Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2019

Το Γραφείο Τύπου του ΕΠΑΜ για την Συνταγματική Εκτροπή

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου του Ε.ΠΑ.Μ. για τη Συνταγματική Εκτροπή. 
Με την αποχώρηση των ΑΝΕΛ από την κυβέρνηση συνεργασίας, ο Τσίπρας έχασε την δεδηλωμένη εμπιστοσύνη της Βουλής και όφειλε να παραδώσει την εντολή στον ΠτΔ. Κάθε κόμμα που φιλοδοξεί να κυβερνήσει οφείλει πρώτα να έχει την «δεδηλωμένη», είτε αυτοδύναμα είτε σε συνεργασία με άλλο κόμμα και μετά να ζητήσει την ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή (άρθρα 37, 38 και 84 του Συντάγματος). Ό,τι άλλο εκτός από αυτό, δεν είναι παρά συνταγματική εκτροπή και καταπάτηση της δημοκρατικής νομιμότητας.
Γιατί κανένας από την αντιπολίτευση -ούτε ο Καμμένος- δεν το θίγει; Όλοι τους στριφογυρίζουν γύρω από το θέμα –η ΝΔ μιλάει για «περιφερόμενους βουλευτές», το ΚΙΝΑΛ για «παζάρια» και για «κυβέρνηση μειοψηφίας», το Ποτάμι (ως… ποτάμι!) βλέπει ψαράδες και «ψαρέματα»- αλλά κανένας δεν θέτει στη βάση του το θέμα. Θλιβερότερος των θλιβερών, ο κ. Κουτσούμπας, ο οποίος… απεφάνθη ότι «προφανώς και έχει πολιτική νομιμοποίηση» η κυβέρνηση, αν πάρει την ψήφο εμπιστοσύνης, αλλά «το ζητούμενο είναι ότι δεν έχει πολιτική νομιμοποίηση στη συνείδηση του ελληνικού λαού»! Τι σημασία έχει τι λέει το Σύνταγμα, άλλωστε, όταν υπάρχει ένας κύριος Κουτσούμπας και οι (προφανώς!) φιλολαϊκές του ερμηνείες; Έτσι, τόσο απλά και… αρκούντως επαναστατικά, το διαχρονικό αίτημα αυτού του λαού για δημοκρατία, για το οποίο τόσοι αγώνες δόθηκαν και τόσο αίμα χύθηκε, ακόμα και από τους προκατόχους του κ. Κουτσούμπα, ανάγεται σχεδόν σε ψυχολογικό φαινόμενο, κατά το λαϊκό ρηθέν «όλα μια ιδέα είναι»!
Γιατί λοιπόν κανένα κόμμα δεν βάζει το χέρι «επί τον τύπον των ήλων»; Γιατί κανένα κόμμα δεν παραιτείται σύσσωμο, ώστε να διαλυθεί αυτή η παράνομη Βουλή και να οδηγηθούμε σε εκλογές; Γιατί ακόμα και τα εξωκοινοβουλευτικά, τα λεγόμενα «αντιμνημονιακά» ή «αντισυστημικά» κόμματα δεν σηκώνουν το θέμα της κατάλυσης της δημοκρατικής νομιμότητας; Γιατί όλοι τους θέλουν να μας πείσουν ότι όλα είναι φυσιολογικά και νόμιμα και ότι το μόνο πρόβλημα είναι αν και από πού θα βρει ο κ. Τσίπρας τους 151 βουλευτές;
Τα ερωτήματα είναι σαφώς ρητορικά, από τη στιγμή που όλοι τους ανεξαιρέτως έχουν αποδεχτεί εδώ και οκτώ χρόνια επανειλημμένες συνταγματικές εκτροπές και πραξικοπηματικές πρακτικές από όλες ως τώρα τις μνημονιακές κυβερνήσεις, έχουν αποδεχθεί ακόμα και την παράδοση της χώρας μας σε καθεστώς ξένης κατοχής. Όταν, ακόμα και οι λεγόμενοι «αντιμνημονιακοί» εξαντλούν την αντίδρασή τους στην «αντιλαϊκότητα των μέτρων», χωρίς ποτέ να αμφισβητήσουν την νομιμοποιητική βάση της λήψης αυτών των μέτρων, πώς περιμένουμε τώρα να υπερασπιστούν την τήρηση του Συντάγματος; Το μόνο που τους απασχολεί, εντελώς μικροκομματικά, είναι αν τους συμφέρει ή όχι να πάμε άμεσα σε εκλογές και τι πιθανότητες έχουν να εκλεγούν εκ νέου. Και επειδή οι πιθανότητες είναι μάλλον ελάχιστες, κάνουν τα πάντα για να κρατήσουν την «καρέκλα» τώρα που την έχουν, γιατί αν την αφήσουν ποιος ξέρει αν θα την ξαναβρούν…
Στο βωμό της προσωπικής τους φιλοδοξίας και ιδιοτέλειας θυσιάζουν το μέλλον του λαού και του τόπου!
Αθήνα, 15 Ιανουαρίου 2019
Το Γραφείο Τύπου του ΕΠΑΜ

Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2019

Ξεκίνημα του web-tv του E-ROI.gr



12 Ιαν 2019▹Ο Δ. Καζάκης στην WebTV εκπομπή του e-roi «Στην αιχμή του δόρατος»






Ανακοίνωση του ΕΠΑΜ για το Θάνατο ενός εργαζομένου στις ιχθυοκαλλιέργειες.



Ανακοίνωση του ΕΠΑΜ για το Θάνατο ενός εργαζομένου στις ιχθυοκαλλιέργειες.

Με αφορμή το θάνατο ενός εργαζομένου στις ιχθυοκαλλιέργειες της Εταιρείας ΝΗΡΕΑΣ Α.Ε., το ΕΠΑΜ εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια του εκλιπόντος. Θα θέλαμε όμως να θέσουμε ορισμένα ερωτήματα στα συνδικάτα, που το ένα μετά το άλλο βγάζουν ανακοινώσεις, οι οποίες πολύ σωστά εκφράζουν τα συλλυπητήρια τους, όμως δεν θέτουν καθόλου το θέμα της ΚΑΤΟΧΗΣ που έχει επιβληθεί στην πατρίδα μας από την Γερμανία μέσω της  ΕΕ και της ΕΚΤ. Αντίθετα διαβάζουμε για τις τεράστιες ευθύνες που έχει η Κυβέρνηση για τους θανάτους που δήθεν λένε ονομάζονται εργατικά ατυχήματα.

            Για ποια κυβέρνηση μας λέτε κύριοι συνδικαλιστές; Όλος ο κόσμος τόχει τούμπανο και σεις κρυφό καμάρι. Στην Ελλάδα σήμερα δεν υπάρχει κυβέρνηση, αλλά ντόπιοι δωσίλογοι οι οποίοι συνεργάζονται πλήρως με τους κατακτητές της πατρίδας μας. Σύμφωνα με το νόμο 4336/14-8-2015 καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να πάρει κανένα μέτρο υπέρ των εργαζομένων αν πρώτα δεν ενημερωθούν και δεν συμφωνήσουν οι κατακτητές της πατρίδας μας.  

            Η ανακοίνωση του σωματείου των εργαζομένων στις ιχθυοκαλλιέργειες καταλήγει με την ευχή «Κανένας μόνος του όλοι στο σωματείο». Κύριοι του σωματείου, κανένα πρόβλημα δεν πρόκειται να λυθεί, όχι μόνο της δικής σας επαγγελματικής ομάδας αλλά όλων των επαγγελματικών ομάδων, με τη συσπείρωση στα ανάλογα σωματεία. Όπως την περίοδο 1941-1944 έτσι και τώρα, τα προβλήματα θα λυθούν μόνο με την ένωση όλων των επαγγελματικών ομάδων κάτω από ένα πρόταγμα. «Την ανατροπή του καθεστώτος ΚΑΤΟΧΗΣ που έχει επιβληθεί». Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να πάρουμε ξανά το κράτος στα χέρια μας, ώστε να υπάρχει και να λειτουργεί υπέρ των Ελλήνων πολιτών και εργαζόμενων και όχι υπέρ των κατακτητών όπως συμβαίνει σήμερα.       

Αγρίνιο, 12 Ιανουαρίου 2019
Η Τ.Ο. του ΕΠΑΜ Αγρινίου


Ανακοίνωση του ΕΠΑΜ για την επίσκεψη της κ. Μέρκελ




Ανακοίνωση του ΕΠΑΜ για την επίσκεψη της κ. Μέρκελ

Η επίσκεψη της κ. Μέρκελ στη χώρα μας δεν αποτελεί μια κλασική, εθιμοτυπική επίσκεψη πολιτικού αρχηγού μιας χώρας σε μια άλλη. Πραγματοποιείται σε μια χρονική συγκυρία, όπου στη χώρα μας:

