BREXIT:Το πειραματόζωο δραπέτευσε... για δεύτερη φορά!

Γράφει ο Δημήτρης Καρούσος

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στη Μεγάλη Βρετανία αν και αποτέλεσε έκπληξη πρώτου μεγέθους αφού ενάντια στην προπαγάνδα του φόβου οι Βρετανοί στάθηκαν όρθιοι και επέλεξαν ΒRΕΧΙΤ, δεν πρέπει να μας ξενίζει γιατί στην πραγματικότητα δεν ήταν η πρώ­τη φορά που το πειραματόζωο (Μεγάλη Βρετανία) προσπάθησε να δραπετεύσει από το σφαγείο της Ευρωπαϊκής Ένω­σης. Υπάρχει και το 1992 .

Το 1992 λοιπόν η Μεγάλη Βρετανία δρα­πέτευσε από τον Μηχανισμό ΕΒΜ, τον μηχανισμό δηλαδή που οδηγούσε τις χώρες στο ενιαίο νόμισμα δηλαδή στο Ευρώ.

Το 1992 και ο μηχανισμός ΕRΜ

Ο ΕRΜ (Exchange Rate Mechanism) ήταν ουσιαστικά ο προθάλαμος του ευρώ και δημιουργήθηκε προκειμένου:

• να μειώσει τις διακυμάνσεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών μεταξύ των μελών του, έτσι ώστε να παρέχει νομισματική σταθερότητα που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για ανάπτυ­ξη και ευημερία, ώστε για παράδειγμα οι εξαγωγείς αγαθών μέσα στην Ε.Ε. να εντεί­νουν το εμπόριο, αφού δεν θα κινδυνεύουν να χάσουν χρήματα από απότομες διακυ­μάνσεις μεταξύ των νομισμάτων.
• να κρατήσει τον πληθωρισμό χαμηλά.
• να προσφέρει γενικότερα ένα κατάλλη­λο οικονομικό - νομισματικό, περιβάλλον όπου άνθρωποι και επιχειρήσεις θα μπορέ­σουν να αναπτυχθούν.
• να δουν και άλλες χώρες όλα αυτά τα θετικά και να θελήσουν και αυτές να συμμετάσχουν στην Ε.Ε και στο Ευρώ που θα ακολουθούσε.

Αν και πρόκειται για Σταθερό μηχανισμό (fixed currency exchange rate) επειδή επέτρεπε τις διακυμάνσεις μέσα σε όρια, margin band ή Parity Grid με περιθώριο συν ή πλην 2.25% για σχεδόν όλα τα νομίσμα­τα (εκτός από την Ιταλική Λιρέτα, Ισπανική Πεσέτα, το Πορτογαλικό εσκούδο και τη λίρα Αγγλίας) που μπορούσαν να έχουν διακύμανση συν ή πλην 6% έμεινε γνωστό σαν semi-pegged system.

Όταν ένα νόμισμα ξεπερνούσε είτε το άνω όριο είτε το κάτω όριο της ζώνης δη­λαδή είχε ανατιμηθεί ή υποτιμηθεί πέρα από τα επιτρεπόμενα όρια τότε οι κεντρι­κές τράπεζες έπρεπε να παρέμβουν είτε πουλώντας είτε αγοράζοντας το νόμισμα έτσι ώστε να το επαναφέρουν στην κα­θορισμένη ζώνη διαπραγμάτευσης. (Σ.Σ.: Παρακαλώ να το θυμάστε αυτό θα είναι χρήσιμο για τη συνέχεια.)

Η Μεγάλη Βρετανία λοιπόν, εισήχθη στον ΕRΜ τον Οκτώβριο του 1990. (Αργότερα το 1992, μετά δηλαδή την κατάρρευση της Λίρας κάποιοι οικονομολόγοι είπαν ότι ήταν «λάθος χρονική στιγμή» η ένταξή της στον μηχανισμό. Δεν ξέρω αν σας θυμίζει κάτι!!!)

Η Μεγάλη Βρετανία λοιπόν εισήχθη στον ΕRΜ με ισοτιμία DM 2.95 (γερμανικά μάρ­κα). (Αργότερα το 1992, μετά δηλαδή την κατάρρευση της Λίρας κάποιοι άλλοι οικο­νομολόγοι είπαν ότι έγινε με «λάθος ισο­τιμία» η ένταξη της στον μηχανισμό. Δεν ξέρω. Ούτε αυτό σας θυμίζει κάτι;)

Από την στιγμή της ένταξής της και ενώ της είχαν υποσχεθεί τον παράδεισο, η κόλαση ήταν η καθημερινότητα της. Και ολοένα η Μεγάλη Βρετανία οδεύει προς την κρίση. Ο υψηλός πληθωρισμός σε συνδυασμό με άσχημες οικονομικές επιδόσεις έκανε τη Λίρα να είναι λιγότερο επιθυμητή με αποτέ­λεσμα η Λίρα να διολισθαίνει στο κάτω όριο του ΕRΜ, πιστεύω να θυμάστε ότι όταν ένα νόμισμα έφτανε ή ξεπερνούσε τα όρια του μηχανισμού μέτρα έπρεπε να παρθούν.

Η κυβέρνηση λοιπόν προκειμένου να επα­ναφέρει και να προστατέψει την αξία του νομίσματος είχε μόνο δύο επιλογές:

Να αυξήσει τα επιτόκια ή να χρησιμοποιεί τα συναλλαγματικά της αποθέματα και να αγοράζει λίρες ή και τα δύο.

Το να προσπαθείς όμως να προστατέψεις την αξία ενός νομίσματος όταν μάλιστα αυτό έχει εισαχθεί σε ένα μηχανισμό συ­ναλλαγματικών ισοτιμιών σε λάθος χρο­νική στιγμή και με λάθος ισοτιμία (σας θυμίζει κάτι;), αυξάνοντας τα επιτόκια (1η επιλογή) σε μια οικονομία που ήδη βρίσκε­ται σε κρίση, είναι απλά τραγικό.

