Εν.Φ.Α. Ένας νόμος που πρέπει να καταργηθεί στην πράξη.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Μετά τη θύελλα αντιδράσεων που προκάλεσε η κλήση της εφορίας για την πληρωμή στο τέλος του μήνα της 1^ης δόσης του περίφημου ΕΝΦΙΑ, δηλαδή του φόρου που επιβλήθηκε από την μνημονιακή κυβέρνηση σε κάθε εμπράγματο δικαίωμα επί της ελληνικής γης, όπου και ο τελευταίος πολίτης αντιλήφθηκε την σκοπιμότητα αυτής της ληστρικής σε βάρος της περιουσίας των πολιτών φορολόγησης, το κατοχικό καθεστώς έκανε ένα βήμα πίσω.

Οι βουλευτές και οι υπουργοί του αναγκάστηκαν να παραδεχθούν «λάθη» στον υπολογισμό του φόρου και τελικά παρατάθηκε η προθεσμία καταβολής της 1^ης δόσης κατά ένα μήνα, προκειμένου να διορθωθούν αυτά τα «λάθη», με την πασίγνωστη πλέον μέθοδο της «εντολής» Σαμαρά, που ανακοίνωσε περιχαρής ο έτερος των συμβαλλομένων και συναγωνιζόμενος σε εθελοδουλία και δωσιλογισμό τον πρώτο, Βενιζέλος.

Στην πραγματικότητα, το καθεστώς πέτυχε αρχικά τον στόχο του. Αφού και με αυτή ακόμα την «υποχώρηση» και την αναγνώριση «λαθών» στον υπολογισμό του ληστρικού φόρου, κατόρθωσε να μεταφέρει -βοηθούντων και των γνωστών ΜΜΕ- τη συζήτηση για τη νομιμότητα και τη σκοπιμότητα της επιβολής της εξοντωτικής αυτής φορολόγησης, στο πεδίο των υποτιθέμενων λαθών που χρήζουν διόρθωσης, ή των όποιων ελαφρύνσεων τελικά θα αποφασιστούν, για να «χρυσωθεί το χάπι».

Για το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο το θέμα είναι απολύτως ξεκάθαρο. Δεν πρόκειται για την ανάγκη διόρθωσης των όποιων λαθών, υπαρκτών, ή μη, ούτε για το ύψος του φόρου που καλούνται να καταβάλουν οι πολίτες, ούτε ακόμα αν αυτός εξοφληθεί σε τρεις, πέντε, ή περισσότερες δόσεις. Ο φόρος αυτός είναι ληστρικός, παράνομος και καταχρηστικός στη σύλληψή του και αποβλέπει στη σταδιακή εκποίηση της ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων πολιτών και κυρίως των πλέον αδυνάτων, καθώς και των ταχύτατα φτωχοποιούμενων «μεσαίων» στρωμάτων του πληθυσμού, που διαθέτουν -μετά το Δημόσιο- το μεγαλύτερο μέρος των εμπραγμάτων δικαιωμάτων ιδιοκτησίας επί του ελληνικού εδάφους.

Είχαμε έγκαιρα προειδοποιήσει, ήδη από το 2011: Η πολιτική της βάρβαρης εσωτερικής υποτίμησης ένα και μόνο σκοπό είχε, την απαξία κάθε περιουσιακού στοιχείου, είτε δημόσιου, είτε ιδιωτικού και τη σταδιακή εκποίησή του με κάθε πρόσφορο μέσο. Τη δημόσια περιουσία ανέλαβε το ΤΑΙΠΕΔ. Την ιδιωτική περιουσία οι τράπεζες και η εφορία. Και ο ΕΝΦΙΑ είναι το εργαλείο για την επίτευξη του τελικού στόχου εκκαθάρισης από κάθε διεκδίκηση και εμπράγματο δικαίωμα που υφίσταται επί ελληνικού εδάφους και η παράδοση καθαρού του «οικοπέδου» στους «γύπες» των διεθνών αγορών και στα εγχώρια «κοράκια», που προσδοκούν σε ό,τι απομείνει από τη λεία.

Για το λόγο αυτόν, το Ε.ΠΑ.Μ. καλεί τους πολίτες να μην παρασυρθούν και πέσουν στη παγίδα. Ο μόνος δρόμος είναι να αρνηθούν να πληρώσουν αυτόν τον φόρο, αλλά και κάθε φόρο από εδώ και πέρα.

Η πιο δίκαιη πράξη, η πιο έντιμη στάση, η πιο ταξική, αλλά και συνάμα πατριωτική ενέργεια, που οι συνθήκες των καιρών επιβάλλουν σε όλους, είναι η άρνηση πληρωμής του ΕΝΦΙΑ και όχι μόνον αυτού.

Το Ε.ΠΑ.Μ. καλεί κάθε συλλογικότητα, κάθε σωματείο καταναλωτών, κάθε ένωση πολιτών να προσφύγουν μαζικά κατά της νομιμότητας και της συνταγματικότητας του νόμου.

Το Ε.ΠΑ.Μ. καλεί επίσης ανοιχτά όλες τις εξωκοινοβουλευτικές, αλλά και τις κοινοβουλευτικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης, να αφουγκραστούν τις ανάγκες των καιρών και όλοι μαζί να εργαστούμε για την οργάνωση ενός παλλαϊκού μετώπου άρνησης πληρωμής και τελικής κατάργησης των ληστρικών φόρων.

Αθήνα 7 Αυγούστου 2014

Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.ΠΑ.Μ.

Η Αργεντινή και εμείς, ή τι συμβαίνει όταν μια χώρα πτωχεύει. του Δημήτρη Καζάκη

Ουρές για τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης που σπανίζουν, λεηλασίες στα καταστήματα, οι τράπεζες κλειστές και εξαφανισμένες οι καταθέσεις, αδυναμία πληρωμής μισθών και συντάξεων, οι επιχειρήσεις κλείνουν η μια μετά την άλλη κι άλλα πολλά. Τα θυμάστε όλα αυτά; Αυτά δεν μας έλεγαν ότι θα συμβούν έτσι και πτωχεύσει μια χώρα; Δηλαδή έτσι κι αρνηθεί μια χώρα να πληρώσει τους δανειστές της;

Πόσες και πόσες φορές δεν τα έχουν επαναλάβει οι κυβερνώντες από την εποχή του Παπανδρέου και του Παπαδήμου, έως τους σημερινούς κλεφτοδήμους της κυβέρνησης των τοκογλύφων; Πόσες και πόσες φορές δεν τα έχουμε δει να γράφονται και να λέγονται από "αναλυτές" των τραπεζών, σούργελα καθηγητές της οικονομίας και γνωστούς "κολοσσούς" της δημοσιογραφίας; Τα ίδια δεν παπαγαλίζουν και οι οικονομικοί εγκέφαλοι τύπου Μηλιού, Σταθάκη και Σία της ομάδας Τσίπρα;

Φυσικά κανένας τους και ποτέ δεν δέχτηκε την ανοιχτή και δημόσια αναμέτρηση επιχειρημάτων. Πού τέτοια κότσια. Απλά όλοι τους είχαν και έχουν ως κοινό σκοπό να τρομοκρατήσουν τον κακομοίρη Έλληνα ώστε να αποδεχθεί το ξεπούλημα το δικό του και της πατρίδας του, ως κάτι το μοιραίο και το αναπόφευκτο.