- Βρισκόμαστε σε άτυπη προεκλογική περίοδο εφόσον το 2019, είτε πρόωρα είτε ολοκληρώνοντας τη θητεία της η παρούσα «κυβέρνηση», είναι το έτος των βουλευτικών εκλογών. Αν δεν δώσουν όμως το «οκ» οι «εταίροι-δανειστές», η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί ούτε ένα ευρώ να εκταμιεύσει, ακόμη και για τη διενέργεια εκλογών. Η φράου Μέρκελ ήρθε να επιθεωρήσει τους υποτακτικούς της (τους επικεφαλής των πολιτικών κομμάτων), για να τους τονίσει με το «βάρος» της κατ’ ιδίαν παρουσίας της, ότι το πρώτιστο καθήκον τους είναι τα συμφέροντα του Βερολίνου και των Βρυξελλών, δηλαδή η τήρηση των συμφωνηθέντων «μεταρρυθμίσεων» και όχι τα μικροκομματικά τους οφέλη. Να τους υπενθυμίσει εμμέσως ότι για όποια ηγετικά στελέχη των συστημικών κομμάτων το παραβλέπουν αυτό, υπάρχουν και οι «σκελετοί στις ντουλάπες» των αρχείων για να βγουν στη δημοσιότητα και να τους εκμηδενίσουν πολιτικά.
Οι απροκάλυπτοι εκβιασμοί της κυρίας Μέρκελ, με σκοπό την απαρέγκλιτη εφαρμογή των παράνομα «συμφωνηθέντων» που διαλύουν τη χώρα, την καθιστούν ανεπιθύμητη στη χώρα μας από τον λαό μας.

- Προγραμματίζεται η ψήφιση από τη Βουλή της συμφωνίας των Πρεσπών, η οποία έχει αναχθεί σε «αγκάθι» του εθελόδουλου πολιτικού συστήματος, λόγω της έντονης λαϊκής αντίδρασης. Όπως αναφέρεται και στον Τύπο, η κ. Μέρκελ έρχεται για «να ενθαρρύνει τους πολιτικούς της χώρας να στηρίξουν τη Συμφωνία»! Να τους επιστήσει την προσοχή στο ότι ενδεχόμενη καταψήφιση της συμφωνίας στη Βουλή, που θα σημάνει και πτώση της κυβέρνησης, έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τις επιθυμίες των επικυρίαρχων, που έχουν βρει στο πρόσωπο του κ. Τσίπρα τον ιδανικότερο εταίρο για την πραγματοποίηση των στόχων τους. Ότι επιβάλλεται να εξαντληθούν όλα τα περιθώρια για να κρατηθεί στην εξουσία μέχρι να ολοκληρωθεί το καταστροφικό του έργο, ακόμη εν ανάγκη και με κοινοβουλευτικό πραξικόπημα τύπου «συγκυβέρνησης Παπαδήμου». Η δημοκρατική νομιμότητα είναι το τελευταίο που τους απασχολεί – ή μάλλον δεν τους απασχολεί καθόλου, όπως έχει αποδειχθεί.
Οι ευθείες και απροκάλυπτες παρεμβάσεις της κυρίας Μέρκελ στα εθνικά μας θέματα και στα «μαγειρέματα» της εσωτερικής πολιτικής ζωής, την καθιστούν ανεπιθύμητη στη χώρα μας από το λαό μας.

- Έχει λήξει εδώ και μερικούς μήνες το τρέχον «πρόγραμμα δανειακής διευκόλυνσης», γεγονός που διαφημίστηκε από το κυβερνητικό στρατόπεδο ως «έξοδος από τα μνημόνια». Στην πραγματικότητα, η Ελλάδα παραμένει εξίσου δεσμευμένη στις εντολές και τις δεσμεύσεις από την Ε.Ε. Οι μόνοι που βγήκαν από τα μνημόνια είναι οι δανειστές μας, καθώς δεν υποχρεούνται πλέον να δανείζουν με «ευνοϊκούς» όρους τη χώρα μας και αυτή θα πρέπει να βρει τα «απαιτούμενα» δάνεια από τις «αγορές». Ελεύθερη λοιπόν από κάθε είδους δέσμευση και υποχρέωση απέναντί μας, η φράου Μέρκελ έρχεται να επιθεωρήσει τους καρπούς των μόχθων της, το «οικόπεδο» που πλέον της ανήκει ολοκληρωτικά και συνεπώς να επιβάλλει τις επιθυμίες των Βρυξελλών, τις απαιτήσεις των δανειστών και τις εντολές του Βερολίνου. Αρνούμενη παράλληλα, με την αλαζονεία και το θράσος ενός «ράιχσφύρερ», τις πολεμικές αποζημιώσεις για τις θηριωδίες των προκατόχων της, το κατοχικό δάνειο και την επιστροφή των κλεμμένων αρχαιολογικών θησαυρών.
Η περιφρόνηση της κυρίας Μέρκελ απέναντι στη χώρα μας, την καθιστά ανεπιθύμητη σ’ αυτήν από το λαό μας.

