Ο  Πρόεδρος  του  Ε.ΠΑ.Μ.

Δημήτρης  Καζάκης  στην  Εκπομπή

Στο  Μικρόφωνο  15/11/2017

Να πώς ετοιμάζονται οι στρατιωτικές επεμβάσεις και οι χούντες σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

* Του Δημήτρη Καζάκη

Η ΕΕ προχώρησε σ’ ένα βήμα πιο κοντά στη δημιουργία κοινής στρατιωτικής δύναμης υπογράφοντας συμφωνία για μια μόνιμη δομή διοίκησης. Η βασική διαφορά με το ΝΑΤΟ είναι ότι η Ευρωπαϊκή κοινή στρατιωτική δύναμη θα περιλαμβάνει το σύνολο των ενόπλων δυνάμεων των χωρών μελών της ΕΕ. Το σύνολο των στρατιωτικών δομών, υποδομών και εξοπλισμών των χωρών μελών θα τεθούν προοδευτικά στη διάθεση αυτής της κοινής στρατιωτικής δύναμης. Τέλος λοιπόν τα εθνικά αμυντικά δόγματα.

Την συμφωνία PESCO ή Μόνιμη Δομημένη Συνεργασία υπέγραψαν στις Βρυξέλλες 23 από τα 28 μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης χθες Δευτέρα. Ερήμην φυσικά των λαών, αλλά και των κοινοβουλίων, που θα κληθούν – αν κληθούν – να επικυρώσουν εκ των υστέρων την ήδη ειλημμένη απόφαση.

Η επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, Federica Mogherini, υποστήριξε αυτή την κίνηση, χαρακτηρίζοντάς την ως «ιστορική στιγμή». Και δεν έχει άδικο. Οι ένοπλες δυνάμεις για πρώτη φορά στην ιστορία της Ευρώπης πρόκειται να αποσπαστούν από τον πολιτικό έλεγχο των εθνικών αρχών για να τεθούν στη διάθεση υπερεθνικών μηχανισμών ηπειρωτικής ασφάλειας.

Η κ. Mogherini αναφέρθηκε με την υποστήριξη ενός κοινού αμυντικού ταμείου ύψους 5 δις ευρώ η PESCO «θα επιτρέψει στα κράτη μέλη να χρησιμοποιήσουν την οικονομία κλίμακας της Ευρώπης με αυτόν τον τρόπο για να εκπληρώσουμε το χάσμα της παραγωγής που έχουμε.» Κι έτσι μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Αφενός ο αμυντικός προϋπολογισμός κάθε χώρας μέλους θα ενοποιηθεί σ’ έναν κοινό αμυντικό ταμείο υπό την διαχείριση των υπερεθνικών μηχανισμών της ΕΕ. Κι αφετέρου η βιομηχανία όπλων και παροχής αμυντικών υπηρεσιών θα έχει να κάνει όχι με τις εθνικές αρχές κάθε κράτους, αλλά με τους δικούς της στους υπερεθνικούς μηχανισμούς της ΕΕ.

Με την ενοποίηση και της βιομηχανίας αυτής, κανένας από τους βασικούς της παράγοντες δεν θα έχει να ανησυχεί πια για πιθανές δικαστικές έρευνες και διώξεις σε κάθε επιμέρους χώρα. Δηλαδή η διαπλοκή της πολιτικής με το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα και τους μεσάζοντές του στο απόγειό της.

Η συμφωνία θα τεθεί σε ισχύ τον Δεκέμβριο στην Σύνοδο Κορυφής. Κατόπιν τα μέλη θα υποχρεωθούν νομικά να συμμετάσχουν στα σχέδια στρατιωτικής δράσης υπό την PESCO. Κανείς δεν γνωρίζει προς το παρών ποια είναι τα σχέδια αυτά. Και κανείς δεν γνωρίζει πώς θα προχωρήσει η κοινή δράση των ενόπλων δυνάμεων. Φυσικά, μιλάμε πάντα για τους λαούς και τα κοινοβούλια.

Η Γερμανία και η Γαλλία καταβάλλουν προσπάθειες να φέρουν την ΕΕ πιο κοντά στην ύπαρξη μόνιμης κοινής ένοπλης δύναμης. Το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο αντιτίθεται σε μια πανευρωπαϊκή στρατιωτική δύναμη εδώ και δεκαετίες, δεν αποτελεί μέρος της συμφωνίας. Η Δανία, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία και η Μάλτα παραιτήθηκαν. Ενώ η Αυστρία, αν και δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ, συμφώνησε να συμμετάσχει την τελευταία στιγμή. Κάτι που συνιστά παραβίαση τόσο του Συντάγματος της χώρας, αλλά και των συνθηκών που διέπουν την μεταπολεμική της ουδετερότητα.

