Ο Δ. Καζάκης στην εκπομπή "Πολιτικοί Διάλογοι" στην ERTOpen. 21/11/2016.

Ο Δ. Καζάκης στην εκπομπή "Πολιτικοί Διάλογοι" στην ERTOpen. 21/11/2016.

Η οικονομία της εξωστρέφειας μας οδήγησε στη χειρότερη χρεοκοπία όλων των εποχών.

Του Δημήτρη Καζάκη

Δημοσιεύτηκε στην kontranews, 20/11/2016.

Την ίδια ώρα που δαπανάμε πρωτοσέλιδα επί πρωτοσέλιδων και αναλύσεις επί αναλύσεων για την επίσκεψη Ομπάμα, η οποία αν και εθιμοτυπική ενός απερχόμενου προέδρου των ΗΠΑ, στην Ελλάδα πήρε διαστάσεις γεγονότος κοσμοϊστορικής σημασίας γιατί έτσι συμφέρει την προπαγάνδα του δοσιλογισμού και της εθελοδουλίας. Την ίδια ώρα που το επίσημο πολιτικό σκηνικό αναλώνεται σε ανούσιες συζητήσεις περί "ελάφρυνσης" του χρέους, με την προϋπόθεση βεβαίως ότι οι (αντί)μεταρρυθμίσεις που επιτάσσουν οι δανειστές θα συνεχιστούν μέχρι θανάτου του μέσου Έλληνα. Την ίδια ώρα που ανακοινώνονται διθυραμβικά ρυθμοί ανόδου του ΑΕΠ κι άλλα τέτοια παραμύθια, η κοινωνία συνθλίβεται κυριολεκτικά.

Μας έχουν μάθει να κοιτάμε τους βασικούς οικονομικούς δείκτες - ιδιαίτερα εκείνους που εμφανίζουν με τον πιο πλασματικό τρόπο την εικόνα της οικονομίας - αλλά να αδιαφορούμε για τους κοινωνικούς δείκτες. Θα έχουμε ανάπτυξη; Κι εννοούν θετικό ρυθμό ανόδου στο ΑΕΠ, ο οποίος κάλλιστα μπορεί να τροφοδοτείται από την άνοδο της πορνείας, του εγκλήματος και κάθε μορφής λαθρεμπορίας.

Θα προσελκύσουμε περισσότερες ξένες επενδύσεις; Κανείς όμως δεν βγάζει τσιμουδιά για το γεγονός ότι η ελληνική οικονομία εδώ και πολλά χρόνια είναι κατεξοχήν χώρα εισροής ξένου κεφαλαίου, δηλαδή ξένων επενδύσεων. H καθαρή εισροή ξένου κεφαλαίου στην Ελλάδα το 2009 ήταν στο 87,5% του ΑΕΠ, ενώ το 2015 ανερχόταν στο 134,6% του ΑΕΠ. Σε τρέχουσες τιμές η καθαρή εισροή ξένου κεφαλαίου στην Ελλάδα το 2009 ανερχόταν σε 207,8 δις ευρώ, ενώ το 2015 ανήλθε στα 236,5 δις ευρώ.

Μάλιστα η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα της ευρωζώνης με τον υψηλότερο δείκτη καθαρής εισροής ξένου κεφαλαίου στην οικονομία της. Πρώτη ήταν και παραμένει η Ιρλανδία. Με άλλα λόγια η Ελλάδα όλα αυτά τα χρόνια, ιδίως του ευρώ και των μνημονίων, υπήρξε η πιο προσφιλής χώρα για τοποθετήσεις ξένου κεφαλαίου στην οικονομία της. Κι αυτό δεν το λέει κανείς. Απλά παπαγαλίζουν ό,τι χρειαζόμαστε ξένες επενδύσεις.

Πού πάνε όλα αυτά τα ξένα κεφάλαια; Εκεί όπου προσφέρεται το μεγαλύτερο κέρδος. Και πού προσφέρεται το μεγαλύτερο κέρδος; Στην κερδοσκοπία με το χρέος, τις ιδιωτικοποιήσεις και τα χαρτοφυλάκια της ελληνικής οικονομίας. Τι κέρδισε η ελληνική οικονομία από αυτή την αυξημένη ροή ξένου κεφαλαίου; Απολύτως τίποτε. Αντίθετα έχασε. Έχασε σε ρυθμούς ανόδου, σε εισόδημα, σε θέσεις εργασίας, σε παραγωγή και παραγωγικότητα.

Και δεν φτάνουν όλα τούτα μας λένε ότι η ελληνική οικονομία οφείλει να ενισχύσει την εξωστρέφειά της. Αυτό το επιμύθιο το ακούμε από τη δεκαετία του 1980. Τι εννοούν; Κάτι απλό και εξίσου ανόητο. Ό,τι το πρωτεύον για μια οικονομία είναι η ενίσχυση των εξαγωγών της.

Ποιό ήταν το αποτέλεσμα αυτού του εξωστρεφούς μοντέλου, το οποίο βασίστηκε στην καθαρή εισροή ξένου κεφαλαίου και στις εξαγωγές; Απόλυτα καταστροφικό. Δημιούργησε μια εντελώς παρασιτική οικονομία μεταπρατισμού και φθηνής εργασίας, η οποία βασίζεται στις υπηρεσίες χαμηλής εξειδίκευσης και το εμπόριο όπου βασιλεύει κυριολεκτικά ως κράτος εν κράτει (imperium in imperio) το πιο ασύδοτο, τοκογλυφικό και σαράφικο τραπεζικό σύστημα της Ευρώπης κι όχι μόνο. Όπου, όπως είναι απολύτως αναμενόμενο, δεν έχει παρά μόνο περιθωριακή θέση η παραγωγή και η παραγωγικότητα της εργασίας.