Δεν είναι η πρώτη φορά που Γερμανοί αξιωματούχοι έρχονται στην Αθήνα, αρχής γενομένης από τον Γκαίμπελς. Η κ. Μέρκελ, παίρνοντας τη σκυτάλη από εκείνον, εφαρμόζει με συνέπεια το όραμά του για ενοποίηση της Ευρώπης υπό την επικυριαρχία του Βερολίνου, επαληθεύοντας ηχηρά και με ανομολόγητη περηφάνεια την παρακαταθήκη του: «Θα επιστρέψουμε και η γη θα τρέμει»!

Μόνο που τούτη εδώ η γη σ’ αυτή τη χώρα, απέδειξε ότι δεν ανέχεται για πολύ τους ομοϊδεάτες της. Τούτα εδώ τα χώματα ξεσηκώθηκαν και ξαπέστειλαν ντροπιασμένους πίσω τους πατεράδες της και τους παππούδες της. Να είναι σίγουρη ότι παρά τις τυμπανοκρουσίες με τις οποίες την υποδέχονται οι σύγχρονοι δωσίλογοι και το εθελόδουλο πολιτικό προσωπικό, ο λαός την έχει κατατάξει στην ίδια κατηγορία με τους ναζί προπάτορές της. Την ίδια τύχη θα έχει μ’ εκείνους, και μαζί μ’ αυτήν και οι ντόπιοι συνεργάτες της. Έσσεται ήμαρ!

Αθήνα, 10 Ιανουαρίου 2019
Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2018