Δεν τα βάζεις με τις αγορές και τα επιτελεία των δανειστών, γιατί θα σε συντρίψουν. Επικαλείσαι την καλή τους θέληση και διαπραγματεύεσαι με σκοπό να τους πείσεις να σε λυπηθούν. Όσο πιο καλός δούλος αποδεικνύεσαι, πιστός σαν σκύλος και χαμερπής σαν σκουλήκι, τόσο περισσότερο μπορείς να ελπίζεις στην επιείκια του αφέντη. Αυτό μας λένε και μας ξαναλένε επί της ουσίας όλοι οι δελφίνοι της εξουσίας. Δεξιοί και αριστεροί. Ποτέ ξανά στην Ελλάδα η εθελοδουλεία δεν βρισκόταν σε τέτοιο απόγειο.

Γιατί πτώχευσαν την Αργεντινή;

Και ξάφνου η Αργεντινή με δική της επιλογή κηρύσσεται από τις αγορές σε πτώχευση. Αρνείται να συμμορφωθεί με μια εξωφρενική απόφαση αμερικανικού δικαστηρίου που εξωμειώνει έναν κυρίαρχο λαό με τους ιδιώτες κερδοσκόπους που αγόρασαν τα κρατικά ομόλογα της χώρας πάμφθηνα μετά την χρεοκοπία της το 2001 και τώρα απαιτούν να πληρωθούν στο σύνολο της ονομαστικής τους αξίας. Από τον Νοέμβριο του 2012 η κυβέρνηση της Αργεντινής εκβιάζεται με όπλο τις αποφάσεις ενός υπέργηρου δικαστή της Νέας Υόρκης, οι οποίες έχουν σκοπό να γονατίσουν ένα κυρίαρχο κράτος και να το εξαναγκάσουν να γίνει ξανά υποχείριο της διεθνούς κερδοσκοπίας.

Ποιο είναι το πρόβλημα; Μετά την χρεοκοπία του 2001, η Αργεντινή, αφού πέρασε των παθών της τον τάραχο στα χέρια ενός πολιτικού και οικονομικού συστήματος που ήταν απόλυτα υποταγμένο στους διεθνείς δανειστές, αφού ο λαός της έφτασε στο έσχατο όριο της αθλιότητας, της πείνας και της μιζέριας επειδή οι κυβερνώντες του ξεπούλησαν μέτρο προς μέτρο ολόκληρη την χώρα κατ' εντολή και υπό την άμεση επίβλεψη του ΔΝΤ και αφού εκδίωξε κακήν κακώς το πολιτικό προσωπικό που είχε οδηγήσει την χώρα στην κατάρρευση, προχώρησε στην μονομερή διαγραφή του χρέους περίπου κατά 70% με δυο swap, το 2005 και το 2010.

Όμως το πιο σημαντικό δεν είναι αυτό. Το πιο σημαντικό είναι ότι όλα αυτά τα 13 χρόνια, η Αργεντινή αναπτύσσεται και μάλιστα με υψηλούς ρυθμούς χωρίς να έχει την ανάγκη να δανείζεται από τις διεθνείς κεφαλαιαγορές. Και παρά τις κασσάνδρες ούτε καν έλλειψη ξένων επενδύσεων δεν εμφανίστηκε στην οικονομία της. Μάλιστα οι εισροές Άμεσων Ξένων Επενδύσεων στην Αργεντινή ανέκαμψαν μέσα σε δυο χρόνια μετά την χρεοκοπία του 2001, ενώ τα επόμενα χρόνια κορυφώθηκαν.

Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει και να αναπτύσσεται και μάλιστα τάχιστα μια χώρα που έχει διακηρύξει πώς δεν έχει ανάγκη τον δανεισμό από τις διεθνείς κεφαλαιαγορές; Πώς είναι δυνατόν να πηγαίνει κόντρα στο επίσημο δόγμα της θεολογίας των αγορών και αντί για ιδιωτικοποιήσεις να προχωρά σε επανακρατικοποιήσεις, αντί για διάλυση του κοινωνικού κράτους, να προχωρά σε ενίσχυσή του, κοκ;

Άσε που χρεοκόπησε και ύστερα έκανε το ανήκουστο. Προχώρησε σε αναδιάρθρωση του χρέους της μονομερώς με σκοπό να σβήσει το 70%, χωρίς την επιβολή "προϋποθέσεων" από τους δανειστές και το ΔΝΤ. Χωρίς δηλαδή να δεχθεί λεόντειες δανειακές συμβάσεις, μνημόνια οικονομικής πολιτικής και επιτηρήσεις από το εξωτερικό. Κι όχι μόνο της πέρασε, αλλά η αποφασιστικότητα της κυβέρνησης εξανάγκασε το 93% των ομολογιούχων της Αργεντινής να συμφωνήσουν με την ανταλλαγή αυτή.

Να λοιπόν γιατί η Αργεντινή μπήκε στο στόχαστρο. Να γιατί πρέπει να γονατίσει μπροστά στα πιο κερδοσκοπικά συμφέροντα της διεθνούς αγοράς. Σκοπός των δικαστικών ενεργειών, δεν είναι να εξαναγκάσουν απλά την Αργεντινή να πληρώσει λύτρα εκβιασμού στους κερδοσκόπους, αλλά να αναθεωρηθεί στην πράξη ολόκληρη η αναδιάρθωση του χρέους της. Κι έτσι η Αργεντινή, χωρίς να μπορεί να σηκώσει το βάρος της εξυπηρέτησής του, να αναγκαστεί να προσφύγει στο ΔΝΤ ώστε να αποκατασταθεί η "αξιοπιστία" της στις διεθνείς αγορές και να μπει σε νέο φαύλο κύκλο δανεισμού. Από κει και πέρα η χώρα και ο λαός της θα γίνουν και πάλι έρμαιο των κερδοσκόπων και της σύγχρονης αποικιοκρατίας.

Η πτώχευση ισοδυναμεί με καταστροφή μόνο αν έχεις ξεπουλημένες κυβερνήσεις

Πώς λοιπόν να μην περιμένουν πώς και τι την επίσημη πτώχευση της Αργεντινής, εκείνοι που την έστησαν. Όλοι οι πληρωμένοι καλαμαράδες διεθνώς βγήκαν και έσκουζαν ως μουνουχισμένοι χοίροι για την "καταστροφή" που απειλεί την Αργεντινή μόλις κηρυχθεί επίσημα από τις αγορές σε πτώχευση. Τι κραχ στο χρηματιστήριο της προέβλεπαν. Τι καταβαράθρωση του νομίσματός της. Τι υπερπληθωρισμούς. Τι καταρρεύσεις τραπεζών.

Μάλιστα τα "δικά μας" μέσα μαζικής εξαπάτησης έπαιζαν συνεχώς σκηνές από την Αργεντινή του 2001 με επιδρομές και λεηλασίες, κοκ. Ταυτόχρονα, ότι σούργελο υπάρχει στην πολιτική σκηνή της χώρας βγήκε για να προδικάσει το "τέλος" της Αργεντινής και να μεμφθεί όποιον "γραφικό" τολμά να μιλά για μονομερή διαγραφή του χρέους.

Τι συναίβει τελικά στην Αργεντινή; Οι οίκοι ανοχής (δηλαδή πιστοληπτική αξιολόγησης, όπως επίσημα ονομάζονται) της διεθνούς κεφαλαιαγοράς, έτρεξαν να ανακηρύξουν την Αργεντινή σε κατάσταση "επιλεκτικής" ή "περιορισμένης" πτώχευσης. Η ISDA που αποφασίζει για το αν υπήρξε "πιστωτικό γεγονός", αποφάνθηκε θετικά και έτσι άνοιξε ο δρόμος για την πληρωμή 1 δις δολαρίωνCDS. Και λοιπόν;

Το χρηματιστήριο της Αργεντινής παρουσίασε μια κάμψη της τάξης του 8% την Πέμπτη, μετά από μια κερδοσκοπική άνοδο της τάξης του 7% την προηγούμενη ημέρα. Εκεί που οι γνωστοί "αναλυτές" προδίκαζαν κραχ, την Παρασκευή παρουσίασε άνοδο της τάξης του 1,7%. Άνθρακες οι προβλέψεις.