Διότι απλά θα εντείνεις την κρίση. Πάρτε για παράδειγμα την κτηματαγορά. Πολλοί άνθρωποι είχαν πάρει δάνεια με χαμηλά επιτόκια τώρα που τα επιτόκια είχαν φτάσει στο 10% δεν μπορούσαν να πληρώνουν τις δόσεις τους με αποτέλεσμα να χάνουν τα σπίτια τους. Το ίδιο συμβαίνει και στους επιχειρηματίες δεν μπορούσαν πλέον να αποπληρώνουν τα δάνειά τους. Έτσι επι­χειρήσεις έκλεισαν, νέες επενδύσεις με τόσο υψηλά επιτόκια δεν γίνονταν με απο­τέλεσμα η ανεργία από το 6% να φτάσει πολύ γρήγορα στο 10%, η κτηματαγορά απλά κατέρρευσε και η Μεγάλη Βρετανία μπήκε βαθιά στην κρίση.

Έπρεπε όμως πάση θυσία (σας θυμίζει κάτι;) να μείνουν στον μηχανισμό ΕRΜ. Άλλωστε είναι γνωστή η δήλωση του τότε πρωθυπουργού John Major ότι αν η Μεγά­λη Βρετανία εγκαταλείψει τον μηχανισμό ΕRΜ θα είναι σαν να προδίδουμε το μέλλον μας... «a betrayal of our future…», είχε πει. Ναι, δυστυχώς τις ίδιες κουβέντες που λένε και σε μας, τώρα...

Έτσι λοιπόν ήταν όχι μόνο προσωπικό αλλά και θέμα τιμής για τον Πρωθυπουρ­γό και τον Chancellor of the ExcheqerNorman Lamond να κρατήσουν με κάθε κόστος τη Μεγάλη Βρετανία στον ΕRΜ και κάπως έτσι φτάνουμε στις 16 Σεπτεμβρί­ου του 1992 που έμεινε γνωστή ως«Black Wednesday» και την κατάρρευση της Λί­ρας και την έξοδό της από τον μηχανισμό ΕRΜ, γεγονός που τελικά όπως θα δούμε ήταν η απαρχή για τη σωτηρία της Μεγά­λης Βρετανίας.

16 Σεπτεμβρίου 1992:«Black Wednesday»

Οι αγορές ανοίγουν, η Λίρα με το ξεκίνημα δέχεται μεγάλες πιέσεις και παρόλο που τα επιτόκια βρίσκονται σε δυσθεώρητα ύψη δεν καταφέρνουν να ανακόψουν τον κατήφορο της.

Ο ΕRΜ απαιτεί να γίνουν παρεμβάσεις για να ξαναβρεθεί η Λίρα εντός πλαισίου δι­απραγμάτευσης και έτσι ο Πρωθυπουργός αποφασίζει να καταφύγει και στη 2η λύση και να χρησιμοποιήσει τα συναλλαγματικά αποθέματα της Χώρας, οι κερδοσκόποι μικροί και μεγάλοι έχουν ήδη κυκλώσει το City με πρώτο και καλύτερο τον Σόρος και οι πωλήσεις της Λίρας, («short selling» το λέμε στη γλώσσα μας) είναι τόσο έντονες που αναγκάζουν την κεντρική τράπεζα της Μεγάλης Βρετανίας να αγοράζει Λίρες με ρυθμό 2 δισεκατομμύρια την ώρα...

Ο Μύθος των Συναλλαγματικών Αποθεμάτων

Η μάχη φυσικά είναι άνιση και χαμένη εξαρ­χής διότι σε καμία περίπτωση τα συναλλαγ­ματικά αποθέματα της Μεγάλης Βρετανίας (αλλά και οποιουδήποτε άλλου κράτους) που φτάνουν σε μερικά δισεκατομμύρια δεν μπορούσαν να αντισταθμίσουν τα τρι­σεκατομμύρια των αγορών.

Είναι 11 το πρωί, ή Λίρα συνεχίζει να πέφτει και αποφασίζουν να αυξήσουν τα επιτόκια στο 12% γιατί η θεωρία και τα βιβλία λένε ότι κάτι τέτοιο θα σώσει την κατάσταση.

Τελικά έχω πειστεί ότι τα καλύτερα βιβλία θεωρίας τα γράφουν, άνθρωποι που δεν έχουν τίποτα να κάνουν, για ανθρώπους που δεν ξέρουν να κάνουν τίποτα, τα γρά­φουν άνθρωποι που δεν έχουν ούτε μια ώρα έστω πρακτικής άσκησης ή εργασίας σε πραγματικές συνθήκες, σε συνθήκες αγοράς.

Τα επιτόκια στο 12%, η Λίρα συνεχίζει να κα­τρακυλά, ο ΕRΜ απαιτεί και νέα παρέμβαση και Το Ιππικό δηλαδή η Γερμανία που θα σώ­σει την κατάσταση ως όφειλε, άφαντο.

Και λέω ως όφειλε, γιατί ο κανονισμός λέει ότι οι χώρες που συμμετέχουν στον ΕRΜ με τα δυνατότερα νομίσματα οφείλουν να πωλούν τα δικά τους και να αγοράζουν τα πιο αδύναμα έτσι ώστε να υπάρχει σταθε­ρότητα και αλληλεγγύη, λέξεις άγνωστες για τη Γερμανία. Τη στιγμή εκείνη το δυνα­τότερο νόμισμα ήταν το Μάρκο και το πιο αδύναμο η Λίρα άρα η Γερμανία μέσω της Βundesbank έπρεπε να παρέμβει πουλώ­ντας Μάρκα και αγοράζοντας Λίρες. Μάταια περίμεναν οι Βρετανοί βοήθεια ενώ ο Chancellor of the ExcheqerNorman Lamond βασικός υπέρμαχος του ΕRΜ είπε ότι πρέπει να σταματήσουν εδώ μιας και τα συναλλαγματικά αποθέματα τελειώνουν αλλά επειδή και οι ζημίες είναι μεγάλες για τους φορολογουμένους,αλλά ο John Major διαφώνησε και σε μια απέλπιδα προ­σπάθεια πρόσταξε να αυξηθούν και άλλο τα επιτόκια φτάνοντας στο 15%. Η αγορά όχι μόνο δεν φοβήθηκε το ύψος των επιτο­κίων αλλά είχε βρει και μια πηγή εύκολου κέρδους έτσι ο Σορος έκανε την κίνηση ματ και «σκότωσε την Λίρα»δηλώνοντας αργότερα ότι «έβγαλα 1 δις λίρες κέρδος πουλώντας λίρες που δεν κατείχα».