Αυτό το μοντέλο είχε ως βασική κινητήρια δύναμη το χρέος - εσωτερικό και εξωτερικό, δημόσιο και ιδιωτικό - και είχε σαν τελικό αναπόδραστο αποτέλεσμα την χρεοκοπία και την κατάρρευση. Αυτό το αποτέλεσμα ζούμε σήμερα εντός του ευρώ και της ΕΕ με τον χειρότερο και πιο αδιέξοδο τρόπο που θα μπορούσε ποτέ να το βιώσει μια οικονομία.

Κι όμως. Τα παπαγαλάκια του καθεστώτος κατοχής της πατρίδας μας, αλλά και των μνημονίων, επιμένουν: περισσότερη εξωστρέφεια. Όμως κανένας τους δεν μας λέει πώς όλα αυτά τα χρόνια της εξωστρέφειας - όπως αυτοί την καταλαβαίνουν - οδήγησαν το εξωτερικό εμπόριο της χώρας να χάνει έδαφος στο διεθνές εμπόριο. Ενώ τα τελευταία χρόνια του μνημονιακού καθεστώτος έχουν οδηγήσει ακόμη και τις εξαγωγές σε όλο και μεγαλύτερη κρίση.

Η Ελλάδα το 2015 σημείωσε συνολικές εξαγωγές της τάξης 28,2 δις δολαρίων. Περίπου 1 δις δολάρια περισσότερα από την Βουλγαρία. Το ύψος αυτών των εξαγωγών ήταν μειωμένο κατά 15,5% σε σχέση με το αντίστοιχο ύψος των εξαγωγών το 2011. Ενώ σημείωσαν μείωση πάνω από 21% σε σχέση με το 2014.
Το πρώτο εξάμηνο του 2016 οι συνολικές εξαγωγές στην Ελλάδα σημείωσαν περαιτέρω μείωση κατά 8% σε σχέση με το 2015, αλλά εμείς εκεί. Το μερίδιο των εξαγωγών στο ΑΕΠ της Ελλάδας κινείται γύρω στο 10%. Μέγεθος ασήμαντο για την κινητοποίηση της οικονομίας.

Το χειρότερο όμως δεν είναι αυτό. Το χειρότερο απ' όλα είναι η διάρθρωση των ίδιων των εξαγωγών. Ποιές είναι οι κύριες κατηγορίες προϊόντων που εξάγει η ελληνική οικονομία;

1. Πετρέλαιο: $ 8,4 δις (29,9% των συνολικών εξαγωγών)
2. Αλουμίνιο: $ 1,6 δις (5,5%)
3. Μηχανές, μηχανές, αντλίες: $ 1,4 δις (4,9%)
4. Φαρμακευτική: $ 1,1 δις (4%)
5. Πλαστικά: $ 1,1 δις (3,9%)
6. λαχανικά / παρασκευάσματα φρούτων: $ 1 δις (3,7%)
7. Ηλεκτρονικός εξοπλισμός: $ 1 δις (3,6%)
8. Φρούτα, ξηροί καρποί: $ 869.800.000 (3,1%)
9. ζώα / φυτικά λίπη και έλαια: $ 825.500.000 (2,9%)
10. Ψάρια: $ 637.600.000 (2,3%)

Το 64% των συνολικών εξαγωγών της Ελλάδας είναι μόλις 10 βασικές κατηγορίες προϊόντων. Αυτό βέβαια που χτυπά στο μάτι είναι ότι σχεδόν το 30% των συνολικών εξαγωγών είναι "πετρέλαιο"! Από πού κι ως πού; Μήπως η Ελλάδα είναι πετρελαιοπαραγωγός χώρα και δεν το ξέρουμε; Μήπως διαθέτει πετροχημική βιομηχανία και εξάγει πετροχημικά προϊόντα; Ούτε το ένα, ούτε το άλλο.

Αυτό που συμβαίνει είναι εξαιρετικά απλό. Τα ιδιωτικά πλέον διυλιστήρια της χώρας ελληνοποιούν παράνομο πετρέλαιο και υγρά καύσιμα που εμπορεύονται συγκεκριμένοι εφοπλιστές και κατόπιν το εξάγουν ως "ελληνικό". Από τότε που ιδιωτικοποιήθηκαν τα κρατικά διυλιστήρια και σχηματίστηκε το καρτέλ διυλιστηρίων, το λαθρεμπόριο πετρελαίου και καυσίμων έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο.

Η Ελλάδα των μνημονίων και υπό καθεστώς κατοχής έχει μετατραπεί σε παράδεισο καρτέλ λαθρεμπόρων. Ειδικά στο πετρέλαιο, το καρτέλ των διυλιστηρίων στην Ελλάδα εξασφαλίζει τη νομιμοποίηση του μεγαλύτερου μέρους από το παράνομο πετρέλαιο που διακινείται από το Χαλιφάτο και τη Μέση Ανατολή. Ενώ οι τράπεζες της Κύπρου είναι εκείνες που κατά κύριο λόγο ξεπλένουν το χρήμα.

Μόνο δύο κατηγορίες προϊόντων εκτιμάται ότι αυξήθηκαν σε αξία για τις ελληνικές εξαγωγές από το 2011 έως το 2015. Τα ζωικά, φυτικά λίπη και έλαια, τα οποία ανήλθαν κατά 53%, ενώ οι ελληνικές εξαγωγές μηχανημάτων αυξήθηκαν κατά 30%. Η αύξηση της πρώτης κατηγορίας οφείλεται κατά κύριο λόγο σε μεταπρατική δραστηριότητα, η οποία με τη σειρά της αυξάνει τις αντίστοιχες εισαγωγές. Ενώ η αύξηση των εξαγωγών μηχανημάτων οφείλεται στη μαζική εκποίηση μηχανημάτων, βιοτεχνικού και βιομηχανικού εξοπλισμού από τις χιλιάδες επιχειρήσεις που έβαλαν και βάζουν λουκέτο στην Ελλάδα.