Το ίδιο και το νόμισμα. Παρά το γεγονός ότι από τις αρχές του χρόνου έχει υποστεί μια σοβαρή υποτίμηση, το αργεντίνικο πέσο διολίσθησε ελάχιστα λόγω της πτώχευσης. Από 8,22 πέσο ανά δολάριο την Τετάρτη σε 8,24 την Παρασκευή. Ακόμη και οι τιμές των ομολόγων της Αργεντινής στη δευτερογενή αγορά που κανονικά λόγω της επίσημης πτώχευσης θα έπρεπε να είχαν πέσει στο ναδίρ, εξακολουθούν και διατηρούν το ίδιο επίπεδο.

Προβλήματα στην τροφοδοσία της αγοράς μηδενικά. Προβλήματα στις διεθνείς εμπορικές και οικονομικές σχέσεις της χώρας το ίδιο. Λεηλασίες, επιδρομές σε τράπεζες και όλα τα υπόλοιπα φαινόμενα που χαρακτήριζαν την χρεοκοπία του 2001 επίσης ανύπαρκτα. Οι δουλειές συνεχίζουν όπως και πριν.

Που είναι λοιπόν η καταστροφή, ή η κατάρρευση της Αργεντινής; Που είναι όλα αυτά που δήθεν θα πάθαινε μια χώρα όταν οι αγορές θα την κήρυτταν σε πτώχευση;

Τι κρίμα πάντως για τους Αργεντίνους να έχουν μια τόσο "λαϊκίστικη" κυβέρνηση σαν της Φερνάντεζ, η οποία θεωρεί ως αδιαπραγμάτευτη αρχή της την υπεράσπιση της εθνικής της κυριαρχίας έναντι των ξένων επιβουλών. Τι μεγάλο δυστύχημα γι' αυτούς να έχουν κυβέρνηση που αρνείται να ενδώσει στους κερδοσκόπους.

Ενώ αν είχαν Έλληνες πολιτικούς στη διακυβέρνηση της χώρας, τα πράγματα θα ήταν εξαιρετικά πιο απλά. Η χώρα δεν θα πτώχευε επίσημα γιατί οι πολιτικοί μας θα είχαν φροντίσει εγκαίρως να κλείσουν συμφωνία με τους κερδοσκόπους για να ικανοποιήσουν ακόμη και τις πιο παράλογες απαιτήσεις τους. Και με το αζημίωτο για τα κομματικά τους ταμεία, αλλά και για τους ίδιους προσωπικά, θα είχαν κανονίσει να πληρώσει ο ελληνικός λαός όχι μόνο από το υστέρημά του, αλλά με το αίμα του και με την πατρίδα του. Όπως κάνει 4 χρόνια τώρα.

Βλέπετε πόσο απολίτιστοι είναι αυτοί οι Αργεντίνοι, που αντί να τρέμουν μπροστά στους εκβιασμούς και τις απειλές των αγορών και των μεγάλων, αυτοί διαδηλώνουν μαζικά με το σύνθημα "έχουμε πατρίδα κι όχι αποικία". Δεν είναι σαν τους Έλληνες που δεν τολμούν ούτε καν να σκεφτούν ότι μπορούμε ως χώρα να διαγράψουμε το χρέος μας μονομερώς χωρίς να πάθουμε τίποτε κακό. Αρκεί να πάρει ο λαός τις τύχες αυτής της χώρας στα χέρια του. Αρκεί να σκεφτούμε για μια φορά στη ζωή μας ως άνθρωποι με αξιοπρέπεια, ως πατριώτες που θέλουν μια δημοκρατικά ανεγγενημένη Ελλάδα κι όχι ως υποζύγια της κάθε ξενόδουλης εξουσίας. Δεξιάς ή αριστερής.  

Να πώς θα χάσετε ακόμη και την πρώτη σας κατοικία. του Δημήτρη Καζάκη

Θέλετε να μάθετε πώς θα χάσετε ότι ακίνητο διαθέτετε; Απλά ασχοληθείτε λίγο να καταλάβετε τι σημαίνει Ενιαίος Φόρος Ακινήτων (Εν.Φ.Α.). Ο συγκεκριμένος φόρος δεν επιβάλλεται στα ακίνητα, αλλά στο δικαίωμα ιδιοκτησίας. Ανεξάρτητα εισοδηματικής, ή άλλης κατάσταστης που καθορίζει την φοροδοτική του ικανότητα. Όποιος διαθέτει "ακίνητο", το οποίο κατά τους κυβερνώντες είναι οτιδήποτε αφορά σε εμπράγματη ιδιοκτησία γης, όπως οικόπεδο, χωράφι, αγροκήπιο, κτίσμα, οίκημα, οικοδομή και γενικά οποιαδήποτε μετρήσιμη επιφάνεια σε τετραγωνικά, οφείλει να πληρώνει φόρο.

Δεν έχει καμιά σημασία πώς απέκτησες το ακίνητο. Δεν έχει σημασία αν σου αποδίδει ή όχι εισόδημα. Έτσι ή αλλιώς η κατοχή ακινήτου αποτελεί από μόνη της τεκμήριο εισοδήματος. Δεν έχει σημασία σε τι κατάσταση, ή ποια είναι η χρήση του ακινήτου. Και μόνο το γεγονός ότι υπάρχει ακίνητο - κατά τον προσδιορισμό των κυβερνώντων - υποχρεούσε σε Εν.Φ.Α. Χώρια τα τεκμήρια και τα άλλα χαράτσια. Δηλαδή υποχρεούσε να πληρώνεις στο κράτος προκειμένου να το έχεις. Κάθε χρόνο. Έχεις, δεν έχεις.  

Φανταστείτε μια οικογένεια από τις πολλές που έχει αγοράσει με δάνειο ένα σπίτι και το χρωστά ακόμη στην τράπεζα. Η οικογένεια αυτή υποχρεούτε να πληρώσει και Εν.Φ.Α.. Κι αν η οικογένεια αυτή, όπως οι περισσότερες, μόλις και μετά βίας βγάζει τη δόση προς την τράπεζα, που θα βρει να πληρώσει τον φόρο; Θα κόψει το λαιμό της. Κι αν δεν έχει, τότε απλά οι κυβερνώντες θα βγάλουν το ακίνητο στον πλειστηριασμό. Αρκεί να υπάρχει οφειλή άνω των 500 ευρώ προς την εφορία.

Και τι θα γίνει με τις οικογένειες που αδυνατούν να πληρώσουν τις τράπεζες για το οικιστικό τους δάνειο και μετά την προσφυγή τους στη δικαιοσύνη μπόρεσαν να πετύχουν κάποια οριακά ευνοϊκή ρύθμιση; Αν δεν έχουν να πληρώσουν τον Εν. Φ. Α., την πάτησαν χοντρά. Το ακίνητο θα βγει στο σφυρί με συνοπτικές διαδικασίες. Και να θυμάστε για το "δημόσιο" δεν ισχύει η προστασία της πρώτης κατοικίας. Δηλαδή μπορεί να βγάλει σε πλειστηριασμό ακόμη και την πρώτη κατοικία για οφειλή από 500 ευρώ και πάνω.

Και ξέρετε τι συμβαίνει όταν το ακίνητο που χρωστάτε στην τράπεζα το βγάζει το "δημόσιο" σε πλειστηριασμό; Πληρώνεται και η τράπεζα. Κρατά το "δημόσιο" την οφειλή και τα υπόλοιπα, αν περισσεύουν, εξοφλείται η τράπεζα. Είτε ο ιδιοκτήτης έχει πάρει δικαστικές αποφάσεις που τον προστατεύουν, είτε όχι. Και ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για πρώτη κατοικία, που κατά τ' άλλα προστατεύεται έναντι των τραπεζών.