Ο John Major αναγκάστηκε να βγάλει τη Μεγάλη Βρετανία από τον μηχανισμό ΕRΜ και οι φορολογούμενοι να πληρώσουν ζη­μιά 3.4 δις λίρες Αγγλίας...

Άσκοπη και ηλίθια λοιπόν και η συζήτηση αλλά και η ρήση που ακούγεται και στην Ελλάδα «μα δεν έχουμε τα συναλλαγμα­τικά αποθέματα για να πάμε σε δικό μας νόμισμα» και η απάντηση μου: Φυσικά και δεν τα έχουμε και όσα και αν έχουμε ποτέ δεν θα είναι αρκετά, για να αντιπαρατεθείς στα τρισεκατομμύρια των αγορών, μα στην πραγματικότητα κανένα κράτος δεν τα έχει. Και όποιος τολμήσει να χρησιμοποιήσει τα συναλλαγματικά αποθέματα μιας χώρας για να στηρίξει απλά το νόμισμα είτε ηλίθι­ος είναι, είτε προδότης ή και τα δύο.

Πάρτε για παράδειγμα την Αμερική. Ακό­μα και όλο της το ετήσιο ΑΕΠ που φτάνει περίπου τα 17 τρις να μπορούσε να χρησι­μοποιήσει (υποθετικά ως συναλλαγματικό απόθεμα), όταν στις Αγορές Συναλλάγμα­τος ο όγκος συναλλαγών είναι περίπου 5 τρις δολάρια την ημέρα θα άντεχε μόνο μερικές μέρες μια συντονισμένη επίθεση. Είναι μάταιο να προσπαθείς να στηρίξεις την αξία ενός νομίσματος ερχόμενος σε αντιπαράθεση με τις αγορές. Η μόνη στή­ριξη και η μόνη αξία που μπορεί να βρει ένα νόμισμα είναι η αξία της οικονομίας και η αξίας της παραγωγής ενός κράτους. 

Ο Μύθος της Υποτίμησης και ο Μύθος της Κατάρρευσης της Οικονομίας

Το πειραματόζωο λοιπόν το είχε σκάσει από τον ΕRΜ, δηλαδή το σφαγείο της ΕΕ έστω και αν το πλήρωσε ακριβό, και όλοι τώρα περίμεναν περαιτέρω κατάρρευση της Οικονομίας γιατί η Λίρα συνέχισε την πτώση της και τις επόμενες μέρες και έφτασε να χάνει το 25% της αξίας της ως προς το Δολάριο και 15% περίπου ως προς το Μάρκο,τελικά έγινε το ακρι­βές αντίθετο. Η οικονομία άρχισε να ανα­κάμπτει με γοργούς ρυθμούς.

Μύθος λοιπόν ότι όταν υποτιμηθεί το νόμισμα θα έχουμε ραγδαία αύξηση του πληθωρισμού!!!

Μύθος λοιπόν ότι όταν υποτιμηθεί το νόμισμα θα καταρρεύσει και η οικονο­μία!!!!

Εξαιτίας αυτής της περίφημης σχεδόν χρυσής 15ετίας αργότερα πολύ οικονομο­λόγοι βάφτισαν την «Black Wednesday» (Μαύρη Τετάρτη) σε«Golden Wednesday » (Χρυσή Τετάρτη) ή «White  Wednesday» (Λευκή Τετάρτη).

Οι Βρετανοί λοιπόν σήμερα κοίταξαν γύρω τους και είδαν στο δικό μας παρόν, στις θάλασσες που γεμίζουν πτώματα μι­κρών παιδιών, στη στεριά που μετατρέπεται σε ένα απέραντο Hot Spot με σύγ­χρονους δούλους που θα είναι ανά πάσα στιγμή διαθέσιμοι ως φτηνό εργατικό δυναμικό, για τις φάμπρικες της Γερμα­νίας με το κόστος σίτισης, φύλαξης και περίθαλψης να βαραίνει εμάς ... 

Είδαν στο παρόν της Ισπανίας, Πορτογαλίας οι φτωχοί να γίνονται φτωχότεροι, η με­σαία τάξη να εξαφανίζεται και τα κορά­κια των Funds να βρίσκουν πεδίο δόξης λαμπρό... 

Είδαν στο παρόν της Ιταλίας και της Γαλλίας δυνατά κράτη να καταπίνονται σιγά-σιγά σαν να βρίσκονται σε κινούμενη άμμο από την αδηφάγο Γερμανία. Στο παρόν όλων αυτών των χωρών λοιπόν είδαν το δικό τους μέλλον και το θέαμα δεν τους άρεσε καθόλου, για αυτό ψήφισαν ΒRΕΧΙΤ.

Το παιχνίδι πλέον είναι ξεκάθαρο. Η Αμε­ρική θέλει μια αποδυναμωμένη Ευρώπη χωρίς φωνή και χωρίς αντιστάσεις μια νέα σύγχρονη αποικία με μόνο ένα δε­σμοφύλακα τη Γερμανία ώστε να μπορεί να επιβάλλει τις νεοφιλελεύθερες πρα­κτικές της σε όλους τους τομείς από το περιβάλλον και την ενέργεια έως την δι­ατροφή μας, προς όφελος των πολυεθνι­κών τους.