Αυτό το μοντέλο έφαγε οριστικά τα ψωμιά του. Οδήγησε την ελληνική οικονομία στη χειρότερη ύφεση της ιστορίας της, σε χρεοκοπία και κατάρρευση. Επιβάλλεται λοιπόν να αλλάξει ριζικά.

Ο Δ. Καζάκης στο BLUE SKY TV - 16 Νοεμβρίου 2016

Ο Δ. Καζάκης στο BLUE SKY TV - 16 Νοεμβρίου 2016

Σήμερα Τετάρτη 16 Νοεμβρίου και ώρα 23.00, ο Γενικός Γραμματέας του Ε.ΠΑ.Μ. Δημήτρης Καζάκης, είναι καλεσμένος του δημοσιογράφου 'Ακη Παυλόπουλου στην εκπομπή "ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ" στο BLUE SKY TV.

http://www.blueskytv.gr

Δημ.Καρούσος:Με 3,5 δις ξελάσπωσε η DeutscheBank τον Τράμπ,θ'ανταποδώσει;πάμε σε 2πλό νόμισμα!

Ανακοίνωση Για την επίσκεψη Ομπάμα

Την προσπάθεια κατοχύρωσης των συμφερόντων των γερακιών των ΗΠΑ, των αγορών του χρηματοπιστωτικου συστήματος και της καταρρέουσας γερμανοκρατούμενης Ευρωπαϊκής Ένωσης σηματοδοτεί η έλευση του απερχόμενου προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στην χώρα μας.

Η συνεχής κατάρρευση της ευρωζώνης που βρίσκει την ακραία της εκδήλωση στην οικονομική κατάσταση στην χώρα μας, σε συνδυασμό με το προσφυγικό-μεταναστευτικό και τις βίαιες μεταβολές στην εμπόλεμη περιοχή από την Ουκρανία έως και την Συρία, είναι οι κύριοι λόγοι της επίσκεψης Ομπάμα. Μια επίσκεψη, που πραγματοποιείται σε μια ιστορική περίοδο, που στην Ελλάδα έχει επιβληθεί καθεστώς κατοχής.

Ταυτόχρονα η ενδοτική πολιτική των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ξεπερνάει κάθε προηγούμενο. Η ελληνόφωνη κυβέρνηση, δεν διστάζει να επιτρέψει στον απερχόμενο πρόεδρο των ΗΠΑ, να δρομολογήσει από ελληνικό έδαφος εις βάρος της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού δραματικές εξελίξεις, μετατρέποντας την Ελλάδα σε πεδίο άσκησης και εφαρμογής των πιο ακραίων μέτρων και πολιτικών, προκειμένου να μην καταρρεύσει η ευρωζώνη και η ΕΕ, ενώ παράλληλα να εξασφαλισθούν τα πολεμοκάπηλα συμφέροντα των φιλόδοξων παγκόσμιων ηγεμόνων και ιδίως των ΗΠΑ.

Η μετατροπή της πρωτεύουσας σε πόλη υπό ομηρία το διήμερο της παραμονής του Ομπάμα, έρχεται να συμπληρώσει το όνειδος της κατάργησης των δημοκρατικών δικαιωμάτων του λαού μας, διαλύοντας και τις τελευταίες ψευδαισθήσεις περί ευνομούμενης πολιτείας.

Αυτοί που σήμερα ευθύνονται για τους πολέμους, τις σφαγές αμάχων, τον καταναγκασμό σε μετανάστευση και προσφυγιά, αυτοί που επιβάλλουν την φτώχεια, τον εξανδραποδισμό και την εξαθλίωση, όχι μόνο δεν δικαιούνται να ομιλούν για πανανθρώπινες αξίες, δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά ούτε μπορούν να είναι σύμμαχοί μας. Αλλά και όσοι δίνουν γη και ύδωρ στους πολεμοκάπηλους «ειρηνιστές», παραδίδοντας τις ζωές μας στην δικαιοδοσία τους, δεν μπορεί να είναι κυβερνήτες μας. 

Οι ημέρες της επετείου των αγώνων του Πολυτεχνείου είναι πολύ κοντά και ο ελληνικός λαός έχει και μνήμη και κρίση.

Το ΕΠΑΜ καταγγέλλει την επίσκεψη του απερχόμενου Αμερικανού προέδρου, το περιεχόμενο της οποίας θα παράξει αποτελέσματα αντίθετα με τα συμφέροντα του ελληνικού λαού και της χώρας. Καταγγέλλει επίσης την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, για την υποτελή και δωσίλογη στάση της, που επιτρέπει με την επικίνδυνη πολιτική της την πλήρη παράδοση της Ελλάδας σε ξένα και αλλότρια συμφέροντα.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ Ε.ΠΑ.Μ

Αθήνα 14 Νοεμβρίου 2016

Σχετικά με το swap ρευστότητας των 49,4 δις ευρώ της πρώτης φοράς αριστερά.

του Δημήτρη Καζάκη

Στην εκπομπή του κ. Λιάτσου την Παρασκευή 11 Νοεμβρίου στο Kontra Channel υπήρξε μια αντιπαράθεση του Πέτρου Μηλιαράκη με τον Γραμματέα Πολιτικού Σχεδιασμού του ΕΠΑΜ, Θέμη Συμβουλόπουλο σχετικά με το περίφημο swap ρευστότητας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Ο κ. Μηλιαράκης μίλησε για κάποια "παρεξήγηση" σχετικά με το συγκεκριμένο swap, που υπήρξε από μεριάς μου.