Η PESCO χαρακτηρίζεται ως η πιο κατάλληλη οδός για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας του ευρωπαϊκού στρατού με την εξάλειψη των επικαλύψεων ανάμεσα στις διαφορετικές ένοπλες δυνάμεις, αλλά και την εξάλειψη όλων των δομών που θεωρούνται πια ξεπερασμένες μιας και αφορούσαν στην εθνική άμυνα κάθε χώρας. Ταυτόχρονα έχει σαν στόχο τον «εξορθολογισμό» των αμυντικών εξαγορών και την ενίσχυση των logistics μέσω ενός εκτεταμένου δικτύου κόμβων που διασκορπίζεται σε ολόκληρη την ήπειρο.

Το δίκτυο αυτό θα προσφέρει πλήθος επικερδών θέσεων για πολλά ανώτερα και ανώτατα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων των χωρών μελών. Είναι μια μορφή εξαγοράς για να αποφευχθούν αντιδράσεις στους ηγετικούς κόλπους των ενόπλων δυνάμεων σε κάθε χώρα μέλος.

Η PESCO προορίζεται επίσης να καθιερώσει κοινή εκπαίδευση των αξιωματικών, ξεκινώντας από πλήθος μετεκπαιδεύσεων – με το αζημίωτο πάντα για να αποφευχθούν αντιδράσεις. Θα επεκταθεί όμως και προς τα κάτω. Δηλαδή ευθέτω χρόνω θα αγκαλιάσει ακόμη και τις παραγωγικές σχολές των στελεχών των ενόπλων δυνάμεων σε κάθε χώρα μέλος.

Σύμφωνα με το Reuters, η Γερμανία και η Γαλλία διαφώνησαν για τον μελλοντικό ρόλο μιας κοινής ευρωπαϊκής στρατιωτικής δύναμης. Το Παρίσι υποστηρίζει έναν πιο αποκλειστικό και ικανό αμυντικό ρόλο με δυνατότητες ανάπτυξης στο εξωτερικό. Το Βερολίνο, υπερασπίστηκε μια πιο περιεκτική προσέγγιση με το μάτι στραμμένο περισσότερο στην επεμβατική δυνατότητα των δυνάμεων εντός ΕΕ. Η οπτική του Βερολίνου φαίνεται να επικράτησε.

Σε αντίθεση με κάποιες άλλες προσπάθειες στην Ευρώπη για εδραίωση κοινού στρατού, η PESCO δεν αντιτίθεται στο ΝΑΤΟ. Κάθε άλλο. Επιχειρεί κάτι που θα ήταν δύσκολο για το ΝΑΤΟ να το πετύχει. Κοινός στρατός υπό κοινή διοίκηση και με ενιαίο δόγμα εφαρμογής στρατιωτικής ισχύος. Γι’ αυτό τόσο οι ΗΠΑ, όσο και το ΝΑΤΟ χειροκρότησαν την PESCO και εμφανίστηκαν να στηρίζουν την συγκεκριμένη προσπάθεια.

Ο τρόπος με τον οποίο θα χρησιμοποιηθεί ο μελλοντικός πανευρωπαϊκός στρατός δεν έχει ακόμη αποκαλυφθεί επίσημα. Φυλάσσεται ως επτασφράγιστο μυστικό. Ωστόσο, το Βερολίνο δεν κρύβει ότι το στρατιωτικό δόγμα του οφείλει να αφορά στην πρόκληση αστάθειας που πιθανά να προκληθεί στην περίπτωση κάποιες από τις χώρες μέλη αποφασίσουν να φύγουν από την ΕΕ. Το περιοδικό Der Spiegel στο τελευταίο τεύχος του αποκαλύπτει σχέδιο της Bundeswehr, που αφορά σενάριο επέμβασης του στρατού στην περίπτωση διάλυσης της ΕΕ. Ο επίσημος λόγος; Η αστάθεια και το χάος που δήθεν θα προκληθεί στην περίπτωση εξόδου χωρών από την ΕΕ.