Το Ε.ΠΑ.Μ. για τις Κινητοποιήσεις της Μαθητικής Νεολαίας

Για τα παιδιά που βγήκαν στους δρόμους
Τα παιδιά που βγήκαν στους δρόμους δεν έχουν ζήσει το «πριν»… Για τα περισσότερα από αυτά, τα 8 χρόνια της κατοχής είναι πάνω από τη μισή τους ζωή. Σίγουρα πάντως, είναι όλη τους η ζωή, απ’ όταν άρχισαν να καταλαβαίνουν και να ενδιαφέρονται για το τι γίνεται στον κόσμο και στον τόπο τους. Δεν έχουν μνήμες και βιώματα του πώς είναι να ζεις σε μια πατρίδα λεύτερη. Δεν θυμούνται πώς είναι να τα βγάζουν πέρα άνετα οι γονείς τους. Να μην χλωμιάζουν και να μην ιδρώνουν όταν πρέπει να πληρώσουν φροντιστήρια, βιβλία, καινούργια ρούχα και παπούτσια. Να μην πετάγονται τρομαγμένοι όταν χτυπάει το τηλέφωνο, από φόβο ότι θα είναι η εισπρακτική που τους κυνηγάει για το δάνειο…
Τα παιδιά που βγήκαν στους δρόμους έχουν ζήσει όλη τους τη ζωή σε σχολεία με αίθουσες ακατάλληλες. Με δασκάλους κουρασμένους και νευρικούς, ή και χωρίς καθόλου δασκάλους για μεγάλο μέρος της χρονιάς. Με βιβλία κακογραμμένα, που δεν τους δίνουν γνώσεις, αλλά σκόρπιες, ελλιπείς και ανακατεμένες πληροφορίες. Με «ευγενικές» χορηγείες τροφίμων από ιδιωτικές εταιρείες, για να μην λιποθυμούν από την πείνα…
Τα μεγαλύτερα από αυτά, θα θυμούνται ίσως, ότι κάποτε οι γονείς τους ξεσηκώθηκαν για να αλλάξουν τα πράγματα, αλλά ηττήθηκαν και γύρισαν σπίτι με σκυμμένο το κεφάλι. Ίσως πάλι να θυμούνται ότι κάποτε βρήκαν το κουράγιο να φωνάξουν ένα βροντερο ΟΧΙ, αλλά προδόθηκαν…
Αυτά τα παιδιά τη λέξη «πατρίδα» δεν την έμαθαν από τους αγώνες μιας κοινωνίας που παλεύει για ελευθερία και δημοκρατία. Δεν την έμαθαν ούτε από τα βιβλία της Γλώσσας και της Ιστορίας -μπορεί κάποιοι να πρόλαβαν να τη συναντήσουν, προτού εξοβελιστεί από το «εγκεκριμένο» και «πολιτικώς ορθό» λεξιλόγιο του Υπουργείου Παιδείας. Ούτε, βέβαια, την έμαθαν στις βαρετές και ανούσιες σχολικές γιορτές. Η ελληνική σημαία γι’ αυτά τα παιδιά δεν ήταν παρά ένας λόγος για να τσακώνονται οι μεγάλοι αν είναι ή δεν είναι σωστό να την κρατάει ο τάδε συμμαθητής τους στην παρέλαση, αλλά και κάτι που κάποιοι καίνε στις διαδηλώσεις.
Κι όμως, τα παιδιά αυτά βρήκαν τη δύναμη και το κουράγιο να βγούν στους δρόμους και να φωνάξουν. Μπορεί να μην καταλαβαίνουν ακόμα τις βαθιές, πολιτικές αναλύσεις, καταλαβαίνουν όμως το άδικο όταν το δουν. Και όταν βλέπουν τους συμμαθητές τους να τιμωρούνται επειδή φώναξαν ένα πατριωτικό σύνθημα, ενώ αυτοί που καίνε, σπάζουν και ρημάζουν μένουν ατιμώρητοι, αυτό είναι άδικο. Όταν βλέπουν αυτούς που κάνουν πλάτες σε παράνομες καταλήψεις κτηρίων για στέγαση «προσφύγων» και «αλληλέγγυων», να εναντιώνονται με έχθρα και καταστολή στη δική τους, ειρηνική κατάληψη… αυτούς που χτυπούν φιλικά στην πλάτη τον κάθε γνωστό-άγνωστο κουκουλοφόρο, να πνίγουν στα χημικά το δικό τους ανοιχτό πρόσωπο… αυτούς που παρελαύνουν πέρήφανα για κάθε λογής «πολύχρωμα» δικαιώματα, να τους βρίζουν και να τους τραμπουκίζουν επειδή κρατούν την ελληνική σημαία, αυτό είναι ΑΔΙΚΟ! Και, αν ακόμα δεν καταλαβαίνουν για ποιον λόγο γίνονται και τι σημαίνουν όλα αυτά, το άδικο και το καταλαβαίνουν, και το νιώθουν, και τους εξεγείρει.
Με το που βγήκαν στους δρόμους τα παιδιά, οι γνωστοί μηχανισμοί άρχισαν τη δουλειά τους, ρίχνοντας τόνους λάσπης, κατηγορώντας τα από εθνικιστές μέχρι φασίστες και χρυσαυγίτες. Ταυτίζοντας για άλλη μια φορά τα εθνικά προτάγματα με τον φασισμό, τι διδάσκουν στα παιδιά οι «προοδευτικές» αυτές φωνές; Ότι όποιος αγαπά και υπερασπίζεται τη χώρα του είναι φασίστας. Άρα, το να είναι κάποιος φασίστας είναι κάτι καλό; Ότι όποιος μιλά για την Ελλάδα και σηκώνει την ελληνική σημαία είναι χρυσαυγίτης. Άρα, οι χρυσαυγίτες είναι πατριώτες και αγωνιστές; Φταίνε λοιπόν τα παιδιά που παρασύρονται από την πατριδοκαπηλεία που θέλουν να πουλήσουν τα κάθε λογής φασιστοειδή μορφώματα, όταν για χρόνια τώρα οι λεγόμενοι «προοδευτικοί», αυτοί του «δημοκρατικού τόξου» έχουν εξορκίσει στο «πυρ το εξώτερο» κάθε τι πατριωτικό, κάθε τι που θυμίζει Ελλάδα; Όταν, για χρόνια τώρα, τα ΜΜΕ προβάλλουν ως μόνους υπερασπιστές κάθε εθνικού ζητήματος τα διάφορα ακροδεξιά μορφώματα; Ποιος λοιπόν στήνει αυτό το βρώμικο παιχνίδι, εκτρέποντας δόλια κάθε συζήτηση για τα εθνικά μας θέματα στο τεχνητό δίπολο φασισμού-αντιφασισμού; Ποιος ρίχνει «νερό στον μύλο» της ακροδεξιάς; Ποιος εκκολάπτει το «αυγό του φιδιού»; Τα παιδιά με τις σημαίες ή αυτοί που τα βρίζουν; Ποιος είναι ο φασίστας;
Όλοι αυτοί οι «αντιφασίστες» δεν βλέπουν ότι ο κυρίαρχος φασισμός στην εποχή μας είναι ο φασισμός της ΕΕ, που χρησιμοποιεί το φάντασμα του ιστορικού φασισμού ως αντιπερισπασμό, αφενός για να ενισχύσει τη δική του νεοταξική ιδεολογία, ντύνοντάς την  με το ένδυμα της «δημοκρατικής αγνότητας» και, αφετέρου, να προωθήσει τον διχασμό και τον αποπροσανατολισμό της ελληνικής κοινωνίας. Αυτόν τον φασισμό, που τους έχει κλέψει το μέλλον, που τους έχει αφαιρέσει ακόμη και το δικαίωμα στο όνειρο, τον έχουν γευτεί αυτά τα παιδιά από τα γενοφάσκια τους. Με αυτόν μεγάλωσαν, σε αυτόν αντιστέκονται. Γιατί αυτός ο φασισμός επιχειρεί τώρα να τους αφαιρέσει και το δικαίωμα στην πολιτισμική τους ταυτότητα, να τους καταστήσει «ανιθαγενείς» δουλοπάροικους των Αγορών.
Τα παιδιά που βγήκαν στους δρόμους μεγαλώνουν ακούγοντας πλέον από τους μεγάλους μια και μόνη συμβουλή: να τελειώσουν το σχολείο τους, ή και τις σπουδές τους και να φύγουν μακριά. Να φύγουν και να μην κοιτάξουν πίσω.
Κι όμως, τα παιδιά αυτά είναι εδώ και μας φωνάζουν ότι εδώ θέλουν να μείνουν. Ότι αυτή η γη τους ανήκει. Αυτό φωνάζουν στα συνθήματά τους. Και το φωνάζουν έτσι όπως το καταλαβαίνουν. Τα παιδιά δεν βγήκαν στους δρόμους για το «όνομα». Αυτό που λένε, είναι το αυτονόητο γι’ αυτά τα παιδιά. Όταν φωνάζουν «Μακεδονία γη ελληνική», διεκδικούν το δικό τους σπίτι, τη δική τους γειτονιά, τη δική τους Ελλάδα.
Όταν τα παιδιά βγαίνουν στον δρόμο, οφείλουμε να είμαστε στο πλάι τους και όχι απέναντί τους. Πολύ περισσότερο, οφείλουμε να βγούμε εμείς μπροστά, εμείς που ζήσαμε το «πριν», να αγωνιστούμε για ένα καλύτερο αύριο, γι’ αυτά τα παιδιά. Για την πατρίδα αυτή που τους χρωστάμε και οφείλουμε να τους την παραδώσουμε αλώβητη και λεύτερη!

Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2018

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΝΤΡΑ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ ΚΑΙ Δ. ΒΙΤΣΑ


Τις τελευταίες μέρες παρακολουθούμε ένα χαρτοπόλεμο ανακοινώσεων ανάμεσα στον Δήμαρχο Μεσολογγίου κ. Ν. Καραπάνο και στον Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής κ. Δ. Βίτσα, για την έλευση μεταναστών σε ξενοδοχείο της πόλεως του Μεσολογγίου.

Κύριε Δήμαρχε Μεσολογγίου μια Ελληνική Παροιμία λέει ότι «όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα τον τρώνε οι κότες». Ανοίξατε έναν διάλογο με μια συμμορία που παριστάνει την κυβέρνηση της πρώην Ελληνικής Δημοκρατίας. Είναι σαν να πήγαινε ο κάθε Δήμαρχος επί εποχής ναζιστικής κατοχής στον Τσολάκογλου να του ζητήσει να αλλάξει πολιτική. Το ίδιο ζούμε και τώρα.

Αντί κ. Δήμαρχε να ανοίξετε χαρτοπόλεμο ανακοινώσεων με κάποιον που συμμετέχει σε μια κυβέρνηση δωσίλογων, έπρεπε να απευθυνθείτε στον λαό του Μεσολογγίου και των γύρω περιοχών και να τους εξηγήσετε τι συμβαίνει στην πατρίδα μας σήμερα. Πήρατε μια απόφαση που λέει ότι: «το δημοτικό Συμβούλιο είχε πάρει μία σχεδόν ομόφωνη απόφαση τον Δεκέμβριο του 2017, σύμφωνα με την οποία, αναγνωρίζουμε το μεταναστευτικό πρόβλημα, αλλά λόγοι ιστορικοί, θρησκευτικοί, αλλά και λόγοι ασφαλείας και αλλοίωσης του πληθυσμιακού ισοδύναμου, είναι απαράβατοι για εμάς». Αυτή η απόφαση είναι σωστή, οι λόγοι που όμως που επικαλείστε δεν συγκινούν καθόλου τους κυβερνώντες.

