ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΕΠΑΜ:Σε σχέση με τους τραμπουκισμούς στελεχών της Χ.Α.

ΤΟ ΕΠΑΜ καλεί σε συστράτευση κατά του φασισμού που στόχο έχει να αποπροσανατολίσει και να διχάσει την ελληνική κοινωνία.

Η έκρηξη βίας από στέλεχος της Χρυσής Αυγής, κατά της κ. Λ. Κανέλλη, στελέχους του ΚΚΕ, και της κ. Ρ. Δούρου, στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ, “στον αέρα” τηλεοπτικού προγράμματος, δεν μπορεί παρά να προκαλεί ερωτήματα για την σκοπιμότητα εκείνων που με την ένοχη σιωπή τους, όλο αυτό το διάστημα κατά το οποίο το φαινόμενο του φασισμού κερδίζει έδαφος στη χώρα, προστάτευαν το συγκεκριμένο χώρο στο όνομα της Δημοκρατίας και της ισονομίας στην έκφραση! Νομιμοποιώντας έτσι ένα μηχανισμό τραμπούκων – ναζιστών, γνωστών για τις σχέσεις τους με τον υπόκοσμο και το παρακράτος, ο οποίος πριν και μετά τις εκλογές ξεχωρίζει για τις οργανωμένες και άνανδρες επιθέσεις του.
Είναι τουλάχιστον υποκριτική η έκπληξη που νιώθουν ορισμένα ΜΜΕ και μέρος του πολιτικού κόσμου για την σκοτεινή και βίαιη πλευρά του κ. Κασιδιάρη και των ομοίων του, για τα δικαιώματα των οποίων κόπτονταν μέχρι πρότινος, βάζοντας ζήτημα ίσης μεταχείρισης προβολής και διαλόγου με ανθρώπους η δράση των οποίων έχει ως στόχο την κατάλυση των πολιτικών ελευθεριών, των κοινωνικών αγώνων, της διαφορετικότητας, της ίδιας της Δημοκρατίας.
Στην αρένα της τηλεθέασης και της σκοπιμότητας, όπως έχουν καταντήσει τα ΜΜΕ, ο ρόλος της Χρυσής Αυγής ήταν εξαρχής προκαθορισμένος: Να προσφέρει θέαμα βίας και άνανδρου προπηλακισμού για να ικανοποιήσει τα πιο χυδαία και σκοτεινά ένστικτα του όχλου. Γιατί όχλο θέλουν τον λαό και όχι συνειδητούς πολίτες έτοιμους να υπερασπιστούν τα δικαιώματα τους, τη δημοκρατία και την εθνική τους αξιοπρέπεια.
Ο Ελληνικός λαός πρέπει να αντιληφθεί ότι η Χρυσή Αυγή δεν είναι σύμμαχος στους κοινωνικούς αγώνες, για δικαιοσύνη, ευημερία και κατάργηση όλων των ληστρικών συμφωνιών με το ΔΝΤ και την ΕΕ που έχουν υπογράψει οι ελληνικές κυβερνήσεις. Αλλά μια ευρεία και πολύ επικίνδυνη επιχείρηση που προωθείται προσεκτικά, σε όλη την Ευρώπη, με στόχο τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από τα πραγματικά προβλήματα, όπως την επιβολή πολιτικών άγριας λιτότητας, της κατάργησης δημοκρατικών κεκτημένων, καθώς και τον διχασμό της κοινωνίας προς το συμφέρον της οικονομικής και πολιτικής ολιγαρχίας.
Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (ΕΠΑΜ) από την πρώτη στιγμή, που αντιλήφθηκε το μέγεθος που λαμβάνει η εκτροφή του φασισμού στην ελληνική κοινωνία, έχει ξεκαθαρίσει ότι είναι απέναντι και αλληλέγγυα με όποιον άλλον φορέα, κόμμα, σχηματισμό και πολίτη νιώθει πως δεν υπάρχει η πολυτέλεια χρόνου ώστε να παραμένουμε απαθείς στην οργανωμένη αναβάθμιση του φασισμού.
Όλοι μαζί πρέπει να δώσουμε απάντηση και να στείλουμε ηχηρό μήνυμα ότι το έργο αυτό της ανόδου του φασισμού σε μια Ευρώπη που μαστίζεται από οικονομική, πολιτική και κοινωνική κρίση, το έχουμε δει στο παρελθόν, γνωρίζουμε τις τραγικές συνέπειες του, ο ελληνικός λαός έχει πληρώσει με αίμα τέτοιες επιλογές, και για αυτό θα γίνουμε ανάχωμα στα σχέδια εκείνων των νοσηρών εγκεφάλων που θέλουν να αναστήσουν το αυγό του φιδιού για να σωθούν από την λαϊκή ετυμηγορία και να μη πληρώσουν για τα πάσης φύσεως εγκλήματά τους κατά του λαού.