Ο γεωστρατηγικός εμπειρογνώμονας Konstantin Sokolov δήλωσε σχετικά στο Russia Today χθες: «Σε ένα σενάριο κοινωνικής αναστάτωσης σε μια χώρα, η αστυνομική της δύναμη καθίσταται αναξιόπιστη επειδή είναι στελεχωμένη από απλούς πολίτες, οι οποίοι έχουν οικογένειες και φίλους στον τόπο τους και μπορεί να μην υποστηρίζουν τις κυβερνητικές πολιτικές. Επηρεάζονται δηλαδή από την αναταραχή. Αλλά μια διεθνής δύναμη θα ακολουθούσε μόνο τις εντολές και θα επηρεαζόταν λιγότερο από το συναίσθημα και τις σχέσεις με τον ντόπιο πληθυσμό». Κι ο νοών νοείτω.

Καταλάβατε γιατί η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα μαζί με την αντιπολίτευση ποιεί σιγήν ιχθύος για την υπογραφή της σε μια συμφωνία που ανατρέπει εκ βάθρων την αποστολή και το ρόλο των ενόπλων δυνάμεων της χώρας; Καταλάβατε γιατί τα ΜΜΕ αναφέρουν τη συμφωνία στα ψιλά; Ο πολίτης δεν πρέπει να γνωρίζει τι χούντα του ετοιμάζουν.

*Ο Δημήτρης Καζάκης είναι
Πρόεδρος του Ε.ΠΑ.Μ.

Ο  Πρόεδρος  του  Ε.ΠΑ.Μ.

Δημήτρης  Καζάκης  στην  εκπομπή

Στο  Μικρόφωνο 14/11/2017

Η Κρήτη προορίζεται να γίνει το Ντιέγκο Γκαρσία της Μεσογείου;

*Του Δημήτρη Καζάκη

Η επίσκεψη του κ. Τσίπρα στις ΗΠΑ στα μέσα Οκτωβρίου φαίνεται ότι ήταν καταληκτική ως προς τα σχέδια της αμερικανικής κυβέρνησης σχετικά με την Κρήτη. Για πρώτη φορά από τότε που οι μεγάλες δυνάμεις και κυρίως η Βρετανία επέβαλλαν καθεστώς «ανεξάρτητης πολιτείας» στην Κρήτη (1896 – 1913) τίθεται θέμα ανοιχτά για το καθεστώς κυριαρχίας που διέπει το ηρωικό νησί. Οι Κρήτες πατριώτες πρέπει να επαγρυπνούν όσο ποτέ άλλοτε.

Η επιβολή της «ανεξάρτητης πολιτείας» στην Κρήτη προτάθηκε πρωτίστως από τη Βρετανία ως μεταβατική μορφή προκειμένου να μετεξελιχθεί το νησί σε προτεκτοράτο της Αλβιώνος. Με ανάλογο καθεστώς σαν αυτό της Κύπρου εκείνο τον καιρό. Θυμίζουμε ότι η Βρετανία προσάρτησε την Κύπρο ως προτεκτοράτο το 1878 υπό τυπική Οθωμανική επικυριαρχία. Κάτι που ίσχυε έως το 1914, οπότε η Βρετανία προσαρτά ολοκληρωτικά την Κύπρο ως αποικία.

Γιατί ήθελε την Κρήτη η Βρετανία; Πρώτα και κύρια για την Σούδα. O αξιωματικός του ελληνικού πολεμικού ναυτικού Περικλής Αργυρόπουλος έγραφε το 1905 στο βιβλίο του «Η Θέσις της Ελλάδος Απέναντι των Δυνάμεων» σχετικά με την επιδίωξη της Αλβιώνος να προσαρτήσει την Κρήτη: «Ευεξήγητος άλλως τε ο έρως της ναυτικής Αλβιώνος δια την Κρήτην, και ιδίως, δια τον ωραίον της Σούδας λιμένα, όστις κατακτώμενος θέλει συμπληρώσει το κομβολόγιον των εν τη Μεσογείω ναυτικών αυτής σταθμών των οδηγούντων εις τας Ινδίας και επιβλεπόντων την Αίγυπτον, Τουρκίαν και Ελλάδα».

Ενώ η Αγγλική «Δεκαπενθήμερος Επιθεώρησις» στο τεύχος της 15ης Σεπτεμβρίου 1905 αναφέρει χαρακτηριστικά για τις επιδιώξεις της Βρετανίας στην Κρήτη: «Το συμπέρασμα είναι, ότι οι βλέψεις της Αγγλίας επί της Σούδας εμποδίζουν την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Για τον λόγο αυτό θεωρούμε ότι η Σούδα είναι χαμένη για την Ελλάδα. Πράγμα που συνεπάγεται την απώλεια της ανεξαρτησίας της Ελλάδας. Διότι όποιος κατέχει τη Σούδα κατέχει και την Κρήτη, κατέχει και την Ελλάδα.»