Ας δούμε ποιά είναι η αλήθεια. Ο κ. Μηλιαράκης το πρώτο εξάμηνο του 2015 ανήκε στο ΣΥΡΙΖΑ και πιο συγκεκριμένα ήταν μέλος της γραμματείας του τμήματος Ευρωπαϊκής Πολιτικής του συγκεκριμένου κόμματος. Την εποχή εκείνη υποστήριζε, ενθέρμως θα έλεγα, ακόμη και τις χειρότερες επιλογές της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Επιλογές που σε κάθε λογικό και αμερόληπτο άνθρωπο έδειχναν ότι η συγκεκριμένη κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή προετοίμαζε το 3ο και χειρότερο μνημόνιο.

Μια από αυτές τις πρακτικές ήταν και η ληστεία των ταμείων των ΝΠΔΔ για να πληρωθούν οι δόσεις του ΔΝΤ, την οποία, δυστυχώς, δικαιολογούσε ο κ. Μηλιαράκης την εποχή εκείνη. Παρά το γεγονός ότι θα μπορούσε η κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή και για όσο διαρκούσαν οι τότε υποτιθέμενες "διαπραγματεύσεις" με τους δανειστές, να αναστείλει τις πληρωμές προς το ΔΝΤ επικαλούμενη αδυναμία με βάση το καταστατικό του Ταμείου, που επιτρέπει σε μια χώρα-μέλος του να διαπραγματευθεί την καθυστέρηση των οφειλών της τουλάχιστον για 24 μήνες.

Η κυβέρνηση τότε δεν το έκανε γιατί πολύ απλά η ηγετική της ομάδα είχε από πριν τις εκλογές δεσμευτεί να οδηγήσει τη χώρα στο 3ο και χειρότερο μνημόνιο. Το μόνο της μέλημα ήταν εξαρχής να διευκολύνει το δημοσιονομικό στραγγαλισμό της χώρας από τους δανειστές και να βαθύνει όσο δεν παίρνει την κρίση ρευστότητας στην ελληνική οικονομία, έτσι ώστε να εμφανίσει κατόπιν το 3ο μνημόνιο ως μοναδική και αναπόδραστη επιλογή.

Αυτά τα λέγαμε και τα αναλύαμε από πολύ νωρίς. Πολύ πριν τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015. Γνωρίζαμε πολύ καλά αυτό που πολλοί εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ ήθελαν να αγνοούν ή να παραβλέπουν. Με το ευρώ και εντός ΕΕ δεν μπορεί να γίνει απολύτως τίποτε εκτός από τα χειρότερα, τα πολύ χειρότερα. Και σ' αυτά τα χειρότερα είχε συμφωνήσει ο κ. Τσίπρας και η ομάδα του από την εποχή του Brookings (Ιανουάριος 2013) με αντάλλαγμα από τον ξένο παράγοντα την πρωθυπουργία και τη ρεμούλα του κρατικού κορβανά.

Ο κ. Μηλιαράκης σε εκπομπή του Κρήτη TV και τον δημοσιογράφο Γιώργο Σαχίνη ανέφερε - για να υποστηρίξει τις αγαθές προθέσεις της κυβέρνησης - ότι προχώρησε σε swap ρευστότητας 49,4 δις ευρώ για να καλύψει δανειακές ανάγκες ώστε να μην πειράξει μισθούς και συντάξεις. Κανείς δεν έδωσε σημασία ή συνέχεια στην είδηση αυτή. Εκτός από τον γράφοντα.

Στις 31 Μαρτίου 2015 αναρτώ στο προσωπικό μου blog ένα κείμενο με τίτλο, Είναι αλήθεια ότι η κυβέρνηση προέβει σε swaps 49,4 δις τους πρώτους δυο μήνες; (http://dimitriskazakis.blogspot.gr/2015/03/swaps-494.html) Σ' αυτό σημείωνα: "Η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει πειστικά και να αποκαλύψει το σύνολο των στοιχείων. Διαφορετικά ελέγχεται καθ' ότι τα swap αυτά δεν έγιναν για μισθούς και συντάξεις, αλλά γιατί το δημόσιο ταμείο λεηλατήθηκε προκειμένου να πληρωθούν οι δανειστές. Σημειώνουμε ότι τα swap δεν καταγράφονται στο δημόσιο χρέος κι έτσι η κυβέρνηση που τα συνάπτει μπορεί να κρύψει τουλάχιστον μέχρι τη λήξη τους. Αν έκανε κάτι τέτοιο η κυβέρνηση Τσίπρα σημαίνει ότι αυτομάτως πρόσθεσε κοντά 50 δις ευρώ πρόσθετο αφανές δημόσιο χρέος σε μια ρημαγμένη από τους δανειστές χώρα. Χώρια το γεγονός ότι τέτοιες πρακτικές συνοδεύονται από ύποπτες συναλλαγές κερδοσκοπίας ανάμεσα σε πολιτικούς και ανάδοχες τράπεζες."

Γιατί ήταν και παραμένει πολύ σοβαρό το ζήτημα αυτού του swap; Διότι το swap ρευστότητας είναι μορφή επαχθούς δανεισμού. Και μάλιστα αφανούς, διότι δεν καταγράφεται επίσημα στον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά ούτε και στον λογαριασμό του δημόσιου χρέους. Αν αυτή η είδηση ήταν αλήθεια, τότε η κυβέρνηση για να αντλήσει το πρώτο τρίμηνο ταμειακή ρευστότητα όχι περισσότερο από 3-4 δις ευρώ, προχώρησε στη δέσμευση μελλοντικών εσόδων του κράτους συνολικής αξίας 49,4 δις ευρώ.

Έτσι τα έσοδα αυτά - παρ' ότι δεσμευμένα και αποδιδόμενα στους δανειστές - εμφανίζονται ως τακτικά κρατικά έσοδα στον προϋπολογισμό, ενώ το δάνειο δεν καταγράφεται στο δημόσιο χρέος. Μιλάμε για κομπίνα ολκής που κανονικά θα έπρεπε να είχε επέμβει η δικαιοσύνη. Αν φυσικά ήμασταν ευνομούμενο κράτος και υπήρχε ανεξάρτητο σύστημα δικαιοσύνης.

