας… Να ο λόγος που δολοφονήθηκε ο Ανδρούτσος και μάλιστα από τους συμπατριώτες του. Για τον ίδιο λόγο που έπρεπε να πεθάνει κι ο γιος της καλογριάς, ο Καραϊσκάκης. Δηλαδή για τον ίδιο ακριβώς λόγο που δολοφονήθηκε κι ο Καποδίστριας.
Όταν ήρθε ο Καποδίστριας ως κυβερνήτης του ρημαγμένου τόπου με τις μεγάλες δυνάμεις να καραδοκούν ως ύαινες, ένιωσε το βαθύ πόνο και καημό του απλού λαού και τον συμμερίστηκε: «Ως ψάρι εις το δύκτι σπαράζει εις πολλούς κινδύνους ακόμη η Ελληνική ελευθερία. Μου εδόσατε τούς χαλινούς του κράτους· τίνος κράτους;… Πού το θησαυροφυλάκιον του έθνους; Ακούω, έπουλήσατε και την δεκατιά του φετινού έτους πριν ακόμη σπαρθή το γέννημα· ό τόπος είναι χέρσος, σπάνιοι οι κάτοικοι, σκόρπιοι εις τα βουνά και εις τα σπήλαια· και δημόσιον είναι πλακωμένον από δυο έκατομμίρια λίραις στερλίναις χρέος, άλλα τόσα ζητείτε οι στρατιωτικοί, ή γη· είναι υποθηκευμένη εις τους Άγγλους δανειστάς· ανάγκη να τήν έλευθερώσωμεν με την ιδίαν απόφασιν, ως θα την ελευθερώσωμεν και από τα άρματα του Κιουτάγια και του Αιγυπτίου — Δέν λυπουμαι, δέν απελπίζομαι· προτιμώ αυτό το σκήπτρο τού πόνου και των δακρύων παρά άλλο· ο Θεός μου το 'δωσε, το πέρνω, θέλει νά μέ δοκιμάση· είμαι από την φυλήν σας, είς ένα μνήμα μαζύ μέ σας θα θαφτώ· ο,τι έχω, ζωήν, περιουσίαν, φιλίαις εις την Ευρώπην, κεφάλαια γνώσεων αποκτημένα από τόσα θεάματα καί ακροάματα συμβάντων του κόσμου της ημέρας μου, τα άφιερόνω εις την κοινήν πατρίδα, ας υψώσωμεν το μεγαλείον της, ώστε οποιος θελήσει, δυσκόλως να το ταπεινώση, στερεωμένο εις ρίζας άρειής είναι άκαταμάχητον…» Έτσι μιλούσε ο πατριωτισμός του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδας στα 1828.
Και συνέχιζε τονίζοντας: «Μέτρον μας και άστρο: εις δεινά Ελληνικά θεραπεία Ελληνική. Με το στόμα μας, όχι ως οι χειρούργοι τις Ευρώπης κόφτοντας, αλλά με το στόμα μας να βυζαίνομεν το έμπυο της πατρίδος, δια να την γιάνωμεν. Αν δεν μας αποστραφή ό Μεγαλοδύναμος και αξιωθούμε την ευλογίαν του, τα ακροθαλάσσια μας θα στολισθούν από εύμορφαις πολιτείαις, ή σημαία ή 'Ελληνική θα δοξάζεται εις τα πελάγη, ήμερα δένδρα θα ανθίζουν εις τα άγρια βουνά, και ή ερημιαίς θα πληθύνουν από κατοίκους… Ένα μόνον φοβούμαι πολύ και με δέρνει υποψία, τρέμω την απειρίαν σας. Αν ή νέα κυβέρνησις τύχη να συγκρουσθή με συμφέροντα ξένων δυνάμεων — επειδή κάθε τόπος έχει χωριστά το μυστήριον της ζωής του, τον νόμον της ευτυχίας του, — αν πλανεθή ο έλληνισμός σας και σηκωθή σκοτάδι μεταξύ μας ώστε εσείς να μη διαβάζετε εις την καρδίαν μου, θολοθούν και 'με οι οφθαλμοί, ποιος ηξεύρει ;… που θά 'παμε, τί θα γενούμε; έτινάξετε το καβούκι των αλλοφύλων, αλλ’ η πλεκτάναις της διπλωματίας έχουν κλωσταίς πλανήτριαις φαρμακεράαίς, κλωσταίς θανάτου, άφανταις, καί εσείς δεν ταις εννοείτε. Κατεβαίνω πολεμιστής εις το στάδιον, θα πολεμήσω ως Κυβέρνησις, δεν λαθεύομαι, τον έρωτα των προνομίων πού είναι φυτευμένος είς ψυχαίς πολλών, τα ονειροπολήματα των λογιωτάτων, ξένων πρακτικής ζωής, το φιλύποπτον, κυριαρχικό και ανήμερον αλλοεθνών ανδρών. Η νίκη θα ήναι δική μας αν βασιλεύει την καρδίαν μας, Θεός ζηλότυπος, μόνον το αίσθημα το Ελληνικό. ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης.»10
Μέγας ρατσιστής και ξενόφοβος ο Καποδίστριας, αν θέλει κανείς να σκεφτεί με τους όρους της σύγχρονης ρεντιγκότας. Ο Καποδίστριας δεν μπόρεσε – δεν του επέτρεπε η εποχή του και η ιδιοσυγκρασία του – να αγαπήσει τον λαό παρά μόνο ως «πατερούλης». Δεν μπόρεσε να οχυρωθεί ο ίδιος και το όραμά του στην πατριωτική εγρήγορση του ίδιου του λαού κι όχι των προυχόντων του. Κι έτσι κατάφεραν να τον δολοφονήσουν.
Η διαφορά εθνικοφροσύνης και πατριωτισμού.
Όμως από τότε έως σήμερα αυτό που ως δαμόκλειος σπάθη διαχωρίζει ριζικά τον πατριωτισμό του ελληνικού λαού, από τους πατριδοκάπηλους της φουστανέλας, των ελληναράδων της εθνικοφροσύνης, της εκάστοτε μαϊμούς του Κωλέττη, δεν είναι οι όρκοι πίστης τα ιδεώδη του έθνους και της φυλής. Αλλά ο αγώνας για την εθνική ανεξαρτησία της Ελλάδας, για το δικαίωμα της εθνικής αυτοδιάθεσης του ελληνικού λαού στη δική του, μοναδικά δική του πατρίδα. Την μια ενιαία και αδιαίρετη πατρίδα.
Ο αληθινός πατριωτισμός δεν πάσχει από κανενός είδους προγονοπληξία. Δεν εκλιπαρεί των αναγνώριση και την προστασία των μεγάλων αυτού του κόσμου γιατί διαθέτει ήρωες προγόνους. Ο πατριωτισμός του λαού έχει βαθύ κοινωνικό περιεχόμενο. Θεμελιώνεται στις αξίες, τα δικαιώματα και την ευημερία του λαού. Εδράζεται πρώτα και κύρια στο αναπαλλοτρίωτο δικαίωμά του να είναι αφέντης στον τόπο του. Το δικαίωμα να ζει ελεύθερος στην πατρίδα του με οδηγό το δικό του, κατά δικό του, ξεχωριστό μυστήριο της ζωής, τον υπέρτατο νόμο της δικής του ευτυχίας στη βάση των δικών του παραδόσεων, της δικής του ζωντανής κουλτούρας.
Να γιατί «ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης». Όχι μόνο λόγω ρεντιγκότας, αλλά ακόμη κι όταν φορά τη φουστανέλας του Κωλέττη. Από την εποχή της Μεγάλης Ιδέας μέχρι τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη της χούντας, οι μαϊμούδες του Κωλέττη και της εθνικοφροσύνης ξεπουλάνε το λαό και την πατρίδα του.
Η νέα μαϊμού του Κωλέττη.
Δείτε τους σήμερα να διοργανώνουν τα συλλαλητήρια περί Μακεδονίας. Οι μαϊμούδες του Κωλέττη ξαναβγήκαν παγανιά. Τσιμουδιά για το γεγονός ότι το πρόβλημα με την Μακεδονία υφίσταται όχι γιατί κάποιοι συμμορίτες θέλουν να στήσουν κράτος στα Σκόπια, αλλά γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ θέλουν τον κατακερματισμό και την «βαλκανοποίηση» για μια ακόμη φορά των Βαλκανίων.