Η Βρετανία τότε δεν στάθμισε καλά τον αστάθμητο παράγοντα: τον Κρητικό λαό. Ενδιαφερόταν μόνο να εξαγοράσει τις μεγάλες φάρες της Κρήτης προκειμένου να σχηματίσουν Αγγλικό κόμμα στο νησί για να αιτηθούν Αγγλική προστασία. Πίστευε πώς αρκούσε να ελέγχει τις κεφαλές, τους προύχοντες του νησιού – όπως έκανε στην Κύπρο – για να πειθαρχήσει και τον λαό της Κρήτης.

Κι έτσι παρά το γεγονός ότι όντως κατόρθωσε να εξαγοράσει πολλές από τις μεγάλες οικογένειες, τις φάρες της Κρήτης, δεν κατόρθωσε να σιγάσει τον πόθο των Κρητών, του απλού λαού για Ένωση με την Ελλάδα. Να γιατί δεν κατόρθωσε στην Κρήτη, αυτό που πέτυχε στην Κύπρο.

Οι βλέψεις της Βρετανίας για τον έλεγχο της γεωστρατηγικής θέσης της Κρήτης συνεχίστηκαν έως και στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο. Να γιατί με το πού ήχησαν τα κανόνια στα βουνά της Ηπείρου στις 28 Οκτωβρίου 1940, οι Βρετανοί το πρώτο πράγμα που έκαναν ήταν να θέσουν υπό στρατιωτική κατοχή την Κρήτη. Με την αμέριστη βοήθεια από τις φάρες εκείνες που είχαν εξαγοραστεί με «βρετανικόν χρυσίον» ήδη από το 1878. Έτσι κι έσπαγε το πόδι της η άμοιρη τύχη μας και οι Βρετανοί κατόρθωναν να κρατήσουν υπό την κυριαρχία τους την Κρήτη, πολύ αμφιβάλω αν μετά το τέλος του πολέμου θα την βλέπαμε να ενώνεται ξανά με την υπόλοιπη Ελλάδα.

Αυτό που δεν κατάφεραν οι αποικιοκράτες Βρετανοί, το επιδιώκουν σήμερα οι ΗΠΑ και το Ισραήλ. Να μετατρέψουν την Κρήτη σε «αβύθιστο αεροπλανοφόρο» για επιθετικές ενέργειες ακόμη και με στρατηγικού τύπου βομβαρδισμούς. Ήδη το Ισραήλ στήνει δυο στρατιωτικές βάσεις στο νησί, ενώ οι ΗΠΑ εξασφάλισαν όχι μόνο τον απόλυτο έλεγχο της περιοχής και του όρμου της Σούδας – κάτι που αρνιόντουσαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης – αλλά και τη διακομματική συναίνεση προκειμένου να προχωρήσουν στη δημιουργία νέων στρατιωτικών εγκαταστάσεων κάπου στα Νότια του νησιού.

Οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί καλοβλέπουν την περιοχή της Μεσσαράς Ηρακλείου, όπου υπάρχει ήδη έτοιμο αεροδρόμιο, αυτό του Τυμπακίου. Πρόκειται για ένα ευρύτατο δίκτυο στρατιωτικών εγκαταστάσεων ουσιαστικά σε όλο το νησί. Με δυνατότητα όχι μόνο ναυτικών διευκολύνσεων, αλλά και εγκατάστασης ολόκληρων μονάδων του στρατού των ΗΠΑ, αλλά και του Ισραήλ. Κυρίως ειδικών δυνάμεων άμεσης επέμβασης.

Επίσης το νησί θα διαθέτει πυρηνικά όπλα ικανά να πλήξουν από τη Ρωσία μέχρι το Ιράκ, αλλά και σχεδόν ολόκληρη την βόρεια Αφρική. Επίσης προβλέπεται η εγκατάσταση μοίρας στρατηγικών βομβαρδιστικών με διηπειρωτική ακτίνα δράσης.
Με τον τρόπο αυτό η Κρήτη αποκτά ανάλογη στρατηγική σημασία για τις ΗΠΑ με εκείνη της βάσης στην ατόλη Ντιέγκο Γκαρσία στο αρχιπέλαγος Τσάγκος στον Ινδικό Ωκεανό. Ίσως και μεγαλύτερη, αν σκεφτεί κανείς ότι με την Κρήτη τόσο οι ΗΠΑ, όσο και το Ισραήλ αποκτούν τέτοιες δυνατότητες άμεσης επέμβασης σ’ ολόκληρη την Ανατολική λεκάνη της Μεσογείου έως τη Μαύρη Θάλασσα, που ποτέ δεν είχαν. Ούτε καν την εποχή του ψυχρού πολέμου με την άλλοτε Σοβιετική Ένωση και τον υπαρκτό σοσιαλισμό.