Μετά την δική μου ανάρτηση, ξέσπασε χαμός. Ειδικά όταν τις επόμενες ημέρες ο κ. Χατζηνικολάου σε μια επιχείρηση υποβάθμισης της είδησης, ρώτησε δήθεν τον κ. Τσακαλώτο αν αληθεύει κάτι τέτοιο, ή είναι "πρωταπριλιά". Ο γνωστός για την φιλαλήθειά του κ. Τσακαλώτος είπε σχεδόν μονολεκτικά, "πρωταπριλιά" και υποτίθεται ότι τελείωσε εκεί το θέμα. (Βλέπε αναλυτικότερα, Τελικά ποιος απ' όλους λέει ψέματα για τα swaps; https://www.youtube.com/watch?v=jm9SOzOJpso).

Επειδή όμως θεώρησα πρόστυχη την προσπάθεια του κ. Χατζηνικολάου να συνδέσει το όνομά μου με την "πρωταπριλιά", δεν το άφησα να περάσει έτσι. Στις 4 Απριλίου 2015 γράφω ένα πιο αναλυτικό σημείωμα με τίτλο: Δείτε, ακούστε, διαβάστε και κρίνετε μόνοι σας για το μέγεθος του σκανδάλου των 49,4 δις ευρώ swap. (http://dimitriskazakis.blogspot.gr/2015/04/494-swap.html).

Ο πανικός των κυβερνώντων δεν μπορούσε πλέον να κρυφτεί. Έτσι ο κ. Μηλιαράκης για να καλύψει το δικό του φιάσκο βγαίνει στην ραδιοφωνική εκπομπή του κ. Σαχίνη τη Δευτέρα 6 Απριλίου για να υποστηρίξει ότι πιάστηκα "απληροφόρητος" (https://youtu.be/lQfBGM-tOPs). Γιατί; Διότι, λέει, δεν ήταν δική του η είδηση για το swap, αλλά της Νατευμπορικής της 26ης Μαρτίου 2015. Αυτός απλά την αναπαρήγαγε.

Φυσικά κανείς δεν εδεήθη να τον ρωτήσει, μα καλά δεν το ψάξατε; Ούτε η δική του προσωπική ευαισθησία ήταν τέτοια ώστε να τον οδηγήσει σε εγρήγορση για ένα τέτοιο σκάνδαλο. Μάλιστα, στην αρχή - όταν θεωρούσε την είδηση αληθινή - ήταν γι' αυτόν θετικό το γεγονός ότι η κυβέρνηση πίσω από τις πλάτες του ελληνικού τον φόρτωνε με επιπλέον 50 δις ευρώ απεχθούς χρέους.

Να σημειώσουμε εδώ ότι ούτε ο κ. Χατζηνικολάου, ούτε κανείς άλλος από τους τόσο φιλαλήθεις δημοσιογράφους που ασχολήθηκαν με το θέμα, δεν φρόντισε να με καλέσει να πω την άποψή μου. Έστω κι αν δεν είχαν κανένα πρόβλημα να αναφέρονται ψευδόμενοι στο όνομά μου και στις απόψεις μου. Αλλά δεν πειράζει, αυτό θα πει δημοσιογραφία στην Ελλάδα της νέας κατοχής. Τώρα θα τη μάθουμε;

Έτσι λοιπό εγώ είμαι ο "απληροφόρητος" κατά τον κ. Μηλιαράκη, που φυσικά δεν κατάλαβα και "παρεξήγησα". Φυσικά για μένα και φαντάζομαι για όποιον έχει παρακολουθήσει την όλη ιστορία το όλο ζήτημα δεν είναι ποιός έφερε στον "αέρα" πρώτος την είδηση, αλλά αν αυτή είναι αλήθεια ή όχι.

Να θυμίσουμε ότι το όλο θέμα είχε πάρει τέτοιες διαστάσεις που ανάγκασε το ίδιο το Μαξίμου να παρέμβει και να διανείμει δήλωση του ίδιου του κ. Μηλιαράκη ώστε τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια να κλείσουν οριστικά το θέμα: "Τέλος στη φημολογία περί συμφωνίας swap ύψους 49,4 δισεκατομμυρίων ευρώ βάζει η κυβέρνηση, διαψεύδοντας κατηγορηματικά ότι υπήρξε οποιαδήποτε τέτοια συναλλαγή," γράφει ένας μαιτρ του είδους (TVXS, 06 Απρ. 2015). H δήλωση του κ. Μηλιαράκη όπως διενεμήθη από του Μαξίμου αναφέρει τα εξής: «Η δήλωσή μου ότι η κυβέρνηση προέβη σε swaps ύψους 49,4 δισ. ευρώ για να ανταποκριθεί σε δανειακές υποχρεώσεις, προκειμένου να μη θιχτούν μισθοί και συντάξεις, οφείλεται σε λάθος πληροφόρηση από πρωτοσέλιδο δημοσίευμα οικονομικής εφημερίδας της προηγούμενης μέρας.»

Κι όλα μέλη γάλα. Επειδή όμως η κόπρος του Αυγεία παραμένει και ζέχνει όσο ποτέ, ας ξεκαθαρίσουμε ότι για μένα - και φαντάζομαι για κάθε γνωστικό άνθρωπο - το θέμα παραμένει ανοιχτό και μάλιστα διάπλατα. Δεν είμαι κατευθυνόμενος δημοσιογράφος, ούτε λακές της εκάστοτε κατοχικής κυβέρνησης, για να θεωρώ το όλο θέμα είναι λήξαν, επειδή θέλησε να το λήξει η κυβέρνηση.