Με άλλα λόγια οι κυβερνώντες με τον Εν.Φ.Α. δεν επιβάλλουν μόνο χαράτσι στο δικαίωμα ιδιοκτησίας ακινήτου, έχουν αναλάβει να κάνουν και την βρωμοδουλιά των τραπεζών. Θα βγάζουν στο σφυρί ακίνητα, ακόμη και πρώτες κατοικίες, για οφειλές προς την εφορία, έτσι ώστε να εισπράτουν και οι τράπεζες. Χωρίς τα εμπόδια των δικαστικών αποφάσεων και της προστασίας της πρώτης κατοικίας, που για τους τραπεζίτες και την τρόικα αποτελούν σοβαρό αγκάθι, όπως επανειλλημένα έχει πει και ο κ. Τόμσεν.

Κατά τ' άλλα οφείλουμε όλοι μας να είμαστε πανευτυχείς γιατί ο ανεκδιήγητος Γκίκας και ο Σαμαράς αναγνώρισε τα "λάθη" του Εν.Φ.Α. και μετά την σικέ "ανταρσία" των βουλευτών της συμπολίτευσης δεν πρόκειται να υπερκοστολογήσουν τον συγκεκριμένο φόρο. Ουρά! Στο ερώτημα βέβαια με ποιο δικαίωμα φορολογούν και μάλιστα παντελώς αυθαίρετα το δικαίωμα της ιδιοκτησίας, αυτό το άφησαν να αιωρείται μιας και όπως λένε οι πιο ειλικρινείς αποτελεί "μνημονιακή υποχρέωση". Αποτελεί δηλαδή δέσμευση προς τους δανειστές να χάσει ο μέσος Έλληνας όχι μόνο τα όποια ακίνητα κατέχει, αλλά όλα τα εμπράγματα δικαιώματά του στη γη των πατέρων του.

    

Κι αυτό βιάζει. Γιατί άραγε οι κυβερνώντες ξεκίνησαν την είσπραξη του Εν. Φ. Α. μέσα στον Αύγουστο; Αναρωτηθήκατε γιατί; Ποιο νοικοκυριό έχει διαθέσιμο εισόδημα εν μέσω καλοκαιριού για να πληρώσει; Θα μου πείτε θα κάνει ρύθμιση. Και μόλις την κάνει θα του έρθει η επόμενη δόση για να εκτινάξει την οφειλή προς την εφορία ακόμη κι εκείνων των λίγων που δεν είχαν μέχρι σήμερα.

Ταυτόχρονα μέσα στον Αύγουστο πόσοι θα αντιληφθούν το μέγεθος του προβλήματος που δημιουργεί ο Εν.Φ.Α. ειδικά για εκείνους που έχουν δανειστεί για να αγοράσουν πρώτη κατοικία και σήμερα με τα χίλια ζόρια εξυπηρετούν τα τραπεζικά δάνεια; Οι κυβερνώντες επενδύουν στα "μπάνια του λαού". Κι όταν τα νοικοκυριά συνηδειτοποιήσουν τι τους έχει συμβεί θα είναι αργά να ασκήσουν ακόμη και προσφυγές στη δικαιοσύνη.

Όχι μόνο λόγω Αυγούστου, αλλά γιατί από τον Σεπτέμβριο - όπως μας πληροφορεί το ΔΝΤ - πρόκειται να κατατεθεί προς ψήφιση ο νέος Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, που θα προβλέπει διαδικασίες αστραπής για κατασχέσεις και πλειστηριασμούς, αλλά και θα αυξήσουν ακόμη περισσότερο τα κόστη προσφυγής στη δικαιοσύνη. Όπως και να το δει κανείς ήρθε η ώρα της αλήθειας. Ο μέσος Έλληνας έχει ήδη υποβιβαστεί σε δουλοπάροικο των δανειστών και των τραπεζών με σέμπρο το πολιτικό προσωπικό της χώρας. Και θα πρέπει να αποδεχθεί τη νέα κοινωνική του υποτέλεια, θέτοντας την όποια ιδιοκτησία του στη διάθεση των νέων αρχόντων, των κλεπτοβαρώνων του χρήματος.

Επειδή ….! του Κώστα Γιαννιώτη*

 

Με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις στη Αργεντινή, ξαναφούντωσε ένα θέμα που απασχολεί βασανιστικά την ελληνική κοινωνία εδώ και δυο περίπου χρόνια.

Τι γίνεται, τι συμβαίνει με τον ελληνικό λαό; Κιότεψε; Απόκτησε νοοτροπία ραγιά;

Πριν από κάμποσα χρόνια, ο λαός της Αργεντινής, ένας λαός απελπισμένος, εξεγερμένος έκαιγε τυφλά, άρπαζε, λεηλατούσε, λήστευε και σκότωνε, φτύνοντας μίσος και κατάρες. Πριν λίγες μέρες ο ίδιος λαός ξεχυνόταν κατά χιλιάδες στους δρόμους, πανηγυρίζοντας, περήφανος για την πατρίδα του και τη στάση των κυβερνώντων.

Κυρίαρχο σύνθημα του τεράστιου πλήθους ήταν το ….«Έχουμε πατρίδα και όχι αποικία»! και κυρίαρχο συναίσθημα την εθνική περηφάνια!

Δυο χρονολογίες διαφορετικές, δυο καταστάσεις διαφορετικές, δυο κόσμοι διαφορετικοί! Πριν από κάμποσα χρόνια ο ίδιος αυτός λαός έκαιγε και λεηλατούσε την ‘’πατρίδα’’ των ξεπουλημένων κυβερνητών του και της ολιγαρχίας του τόπου του.

Σήμερα, μέσα σε ένα αυθόρμητο - και όχι προκατασκευασμένο ξέσπασμα - ζητωκραύγαζε τραγουδούσε και επευφημούσε την πατρίδα. Τη δική του πατρίδα!

Ήταν αρκετή μια σπίθα πατριωτικής στάσης των κυβερνώντων της Αργεντινής, για να αφυπνίσει το πατριωτικό συναίσθημα ενός ολόκληρου λαού, που περίμενε καρτερικά την ώρα που ……. «άργειε να` λθει».

Σε τέτοιες καταστάσεις – σαν της Αργεντινής ή τη δική μας – ο πόνος που είναι κρυμμένος μέσα στην κακοφορμισμένη πληγή του κάθε λαού, περιμένει το άνοιγμα μιας χαραμάδας για να ξεπεταχτεί. Και τότε ή το πύον θα ξεπεταχτεί πάνω σ` όλα, βρωμίζοντας τα πάντα, ή θα φέρει, σαν βουητό, τον αναστεναγμό της λύτρωσης.

Παραφράζοντας μια, γνωστή σε όλους, ρήση του Αβ. Λίνκολν θα τολμούσα να πω ότι ….«Μπορεί να υποτάξεις για πολύ καιρό ένα μικρό κομμάτι ενός λαού. Μπορείς να υποτάξεις για λίγο καιρό ένα μεγάλο κομμάτι ενός λαού. Δεν μπορείς όμως ποτέ να υποτάξεις για πάντα έναν ολόκληρο λαό.»

Η χώρα του ‘’success story’’ και της ‘’ανάπτυξης’’

Θεωρώντας κατάλληλη τη στιγμή και χρυσή την ευκαιρία του γεγονότος της ‘’πτώχευσης’’ της Αργεντινής, τα Σαμαροβενιζέλια βγήκαν στην πιάτσα και τις ρούγες των Μεγκαλοκάναλων του γκαιμπελισμού και ‘’κλαίνε’’ για την τύχη της Αργεντινής, μοστράροντας, σε αντιδιαστολή, τις δικές τους ‘’επιτυχημένες’’ επιλογές.