Σαν Δήμαρχος, έπρεπε να βγείτε στον λαό του Μεσολογγίου και να τους ενημερώσετε, να τους εξηγήσετε δηλαδή ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι πρόσφυγες αλλά μετανάστες, και μάλιστα δεν θέλουν να μείνουν στην Ελλάδα, αλλά θέλουν να προχωρήσουν προς τη Βόρεια Ευρώπη. Όμως οι δωσιλογικές κυβερνήσεις τους κρατάνε με το ζόρι εδώ, για να μπορούν να εισπράττουν από την ΕΕ τεράστιες αποζημιώσεις, οι οποίες όμως δεν πάνε στους μετανάστες. Ένα πολύ μικρό ποσοστό πάει στις ανάγκες των μεταναστών, τα υπόλοιπα δεν ξέρει κανένας πού πάνε, μόνο υποθέσεις μπορεί κάποιος να κάνει. Χαρακτηριστικά ήταν τα δημοσιεύματα στον ξένο τύπο, τόσο στην Ευρώπη όσο και στις ΗΠΑ. Αυτό που γίνεται σήμερα στο Μεσολόγγι πολύ γρήγορα να είμαστε σίγουροι ότι θα γίνει και στην πόλη μας, στο Αγρίνιο. Έχουμε και εδώ ακίνητα που είναι κλειστά, ξενοδοχεία, μια ιδιωτική κλινική και ένα δημόσιο (παλαιό) νοσοκομείο το οποίο είναι κλειστό κι αυτό.

Οι ανάγκες των πολιτών των Δήμων δεν έχουν καμία σημασία για τους δωσίλογους που κυβερνάνε με τις πλάτες των κατακτητών μας. Από τις 6-5-2010 έχει καταλυθεί το Σύνταγμα και έχουμε τεθεί υπό ξένη κατοχή, με τη βοήθεια όλων των πολιτικών κομμάτων. Σε μας πέφτει πια το βάρος να διεκδικήσουμε την πατρίδα μας πάλι και να την παραδώσουμε στα παιδιά μας. Όπως κάνανε και οι προηγούμενες γενιές δηλαδή για μας.


Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ Ε.ΠΑ.Μ.