Περιμένω να δω τι θα πει στην έκθεσή του για τα δημοσιονομικά το Ελεγκτικό Συνέδριο. Αν και γνωρίζω ότι και σ' αυτό το σώμα δεν επιτρέπεται ο ενδελεχής έλεγχος των δημοσιονομικών λογαριασμών, ενώ του έχει αφαιρεθεί το δικαίωμα ελέγχου των λογαριασμών του δημοσίου χρέους. Άλλωστε το 2017 είναι το τελευταίο έτος με βάση το 3ο μνημόνιο, που το Ελεγκτικό Συνέδριο θα έχει δικαίωμα ελέγχου των δημοσιονομικών, έστω και τον τυπικό τρόπο που του επιτρεπόταν μέχρι σήμερα.

Επομένως για μένα το όλο ζήτημα παραμένει και συνιστά σκάνδαλο ανάλογο με την απάτη του χρηματιστηρίου το 1998-2000 και του PSI το 2012.

Δεύτερο, ποσώς με ενδιαφέρει ποιός το ανέφερε πρώτος. Αλήθεια γιατί κανένας δεν το σήκωσε, έτσι ώστε να αναγκαστεί να το διαψεύσει η κυβέρνηση; Κι αν είναι αλήθεια ότι η Ναυτεμπορική παραπληροφόρησε με το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της περί swap, γιατί η κυβέρνηση δεν πήρε μέτρα εναντίον της ή έστω δεν είχε την ευαισθησία να το διαψεύσει όταν το πρωτοδημοσίευσε η εφημερίδα; Γιατί χρειάστηκε να θέσω ερωτήματα εγώ για να γίνει σάλος και να αναγκαστεί η κυβέρνηση να το διαψεύσει;

Τρίτο, ειλικρινά αναρωτιέμαι τι επίπεδο δημοσιογραφίας έχουμε καθώς ένα τόσο κορυφαίο σκάνδαλο δεν το αντιλήφθηκε κανένας όταν η Νευτεμπορική πρώτη το έβγαλε στον αέρα. Δυστυχώς το τραγικά χαμηλό επίπεδο των αστέρων της δημογραφίας και ο απόλυτος τρόπος με τον οποίο χειραγωγείται η πληροφόρηση του έλληνα πολίτη, μας έχει οδηγήσει σε τέτοια κατάντια που μια απλή διάψευση της κυβέρνησης να κλείνει ένα τέτοιο θέμα.

Όσο για τον κ. Μηλιαράκη το μόνο που έχω να πω είναι αυτό που είχα γράψει και τότε: Ποτέ "δεν εγκάλεσα τον κ. Μηλιαράκη για τα 49,4 δις ευρώ swap. Αντίθετα από την αρχή τον θεώρησα αρκετά αξιόπιστο για να πάρω τοις μετρητοίς αυτό που ανέφερε. Πολύ πιο αξιόπιστο από τον ανεκδιήγητο Τσακαλώτο. Αυτό που δεν μου άρεσε στον κ. Μηλιαράκη είναι ο τρόπος υπεράσπισης αυτών των πρακτικών της κυβέρνησης. Αφενός γιατί ψευδώς είπε ότι τα swap τα έκανε η κυβέρνηση για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις. Αφετέρου γιατί πάλι ψευδώς - κι αυτό είναι ακόμη πιο χοντρό διότι είναι νομικός - ισχυρίστηκε ότι το σκάνδαλο με τα ταμεία δεν είναι κλοπή των ταμειακών τους διαθεσίμων, αλλά το αν θα τους τα επιστρέψει η κυβέρνηση. Το να λες ψέμματα, για μένα είναι casus belli, όποιος κι αν τα λέει και για όποιον σκοπό κι αν τα λέει."

Όσο για το ποιός αποδείχτηκε απληροφόρητος και με ανύπαρκτες ευαισθησίες, θα το αφήσουμε να το κρίνει ο αναγνώστης.

Επανάσταση & Πραξικόπημα

Του Αντώνη Παπαντωνίου

Δυό λέξεις εξαιρετικά φορτισμένες όχι μόνον στην Ελλάδα αλλά και στον κόσμο ολόκληρο.
Δυό λέξεις που όμως έχουν διαφορετική αφετηρία και εντελώς διαφορετικά αποτελέσματα για την Κοινωνία και στην οποία τελικά έχουν και επιπτώσεις.

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι η κοινωνική ζωή συνεχώς εξελίσσεται αλλά όχι και με ευθύγραμμο τρόπο.
Έτσι λοιπόν όταν ο δρόμος της εξέλιξης του πολιτισμού κλείνει ενώ οι απαιτήσεις για την συνέχιση του δρόμου αυτού διαρκώς γίνονται και πιο έντονες, χωρίς ελπίδα αυτή η πορεία να εκπληρωθεί, τότε η κοινωνία βρίσκεται μπροστά στο τρομερό δίλλημα: ή να εξαφανιστεί ή με τη βία να ανανεωθεί.

Έτσι λοιπόν εάν στον οργανισμό της κοινωνίας υπάρχουν ακόμα δυνάμεις άφθαρτες και ζωντανές ικανές να αναζωπυρώσουν τον άρρωστο οργανισμό της κοινωνίας, τότε η κοινωνία ξεσηκώνεται και ανανεώνεται, διαφορετικά εκφυλίζεται και τελικά εξαφανίζεται.

Όταν λοιπόν η κοινωνία βρεθεί στα πρώτα συμπτώματα του μαρασμού συνήθως οπλίζεται με υπομονή και ξεκινά ένα σκληρό αγώνα για να γεφυρώσει το χάσμα το οποίο υπάρχει μεταξύ της κατάστασης που επικρατεί και των απαιτήσεων του πολιτισμού.