Αν πράγματι είναι έτσι γιατί δεν καλούν τους ‘’ευτυχείς’’ και ‘’περήφανους’’ Έλληνες – οπαδούς των επιλογών τους – σε μια δημόσια έστω και προκάτ – υποστήριξη των δικών τους ‘’επιτυχιών’’, των ‘’success stories’’ τους και της ‘’αρχόμενης ανάπτυξης’’ που διαδραματίζονται στο δικό τους ελλαδιστάν;

Ας δοκιμάσουν τα ελληνόφωνα ανδρείκελα την απήχηση του δικού τους ‘’πατριωτισμού’’. Γιατί δεν το κάνουν;

Δεν το κάνουν γιατί, μπορεί να είναι ό, τι χειρότερο έχει γεννήσει αυτός ο τόπος αλλά …..αφελείς δεν είναι. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι θα μετρήσουν στις απουσίες ακόμα και δικούς τους βουλευτές. (Αυτούς τους γνωστούς προσκυνητάδες των κατακτητών που βγαίνουν στο φως της μέρας πριν τη νέα δόση τους, για να σκούξουν …… ολίγη ‘’αντίθεση’’, και ολίγη ‘’διαφοροποίηση’’, και να ξαναχωθούν σαν ασπάλακες στις σκοτεινές τρύπες της υποταγής και των ‘’ναι’’ στις διαταγές των κατακτητών). ;  Έ !  Ούτε αυτούς δε θα βρουν στους παρόντες.

Δεν το κάνουν γιατί ξέρουν καλά ότι η δική τους ‘’πατρίδα’’- για την οποία κόπτονται – δεν έχει καμιά σχέση με την ΠΑΤΡΙΔΑ του λαού.

Γιατί ‘’πατρίδα’’ δική τους έχουν τις τράπεζες, τους ντόπιους και ξένους χρηματιστές τοκογλύφους, τις Βρυξέλες και το Βερολίνο.

Γιατί ΠΑΤΡΙΔΑ του κάθε απλού Έλληνα είναι το βιος του, τα παιδιά του, το ‘’κεραμίδι’’ του και η αυλή του, η πεζούλα του, τα κορφοβούνια και οι ακρογιαλιές του, το γαλάζιο του ουρανού και της θάλασσάς του. Και, αργά και βασανιστικά, αλλά σταθερά, άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι όλα αυτά τα έχουν βάλει στο μάτι τα όρνεα, οι κατακτητές.

Σαμαροβενιζέλοι, ελιές, ποτάμια, χείμαρροι, φραγκοσυκιές και άλλα είδη της χλωρίδας και πανίδας του τόπου μας, παλεύουν – στο πλευρό πάντα των κατακτητών – να ποδηγετήσουν το λαό, οδηγώντας τον να συναινέσει στον αυτοαφανισμό του, στον αυτοχειριασμό του.

Η πολύφερνος νύφη ….  ο ΣΥΡΙΖΑ ;

Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος πως …. ‘’Εντάξει, είναι εγνωσμένο το ποιόν του ρόλου και της αποστολής των προηγούμενων. Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως, κάλλιστα, θα μπορούσε να αποτολμήσει κάτι τέτοιο και μάλιστα με επιτυχία.’’

Λαμπρά! Γιατί δεν το κάνει; Πρώτο κόμμα είναι, πλέον,  ο ΣΥΡΙΖΑ!  

Δεν μπορεί να το κάνει επειδή δυστυχώς, για τον ίδιο το ΣΥΡΙΖΑ, έχει την ίδια, με τους προηγούμενους, αδυναμία να κινητοποιήσει το λαό, σε στήριξη των θέσεών του.

Τη μεγάλη και ιστορική ευκαιρία – αν ήθελε - την είχε στα χέρια του. Την κλώτσησε όμως.

Γιατί ;

Απλούστατα γιατί σε μια τέτοια περίπτωση θα έπρεπε να κάνει σημαία του αγώνα του τη θέληση και τις προσδοκίες του λαού. Ήθελε πράγματι κάτι τέτοιο; Η πορεία του απέδειξε πως όχι!

Επέλεξε το δρόμο της ……  ‘’κοινοβουλευτικής νομιμότητας’’ μέσα στα οριοθετημένα πλαίσια που του καθόρισε το σύστημα μέσω τού, δήθεν συνταγματικού, τόξου.

Επέλεξε την αποδοχή του από το σύστημα, αντί να σμίξει με τα προβλήματα του λαού και να γίνει ένα μαζί του, και να αφήσει ακάλυπτο ηθικά, νομικά και συνταγματικά το κοινοβουλευτικό συνονθύλευμα.

Να γιατί, ούτε η πολύφερνη νύφη της περιβόητης Αριστεράς μπορεί να κάνει έκκληση λαϊκής δημόσιας υποστήριξης των θέσεών της. Γιατί οι ηγέτες της γνωρίζουν καλά ότι ο κόσμος μπορεί να τους δίνει την ψήφο του, με την αμυδρή ελπίδα μιας κάποιας άμεσης ανάσας από το Γολγοθά που βιώνει, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για να τον συνεγείρει, να τον ενθουσιάσει, να του δώσει θάρρος και ελπίδα για τις παραπέρα εξελίξεις και να τον βγάλει στο δρόμο. Αντίθετα! Αυτό ακριβώς που μοιάζει με προσωρινή διέξοδο για την κοινωνία, το διαισθάνεται ότι είναι και η τροχοπέδη της.

Γιατί μπορεί ο πόνος, η δυστυχία και η εξαθλίωση να κρατούν ακόμα το λαό καθηλωμένο και αδρανή, αλλά φαίνεται πως το ένστικτό του παραμένει ακόμα ζωντανό και διαβλέπει την ….προσωρινότητα της ‘’ανάσας’’ των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ.

Και τον κάνει να πισωπατάει. Αυτό το ένστικτο όμως αναδεύει οργισμένο κάτω από τις βαριές πλάκες της σκλαβιάς, του εκφοβισμού και της καταπίεσης. Κι αυτό, σε ένα μεγάλο βαθμό, είναι και το παρήγορο, η ελπίδα για τις παραπέρα εξελίξεις.

Ναι μεν μπορεί οι πομπώδεις φράσεις, οι φιλολαϊκές κορόνες και οι αντικαπιταλιστικές φανφάρες, γαρνιρισμένες με σοσιαλιστικές νοστιμιές, να είναι ικανές να οδηγήσουν την κοινωνία στην αναζήτηση μιας άμεσης και προσωρινής ‘’ανακούφισης’’ από τα δεινά των δωσιλογικών κυβερνήσεων και να σπρώχνουν τους ….προύχοντες της Αριστεράς σε έναν ιδιότυπο κομματικό ναρκισσισμό, σε μια πολιτική υπεροψία και οίηση, αλλά δεν είναι η ικανή συνθήκη που θα ξεγελάσει αυτό, το ελπιδοφόρα ζωντανό, λαϊκό ένστικτο, αυτό που ….οσμίζεται το στημένο και προσωρινό της λύσης που του προσφέρουν.

Δεν είναι ικανοί οι ηγέτες της πολύφερνης νύφης της Αριστεράς να εγείρουν το πατριωτικό συναίσθημα του λαού, που ξεχωρίζει, έστω και ασυνείδητα για την ώρα, μέσα από τον κυκεώνα του βερμπαλισμού, το ψέμα και τη φενάκη στην οποία θέλουν να τον οδηγήσουν.