Από το Γραφείο Τύπου του ΕΠΑΜ

ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ! ΔΕΙΤΕ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ!

Και το νερό... νεράκι...Δελτίο Τύπου Ε.ΠΑ.Μ.

ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ (Ε.ΠΑ.Μ.)
Δελτίο Τύπου
Και το νερό... νεράκι...

Φαίνεται πως, παρά την καταδίκη των δωσίλογων κυβερνήσεων στις 6 Μαΐου από τον ελληνικό λαό, ο δωσιλογισμός και η παράδοση της χώρας και των πλουτοπαραγωγικών πηγών της στους ξένους επικυρίαρχους δίνει τη σκυτάλη σε «άξιους» συνεχιστές.                  

Ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου κ. Πέτρος Τατούλης, πιστός στα κελεύσματα και τα δόγματα που επιβάλλουν η τρόικα, οι Γερμανοί και το Δ.Ν.Τ. προχώρησε στην υπογραφή σύμβασης παραχώρησης όλων των υδάτινων πόρων της Πελοποννήσου στην (προς το παρόν υπό δημόσιο έλεγχο και οσονούπω ιδιωτική Ανώνυμη Εταιρεία) Ε.Υ.Δ.Α.Π.  Α.Ε. την ίδια στιγμή που ετοιμάζουν και προωθούν την πώλησή της σε γαλλικά ιδιωτικά συμφέροντα.

Η κίνηση αυτή είναι η απαρχή της παράδοσης των φυσικών πόρων της χώρας σε ξένους επικυρίαρχους και εντάσσεται στα πλαίσια της δημιουργίας των «περίφημων» Ελεύθερων Οικονομικών Ζωνών (ΕΟΖ). Φαίνεται πως ο κ. Τατούλης θέλει να είναι αυτός που θα παραδώσει το πρώτο κομμάτι της ελληνικής επικράτειας σε ξένα συμφέροντα. Παράδοση τμήματος της ελληνικής επικράτειας με το ψευδεπίγραφο …….«Ελεύθερη» Οικονομική Ζώνη όταν όλοι γνωρίζουν ότι στο τμήμα αυτό οι συνθήκες διαβίωσης, εργασίας, νομοθεσίας, φορολογικής πολιτικής, αναπτυξιακής πολιτικής κ.ά. θα υπόκεινται στην απόλυτη δικαιοδοσία της κάθε ξένης εταιρείας που θα εκμεταλλεύεται την περιοχή. Το ελληνικό κράτος θα είναι ανύπαρκτο – βάσει υπογεγραμμένων συνθηκών – χωρίς κανένα δικαίωμα παρέμβασης και ελέγχου. Με άλλα λόγια ο διαμελισμός της χώρας σε…. κρατίδια εταιρειών, είναι το «αναπτυξιακό» όνειρο του κ. Τατούλη και όλων όσων εξακολουθούν να προσκυνούν το ΕΥΡΩ, τα μνημόνια και τους δανειστές.