Το ΕΠΑΜ υποστηρίζει ότι το μεταναστευτικό –προσφυγικό πρόβλημα μπορεί να επιλυθεί αποτελεσματικά και ουσιαστικά μόνο από ένα κράτος που ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα, προστατεύοντας την επικράτεια και τον πληθυσμό του. Ένα κράτος που υπεραμύνεται του δικαιώματος αυτοδιάθεσης του ελληνικού λαού. Μόνο μια πραγματικά δημοκρατική, μια πατριωτική κυβέρνηση ενός κυρίαρχου κράτους μπορεί να εφαρμόσει:
1. Άμεση αποδέσμευση από τις συνθήκες Σένγκεν, Δουβλίνου και τη Συμφωνία ΕΕ –Τουρκίας.
2. Καταγγελία στους Διεθνείς οργανισμούς των πρακτικών της Τουρκίας που καταπατά το Διεθνές Δίκαιο κι άσκηση περιοριστικών μέτρων εναντίον της.
3. Προστασία και φύλαξη των συνόρων μας από εθνικές, αποκλειστικά, δυνάμεις διασφαλίζοντας την εθνική κυριαρχία.
4. Τη λειτουργία ανοιχτών δομών προσωρινής φιλοξενίας στα ακριτικά νησιά –εξαιτίας της γεωστρατηγικής κι εθνικής τους σημασίας – υπό την αποκλειστική ευθύνη του κράτους, το οποίο θα εγγυάται αξιοπρεπή διαβίωση για λίγες εκατοντάδες φιλοξενούμενους, διαχωριζόμενους κατά εθνικές ομάδες.
5. Την ταχύτατη διεκπεραίωση της ταυτοποίησής τους υπό τον αποκλειστικό έλεγχο κι εποπτεία κρατικών υπηρεσιών με τη συνδρομή της Ύπατης Αρμοστείας.
6. Επαναλειτουργία της πρεσβείας της Συρίας στην Ελλάδα, ώστε να επιταχυνθεί η ταυτοποίηση όσων δηλώνουν Σύριοι κι ο επαναπατρισμός τους, καθώς το 90% πλέον της χώρας αυτής βρίσκεται υπό την κυριαρχία της νόμιμης κυβέρνησης κι έχει αποκατασταθεί η ειρήνη.
7. Μετεγκατάσταση κι απεγκλωβισμό από τη χώρα των προσφύγων –μεταναστών κατά τα διεθνώς νόμιμα (Σύμβαση της Γενεύης 1951, Πρωτόκολλο Νέας Υόρκης 1967).
8. Ταχύτατη προμήθεια με τα κατάλληλα έγγραφα, των ταυτοποιημένων ως πρόσφυγες που χρήζουν διεθνούς προστασίας, προκειμένου να μεταβούν όπου θέλουν εκτός Ελλάδος διά της νομίμου οδού κι υπό την άμεση συνδρομή κι αποκλειστική εποπτεία του ΟΗΕ.
9. Άμεση επαναπροώθηση στη χώρα προέλευσής τους ή στην πρώτη χώρα υποδοχής όσων ταυτοποιούνται από τις ελληνικές αρχές και την Interpol για παραβατικότητα κι απειλή της εθνικής και κοινωνικής ασφάλειας.
10. Στα ακριτικά νησιά κατάργηση και κλείσιμο των φυλακών για τους παραβατικούς μετανάστες, τα γνωστά ως Προαναχωρησιακά Κέντρα Κράτησης (ΠΡΟΚΕΚΑ), και δη όσων έχουν δημιουργηθεί, ή προβλέπεται, εντός στρατοπέδων και χώρων στρατιωτικής άσκησης, καθώς εξασθενεί η άμυνα της χώρας στα σύνορα κι εγκυμονούνται κίνδυνοι για την εθνική ασφάλεια.
11. Απόρριψη του χρηματοδοτούμενου από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Ε.Ε.) προγράμματος εγκατάστασης, ένταξης κι απασχόλησης μεταναστών και προσφύγων, που υλοποιεί, -με όρους όχι επαρκώς διασαφηνισμένους, αλλά με προσφορές πολύ δελεαστικές- η Ύπατη Αρμοστεία σε συνεργασία με Δημοτικές Αρχές και ΜΚΟ σε διάφορες περιοχές της χώρας, καθώς προωθούνται σχέδια πληθυσμιακής ανάμιξης κι εποικισμού με στόχο τη διαμόρφωση πολυπολιτισμικών κοινωνιών χωρίς συνεκτικούς δεσμούς και χωρίς ιστορικό δικαίωμα στην χώρα που κατοικούν.
12. Κρατικό έλεγχο κάθε ιδιωτικής προσφοράς κι ιδιωτικής πρωτοβουλίας παροχής βοήθειας.
13. Μη συμμετοχή της χώρας μας, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, σε υπερεθνικούς οργανισμούς που εμπλέκονται σε στρατιωτικές επεμβάσεις και πολέμους, δημιουργώντας τις στρατιές των απελπισμένων προσφύγων και υπονομεύοντας την κυριαρχία της χώρας μας στο Αιγαίο.
14. Μη αποδοχή εντός της εθνικής επικράτειας της λειτουργίας βάσεων υπερεθνικών στρατιωτικών οργανισμών που θέτουν σε κίνδυνο την εθνική μας ασφάλεια.

Το πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπιστεί όταν ο ελληνικός λαός -όπως και κάθε λαός στη δική του χώρα- υπερασπιστεί το πρωταρχικό του δικαίωμα αυτοδιάθεσης, αγωνιστεί για το ιστορικό του δικαίωμα στη χώρα του και υπερασπιστεί τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, με βάση το Διεθνές Δίκαιο. Οι δοσιλογικές κυβερνήσεις που συναινούν και υλοποιούν μέσω διμερών συμφωνιών -ή ακόμη και μυστικών συμβάσεων- τη ρευστοποίηση της χώρας και τη μετατροπή της σε χώρο, προωθούν και εξυπηρετούν συμφέροντα της παγκοσμιοποίησης. Όλα αυτά μπορούν να ανατραπούν από μια πατριωτική, δημοκρατική κυβέρνηση που θα προασπιστεί τα συμφέροντα του λαού που την εξέλεξε και θα υπεραμυνθεί του δικαιώματος αυτοδιάθεσής του, στα πλαίσια ενός κυρίαρχου κράτους.