Και μάλιστα σε απόσταση ασφαλείας από κάθε τωρινό ή μελλοντικά πιθανό μέτωπο εχθροπραξιών. Μακριά επίσης από το βεληνεκές των Ρωσικών όπλων. Ένα συγκριτικό πλεονέκτημα που δεν διαθέτει η Κύπρος.

Φυσικά, η Κρήτη θα τεθεί υπό καθεστώς μορατόριουμ κυριαρχίας, δηλαδή θα μετατραπεί σε γκρίζα ζώνη για την Ελλάδα. Ενώ παράλληλα η Κρήτη θα μετατραπεί σε HUB ενεργειακών οδών από ανατολή προς Ευρώπη, υπό τον άμεσο στρατιωτικό έλεγχο των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Ήδη τον περασμένο Ιούνιο η ελληνική κυβέρνηση έδωσε άδεια στην κοινοπραξία Total, ExxonMobil και Hellenic Petroleum για την εξερεύνηση και άντληση πετρελαίου και φυσικού αερίου σε περιοχές ανοιχτά της Κρήτης.

Ταυτόχρονα οι ΗΠΑ επιθυμούν να μετατρέψουν το νησί σε βάση διευκόλυνσης στην προσπάθειά τους να μετατραπούν σε έναν από τους κύριους εξαγωγείς παγκόσμια LNG (Liquified Natural Gas) από σχιστολιθικές γεωτρήσεις. Η Κρήτη προσφέρεται όχι μόνο για την εκμετάλλευση των όποιων αποθεμάτων της σε φυσικό αέριο με τη μέθοδο της σχιστολιθικής γεώτρησης με απρόβλεπτες σε έκταση περιβαλλοντικές συνέπειες. Αλλά και για τη δημιουργία εκτεταμένων εγκαταστάσεων διαμετακόμισης LNG από το Τέξας, τη Λουϊζιάνα, το Μεξικό, κ.ά. προκειμένου οι ΗΠΑ να γίνουν οι κύριοι προμηθευτές φυσικού αερίου στην ευρύτερη περιοχή. Ανταγωνιζόμενες τη Ρωσία, το Ιράν, ακόμη και τα Αραβικά κράτη.

Οι ΗΠΑ γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν αρκεί η εξαγορά των κυβερνώντων κομμάτων για να επιβάλλουν ένα τέτοιο καθεστώς στην Κρήτη. Χρειάζεται να ευνουχίσουν και τους Κρητικούς.

Πώς θα τα καταφέρουν; Πολύ απλά. Πρώτα-πρώτα εξαγοράζοντας τις μεγάλες οικογένειες της Κρήτης. Τις ίδιες οικογένειες που παλιά εξαγόραζε η Βρετανία. Τις ίδιες οικογένειες που στάθηκαν – με το αζημίωτο – στο πλευρό του ναζί κατακτητή. Τις ίδιες οικογένειες που βγάζουν χρόνια τώρα βουλευτές, υπουργούς και ενίοτε πρωθυπουργούς.

Και η εξαγορά των οικογενειών αυτών, με όλους τους σύντεκνούς τους στον κόσμο και τον υπόκοσμο της Κρήτης, είναι ότι πιο εύκολο. Πολύ πιο εύκολο απ’ ότι φαντάζεται κανείς, αν σκεφτεί κανείς ότι ο μηχανισμός του βαθέως-βαθέως ΠΑΣΟΚ (τώρα Δημοκρατική Συμπαράταξη), παραμένει σχεδόν ανέγγιχτος στο νησί. Σύμβολό του; Η Παγκρήτια Συνεταιριστική Τράπεζα, που θα έπρεπε να είχε τεθεί υπό εκκαθάριση εδώ και χρόνια, αλλά για κάποιον περίεργο και τερατώδη λόγο δεν την ακουμπά κανείς.

Η Δημοκρατική Συμπαράταξη (πρώην ΠΑΣΟΚ) διεκδικεί να παίξει το ρόλο του πάλαι ποτέ Αγγλικού κόμματος, που πάσχιζε να στήσει η Βρετανία στην Κρήτη από το 1878. Να γιατί η τόσο ιδιαίτερη σχέση της με την Κρήτη και τα κυκλώματα των κύριων μέσων ενημέρωσης του νησιού. Εκεί που πριν κανά δυο χρόνια τα συγκεκριμένα περιφερειακά ΜΜΕ – τα οποία επαξίως επιλέχθηκαν να εκπροσωπηθούν από δημοσιογράφους στο debate των δελφίνων της Δ.Π. στην ΕΡΤ – φυτοζωούσαν, ξαφνικά βρέθηκαν να κάνουν επενδύσεις εξοπλισμού και υποδομών αξίας εκατομμυρίων. Τυχαίο; Κάθε άλλο.