Εν ολίγοις θα καταφέρουν να δημιουργήσουν μερικά Μπαγκλαντές μέσα στη χώρα μας, με Έλληνες εργαζόμενους που θα ζουν σαν οικονομικοί μετανάστες στον ίδιο τους τον τόπο.

Την αρχή την κάνει ο κ. Τατούλης !

Θα πρέπει να γνωρίζει, όμως, ότι με αυτό τον τρόπο κάνει και την αρχή της διαδικασίας της απολογίας του απέναντι στον ελληνικό Λαό, όταν - σύντομα - θα κλιθούν να λογοδοτήσουν πολλοί, για εθνική μειοδοσία.

Πολιτική Γραμματεία
ΕΠΑΜ

Λέγονται και άλλα στα ευρωπαϊκά κανάλια, εκτός από αυτά που μας σερβίρουν εδώ τα τσιράκια του Ψυχαρομπόμπολα, του Αλαφούζου, του Βαρδινογιάννη και του Κυριακού!

Η ΙΣΛΑΝΔΙΑ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ: ΟΧΙ ΜΕ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ, ΑΛΛΑ ΑΦΟΥ ΑΦΗΣΕ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΝΑ ΧΡΕΩΚΟΠΗΣΟΥΝ…..

Η Ισλανδία γελά, η Ιρλανδία κλαίει

 
Θεαματική είναι η ανάκαμψη της ισλανδικής οικονομίας μετά την επιβλητική αντίσταση του λαού της, ο οποίος με δημοψήφισμα συνέτριψε την ψοφοδεή πολιτική της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης που είχε υποκύψει στους ξένους δανειστές και την εξανάγκασε να μην πληρώσει στους ξένους καταθέτες τις οφειλές των ιδιωτικών ισλανδικών τραπεζών, αφήνοντας τες να χρεοκοπήσουν. «Η ύφεση αποδείχθηκε λιγότερο βαθιά από όσο προβλεπόταν», ομολογεί ο Μαρκ Φλάνιγκαν, επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ στην Ισλανδία, δηλώνοντας εντυπωσιασμένος από το γεγονός ότι οι Ισλανδοί κατόρθωσαν να διαφυλάξουν «το πολύτιμο σκανδιναβικό μοντέλο κοινωνικής προστασίας».

Η Ισλανδία, η οποία δεν ανήκει στην ευρωζώνη, αντιμετώπισε τη χρεοκοπία της χώρας με μια συνολική πολιτική.

Πρώτον, υποτίμησε το εθνικό νόμισμα, την ισλανδική κορώνα, και επέβαλε ελέγχους και περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων. Αρχικά η κορώνα υποτιμήθηκε έναντι του δολαρίου κατά 50%, αλλά ήδη η υποτίμηση έχει περιοριστεί στο 30% και συρρικνώνεται. Η χαμηλότερη ισοτιμία της κορώνας οδηγεί αμέσως στην αύξηση των εξαγωγών και στη μείωση των εισαγωγών, αντικαθιστώντας ένα τμήμα τους με τοπικά προϊόντα, με αποτέλεσμα το εμπορικό ισοζύγιο της Ισλανδίας να παρουσιάζει ήδη πλεόνασμα από ελλειμματικό που ήταν.

Το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 1,2% το τρίτο τρίμηνο του 2010. Ο πληθωρισμός, ο οποίος είχε εκτιναχθεί στο 18,6%, έπεσε ήδη κοντά στο 2,5%, που είναι ο στόχος της ισλανδικής κεντρικής τράπεζας. Το έλλειμμα του προϋπολογισμού θα είναι 6,3% φέτος, και ταχύτατα, ίσως και μέσα στο 2011, θα οδηγηθεί σε πλεόνασμα. Το δημόσιο χρέος, το οποίο έχει εκτιναχθεί στο 115% του ΑΕΠ, θα μειωθεί σταδιακά στο 80% του ΑΕΠ μέχρι το 2015.