Η Γερμανία από την άλλη πλευρά ότι δεν κατάφερε με δύο παγκόσμιους πολέμους φαίνεται να το καταφέρνει με τον μερ­καντιλισμό και τον αθόρυβο αλλά πολύ αποτελεσματικό οικονομικό πόλεμο προς τους εταίρους της.

Η Μεγάλη Βρετανία δεν έχει πλέον όφε­λος να βρίσκεται σε μια ένωση που αποτελεί το 17% της παγκόσμιας Οικονομί­ας, ενώ όταν η Μεγάλη Βρετανία μπήκε στην ένωση το 1973 τα κράτη που αποτελούσαν την ένωση λογίζονταν ως το 36% της παγκόσμιας Οικονομίας. Η Μεγάλη Βρετανία είναι ένα από τα δύο κράτη που πωλούν περισσότερα στον υπόλοιπο κόσμο από όσα πωλούν στην Ε.Ε. Ταυτόχρονα η Ε.Ε. αγοράζει ολοέ­να και λιγότερα αγαθά από την Μεγάλη Βρετανία για παράδειγμα το 2006 αγόρα­ζε το 55% των εξαγωγών ενώ πλέον αγο­ράζει το 45%.

Τα οφέλη

Επειδή η Μεγάλη Βρετανία οφείλει να υπακούει σε ευρωπαϊκούς νόμους, οδη­γίες και θεσμούς δεν έχει ως τώρα συ­νάψει εμπορικές συμφωνίες με δύο τα­χέως αναπτυσσόμενες χώρες Κίνα και Ινδία αλλά και με άλλες πλούσιες χώρες πχ Αυστραλία, επειδή ακριβώς η Ε.Ε. δεν έχει με τις χώρες αυτές τέτοιου είδους συμφωνίες.

Φανταστείτε λοιπόν το όφελος που θα έχει η Μεγάλη Βρετανία όταν θα μπορεί να συνάπτει εμπορικές συμφωνίες με όποιον θέλει και ειδικά όταν θα ανοιχτεί σε τόσο μεγάλες οικονομικά και πληθυσμιακά αγορές.

Όταν η Νορβηγία με 5 εκατομμύρια κα­τοίκους και η Ελβετία με 8 εκατομμύρια κατοίκουςέχουν κρατήσει το νόμισμα τους, την ανεξαρτησία τους αποδεχόμε­νες λίγες ευρωπαϊκές νόρμες (ειδικά στην περίπτωση της Ελβετίας ελάχιστες), συμ­βάλλουν ελάχιστα στον προϋπολογισμό της Ε.Ε., κάνοντας ελεύθερο εμπόριο με την Ε.Ε. έχοντας υπογράψει ειδικές συμφωνίες, είμαι απόλυτα σίγουρος ότι η Μεγάλη Βρετανία των 65 εκατομμυ­ρίων κατοίκων που σημειωτέον θα είναι όταν φύγει από την Ε.Ε. ταυτόχρονα και ο μεγαλύτερος εισαγωγέας ευρωπαϊκών προϊόντων θα καταφέρει να υπογράψει πολύ καλύτερες εμπορικές συμφωνίες με την Ε.Ε. και θα υιοθετήσει ένα μοντέ­λο πολύ καλύτερο από το Νορβηγικό ή το Ελβετικό.

Η αυτοδιάθεση

Μα το σημαντικότερο από όλα είναι ότι οι Βρετανοί θα έχουν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, το δικαίωμα να αποφασί­ζουν οι ίδιοι για τους νόμους κάτω από τους οποίους θα ζουν, το δικαίωμα να ψηφίζουν αλλά και να ελέγχουν αυτούς που θα έχουν την εξουσία ώστε να τους αλλάζουν οπότε χρειαστεί.

Το πειραματόζωο δραπέτευσε και αυτή τη φορά μάλλον οριστικά.

Το σίγουρο είναι ότι και άλλα κράτη θα ακολουθήσουν και το σαθρό οικοδόμημα του Ευρώ θα καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος

Αν και το δημοψήφισμα δεν είναι δεσμευ­τικό για το Βρετανικό Κοινοβούλιο πρέπει να γίνει σεβαστή η ετυμηγορία του Βρε­τανικού Λαού.

Εσύ τι λες Αλέξη;

Ανακοίνωση του ΕΠΑΜ για τις Τηλεοπτικές άδειες

Νομιμοποιήθηκε το καθεστώς κατοχής και στην ενημέρωση

Με το τέλος της φαρσοκομωδίας της δημοπρασίας για τις τηλεοπτικές άδειες, ακόμα μια μνημονιακή απαίτηση εκτελέστηκε από την ελληνόφωνη κυβέρνηση. Μνημονιακή απαίτηση, με την οποία αδειοδοτήθηκε και νομιμοποιήθηκε η απολυταρχία που επικρατούσε στον χώρο της ενημέρωσης, αυτή την φορά με νέους όρους. Νέους όρους που φιλοδοξούν να εδραιώσουν το καθεστώς κατοχής και να επιβάλλουν την ενίσχυση και   την αναδιανομή της πίττας των οικονομικών και επιχειρηματικών συμφερόντων σε βάρος της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών, και βέβαια της δημοκρατίας.

Με αντισυνταγματικό τρόπο, αρχιδιαπλοκέα τον μεγαλοκαναλάρχη υπουργό Επικρατείας και πρακτικές μαφίας υπό κυβερνητικό μανδύα, ο ΣΥΡΙΖΑ νομιμοποίησε την μονοπωλιακή κυριαρχία της ξένης και ντόπιας ολιγαρχίας στο μιντιακό χώρο. Απέδειξε πως το δημοκρατικό δικαίωμα αλλά και κοινωνικό αγαθό της ενημέρωσης και της ψυχαγωγίας στην Ελλάδα, δεν μπορεί μπορεί να λειτουργήσει  παρά μόνο μέσα από την εξαγορά και διαιώνιση της διαπλοκής ανάμεσα στην πιό παρασιτική και ληστρική τάξη των ολιγαρχών, με το κυβερνητικό και πολιτικοοικονομικό  κατεστημένο στην Ελλάδα.