Μιλάνε για Μακεδονία ελληνική, γιατί δεν θέλουν να αγωνιστούν για την ελληνικότητα της Ελλάδας, για την ελευθερία και την ανεξαρτησία της. Μιλάνε για την καπηλεία του ονόματος της Μακεδονίας, γιατί δεν θέλουν με τίποτε να αγωνισθούν ενάντια στον εδαφικό ακρωτηριασμό της χώρας που έχει δρομολογηθεί από την αρχή της μνημονιακής κατοχής. Τσιμουδιά για το γεγονός ότι το γκριζάρισμα της Μακεδονίας και της Θράκης αποφασίστηκε από τη στιγμή που υπεγράφη η διέλευση του αγωγού υγροποιημένου αερίου από το Αζερμπαϊτζάν προς την Ευρώπη.
Διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για την εκποίηση του ονόματος της ελληνικής Μακεδονίας, αλλά δεν τους καίγεται καρφί για την ολοκληρωτική παράδοσή της στο ΝΑΤΟ για λόγους ασφαλείας. Υπάρχει άλλωστε καλύτερη εγγύηση της ελληνικότητας της Μακεδονίας από την παράδοσή της στο ΝΑΤΟ; Αυτό μας είπε ο κ. Φραγκούλης.
Δείτε τις μουτσούνες και τις γκριμάτσες των σημερινών μαϊμούδων του Κωλέττη. Στρατηγοί της πλάκας, που υπηρέτησαν δουλικά κάθε λογής καθεστώτα χωρίς να βγάλουν τσιμουδιά. Όταν διετέλεσαν εν ενεργεία αρχηγοί – όπως ο κ. Φραγκούλης – τίμησαν το εθνόσημο και τη στολή τους αποδεχόμενοι ταπεινωτικά την εγκατάσταση ξένων επιτρόπων στο υπουργείο Άμυνας της χώρας για να τεθούν υπό τον έλεγχο των εταίρων και οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας. Ούτε καν σκέφτηκαν να παραιτηθούν σε ένδειξη διαμαρτυρίας.
Όλα αυτά τα χρόνια δεν τόλμησαν να πουν κουβέντα για το καθεστώς κατάλυσης της εθνικής κυριαρχίας της χώρας. Δεν ενοχλήθηκαν ούτε καν με την κατάλυση του Συντάγματος που ορκίστηκαν να υπηρετούν. Κι όταν προτάθηκε στον κ. Φραγκούλη το υπουργηλίκι, αμέσως έτρεξε να υπηρετήσει ως δωσίλογος υπηρεσιακός υπουργός άμυνας στην δήθεν υπηρεσιακή κυβέρνηση Πικραμένου. Η μόνη υπηρεσιακή κυβέρνηση στην ιστορία του τόπου, που δέχθηκε να εφαρμόσει κατοχικά μνημόνια.
Πόσο θράσος πρέπει να έχει ο κ. Φραγκούλης όταν σήμερα ζητά δημοψήφισμα για την ονομασία των Σκοπίων, αλλά όταν ο ελληνικός λαός καλούνταν να αποφασίσει για το παρών και το μέλλον της πατρίδας του στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 αυτός είχε κρυφτεί. Εν μέσω απίστευτων εκβιασμών από το εξωτερικό και δηλώσεων σαν εκείνη της Μέρκελ, που έλεγε ότι η Ελλάδα θα γίνει Πρίστινα έτσι και ψηφίσει "όχι" ο ελληνικός λαός, ο κ. Φραγκούλης αδιαφορούσε προκλητικά. Τσιμουδιά ο μέγας αυτός πατριώτης!
«Αυτή την περίοδο πρέπει να είμαστε ψύχραιμοι και πάντα ενωμένοι. Αν γίνει το δημοψήφισμα πρέπει να σεβαστούμε την απόφαση.» Αυτό κατόρθωσε να δηλώσει στις 2 Ιουλίου 2015 η νέα μαϊμού του Κωλέττη. Και κλείνοντας το μάτι σ’ όλους ευθυγραμμιζόταν με το ΝΑΙ των δοσίλογων. Τρεις μόλις ημέρες πριν το βροντερό ΟΧΙ του ελληνικού λαού.