Το δεύτερο μέτρο που πήραν οι Ισλανδοί ήταν ότι άφησαν τις ιδιωτικές τράπεζες να χρεοκοπήσουν. Κατόπιν τις εθνικοποίησαν, αλλά υπό τους εξής όρους:

Πρώτον, οι εθνικοποιημένες τράπεζες αναγνώρισαν όλες τις καταθέσεις των Ισλανδών πολιτών ώστε κανένας Ισλανδός να μη χάσει ούτε μία κορώνα από τις καταθέσεις του.

Δεύτερον, τα δάνεια που είχαν πάρει οι Ισλανδοί μεταφέρθηκαν στις εθνικοποιημένες τράπεζες, αλλά επειδή το νόμισμα είχε υποτιμηθεί, μειώθηκε και το ονομαστικό ύψος των δανείων, πέρα από τις σοβαρές άλλες διευκολύνσεις αποπληρωμής που έκανε το κράτος στους Ισλανδούς οφειλέτες για να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες που προκάλεσε η κρίση, ιδίως τον πρώτο καιρό (πάγωμα της πληρωμής δόσεων για μήνες κ.λπ.).

Τρίτον, οι εθνικοποιημένες τράπεζες δεν αναγνώρισαν καμιά υποχρέωση των ιδιωτικών χρεοκοπημένων τραπεζών σε χώρες του εξωτερικού. Ετσι οι Ισλανδοί φορολογούμενοι φορτώθηκαν τα βάρη διάσωσης των καταθέσεων των δικών τους και των συμπατριωτών τους, ενώ φόρτωσαν στους ξένους επενδυτές και καταθέτες τον λογαριασμό των συναλλαγών τους με τις ιδιωτικές ισλανδικές τράπεζες που χρεοκόπησαν. Απολύτως σωστό.

Η ανάκαμψη της ισλανδικής οικονομίας, γράφει το βρετανικό περιοδικό «Εκόνομιστ», δείχνει ότι «το έξτρα κόστος για μια χώρα που δεν στηρίζει τις τράπεζές της μπορεί να είναι εκπληκτικά μικρό. Η Ισλανδία άφησε τις τράπεζές της να χρεοκοπήσουν και το ΑΕΠ της έπεσε αθροιστικά κατά 15% από το ανώτατο στο κατώτατο σημείο πριν αρχίσει να ανακάμπτει. Η Ιρλανδία ”έσωσε” τις τράπεζές της και είδε το ΑΕΠ της να πέφτει 14%».

Αν συνυπολογίσει κανείς ότι το έλλειμμα του προϋπολογισμού της Ιρλανδίας απογειώθηκε στο ασύλληπτο 32% του ΑΕΠ και το δημόσιο χρέος της εκτινάχθηκε από το 25% του ΑΕΠ το 2007 στο 100% φέτος και θα φτάσει στο 120% του ΑΕΠ το 2013, με την ανεργία να ανέρχεται στην Ιρλανδία στο 14,1% έναντι 7,3% στην Ισλανδία, βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι η «υπάκουη» Ιρλανδία βρίσκεται σε πολύ χειρότερη μοίρα από την «απείθαρχη» Ισλανδία.

«Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας είναι ότι αν το σοκ μιας υποτίμησης μπορεί να πυροδοτήσει μια βίαιη κρίση και πολύ επώδυνη, μια πολιτική λιτότητας και αποπληθωρισμού εξαιτίας του χρέους καταλήγει να προκαλεί περισσότερες ζημιές» συμπεραίνει η βρετανική εφημερίδα «Ντέιλι Τέλεγκραφ».