Πίσω στο βρώμικο 1989 έχει την αφετηρία της η μονοπώληση του ραδιοτηλεοπτικού πεδίου, όπου συμπρωταγωνιστές στη λεληλασία των  δημόσιων συχνοτήτων ήταν και οι ευρωπαϊστές , δήθεν αριστεροί του ενιαίου τότε Συνασπισμού στην κατεύθυνση της ιδιωτικοποίησης και της εμπορευματοποίησης της ενημέρωσης και της ψυχαγωγίας. Η κυρίαρχη ιδεολογία της ευρωπαϊκής αριστεράς, έφερνε από την πίσω πόρτα τις πολιτικές που εξέθρεψαν το νεοφιλελευθερισμό, και στον χώρο της τηλεόρασης βρήκαν από τα πιο εύφορα και προνομιακά πεδία για να δράσουν.

Σήμερα βιώνουμε την ολοκλήρωση εκείνου του εγκλήματος με νέους, μνημονιακούς όρους,  και βέβαια νέους παίκτες στον χώρο της ενημέρωσης και της ψυχαγωγίας, γνωρίζοντας πολύ καλά, πόσο καταλυτικά  επιδρά και χειραγωγεί τις κοινωνίες και τους λαούς. Στην εποχή που πάση θυσία επιβάλλονται οι πολιτικές του εξανδραποδισμού, του κατακερματισμού του κοινωνικού ιστού, της βαθιάς διαίρεσης της κοινωνίας για να μην υπάρξει η παραμικρή αντίσταση στην διάλυση του κράτους δικαίου, στην παραβίαση των ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων του λαού, στην έννοια της δημοκρατίας και της ισοπολιτείας, η απολυταρχία στον χώρο της ενημέρωσης και η μετατροπή της  ψυχαγωγίας  σε χείριστη διασκέδαση προς αποχαύνωση, διασφαλίζει την επιτυχία του εγχειρήματος.

Η ενημέρωση αποτελεί δημοκρατικό δικαίωμα για τον ελληνικό λαό, όπως και για κάθε λαό, και δεν μπορεί να είναι προϊόν επιχειρηματικότητας. Πόσο μάλλον, προϊόν κρατικομονοπωλιακής σχέσης με την ντόπια και ξένη ολιγαρχία. Και μάλιστα σε ένα κράτος που έχει περάσει πλέον εξ’ ολοκλήρου στα χέρια αλλότριων και ξένων δυνάμεων. Σήμερα αντί να δίνεται τουλάχιστον το 1/3 των δημόσιων συχνοτήτων σε κοινωνικούς φορείς, συλλογικότητες και στις τοπικές κοινωνίες για την απρόσκοπτη λειτουργία του πλουραλισμού στην ενημέρωση την αναλογικότητα με κοινωνικούς όρους και την ποιότητα στην ψυχαγωγία και τον πολιτισμό, η «αριστερά του Σύριζα», αναδιανέμει το ραδιοτηλεοπτικό τοπίο εναρμονιζόμενη με τις μνημονιακές πολιτικές και τα συμφέροντα των νέων μιντιακών τραστ και των ολιγοπωλιακών ομίλων, φιλοδοξώντας να επωφεληθεί και η ίδια  με αμοιβαία εκατέρωθεν συνδιαλλαγή και ανταλλαγή πολιτικών και οικονομικών υπηρεσιών.

Η προσπάθεια να ελεγχθεί πλήρως η ενημέρωση και το μαύρο να επικρατήσει απ’ άκρο σε άκρο στην ελληνική επικράτεια, θα επεκταθεί και στο ραδιόφωνο και στο διαδίκτυο. Εξ’ άλλου δεν μπορούμε να αυταπατώμαστε οτι διαθέτουμε δημόσια ενημέρωση ούτε από την κρατική ΕΡΤ η οποία αποδεικνύει καθημερινώς με την αισχρή κυβερνητική προπαγάνδα της κυβέρνησης, οτι το «μαύρο» στην συνταγματικά κατοχυρωμένη δημόσια τηλεόραση δεν αποκαταστάθηκε ποτέ.

Η κατάσταση αυτή δεν πρόκειται ν’ αλλάξει, όσο δεν ανατρέπεται το μνημονιακό πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο, όσο δεν ξεμπερδεύουμε με το καθεστώς κατοχής που επιβλήθηκε και βασιλεύει κάτω από την υποτέλεια και τον δοσιλογισμό των εναλλασσόμενων κυβερνητικών θιάσων.

Μόνο μία πραγματικά δημοκρατική και πατριωτική κυβέρνηση μπορεί να απεγκλωβίσει  την χώρα από τα δεσμά της δουλοπαροικίας του χρέους, η οποία με μπροστάρη τον ίδιο τον λαό θα επιβάλλει την δικαιοσύνη και την δημοκρατία σε αυτό τον τόπο.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΜ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΓΙΑ ΔΕΘ

Συμπολίτες, συμπολίτισσες,

Σε λίγες μέρες θα ζήσουμε και πάλι στην πόλη μας το «θέατρο του παραλόγου» των εγκαινίων της ΔΕΘ.

Είναι απορίας άξιο, πώς μία διοργάνωση εμπορικού και οικονομικού ενδιαφέροντος έχει διεγείρει τόσο πολύ τον λογοτεχνικό οίστρο των εκάστοτε κυβερνώντων μας, οι οποίοι έρχονται στην πόλη μας και, ωσάν σε διαγωνισμό μυθιστορίας, ξεδιπλώνουν όλη την αχαλίνωτη φαντασία τους στην κατασκευή των πιο ευφάνταστων υποσχέσεων («αφηγήματα» τα λένε τώρα)!