Αυτό το αντιλαμβάνεται ο λαός - έστω και θολά, έστω και ασυνείδητα – γιατί ενώ ο ίδιος ζει σε μια χώρα λεηλατημένη ήδη, από εχθρούς του κατακτητές, ακούει την Αριστερά να αποδοκιμάζει ή και να λοιδορεί όσους μιλούν για κατοχή.

Διαβλέπει ο λαός, σοφά, ότι η ……. «σωτηρία της Ευρώπης»  όπως και η «σωτηρία του ΕΥΡΩ» (του …. Εθνικού νομίσματος ( ! ) του κ. Τσίπρα) μπορεί να αποτελούν στόχο και όραμα του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όχι μόνο δεν ταυτίζονται με τη δική του σωτηρία, αλλά αντιθέτως, είναι δρόμοι που οδηγούν στο βάθεμα του πόνου και της δυστυχίας του, στον τελικό του αφανισμό. Έχει μάθει αυτός ο λαός, από την καθημερινή του εμπειρία, ότι …… ‘’ου δύνασαι δυσί κυρίοις δουλεύειν’’. Δεν μπορείς να υπηρετείς δυο αφεντικά ταυτόχρονα, και μάλιστα, αφεντικά με αντικρουόμενα συμφέροντα.

Εν προκειμένω, ψυχανεμίζεται ότι αν δεν μπορείς να κόψεις δικό σου νόμισμα και να το διαχειριστείς όπως εσύ θέλεις, ανάλογα με τις ανάγκες σου, αλλά αναγκάζεσαι να χρησιμοποιείς ξένο νόμισμα, που το αγοράζεις – και μάλιστα πανάκριβα – ονομάζοντάς το ‘’δανεισμό’’, τότε είσαι εκτεθειμένος σε κάθε είδους εκβιασμούς, απαιτήσεις και τραμπουκισμούς των ‘’δανειστών’’ σου. Πόσο μάλλον όταν τους θεωρείς και ….εταίρους σου.

Γιατί και πώς λοιπόν να βγει στους δρόμους αυτός ο λαός; Να πανηγυρίσει για ποιο πράγμα και να στηρίξει τι; Την αποδοχή του ελεεινού και εγκληματικού χρέους εκ μέρους των Δραγασάκηδων, Σταθάκηδων και λοιπών φωστήρων-συμβούλων του κ. Τσίπρα; Όλων αυτών που τις έννοιες της πατρίδας, της σημαίας, της εθνικής περηφάνιας και αξιοπρέπειας τις θεωρούν ξεπερασμένες, κενές περιεχομένου, και τις κάνουν δώρο στους πατριδοκάπηλους της Χ.Α. ; Όλων αυτών που χασκογελούν όταν ακούνε για την ανάγκη στήριξης εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα;

Τον υποτιμούν και τον περιπαίζουν αυτό το λαό. Τον αποπροσανατολίζουν με χιλιάδες τρόπους για να φράξουν το δρόμο ή να καθυστερήσουν την ώρα της εξέγερσής του.

Παραβλέπουν όμως το ‘’τρίτο μάτι, το πίσω από την πλάτη’’ του ‘’Λιόντα του ληστή’’. Το ένστικτο αυτού του λαού. Που είτε το θέλουν είτε όχι, κάποια στιγμή θα γίνει γνώση, συνείδηση και απόφαση.

Ας κλαψουρίζουν όσοι θέλουν και όσο θέλουν για το κατάντημα, δήθεν, αυτού του λαού. Αυτό κάνουν οι παραιτημένοι. Αυτοί που πάντα ….‘’από τους άλλους ζητούν παλικαριά ενώ οι ίδιοι όλο λερώνουν τα βρακιά’’. Αν δεν τον εμπιστεύονται αυτόν το λαό, ας χωθούν στη γωνιά τους γονατιστοί κι ας σιωπήσουν αναμένοντας το μοιραίο.

Ας μην ψάχνουν για άλλοθι της δικής τους παραίτησης, βρίζοντας το λαό σαν ‘’ραγιά’’. Φτύνουν ψηλά και πέφτει στα δικά τους μούτρα.    

Ακόμα και στα σπάργανα αν βρίσκεται το σπέρμα της εξέγερσης και της απελευθέρωσης, εκεί θα `πρεπε να βρίσκονται. Αυτό το ζωντανό κομμάτι της κοινωνίας να ατενίζουν, να ποτίζουν, να εξυμνούν και να βοηθούν, κατά το μέτρο των δυνατοτήτων τους, να μετουσιωθεί το ενστικτώδες και υποσυνείδητο σε πείρα, γνώση και συνειδητή πράξη αξιοπρέπειας και πατριωτισμού.

Επειδή και ο μόνος να είχα μείνει που θα είχε λεύτερη φωνή, θα αρνιόμουν να χρεώσω, συλλήβδην, έναν ολόκληρο λαό σαν ραγιά, γιατί είμαι κομμάτι του…..

Επειδή δεν θέλω να είμαι από αυτούς που θα χρεωθούν από τα παιδιά τους  σαν λιποτάκτες, την ώρα που ….απρόσμενη σπίθα θα δώσει το έναυσμα της εξέγερσης……

Επειδή τυχαίνει να ξέρω και να βλέπω γύρω μου χιλιάδες αγωνιστές και πρωτοστάτες, καλύτερους από την αφεντιά μου, που φουντώνουν το κουράγιο και την πίστη μου σ` αυτόν το βασανισμένο και πονεμένο λαό…….

Γι` αυτό θα συνεχίσω να προχωρώ μπροστά, σιγοτραγουδώντας τους στίχους τού Ελύτη….‘’ Όμορφη και παράξενη πατρίδα ….‘’

Κι αυτό γιατί  ….. ‘’στα ηλιοσκαλοπάτια μ` έμαθε η μάνα μου να ζω’’.

*Ο Κώστας Γιαννιώτης είναι μέλος του Εθν. Συντον. Συμβουλίου του ΕΠΑΜ

8 – 8 - 2014

Η Αργεντινή δεν σας μοιάζει !!!

Οργιάζουν, κορυβαντιώντες, όλοι οι δουλοπρεπείς και υποταγμένοι εκπρόσωποι του δωσιλογισμού, στον τόπο μας.

Άρπαξαν τα μικρόφωνα και τους κονδυλοφόρους και διαλαλούν στα πέρατα του κόσμου την υποτέλειά τους το δωσιλογισμό τους και την ξεφτίλα τους, κουνώντας στη μούρη ενός λαού που εξαθλίωσαν, το ….. ‘’πάθημα’’ δήθεν της Αργεντινής.

Έκαναν το άσπρο μαύρο για να στηρίξουν την απόλαυση που αισθάνονται από το βιασμό που τους επιβάλλουν οι ξένοι και οι ντόπιοι επιβήτορες κατακτητές.

Τι έγινε στην Αργεντινή, που τους αφιόνισε σε τέτοιο βαθμό ;

Συνέβη το απλό και ελπιδοφόρο για λαούς που υποφέρουν στα νύχια των διεθνών τυχοδιωκτών, κομπιναδόρων και τζογαδόρων. Του διεθνούς υποκόσμου !

Αρνήθηκε, η Αργεντινή, να αποπληρώσει σε τυχοδιώκτη ομόλογα, ονομαστικής αξίας 1,6 δις δολαρίων, τα οποία αγοράστηκαν απ` αυτόν στη δευτερογενή αγορά, και μάλιστα μετά την πτώχευσή της, με το ευτελές ποσό των 41 εκ. δολαρίων.