Το πολιτικό και κομματικό σύστημα που χρειάζονται οι ΗΠΑ και το Ισραήλ για να επιβάλλουν στην Κρήτη καθεστώς ανάλογο μ’ εκείνο του Ντιέγκο Γκαρσία, είναι απολύτως έτοιμο. Το μόνο που μένει είναι να δούμε πώς θα αντιδράσει ο λαός της Κρήτης. Θα αποδεχθεί τη μοίρα του, θα χάσει το νησί του, θα δεχθεί ότι δεν δέχθηκαν ποτέ οι πρόγονοί του, ή θα φέρει την ανατροπή;

Το παρών δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Kontranews, Κυριακή, 5/11/2017.

*Ο Δημήτρης Καζάκης είναι Πρόεδρος του ΕΠΑΜ

Ανακοίνωση του ΕΠΑΜ: Η εκμετάλλευση κάθε παραγωγικού στοιχείου των ΟΤΑ της Ελλάδας συνεχίζεται

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΤΟ Ε.ΠΑ.Μ. ΓΙΑ ΤΗΝ 7^Η ΕΛΛΗΝΟΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

Για έβδομη συνεχή χρονιά, από το 2010, αιρετοί εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, δηλαδή του λαού, θα «τιμήσουν» με την παρουσία τους και θα συμμετέχουν στην 7^ηΕλληνογερμανική Συνέλευση που θα πραγματοποιηθεί από 9 – 11 Νοεμβρίου 2017 στην πόλη Sindelfingen της Γερμανίας. Ανάμεσα τους είναι ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ, Γιώργος Πατούλης, και ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου, Πέτρος Τατούλης. Στόχος της Συνέλευσης, όπως μας λένε, είναι να ενισχυθεί η «ελληνογερμανική φιλία» και οι «αδελφοποιήσεις» δήμων με την ανταλλαγή απόψεων, εμπειριών και τεχνογνωσίας.

Το ΕΠΑΜ καταγγέλλει, για πολλοστή φορά, τη συμμετοχή εκπροσώπων της Ελλάδας στην Ελληνογερμανική Συνέλευση κι ότι αυτή αποτελεί έναν ακόμη φορέα επιβολής του κατοχικού καθεστώτος στη χώρα μας. Διότι:

α) Στηρίζεται σε μια διμερή μυστική συμφωνία που υπέγραψαν η Μέρκελ και ο Παπανδρέου τον Μάρτιο του 2010 – μόλις δύο μήνες πριν την επέλαση του ΔΝΤ στη χώρα μας- και ποτέ δεν εγκρίθηκε από την ελληνική Βουλή.

β) Με τις υποτιθέμενες «αδελφοποιήσεις» και  τις μεθοδευμένες «παρεμβάσεις» του υφυπουργού «επί των ελληνικών θεμάτων»  Χανς Γιoχακίμ Φούχτελ -του νέου γκαουλάϊτερ του προτεκτοράτου Ελλάδα- οι Γερμανοί «φίλοι» μας, προσπαθούν να μάς πουλήσουν τεχνογνωσία για να αποκτήσουν τον έλεγχο της δικής μας ακίνητης

δημοτικής περιουσίας ∙ για να εκμεταλλευτούν ενεργειακούς και πλουτοπαραωγικούς πόρους της χώρας μας ∙ για να θάβουν τα τοξικά τους  απόβλητα ∙ για να εξασφαλίσουν φτηνό εργατικό δυναμικό, και δη ειδικευμένο!

 γ) Οι καινοτόμοι τομείς συνεργασίας κι η αξιοποίηση που σχεδιάζουν δεν είναι προς όφελος των Ελλήνων πολιτών, αλλά γερμανικών ιδιωτικών εταιρειών που χρηματοδοτούν αυτές τις δράσεις. Με αυτές τις μεθόδους υπονομεύεται η ανεξαρτησία της ελληνικής Τοπικής Αυτοδιοίκησης μετατοπίζοντας τους στόχους και την ισορροπία δυνάμεων υπέρ ιδιωτικών, υπερκρατικών συμφερόντων. Κρατικές και αυτοδιοικητικές αρμοδιότητες μεταβιβάζονται σε ιδιωτικούς αδιαφανείς φορείς.