 «ΕΚΟΝΟΜΙΣΤ»

Οταν το ευρώ γίνεται παγίδα

Ενα μάθημα των αντίθετων επιλογών Ισλανδίας και Ιρλανδίας είναι ότι «τα οφέλη τού να ανήκει μια μικρή χώρα σε μια μεγάλη νομισματική ένωση δεν είναι καθόλου αυτά που κάποτε εκθειάζονταν ότι είναι» γράφει το περιοδικό «Εκόνομιστ» και συνεχίζει: «Οταν πανικόβλητοι επενδυτές εγκατέλειπαν τα μικρά νομίσματα το φθινόπωρο του 2008, το ευρώ φαινόταν καταφύγιο. Δύο χρόνια μετά, το ευρώ μοιάζει περισσότερο με παγίδα για χώρες που αγωνίζονται να ξανακερδίσουν εξαγωγική ανταγωνιστικότητα. Η Ελλάδα και η Ιρλανδία έχασαν την εμπιστοσύνη των αγορών, παρόλο που και οι δύο εκδίδουν ομόλογα σε ευρώ». Οσο για τους Ισλανδούς, που αρχικά θεώρησαν το ευρώ σωτηρία, τώρα δεν θέλουν ούτε να το ακούσουν!

ΠΗΓΗ

Σε πλήρη εξέλιξη τρομοκρατική επίθεση κατά των Ελλήνων

Το τελευταίο διάστημα (μετά τις πρόσφατες εκλογές), και ιδιαίτερα τις τελευταίες ημέρες και ώρες, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη μία (συντονισμένη;) επίθεση τρομοκρατίας των Ελλήνων πολιτών. Αυτή η επίθεση έχει σαν θέμα την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρώπη και την επαναφορά της δραχμής, η οποία θα πληθωριστεί σε σχεδόν μηδενικό χρόνο και θα αποτελέσει την κύρια αιτία της πτώχευσης ολόκληρου του Ελληνικού πληθυσμού!!!

Στον κατάλογο αυτό της κατά μέτωπον τρομοκρατικής επίθεσης βρίσκονται ξένα έντυπα, αλλά και η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος!!!

Ακολουθούν μερικά "δείγματα" των τρομοκρατικών αυτών επιθέσεων

Εθν. Τράπεζα: Έξοδος από το ευρώ οδηγεί σε μείωση 55% του εισοδήματος
Bloomberg: Έξοδος της Ελλάδας θα απειλούσε την παγκόσμια οικονομία
Lloyds of London: Σχέδιο έκτακτης ανάγκης για πιθανή έξοδο της Ελλάδας

Εμείς, θέλοντας να συμβάλουμε στο κλίμα της σταθεροποίησης και της μη τρομοκράτησης των πολιτών, έχουμε μόνο μία απορία προς όλους αυτούς, οι οποίοι θέλουν την Ελλάδα να βγαίνει από το Ευρώ: Σε ποιά παράγραφο της Ευρωπαϊκής Συνθήκης... προβλέπεται έξοδος μίας χώρας από την Ευρωζώνη; Μπορείτε να μας την παραθέσετε, προκειμένου να στηρίξετε επαρκώς τα γραφόμενά σας;

Επειδή, ευτυχώς για την Ελλάδα, δεν υπάρχει πρόβλεψη εξόδου χώρας από την ευρωζώνη, αυτά τα δημοσιεύματα (τα οποία επαναλαμβάνονται τις τελευταίες ώρες και σε τηλεοπτικούς σταθμούς εντός και εκτός της Ελλάδας), αποτελούν ελεεινά ψεύδη και αποσκοπούν στην καθοδήγηση των Ελλήνων πολιτών στις επερχόμενες εκλογές. Σαφέστατα θέλουν να στηρίξουν το μνημονιακό δίδυμο Σαμαρά - Βενιζέλου, οι οποίοι συγκεντρώνουν την εμπιστοσύνη των οικονομικών τρομοκρατών της χώρας.