Για να μην πάμε πιο μακριά, αρκεί να θυμηθούμε το περίφημο «πρόγραμμα Θεσσαλονίκης» του 2014, που έφερε τον Σύριζα στην εξουσία. Και το 2015, μετά την εξευτελιστική υποταγή της κυβέρνησης στους δανειστές και την υπογραφή του 3^ου Μνημονίου, και πάλι στη Θεσσαλονίκη, από το βήμα της ΔΕΘ, τις εξαγγελίες για το «παράλληλο πρόγραμμα» που θα απάλυνε τις συνέπειες από την εφαρμογή των μνημονίων! Για να θυμηθούμε και το μεγάλο μας λογοτέχνη, από το βήμα της ΔΕΘ «ειπώθηκαν τόσα ψέματα που ντράπηκαν και τα ίδια, μια που δεν ντράπηκαν τα χείλη που τα πρόφεραν»!

Δεν ντράπηκαν, συμπολίτες και συμπολίτισσες, να προδώσουν το γενναίο ΟΧΙ του ελληνικού λαού! Δεν ντράπηκαν να μας παρουσιάζουν τον διεθνή διασυρμό και την καταστροφή της χώρας ως «έντιμο συμβιβασμό»! Δεν ντράπηκαν να προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα μέτρα εξαθλίωσης του λαού μας αποτελούν «αναγκαίες δημοσιονομικές μεταρρυθμίσεις»! Δεν ντράπηκαν – και δεν ντρέπονται – την ώρα που διαλύουν και ξεπουλούν κομμάτι κομμάτι την πατρίδα μας, να μας σερβίρουν την καραμελίτσα της «Ανάπτυξης» - η οποία πάντα έρχεται το δεύτερο εξάμηνο του επόμενου χρόνου!

Και φέτος πάλι, ο φερόμενος ως πρωθυπουργός δεν θα ντραπεί και θα’ ρθει στη ΔΕΘ, με μόνα όπλα του το απύθμενο θράσος και το πηγαίο υποκριτικό του ταλέντο!

Συμπολίτη, συμπολίτισσα,

Δεν κρίνουμε σκόπιμο να σου απαριθμήσουμε εδώ, τα δεινά που υφίσταται η χώρα εξαιτίας των δοσιλογικώνμνημονιακών κυβερνήσεων. Τα γνωρίζεις ήδη πολύ καλά, μια που τα ζεις και τα νιώθεις στο πετσί σου. Κάποτε δούλευες και αγωνιζόσουν για μια καλύτερη ζωή για σένα και τα παιδιά σου. Τώρα έφτασες να παλεύεις, μετά βίας, για την επιβίωση!

Σε καλούμε μόνο να σκεφτείς. Αξίζεις μια τέτοια ζωή; Αξίζουν τα παιδιά σου μια τέτοια ζωή;

Πιστεύουμε πως η απάντηση θα είναι ΟΧΙ! Αξίζουμε κάτι καλύτερο κι εμείς, και τα παιδιά μας, και η Ελλάδα μας, που τόσο έχει ματώσει!

Ας γίνουν τα φετινά εγκαίνια της ΔΕΘ το δικό μας βήμα, για να ακουστεί για μια φορά και μια αλήθεια. Κύριοι των κυβερνήσεων, πιόνια αλλότριων συμφερόντων, σ’ αυτό το δρόμο που έχετε πάρει, θα μας βρείτε απέναντί σας!

Ο καιρός των συμβολικών διαμαρτυριών έχει παρέλθει προ πολλού. Το ίδιο και ο καιρός για «διεκδίκηση των δίκαιων αιτημάτων μας»! Ποια αιτήματα και από ποιον να τα διεκδικήσουμε; Από αυτούς που μας πουλούν με το κιλό και με το μέτρο;

Ο μόνος τρόπος για να πάρουμε αυτό που μας ανήκει, είναι ο δρόμος του αγώνα για την ανατροπή!

Για να βρεθούν οι εγκληματίες στο σκαμνί και ο λαός στην εξουσία!

Το Σάββατο 10 Σεπτέμβρη, ας γίνει η αρχή να αφήσουμε για λίγο στην άκρη αυτά που μας χωρίζουν και να βρούμε αυτά που μας ενώνουν. Ο εχθρός είναι κοινός. Είναι πολύ ισχυρός, αλλά δεν είναι αήττητος!

Ενωμένοι μπορούμε να νικήσουμε!

Όλοι το Σάββατο 10 Σεπτέμβρη στις 18:00 στην Καμάρα!

ΕΠΑΜ – Τομέας Θεσσαλονίκης

Υπάρχουν συναλλαγματικά διαθέσιμα για να πάμε σε εθνικό νόμισμα;

του Δημήτρη Καζάκη

Ανάμεσα στα πιο ειδεχθή ψέματα που χρησιμοποιούνται για να υποστηρίξουν ως μονόδρομο τη συμφωνία θανάτου με τους δανειστές, είναι η δήθεν ανυπαρξία συναλλαγματικών διαθεσίμων ώστε να φύγουμε από το ευρώ και να πάμε σε εθνικό νόμισμα. Υπάρχουν λοιπόν, ή δεν υπάρχουν;     

Τι τα θέλουμε τα συναλλαγματικά διαθέσιμα για να πάμε σε εθνικό νόμισμα; Μα για να πληρώσουμε μ’ αυτά το εξωτερικό εμπορικό έλλειμμα της χώρας. Πόσο είναι αυτό σήμερα; Το πρώτο τετράμηνο (Ιαν. – Απρ.) του 2015 ανερχόταν σε -3,2 δις ευρώ. Το υψηλότερο εμπορικό έλλειμμα που έχει επιτευχθεί μεταπολιτευτικά στην ελληνική οικονομία ήταν εντός ευρώ και ανερχόταν σε 18,2 δις ευρώ το 2009.