Κατά την διάρκεια αυτού του σκληρού αγώνα και με το έμφυτο συναίσθημα της επιβίωσης η κοινωνία συντρίβει κάθε εμπόδιο, παραμερίζει ξεπερασμένους τύπους και παραδόσεις και βάζει τις βάσεις μιάς νέας μορφής κοινωνικού βίου και μιάς νέας ιστορίας.

Επανάσταση λοιπόν ονομάζουμε το σύνολο εκείνων των τάσεων και αγώνων, οι οποίοι γίνονται κατά της κρατούσης κατάστασης, κατά της παράδοσης και πολλές φορές και κατά της ιστορίας, γιατί δεν ανταποκρίνονται πλέον προς τις απαιτήσες του πολιτισμού (Βλέπε Χ.ΣΓΟΥΡΙΤΣΑΣ- ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ – ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟ).

Η Επανάσταση λοιπόν παρουσιάζεται σαν αντίδραση κατά της κοινωνικής κρίσης, σαν κοινωνική ανάγκη ενώ συγχρόνως εμφανίζεται και σαν κοινωνική κρίση.
Και είναι κρίση δεδομένου ότι θέλει από την κρίση να την απαλλάξει κατά τρόπο ριζικό και απόλυτο.

Όσο εντονότερη είναι η αντίθεση της κρατούσης κατάστασης προς τις απαιτήσεις του πολιτισμού, όσο πιο ισχυρή καταπίεση εφαρμόζεται για την συντήρησή της, τόσο περισσότερο βαθειά γίνεται η κρίση και τόσο πιο σφοδρός γίνεται ο αγώνας εναντίον της.

Η επικράτηση του αγώνα αυτού οδηγεί σε ριζικές μεταβολές της κοινωνικής ζωής, καταλύει την επικρατούσα κατάσταση και ιδρύει νέες κοινωνικές σχέσεις, δημιουργεί νέες ηθικές βάσεις και δημιουργεί καινούργια ιστορία και για το λόγο αυτό και πολύ εύστοχα ο Karl Marx «εχαρακτήρισε την επανάσταση σαν ατμομηχανή της Ιστορίας.»

Οι μεταβολές που επέρχονται με τις επαναστάσεις είναι δυνατόν να αναφέρονται στην ηθική και την θρησκεία μιάς κοινωνίας ή στην πολιτική ζωή.
Έτσι λοιπόν διακρίνουμε δύο ειδών επαναστάσεις: Τις Θρησκευτικές και τις Πολιτικές.

Πολιτική επανάσταση είναι η βίαιη μεταβολή της πολιτικής ζωής των Λαών, η Λαική εξέγερση στο εσωτερικό μιάς Πολιτείας, η οποία αποσκοπεί στη βίαιη μεταβολή είτε ολόκληρης είτε μέρους της μορφής του πολιτεύματος, τη μεταβολή δηλαδή του είδους της διακυβέρνησης και όχι απλά στα πρόσωπα που ασκούν την εξουσία.

Οι επαναστάσεις αυτές (πολιτικές) φέρνουν νέες ιδέες, προπαρασκευάζονται με ηρεμία και ψυχραιμία και εγγυώνται την επιτυχία.
Ξεσπούν δε μόνον όταν η Κυβέρνηση της Χώρας δεν προσαρμόζεται στις απαιτήσεις του Λαού και άλλο μέσον δεν υπάρχει παρά μόνον η βία.
Σε αντίθεση με τα χαρακτηριστικά της επανάστασης που είδαμε, σε περίληψη πιο πάνω, θα πρέπει να δούμε και ένα άλλο είδος εξέγερσης, το πραξικόπημα.

Είναι η περίπτωση κατά την οποία η πράξη για ανατροπή δεν έχει ηθικά ελατήρια, στερείται ιδεών ανθρωπισμού, που χαρακτηρίζουν τις επαναστάσεις και προέρχονται από ατομικό υπολογισμό και συμφέρον.

Το χαρακτηριστικό της εξέγερσης αυτής είναι η βία, διαφέρει όμως αυτή της επανάστασης στο σκοπό και στα αίτια.

Δεν πηγάζει,όπως εκείνη, από ιδέες αλλά από προσωπικούς υπολογισμούς, δεν αποβλέπει στην επικράτηση ιδεών προς το συμφέρον του πληθυσμού, αλλά στην προστασία και προαγωγή προσωπικών συμφερόντων και την εκπλήρωση προσωπικών φιλοδοξιών.

Το πραξικόπημα είναι εκδήλωση της θέλησης για την απόκτηση δύναμης και αυτό που επιτυγχάνεται με αυτήν δεν είναι υψηλή κοινωνική απαίτηση, αλλά βελτίωση οικονομική και ικανοποίηση της φιλοδοξίας των συμμετεχόντων.

Δεν υποστηρίζεται από τον Λαό αλλά από μια συγκεκριμένη τάξη η ορισμένα πρόσωπα που αδιαφορούν για το κοινό συμφέρον και που συνήθως στρέφονται και εναντίον του, με μόνο στόχο να βελτιωθεί η θέση τους ή να να εκπληρωθεί το προσωπικό τους συμφέρον και η προσωπική τους εκδίκηση.

Δεν έχουν καμία δημιουργική διάθεση αλλά αντίθετα φέρουν πάντοτε την καταστροφή και την γενική ερήμωση.
Δεδομένου μάλιστα ότι δεν έχουν ιδεολογικές αναφορές ζητούν να επιβληθούν με την τρομοκρατία και έχουν μαζί τους εκείνο το μέρος του Λαού που έχει χαμηλά αισθήματα, είναι άτομα μάλλον κακοποιά παρά έντιμα.

Τα πραξικοπήματα είναι έργο μιας μειονότητας, οι αφορμές είναι συνήθως μόνον προσωπικές και πολλοί από τους οπαδούς τους είναι εγκληματίες και παράφρονες.
Η εγκληματικότητα των ανθρώπων αυτών είναι αποτέλεσμα της ηθικής τους κατάπτωσης και είναι επιρρεπείς σε κλοπή,αρπαγή ή δολοφονία και η όποια αγριότητα θεωρείται εντελώς αυτονόητη.