δ) Με την Ελληνογερμανική Συνέλευση επιδιώκεται η υποθήκευση κι εκποίηση της ακίνητης περιουσίας των ελληνικών δήμων με σκοπό να ξελασπώσουν από τα χρέη τους οι αντίστοιχοι «αδελφοί» γερμανικοί δήμοι και ν΄ αποκτήσουν πρόσβαση σε χρηματοδότηση ∙ επιδιώκεται η προσάρτηση των ελληνικών δήμων στα αντίστοιχα κρατίδια και δήμους της Γερμανίας προκειμένου να λεηλατηθούν ∙  επιδιώκεται η διασφάλιση της διεξόδου της γερμανικής ελίτ από την κρίση και η ισχυροποίηση της θέσης της στον παγκόσμιο ανταγωνισμό.

Κι όλα αυτά με τη συναίνεση και τη συνεργασία των δωσιλόγων εκπροσώπων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης!

Το ΕΠΑΜ, σταθερό στις θέσεις του, τονίζει πως, δεδομένου ότι  αυτό το κατοχικό καθεστώς στηρίζεται σε μυστικά πρωτόκολλα, που συνωμοτικά έχουν υπογράψει κυβερνήσεις δωσιλογικές  ενάντια στο συμφέρον του ελληνικού λαού, εν αγνοία του και με σκόπιμη παραπλάνηση κι εξαπάτησή του,είναι εφικτή η αναστροφή της αποικιοκρατικής υποδούλωσης της χώρας μας και η έξοδος από τον κύκλο της εξαθλίωσης που της έχει επιβληθεί. Κι αυτό μπορεί να γίνει από μια πατριωτική δημοκρατική κυβέρνηση που επαγγέλλεται το ΕΠΑΜ!

Είναι στο χέρι του ελληνικού λαού να την αναδείξει και να διεκδικήσει την Ανεξαρτησία του και την Αξιοπρέπειά του!

                                                            Αθήνα, 4  Νοεμβρίου 2017

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ του  Ε.ΠΑ.Μ.

Ο Πρόεδρος του Ε.ΠΑ.Μ.

Δημήτρης Καζάκης στην Εκπομπή

"Στο Μικρόφωνο" 1/11/2017

Το Ε. ΠΑ. Μ. μετά το 6ο Συνέδριό του.

Προσκλητήριο μάχης για όλα τα μέλη και του φίλους του Μετώπου, για όλους όσοι αισθάνονται και είναι πατριώτες!

Χθες Κυριακή έληξαν οι εργασίες του 6^ου τακτικού συνέδριο του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου. Σήμερα Δευτέρα είναι μια άλλη μέρα για όλους εμάς που έχουμε αφοσιωθεί στον αγώνα για την απελευθέρωση της πατρίδας. Το ΕΠΑΜ βγήκε από το Συνέδριό του όχι μόνο με ένα νέο ανώτατο όργανο, το Εθνικό Συμβούλιο, αλλά ακόμη πιο ικανό ως Μέτωπο να επιτελέσει την πατριωτική του αποστολή.

Ποτέ ξανά το ΕΠΑΜ δεν ήταν τόσο δυνατό, όσο είναι σήμερα. Ποτέ άλλοτε δεν είχε τόσες τοπικές οργανώσεις, όσες σήμερα. Ξεπερνούν τις 147 σ’ ολόκληρη την Ελλάδα. Σχεδόν 50% περισσότερες από όσες υπήρχαν στο 5ο Συνέδριο πριν ένα χρόνο. Ποτέ άλλοτε δεν είχε τόσα νέα μέλη και φίλους. Ακόμη και κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου δεν έπαψαν να εγγράφονται στις τάξεις του Μετώπου νέα μέλη και φίλοι. Είχαμε πάνω από 100 νέες εγγραφές μόνο κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών ημερών.

Και το πιο σημαντικό. Ποτέ άλλοτε το ΕΠΑΜ δεν είχε τόσους άξιους αγωνιστές με ανεξαρτησία γνώμης, συγκροτημένη άποψη και δράση μέσα στην κοινωνία προς το συμφέρον του λαού και της πατρίδας. Ποτέ άλλοτε δεν είχε τόσο πολλούς ανθρώπους με γνώση και κοινωνικό εκτόπισμα. Ποτέ άλλοτε δεν είχε κερδίσει με τόσο ξεκάθαρο τρόπο την εκτίμηση και την εμπιστοσύνη της νεολαίας.