Όλα αυτά σημαίνουν ότι η ελληνική οικονομία θα πρέπει να ...

διαθέτει στη χειρότερη περίπτωση 18-20 δις ευρώ σε ετήσια βάση. Πρόκειται για το χειρότερο δυνατό σενάριο του εξωτερικού εμπορικού ελλείμματος. Για το έτος που θα χρειαστούμε για να εισαγάγουμε εθνικό κρατικό νόμισμα. 6 ή 8 μήνες για να εισαχθεί και τους υπόλοιπους μήνες για να σταθεροποιηθεί.

Έχουμε τα αναγκαία συναλλαγματικά διαθέσιμα;

1ο. Σύμφωνα με τον Ισολογισμό της Τράπεζας της Ελλάδας, τα τραπεζογραμμάτια του ευρώ που κυκλοφορούν στην ελληνική οικονομία ανέρχονται σε 27,4 δις ευρώ. Τα τραπεζογραμμάτια αυτά δεν μπορούν να ακυρωθούν από την ΕΚΤ, ούτε μπορούν να εξαφανιστούν, όπως ισχυρίζονταιsimpletons επιπέδου Μάρδα. Τα περισσότερα ήδη βρίσκονται στα χέρια των τραπεζών. Η παρακράτηση των τραπεζογραμματίων δημιουργεί ένα επαρκές απόθεμα συναλλάγματος ακόμη και για τις ετήσιες ανάγκες της χώρας.

2ο. Οι τράπεζες διαθέτουν 28,9 δις ευρώ (Μάρτιος 2015) σε δάνεια προς πιστωτικά ιδρύματα του εξωτερικού. Από αυτά σχεδόν 15 δις ευρώ αφορούν δάνεια προς πιστωτικά ιδρύματα της Βρετανίας. Πρόκειται κυρίως για μεταφορά ρευστών σε θυγατρικές των εγχώριων τραπεζών στο εξωτερικό. Η ρευστοποίηση των δανείων αυτών μπορεί να αποφέρει σημαντικά συναλλαγματικά διαθέσιμα σε όποιο νόμισμα θελήσουμε.

3ο. Οι τράπεζες επίσης διαθέτουν ομόλογα που έχουν εκδοθεί από μη πιστωτικά ιδρύματα αξίας των 56,8 δις ευρώ. Από αυτά είναι ομόλογα Λουξεμβούργου αξίας 38 δις ευρώ και ομόλογα Ην. Βασιλείου αξίας 17,5 δις ευρώ. Τα ομόλογα αυτά είναι άμεσα ρευστοποιήσιμα στη δευτερογενή αγορά και πλήρως διαθέσιμα.

4ο. Οι τράπεζες διαθέτουν επίσης μετοχές, συμμετοχές και λοιπούς τίτλους μεταβλητής απόδοσης στο εξωτερικό συνολικής αξίας 9,8 δις ευρώ. Από αυτά τα 5,1 δις ευρώ βρίσκονται σε χώρες εκτός Ευρώπης.

Όλα αυτά μπορούν να υποστηρίξουν συναλλαγματικά την ελληνική οικονομία για πάνω από 3 χρόνια, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι η εσωτερική παραγωγή δεν θα μπορεί να υποκαταστήσει τις εισαγωγές και το τουριστικό συνάλλαγμα θα είναι μηδενικό. Ακόμη κι αν όλα αυτά είναι δεσμευμένα από την Τράπεζα της Ελλάδας και την ΕΚΤ σήμερα, από την στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση ανακοινώσει ότι αποχωρεί από ευρωζώνη και Ευρωπαϊκή Ένωση, όλοι αυτοί οι τίτλοι αποδεσμεύονται και μπορούν να βρεθούν στα χέρια του ελληνικού δημοσίου.

Επομένως όποιος ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχουν συναλλαγματικά αποθέματα για να υποστηρίξουν την ελληνική οικονομία στους 6 ή 8 μήνες που χρειάζεται για να ετοιμάσει την εισαγωγή στο εθνικό κρατικό νόμισμα, δηλαδή στη νέα δραχμή, είτε είναι άσχετος, είτε είναι ψεύτης σε διατεταγμένη υπηρεσία.

Η μοιρασιά του Αλ Καπόνε

Του Δημήτρη Καζάκη

Τελείωσε το θρίλερ των τηλεοπτικών αδειών με διαδικασία που δίκαια θα κατέτασσε την κυβέρνηση και τους συμμετέχοντες στην κατηγορία του συνδικάτου του εγκλήματος. Η κυβέρνηση Τσίπρα όρισε αυθαίρετα ότι η "πίτα" της τηλεοπτικής αγοράς θα μοιραστεί στα 4. Γιατί στα 4; Διότι έτσι επιβάλλουν τα διαπλεκόμενα συμφέροντα και ο ξένος παράγοντας.

Κατόπιν επινοήθηκε μια διαδικασία εντελώς πρωτοφανής για τα παγκόσμια δεδομένα. Κεκλεισμένων των θυρών (ζήτω η διαφάνεια!) έγινε πλειοδοσία για τις 4 τηλεοπτικές άδειες. Τύφλα να 'χουν οι μυστικές εταιρείες και το κονκλάβιο που επιλέγει τον Πάπα.

Τι έκαναν πίσω από τις κλειστές πόρτες; Τα αρπακτικά μοιράζονταν την "πίτα" μαζί με τα στελέχη της κυβέρνησης. Γιατί πίσω από κλειστές πόρτες; Για να μην ξέρει κανείς - εκτός από τους άμεσα ενδιαφερόμενους - πώς μοιράστηκε η "πίτα", ποιοί τα άρπαξαν χοντρά, τι ανταλλάγματα υπήρξαν και τι τελικά συμφωνήθηκε. Το απόγειο της διαπλοκής. Η διαπλοκή στη νιοστή δύναμη.