Δική μας απορία, που προϋποθέτει ύπαρξη -έστω και ελάχιστα- οργανωμένου κράτους και κυβέρνησης που εργάζεται για το συμφέρον της χώρας και των πολιτών της, είναι:

Δεν υπάρχει ένας δικαστής, ένας εισαγγελέας, ένας υπουργός ή πρωθυπουργός (έστω και υπηρεσιακός) που να ασκήσει άμεσα δίωξη και αγωγή εκατοντάδων εκατομμυρίων, για οικονομική και ηθική βλάβη της χώρας εξαιτίας των ψευδέστατων δημοσιευμάτων;

Δεν υπάρχει ούτε ένας θεσμικός παράγοντας που να μπορεί να ορθώσει ανάστημα απέναντι στην φασιστική τρομοκρατική επίθεση που δέχεται το σύνολο των πολιτών της χώρας;

Δεν υπάρχει ούτε ένας που να μπορεί να υπερασπιστεί την παραπαίουσα Ελληνική δημοκρατία;

Πρέπει αυτή η χώρα να γίνεται στόχος επίθεσης του κάθε αλήτη (εγχώριου ή διεθνούς) και οι πολίτες της να γίνονται δέκτες εξόφθαλμων τρομοκρατικών επιθέσεων;

Επαναλαμβάνουμε: Βρείτε την παράγραφο της Ευρωπαϊκής Συνθήκης, στην οποία γράφει καθαρά ή υπάρχει πρόβλεψη αποχώρησης κράτους - μέλους της ευρωζώνης, και τότε συνεχίστε απρόσκοπτα την ανήκεστη επίθεσή σας.

Γελοία ανθρωπάρια, κατευθυνόμενα και έντρομα από την λαϊκή βούληση, επιχειρούν τον εξαναγκασμό των Ελλήνων σε ψήφιση κατά της ίδιας τους της ύπαρξης ως πολιτών και κατά της ίδιας της ύπαρξης της Ελλάδας ως κράτους.

Ο φασισμός στην αποθέωσή του, για μία ακόμη φορά κατά του Ελληνισμού. Και οι "ταγοί" της χώρας σφυρίζουν αδιάφορα...

Αναδημοσίευδη από ΕΠΑΜ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ

Κωνσταντίνος

http://kostasxan.blogspot.com

Με Αρμαγεδδών μας απειλεί η «ΕΚΘΕΣΗ»της Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος της 29.05.12

Σε αρμονική συγχορδία με τις έξωθεν απειλές εναντίον της χώρας μας, και ταυτόχρονα σχεδόν με τις ποταπές δηλώσεις της κυρίας Christine Lagarde, με τις οποίες η επικεφαλής του ΔΝΤ (του Ταμείου που δήθεν μας σώζει, ενώ μας καταστρέφει ) μας πληροφορεί ότι «μας απεχθάνεται,», εμφανίστηκε ξαφνικά και μία άκρως περίεργη Εκθεση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (τράπεζα που κατ’ονομα, μόνο, είναι ελληνική).

Η περί ης Έκθεση, με απροκάλυπτα κατεπείγοντα χαρακτήρα και με τρομοκρατικές διαπιστώσεις για τα όσα φρικτά μας αναμένουν, αν τολμήσουμε να εξέλθουμε της ευρωζώνης, καταγράφει με αξιοθαύμαστα ολοκληρωμένη αριθμητική ακρίβεια το σύνολο των ζοφερών εξελίξεων, που θα μας μετατρέψει σε πρωτόγονους της Ευρώπης.

Πρόκειται για έρευνα και ανάλυση, που από όσο μπορώ να γνωρίζω βλέπει το φως της δημοσιότητας για πρώτη φορά, σε παγκόσμιο επίπεδο, δεδομένου ότι όλες οι προηγούμενες σχετικές προσπάθειες εμφανίζονταν, απλώς, ως αμφιλεγόμενες προβλέψεις, και μάλιστα τις περισσότερες φορές ως ένα από περισσότερα σενάρια. Και τούτο, επειδή οι εξελίξεις αφορούν μια εντελώς άγνωστη κατάσταση, εφόσον δεν υπάρχει προηγούμενο κράτους-μέλους της ευρωζώνης, που να την εγκατέλειψε, και εφόσον αυτές θα εξαρτηθούν από τεράστιο αριθμό δεδομένων, που είναι ανθρωπίνως αδύνατον να προβλεφθούν, έστω και με την προσφυγή σε τελειοποιημένα οικονομετρικά υποδείγματα.