Και μόλις το ΟΧΙ του ελληνικού λαού έγινε εντός λίγων ωρών ΝΑΙ και επιβλήθηκε το τρίτο χειρότερο μνημόνιο με σκοπό τώρα πια την ολοκληρωτική διάλυση της χώρας, πώς σεβάστηκε ο κ. Φραγκούλης την απόφαση των συμπατριωτών του; Πώς αγωνίστηκε εναντίον της κατάφωρης προδοσίας του ελληνικού λαού;
Τώρα ορκίζεται μεγαλοφώνως ότι θα τον βρουν μπροστά τους, όσοι θα ξεπουλήσουν το όνομα της Μακεδονίας. Προσέξτε αυτό το «θα». Σ’ αυτό είναι όλα τα λεφτά. Ο κ. Φραγκούλης "θα" προτάξει τα στήθια του σ’ αυτούς που «θα» ξεπουλήσουν το όνομα. Όχι σ’ αυτούς που το έχουν ήδη ξεπουλήσει. Μ’ αυτούς τους τελευταίους οργάνωσαν μαζί το συλλαλητήριο και τον χειροκροτούσαν έξαλλοι όταν μιλούσε.
Άλλωστε, υπάρχει και το ερώτημα: Πώς κ. Φραγκούλη; Πότε σας βρήκαν μπροστά τους, για να σας βρουν τώρα; Εδώ δεν σας βρήκαν μπροστά τους όταν ξεπούλησαν λαό και χώρα, τώρα θα σας βρουν για το όνομα της Μακεδονίας; Απλά η εν λόγω μαϊμού του Κωλέττη πετά άδεια για να πιάσει γεμάτα. Θέλει να δει πόσα κορόιδα υπάρχουν, που θα πιστέψουν στ’ αλήθεια ότι πρόκειται περί πατριώτη.
Άλλωστε το όνομα της Μακεδονίας έχει ξεπουληθεί εδώ και χρόνια. Είναι κάτι που εντελώς διέφυγε της προσοχής του κ. Φραγκούλη. Από το 2008 όταν στη σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι η κυβέρνηση Καραμανλή απέσυρε το βέτο που υπήρχε εναντίον των Σκοπίων. Τότε η κυβέρνηση Καραμανλή αποδέχθηκε να ενταχθούν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ χρησιμοποιώντας σύνθεση ονομασία.
Γιατί άραγε κανένας δεν το «θυμήθηκε» από τους διοργανωτές του συλλαλητηρίου, όταν εκθείαζαν τον Καραμανλή για κάποια υποτιθέμενη δήλωσή του περί ανύπαρκτου μακεδονικού έθνους; Γιατί ο στρατηλάτης κ. Φραγκούλης δεν έκανε ούτε μνεία του γεγονότος αυτού; Μήπως γιατί θα ενοχλούσε τους κομματικούς μηχανισμούς Τζιτζικώστα και καραμανλικών που του εξασφάλισαν την κινητοποίηση του κόσμου;
Η σημερινή κυβέρνηση Τσίπρα δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να υλοποιεί την υπογραφή εκείνη της κυβέρνησης Καραμανλή του 2008. Το γεγονός ότι η κυβέρνηση Καραμανλή δεν κλήθηκε τότε να υλοποιήσει την απόφαση του ΝΑΤΟ, οφείλεται στην παγκόσμια κρίση και στην χρεοκοπία της Ελλάδας που επακολούθησε το 2009.
Προτεραιότητα για τους εταίρους μας τότε απέκτησε η επιβολή καθεστώτος μνημονιακής κατοχής στην Ελλάδα κι όχι τόσο η εκκρεμότητα της απόφασης του Βουκουρεστίου. Τώρα μετά από 8 χρόνια γενοκτονίας του ελληνικού λαού και πρωτοφανούς κατοχής της πατρίδας μας, ήρθε η ώρα να κλείσει κι αυτό το ζήτημα. Και προκειμένου να εκτονώσουν τις όποιες αντιδράσεις του ελληνικού λαού, βγάλανε στο σεργιάνι τις μαϊμούδες του Κωλέττη.