Γιατί όλα αυτά; Πολύ απλά η εντολή από τους κατακτητές της χώρας είναι να μονοπωληθεί όσο δεν παίρνει η ενημέρωση και η ψυχαγωγία στην Ελλάδα. Να μονοπωληθεί έτσι ώστε ο ψυχολογικός πόλεμος και η μαύρη προπαγάνδα εναντίον του ελληνικού λαού να ενταθεί όσο ποτέ άλλοτε. Βλέπετε έρχονται τα πολύ χειρότερα. Έρχεται οσονούπω και ο διαμελισμός της χώρας, που έχει υπογράψει ήδη η κυβέρνηση και έχει αποδεχθεί στο σύνολό του το επίσημο κομματικό και πολιτικό σύστημα.

Για να εθιστεί ο μέσος Έλληνας ακόμη και στο διαμελισμό της χώρας του, θα πρέπει η μαυρίλα της προπαγάνδας να γίνει ακόμη πιο μαύρη, σκέτο έρεβος. Ενώ η επίθεση στο νου, τη συνείδηση και το ηθικό του ελληνικού λαού μπορεί να έχει ήδη ξεπεράσει το επίπεδο της παλιάς χούντας, αλλά τώρα θα πρέπει να ξεπεράσει κάθε ιστορικό προηγούμενο.

Στην αρχή έπρεπε να πειστεί ο λαός ότι το να τεθεί υπό κατοχή των ξένων κέντρων ο ίδιος και η πατρίδα του, είναι για το καλό του. Τώρα θα πρέπει να πειστεί ότι το να καταλυθεί παντελώς η πολιτεία του, να διαλυθεί η χώρα του, να ξεπουληθεί και να διαμελισθεί σε γκρίζες ζώνες είναι μονόδρομος.

Όπως είναι φυσικό οι κυβερνώντες κάλεσαν τους καλύτερους για τη δουλειά αυτή. Με το αζημίωτο βέβαια. Κι έτσι οι τηλεοπτικές άδειες δόθηκαν προς πλειοδοσία, όπως παλιά στον μεσαίωνα έβγαιναν σε πλειοδοσία τα δημόσια αξιώματα. Ίδια λογική, ίδια χούγια, ίδια ιδεολογία, ίδιες επιδιώξεις. Μόνο που για να πλειοδοτήσει κανείς δεν αρκεί να έχει τα περισσότερα, ώστε να αρπάξει πολλά περισσότερα, αλλά θα πρέπει να έχει και τα κατάλληλα προσόντα για καναλάρχης.

Αν το όνομά σου δεν έχει εμπλακεί στα μεγαλύτερα πολιτικά και οικονομικά σκάνδαλα από την εποχή της χούντας δεν μπορείς να έχεις τηλεοπτική άδεια. Αν δεν έχεις τουλάχιστον κατηγορηθεί για μαύρο χρήμα ή έστω για λαθρεμπόριο πρέζας, όπλων ή ότι άλλο, δεν μπορείς να έχεις τηλεοπτική άδεια. Αν δεν έχεις σκοτεινό επιχειρηματικό παρελθόν κι ακόμη πιο σκοτεινό παρών δεν μπορείς να έχεις τηλεοπτική άδεια. Αν δεν έχεις εμπλακεί σε διακεκριμένες απάτες, αν δεν έχεις θαλασσοπνίξει ανθρώπους για να εισπράξεις ασφάλειες, ή για να καλύψεις παράνομα φορτία, αν δεν έχεις ποινικό μητρώο τουλάχιστον σε δυο ηπείρους δεν μπορείς να έχεις τηλεοπτική άδειας. Αν δεν είσαι τουλάχιστον φυγόδικος από την ελληνική δικαιοσύνη δεν μπορείς να έχεις τηλεοπτική άδεια. Και φυσικά αν δεν είσαι αρχιδιαπλεκόμενος, κρατικοδίαιτος ή αν δεν έχεις φεσώσει με δις τράπεζες, εργαζόμενους και δημόσιο δεν μπορείς να έχεις τηλεοπτική άδεια.

Δείτε τους δικαιούχους των τηλεοπτικών αδειών. Δείτε τους προσεκτικά. Ψάξτε πώς έκαναν λεφτά και πώς έστησαν αυτοκρατορίες. Χαρείτε το πνευματικό και μορφωτικό τους επίπεδο. Ο καλύτερος απ' αυτούς έχει επίπεδο νονού της νύχτας. Και σκεφτείτε. Αυτοί, αυτοί που πήραν τις τηλεοπτικές άδειες κι αυτοί που τις διεκδίκησαν, θα έχουν το μονοπώλιο στην ενημέρωση και την ψυχαγωγία του ελληνικού λαού. Και μόνο η σκέψη αυτή προσωπικά μου αρκεί για να με πλημμυρίσει αηδία.

Μ' όλα αυτά και με την πατρίδα υπό κατοχή έτοιμη να διαλυθεί και να διαμελισθεί, μου ήρθαν στο νου τα λόγια του Χίτλερ: Σε κάθε τόπο θα βρεθούν κάμποσα φιλόδοξα και ιδιοτελή καθάρματα για να εξυπηρετήσουν πρόθυμα τους σκοπούς μου, γιατί αυτό θα είναι ο μόνος τρόπος για να αναδειχθούν πρόθυμα και να πλουτίσουν στη χώρα τους. Κι οφείλω να ομολογήσω ότι οι επίγονοί του στην Ενωμένη Ευρώπη έχουν βρει τα πιο κατάλληλα φιλόδοξα και ιδιοτελή καθάρματα στη χώρα μας για να αποτελειώσουν αυτό που άφησαν στη μέση οι δοσίλογοι και οι μαυραγορίτες της παλιάς ναζιστικής κατοχής.

http://dimitriskazakis.blogspot.gr/2016/09/blog-post.html