Το πραξικόπημα σε αντίθεση με την επανάσταση δεν ξεσπά ήρεμα, αλλά απότομα και σπασμωδικά επιζητώντας να επιβληθεί σε ελάχιστο χρονικό διάστημα.

Επειδή όμως δεν έχει τα υψηλά ιδανικά της επανάστασης, προσπαθεί να δημιουργήσει εντύπωση με μέσα όπως η τρομοκρατία που αποτελεί και την μόνη της δύναμη.
Γι αυτό το λόγο και οι πολιτικές δολοφονίες είναι η τα προμηνύματα η τα επακόλουθα του πραξικοπήματος.

Καταλήγοντας λοιπόν μπορούμε να πούμε ότι η πράξη εκείνη η οποία επιφέρει μεταβολή του πολιτεύματος κατά τρόπο αντιστρόφως ανάλογο από την επιζητούμενη μεταβολή από το Λαό, ονομάζεται πραξικόπημα.

Στο σημείο αυτό και αφού θέσαμε, συνοπτικά, τη διαφορά των εννοιών Επανάσταση και Πραξικόπημα που δημιουργεί σύγχυση σε μεγάλη μερίδα του Λαού, ας δούμε ποιες ήταν ιστορικά μέχρι σήμερα οι επαναστάσεις και τα πραξικοπήματα στην Ελλάδα και ας αναλογιστούμε τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματά μας σαν Πολίτες :

1.- 3 Σεπτέμβρη 1843 Επανάσταση και απόκτηση Συντάγματος από το Όθωνα, με το Λαό να στηρίζει και να στηρίζεται από το Στρατό με επί κεφαλής τον Στρατηγό ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ, τον Συνταγματάρχη ΚΑΛΛΕΡΓΗ και τον Ταγματάρχη ΣΠΥΡΟΜΗΛΙΟ.

2.- 10 Οκτώβρη 1862 Επανάσταση και εκθρόνηση του Όθωνα από το Στρατόλαο με επί κεφαλής τον Συνταγματάρχη ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟ.

3,- 16-8-1909 Στρατός και Λαός που καταλήγει στην άφιξη από την Κρήτη του Ελ. Βενιζέλου.
Επί κεφαλής του Στρατού Συνταγματάρχης ΖΟΡΜΠΑΣ, Ταγματάρχες ΟΘΩΝΑΙΟΣ και ΖΥΜΒΡΑΚΑΚΗΣ.

4.- 1922 Μικρασιατική καταστροφή και ο «Μαύρος Καβαλλάρης» ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ και Λαός.

Και τα Πραξικοπήματα:

1.- Το διπλό του τότε Βασιληά Κωνσταντίνου το 1915 με την διπλή διάλυση της Βουλής με σκοπό την επιβολή προσωπικής πολιτικής παρά την απόφαση της πλειοψηφίας των Βουλευτών των Βουλών που διέλυσε και που με τον τρόπο αυτό μετέβαλε το Δημοκρατικό Πολίτευμα της Ελλάδας σε Μοναρχικό.

2.- 1936 κατάλυση του Κοινοβουλίου από τον Βουλευτή Ι. Μεταξά που επέβαλε το Φασιστικό Καθεστώς της 4ης Αυγούστου.

3.- 21-4-1967 Κατάλυση του Δημοκρατικού Πολιτεύματος από την Στρατιωτική Δικτατορία των επίορκων Αξιωματικών ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ-ΠΑΤΤΑΚΟΥ-ΜΑΚΑΡΕΖΟΥ-ΙΩΑΝΝΙΔΗ με την κατατρομοκράτηση του Λαού και με τελική κατάληξη την προδοσία της ΚΥΠΡΟΥ.

4.- 5-5-2010 Υπογραφή της « »Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης»με ξένες Δυνάμεις από τον Τότε «Πρωθυπουργό» Γεώργιο Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ.
Όπου στο άρθρο 14παρ.5 ορίζεται ότι η Ελλάδα παραιτείται άνευ όρων και αμετάκλητα από κάθε ασυλία λόγω άσκησης Εθνικής Κυριαρχίας, παραβιάζοντας ευθέως το Ελληνικό Σύνταγμα.
Κάτι που στην εξέλιξή του μετατράπηκε σε Νομικοπολιτική ΚΑΤΟΧΗ τον Αύγουστο του 2015 με τον Ν. 4336/14-8-2015 Φ.Ε.Κ.94Α (ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ Γ-ΣΕΛ.1014) από την Κυβέρνηση με «Πρωθυπουργό» τον Αλ. ΤΣΙΠΡΑ και που χρήσιμο είναι να γράψουμε τι ακριβώς αναφέρει για τους Ιστορικούς του μέλλοντος:

«Η Κυβέρνηση δεσμεύεται να διαβουλεύεται και να συμφωνεί με την Ευρωπαική Επιτροπή, την Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για όλες τις ενέργειες που αφορούν την επίτευξη των στόχων του Μνημονίου Συνεννόησης ΠΡΙΝ από την οριστικοποίηση και τη Νομική έγκρισή τους.

Κλείνοντας ένα μόνο έχω στο μυαλό μου.
Την ημέρα που θα συναντήσουμε τις ένδοξες στιγμές της Ιστορίας μας όπως περιέγραψα πιο πάνω
για να νιώσω και πάλι :

ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ!!!

Ο Αντώνης Παπαντωνίου, Υποναύαρχος Λ.Σ.(ε.α) - Νομικός, είναι μέλος του Ε.Σ.Σ.
και Αναπλ.Μέλος της Π.Γ. Ε.ΠΑ.Μ.