Αυτό το κοράκι, μετά την εκδίωξη του ΔΝΤ από την κυβέρνηση της Αργεντινής και την αλματώδη ανάκαμψη της οικονομίας της χώρας, απαίτησε από την Αργεντινή να του αποπληρώσει το ομόλογο στο άρτιο της πρότερης αξίας του. Απαίτησε, το …… παλικάρι, να εισπράξει 1,6 δις δολάρια, έναντι των 41 εκ. που έδωσε στη δευτερογενή (το υπογραμμίζω για δεύτερη φορά) αγορά, δηλαδή από ιδιώτες και όχι απ` ευθείας από το κράτος της Αργεντινής.

Την απαίτηση του τυχοδιώκτη αυτού την επικύρωσε ‘’γνωστός’’ δικαστής αμερικανικού δικαστηρίου, παραβιάζοντας διεθνείς δικονομικούς κανόνες, μέχρι και αυτό ακόμα το αμερικανικό Σύνταγμα.

Όπως ήταν επόμενο, η αξιοπρεπής πρόεδρος της Αργεντινής Κριστίν Φερνάντες τον έστειλε στο διάολο και γύρισε την πλάτη της στις απαιτήσεις του, δείχνοντάς του τα ….. ‘’γόνατά’’ της.

Τότε ήταν που οι ‘’μεγάλοι’’ και ‘’αξιόπιστοι’’ οίκοι αξιολόγησης (που ελάχιστα διαφέρουν από τους άλλους, γνωστούς ‘’οίκους’’) φρένιασαν. Κήρυξαν την οικονομία της Αργεντινής σε επιλεκτική χρεοκοπία.

Δηλαδή ; Δηλαδή της έκαναν τα μούτρα κρέας και - συμπάθα με, καλέ μου αναγνώστη- τα τρία δύο. Απαλλάχτηκε ο λαός της Αργεντινής από άλλο ένα κοράκι και προσβλέπει με ακόμα μεγαλύτερη αισιοδοξία σε ακόμα καλύτερες μέρες.

Επειδή όμως αυτό δεν προσομοιάζει με τις συνήθειες και το ‘’ήθος’’ των ντόπιων πουλημένων …… Επειδή βρέθηκε ένας ηγέτης χώρας - και  μάλιστα γυναίκα και όχι ‘’αντρόμαγκας’’ σαν τους ντόπιους ελληνόφωνους – που σκέφτηκε πρώτα την πατρίδα της και το λαό της, εξανέστησαν τα ντόπια ανδρείκελα.

Θεωρούν αδιανόητο να υπάρχει αρχηγός κράτους που στέκεται όρθιος μπροστά στα τείχη και τα οχυρά της πατρίδας του. Θεωρούν ασύμβατο με την πραγματικότητα που ζουν, να υπάρχει γυναίκα που να διαθέτει ‘’γόνατα’’ σε αντίθεση με τους ……. ‘’παντελονάδες’’ του τόπου μας !

Εξανέστησαν τα υποκείμενα που την αναξιοπρέπειά τους, την ξεφτίλα τους, το δωσιλογισμό τους, την υποτέλειά τους, την ενδοτικότητα και το βάδισμα στα τέσσερα, τα διαφημίζουν σαν προτερήματα και ισχυρά ‘’επιχειρήματα’’.

Η Αργεντινή στάθηκε όρθια. Ο λαός της πανηγυρίζει στους δρόμους με ανεβασμένο το πατριωτικό του συναίσθημα, σε αντίθεση με τους ‘’δικούς’’ μας γραικύλους, που παλεύουν με κάθε μέσο να δείξουν το αντίθετο, προβάλλοντας μπαγιάτικες εικόνες, μιας δωδεκαετίας πίσω.., μέσω των ξεπουλημένων ΜΜΕ και των ‘’κυβερνητικών’’ εκπροσώπων.

Ελπίδα, για τους λαούς, η στάση της Αργεντινής ! Αρκεί να κρατήσει τη στάση αυτή μέχρι τέλους.

Το άκουσες κ. (το μαλλί πώς είναι;) Βούλτεψη; Εσείς το δρόμο που γνωρίζετε. Της ξεφτίλας και του δωσιλογισμού.

Αφήστε ήσυχους τους άλλους λαούς να στέκονται όρθιοι. Μην επιμένετε να τους τραβάτε να πέσουν στα τέσσερα, για να σας μοιάσουν.

Κώστας Γιαννιώτης

Μέλος του Εθν. Συντον. Συμβουλίου του ΕΠΑΜ

1 – 8 - 2014     

Η ευρωπαϊκή δημοκρατία του χερ Κάρλ! του Κώστα Γιαννιώτη

Έμελλε να το υποστούμε για μια ακόμα φορά και μάλιστα από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ήταν γραφτό να δικαιωθεί για άλλη μια φορά ο Γιάννης Μηλιώκας, που το 1991 τραγουδούσε ….«Να δεις που κάποτε θα μας πούνε και μαλάκες….».

Γιατί δεν μπορεί να είναι διαφορετικά, όταν βγαίνει κοτζάμ πρόεδρος της ελληνικής δημοκρατίας (που πολέμησε και τους Γερμανούς όταν ήταν 12 ετών!! ) να μας πει ότι ….«Η κρίση έφερε υποχώρηση της δημοκρατίας και αυτή είναι ίσως η δραματικότερη παρενέργεια της οικονομικής περιπέτειας».

Όταν λέει κάτι τέτοιο ο θεσμικός ….πρωτοπαράγοντας της -ας το πούμε κι έτσι- δημοκρατίας, μόνο ως ύβρις, προς τον ίδιο το λαό, μπορεί να εκληφθεί.

Όταν έχεις μέσα σου αποκρυσταλλωμένη τη γνώμη ότι αυτοί στους οποίους απευθύνεσαι είναι ζωντόβολα, μόνο τότε μπορείς να λες με τόση άνεση τέτοιες ….μπαρούφες.

Κατά πρώτον η ….«οικονομική περιπέτεια», όπως αποκαλεί την πολιτική εθνικής υποτέλειας, δεν ενέσκηψε ως φυσικό φαινόμενο. Ήταν αποτέλεσμα συνειδητών και στοχευμένων επιλογών, πολιτικών και πολιτειακών παραγόντων. Απαραίτητη συνθήκη για την επιτυχία αυτών των επιλογών, ήταν η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη περιστολή των δημοκρατικών ελευθεριών και η γιγάντωση του αυταρχισμού και της καταστολής. Άρα δεν ήταν ….«η δραματικότερη παρενέργεια», αλλά η αισχρότερη συνειδητή επιλογή του πολιτικού συστήματος, σε βάρος του λαού. (Οι εταίροι του κ. Παπούλια και των ομοίων του ονομάζουν τα εγκλήματα πολέμου και τα εγκλήματά τους κατά της ανθρωπότητας ….«παράπλευρες απώλειες». Γιατί δεν χρησιμοποιεί την ίδια φράση να τελειώνουμε και μας ξεφουρνίζει αυτές τις ….«παρενέργειες»;)

Προκαλεί τον κοινό νου με το εφεύρημα …..«η δημοκρατία υποχώρησε»!

Η δημοκρατία δεν υποχωρεί από μόνη της. Δεν είναι ούτε οδόστρωμα ούτε στέγαστρο. Η δημοκρατία υπονομεύεται ή και καταλύεται από ενέργειες κάποιων. Από ενέργειες που απέφυγε να προσδιορίσει ο Κάρολος και από συγκεκριμένα πρόσωπα που, επίσης, απέφυγε να κατονομάσει.

Η δημοκρατία δεν υποχώρησε κατ` επιλογή της. Κάποιοι έσκαβαν μέρα νύχτα στα θεμέλιά της. Μετά το μπατάρισμα κλαίνε στα ερείπιά της, με κροκοδείλια ή με ‘’παπούλια’’ δάκρυα.