Στις γραμμές του πια δεν υπάρχουν άτομα με λούμπεν συνείδηση. Δεν υπάρχουν πια οπαδοί του πρόσκαιρου. Δεν υπάρχουν πια όσοι γράφτηκαν για να τους λύσουμε το προσωπικό τους πρόβλημα κι όταν αντιλήφθηκαν ότι κάτι τέτοιο ούτε θέλουμε κι ούτε μπορούμε να το κάνουμε, αποχωρούν βρίζοντας με μίσος το Μέτωπο.

Δεν υπάρχουν πια άτομα που εντάχθηκαν καιροσκοπικά και υπηρετώντας αλλότριους σκοπούς. Δεν υπάρχουν πια πριμαντόνες, ή χρυσές μετριότητες για να ταλαιπωρούν το Μέτωπο, τα μέλη και τους φίλους του με τη ματαιοδοξία τους, τον τρισάθλιο χαρακτήρα τους και την αυτοπροβολή τους ως «αξιωματούχοι» του Μετώπου. Δεν υπάρχουν πια λάτρεις του κοινωνικού και πολιτικού περιθωρίου.

Το ΕΠΑΜ επιτέλους, ίσως για πρώτη φορά στα 6 χρόνια διαδρομής του, είναι έτοιμο να ικανοποιήσει το κεντρικό σύνθημα του Συνεδρίου του: ΕΠΑΜ ανοιχτό στην κοινωνία! Στην κοινωνία των απλών πολιτών, του απλού κόσμου, της γειτονιάς και του χωριού κι όχι των αυτεπάγγελτων αγωνιστών της φαιδρότητας, της λούφας και του λουφέ.

Το ΕΠΑΜ για πρώτη φορά από την ίδρυσή του ικανοποιεί ένα προσωπικό μου όνειρο. Να δω το Μέτωπο χωρίς εικονικούς ή ανενεργούς πυρήνες. Χωρίς πυρήνες με μέλη που καλύτερα θα ήταν να βρίσκονται στο ψυχιατρείο, ή έστω υπό ψυχιατρική επίβλεψη. Να δω το Μέτωπο χωρίς οπαδούς της τυφλής πίστης και της προσωπολατρίας, πού όσο εύκολα θεοποιούν πρόσωπα και πράγματα, άλλο τόσο εύκολα απογοητεύονται και καταρρέουν.

Να δω επιτέλους το Μέτωπο να απαρτίζεται από ανθρώπους που μπορούν να το σηκώσουν στα χέρια τους και να το οδηγήσουν έως το τέλος, έως τη νίκη του λαού μας, ακόμη κι αν εγώ λείψω. Να δω το Μέτωπο να διαθέτει ανθρώπους με κύρος και ανάστημα, που τους το χάρισε απλόχερα η δική τους ξεχωριστή πορεία μέσα στη ζωή. Κι όχι η αγωνία της ανάδειξης με τις πλάτες άλλων.

Να δω το Μέτωπο στα χέρια ανθρώπων που να με κάνουν να νιώθω λίγος, να με εμπνέουν να γίνω καλύτερος, να νιώθω περήφανος που με δέχονται πλάι τους στον κοινό αγώνα.

Αυτό το όνειρο επιτέλους πραγματοποιήθηκε. Τώρα νιώθω σίγουρος για την τελική νίκη. Ποτέ δεν ήμουν τόσο σίγουρος για το Μέτωπο, όσο σήμερα. Πάντα όλα αυτά τα χρόνια μίλαγα και έγραφα με τη σιγουριά που είχα μόνο για τον εαυτό μου. Σήμερα μπορώ να είμαι σίγουρος για όλο το Μέτωπο.

Αρκεί να δώσουμε όλοι μας τον καλύτερό μας εαυτό. Αρκεί να φανούμε όλοι αντάξιοι των καθηκόντων και των αποφάσεων που όλοι μαζί υιοθετήσαμε. Αρκεί να ανταποκριθούμε επάξια στις απαιτήσεις ενός από τους πιο ιστορικούς, φιλότιμους και λατρευτούς λαούς της υφηλίου, τον ελληνικό λαό, το δικό μας λαό, το λαό των πατεράδων και των μανάδων μας, το λαό των παιδιών μας.

Εμπρός λοιπόν όλοι μαζί στον αγώνα για μια Ελλάδα λεύτερη, ανεξάρτητη, δημοκρατική και ευημερούσα για το λαό της.

                                                                                                Αθήνα, 23 Οκτωβρίου 2017

Δημήτρης Καζάκης

Πρόεδρος του Ε.ΠΑ.Μ.