«Ωστόσο, η ιδιότητα του μέλους είναι πολύ περισσότερο από την επίλυση του ζητήματος ονόματος,» είπε ο Σόλτενμπεργκ, Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ στην ομιλία του στο κοινοβούλιο των Σκοπίων στις 18 του μηνός. Τι εννοεί. Τι είναι εκείνο που φαίνεται αδύνατο να αντιληφθούν οι στρατηγοί της «κόκκινης κάλτσας», όπως χαρακτήριζε ο Θεόδωρος Πάγκαλος – ένας από καλύτερους επιτελικούς αξιωματικούς που πέρασαν από τις τάξεις του ελληνικού στρατού, παρά το βαθύ αντιδημοκρατικό του φρόνημα – εκείνους που η στρατιωτική τους μόρφωση περιοριζόταν σε γυμνάσια επί χάρτου και συμπεριφορά λακέ των ισχυρών;
Οι διοργανωτές του συλλαλητηρίου προσπάθησαν να εκτονώσουν τον κόσμο. Να τον αποπροσανατολίσουν και να τον κάνουν έρμαιο των νέων φασουλήδων της εθνικοφροσύνης. Κι έτσι ανέβασαν στο βήμα μια νέα μαϊμού του Κωλέττη. Πότε θα βάλουμε επιτέλους μυαλό και θα μάθουμε να διαχωρίζουμε τις μαϊμούδες από τους πατριώτες;
Σημειώσεις:
1. Σ. Α. Kουμανούδης, Συναγωγή νέων λέξεων υπό των λογίων πλασθεισών από της Αλώσεως μέχρι των καθ’ ημάς χρόνων, τόμος B, Εν Αθήναις τύποις Π. Δ. Σακελαρίου, 1900, σ. 43.
2. Γιάννη Μπενέκου, Ιωάννης Κωλέττης. Ο Πατέρας των Πολιτικών μας Ηθών. Αθήνα: Κυψέλη, 1961, σ. 276.
3. Εκ της Νεωτέρας Ιστορίας μας Ιωάννης Κωλέττης Μελέτη αναγνωσθείσα εν τω Συλλόγω Παρνασσώ τη 10 Μαρτίου ε.ε. Υπό Δημητρίου Ε. Ηλιοπούλου. Εν Αθήναις Εκ της Τυπογραφίας της Βασιλικής Αυλής Νικολάου Γ. Ιγγλέση, 1890, σ. 44.
4. Γιάννη Μπενέκου, ο.π., σ. 278.
5. Η της Τρίτης Σεπτεμβρίου Εν Αθήναις Εθνική Συνέλευσις. Πρακτικά. Εν Αθήναις εκ του Βασιλικού Τυπογραφείου [1844], σ. 190.
6. Νικόλαος Δραγούμη, Ιστορικαί Αναμνήσεις, τόμος Β, Αθήνα: εκδόσεις Στοχαστή, 1925, σ. 135.
7. Σύγχρονος Ιστορία των Ελλήνων και των λοιπών λαών της Ανατολής από 1821 έως 1921. Υπό Π. Καρολίδου, τόμος Γ. Εν Αθήναις εκ του τυπογραφείου Α. Βιτσικουνάκη, 1923, σ. 190 (υποσημείωση).
8. Εκ της Νεωτέρας Ιστορίας μας Ιωάννης Κωλέττης Μελέτη, ο.π., σ. 49.
9. Επιστολή του Οδυσσέα Ανδρούτσου, με ημερομηνία 14 Φλεβάρη του 1924, στον Αναστάσιο Λόντο. Περιλαμβάνεται ολόκληρη στου Κάρπου Παπαδόπουλου, Οδυσσεύς Ανδρούτσος και Γ. Βαρνακιώτης, Αθήναι: Τσουκαλά και υιός, 1957, σελ. 65-66.
10. Επίμετρο του Γ. Τερτσέτη στο Διήγησις των Συμβάντων της Ελληνικής Φυλής από τα 1770 έως τα 1836. Υπαγόρευσε Θεόδωρος Κωνσταντίνου Κολοκοτρώνης. Αθήνησιν. Τύποις Νικολαΐδου Φιλαδελφέως, 1846, σ. 296-98.

*Ο Δημήτρης Καζάκης είναι Πρόεδρος του Ε.ΠΑ.Μ.