Απέφυγε ο Κάρολος εντέχνως – και με επιμελημένα κομψευόμενη φρασεολογία – να πει ότι κάποιοι συρρίκνωσαν στο ελάχιστο και τα τελευταία ψήγματα δημοκρατίας που απόμειναν σ` αυτόν τον τόπο.

Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, αναφερόμενος πάλι στη δημοκρατία, μας λέει …..«όμως η ουσία είναι ότι η δημοκρατία υπέστη πολλαπλά χτυπήματα». Από ποιους; Από εξωγήινους; Απέφυγε να μας πει, το αυτονόητο για τον κοινό νου, ότι η δημοκρατία δέχεται χτυπήματα όταν -εκ των έσω- αφοπλίζεται και ξεδοντιάζεται από κάποιους. Κι αυτούς τους ‘’κάποιους’’ απέφυγε να τους κατονομάσει. Αντ` αυτού μας περιγράφει γεγονότα σαν ουδέτερος και ανεύθυνος παρατηρητής ή σαν ανεξάρτητος ρεπόρτερ.

Μας μιλάει όμως και για το σύνταγμα, το οποίο, κατά την άποψή του, ….. «έχει πολύ ταλαιπωρηθεί τα τελευταία χρόνια». Από τι; Από χιονιάδες; Χαλαζοπτώσεις; Ξηρασίες;

Προσέξατε τη λέξη; «ταλαιπωρηθεί»!!! Όχι καταπατηθεί, όχι παραβιαστεί, όχι κατακουρελιαστεί.

Επειδή ο Κάρολος φαίνεται ότι γίνεται σφόδρα επιλήσμων, θα του παραθέσω τον όρκο που ο ίδιος έδωσε ενώπιον του Ελληνικού Λαού:

«Ορκίζομαι στο όνομα της Αγίας και Ομοούσιας και Αδιαίρετης Τριάδας να ΦΥΛΑΣΣΩ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ και τους νόμους, να ΜΕΡΙΜΝΩ για την πιστή τους ΤΗΡΗΣΗ, να υπερασπίζω ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ και την ακεραιότητα της Χώρας, να προστατεύω τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των Ελλήνων και να υπηρετώ το γενικό συμφέρον και την ΠΡΟΟΔΟ του Ελληνικού Λαού».

Ερωτώ λοιπόν τον επιλήσμονα πρόεδρο: Πού ήσαστε, πρόεδρε, όταν ταλαιπωρούνταν το σύνταγμα ; Πού κοιτάζατε όταν υπογράφατε νόμους, που έρχονταν πακέτα από το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες, συνταγμένοι από ξένες δυνάμεις, και οι οποίοι επέβαλαν την εξαθλίωση και όχι την πρόοδο του Ελληνικού Λαού ; Ποιους αγρούς αγοράζατε όταν υπογράφατε την παραίτηση – αμετάκλητα και άνευ όρων – από την ασυλία της χώρας, για λόγους άσκησης εθνικής κυριαρχίας;

Γνωρίζοντας ότι οι ερωτήσεις θα προέκυπταν εκ των πραγμάτων, φρόντισε να δώσει εκ των προτέρων την απάντησή του. …«Ήταν συνειδητή η απόφασή μου να σεβαστώ το Σύνταγμα, που έχει ταλαιπωρηθεί τα τελευταία χρόνια, και να μην παραβιάσω τη θεσμική τάξη (σ.σ. sic) προκαλώντας εντυπώσεις ή πολιτική κρίση μόνο και μόνο για να αποφύγω το πολιτικό κόστος».

Τώρα μάλιστα ! Μας αποστόμωσε!

Τι λέει ο άνθρωπος; Πόσο χαχόλους, αδαείς και ευτελείς θεωρεί όλους αυτούς, στους οποίους απευθύνεται ; Τόση υποτίμηση της νοημοσύνης της κοινωνίας ; Τα πιστεύει αυτά που λέει;

Αποφάσισε – λέει – να σεβαστεί το Σύνταγμα. Τότε πως διάολο ταλαιπωρήθηκε το Σύνταγμα; Κι αν ταλαιπωρήθηκε, αυτό δεν αποτελεί παραβίαση της θεσμικής τάξης;

Το έκανε – λέει -  για να μην προκαλέσει πολιτική κρίση. Μάλλον προσπαθεί να μας μπερδέψει και πάλι. Πολιτική κρίση υπάρχει - και καλά κρατεί - πολλά χρόνια τώρα. Αυτός δεν ήθελε να προκαλέσει κυβερνητική κρίση. Να μη στενοχωρήσει και ταλαιπωρήσει τους υποτελείς κυβερνώντες. Κι αυτό το ονομάζει θεσμική τάξη!!!!

Τα ξέρει όλα αυτά . Για τούτο και δεν είναι καθόλου άμοιρος ευθυνών.

Αλλά φαίνεται πως δεν του έφταναν όλα αυτά που μας πέταξε στη μούρη και γι` αυτό μας υπογραμμίζει ότι δεν πολυνοιάζεται για το πολιτικό κόστος που επωμίζεται.

Δεν κατάλαβε ούτε αυτός ότι αυτή και μόνο η φράση είναι ο μάρτυρας της αδιαφορίας προς τη λαϊκή θέληση.

Γιατί πολιτικό κόστος επωμίζεσαι όταν η πολιτική σου έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τη λαϊκή βούληση, τις συνταγματικές επιταγές και τα δημοκρατικά ειωθότα. Αν αυτά τα έχεις γραμμένα στα παλαιότερα των υποδημάτων σου, τότε στο ίδιο μέρος γράφεις και το πολιτικό κόστος. Αυτό ακριβώς μας είπε, χωρίς τον παραμικρό δισταγμό.

Αλλά γιατί να διστάσει; Έτσι κι αλλιώς ομολογεί – κλείνοντας – ότι ….«η πατρίδα μας πέρασε από σαράντα κύματα για να γίνει μια ευρωπαϊκή δημοκρατία»(!!!!!!)

Άλλο ήθελε να πει αλλά δεν τόλμησε να μιλήσει τόσο ….. ανοιχτά.

Ήθελε να πει ….. « μια μερκελική, τροϊκανή και τραπεζοτοκογλυφική δημοκρατία».

Να τη χαίρονται την ευρωπαϊκή τους δημοκρατία, ο πρόεδρος και το σινάφι του.

Ας αφήσουν όμως το δούλεμα ενός λαού, που θρηνεί χιλιάδες νεκρούς, εκατομμύρια ανέργους, εκατοντάδες χιλιάδες νέους ανθρώπους οικονομικούς μετανάστες και εκατομμύρια εξαθλιωμένων ανθρώπων χωρίς αύριο. Είναι αρκετά αυτά που κάνουν σε βάρος του λαού, αυτά που έχουν υποσχεθεί στους ‘’εταίρους’’ και τις ‘’εταίρες’’ τους.

 

Αυτός αδιαφορεί για το πολιτικό κόστος, το Σύνταγμα και τη Δημοκρατία. Αδιαφορεί για την κατακρεούργηση ενός ολόκληρου λαού.

Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να …… «εξαντλήσει τη θητεία του, μέχρι και την τελευταία μέρα», όπως δήλωσε.

Γιατί όχι ; Κορόιδο είναι ; Ζωή χαρισάμενη !

Άλλωστε το ξανάπαμε. Δεν υπολογίζει το πολιτικό κόστος.

Να θυμάται όμως. Την κοστολόγηση θα την κάνει στην ώρα του ο ….. ξενοδόχος!

28 – 7 - 2014

Ο Κώστας Γιαννιώτης είναι μέλος του Εθν. Συντον. Συμβουλίου του ΕΠΑΜ