Να, όμως, που η Έκθεση της Εθνικής παρέκαμψε ως δια μαγείας όλα τα, μέχρι τώρα, ανυπέρβλητα εμπόδια, στην αγωνιώδη προσπάθειά της να προλάβει την καταστροφή και να πληροφορήσει τους Έλληνες με κάθε δυνατή λεπτομέρεια, και με μαθηματική ακρίβεια για όλα όσα τους αναμένουν, αν τολμήσουν να παρεκκλίνουν από τις μνημονιακές τους υποχρεώσεις (δηλαδή, αυτές, που ανέλαβαν χωρίς να τους ρωτήσουν οι «υπογραφείς» των μνημονίων).


Η Έκθεση αυτή αποτελεί, δυστυχώς, αναπόσπαστο τμήμα του απύθμενου πανικού, που εντέχνως μας υποβάλλεται, στο μεσοδιάστημα των δύο εκλογικών περιόδων. Επί 24ωρης βάσης βομβαρδιζόμαστε με όλα τα ΜΜΕ (δικαιούνται, ακόμη, να φέρουν αυτό το όνομα;;;) για το τι θα σημάνει για μας, η έξοδος από την ευρωζώνη. Η έξοδος από την ευρωζώνη, χρησιμοποιείται απροκάλυπτα, ως φόβητρο, εναντίον όσων έχουν την πρόθεση να ψηφίσουν κόμματα μη μνημονιακά. Η τρομοκρατία μας, που εντείνεται όσο πλησιάζουμε προς την 17η Ιουνίου, και που σ’ αυτήν επιστρατεύονται, εκτός από τα ΜΜΕ, και επίσημοι φορείς και θεσμοί εκτός και εντός της χώρας, αποβλέπει σαφώς σε βίαιη μετατροπή της ελεύθερης βούλησης του ελληνικού λαού. Και, εύλογα, ερωτάται πόσο νόμιμο μπορεί να είναι το όποιο αποτέλεσμα των προσεχών εκλογών στην Ελλάδα, εφόσον θα έχει προηγηθεί, κατά γενική ομολογία, ένας χωρίς προηγούμενο στραγγαλισμός των εκλογικών προτιμήσεων του ελληνικού λαού; Τον οποίον, προφανώς, εκλαμβάνουν ως ανώριμο, επιπόλαιο και ανίκανο να επιλέξει αυτό που συμφέρει στον τόπο του. Κι με την ευκαιρία, εύλογα ερωτάται επίσης, κατά πόσο ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα οι πολυπληθείς, σχεδόν, καθημερινές δημοσκοπήσεις που, κανονικά, θα έπρεπε να εκλαμβάνονται ως «καθησυχαστικές» για τους μνημονιακούς; Αλλά, φαίνεται ότι δεν είναι! Μήπως…. λοιπόν, μήπως ….μας πασάρονται μύχιες επιθυμίες των μνημονιακών, και όχι οι πραγματικές προθέσεις ψήφου του ελληνικού λαού; Μήπως…μήπως….τα περί ων αποτελέσματα βρίσκονται στην ίδια γραμμή νόησης με τις καθημερινές δηλώσεις ακραιφνών μνημονιακών, που μας προβληματίζουν με αναπάντητα ερωτηματικά, όπως ανάμεσα και σε άλλα:


*γιατί, μα γιατί αφού ήταν τόσο εύκολο (όσο μας το παρουσιάζουν τώρα στην μετεκλογική-προεκλογική περίοδο), δεν επιδιώχθηκε μέχρι σήμερα η αναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, αλλά αντ’ αυτής βλέπαμε να κινούνται απειλητικοί αντίχειρες, εναντίον όλων μας, για να πειστούμε να εξαθλιωθούμε στο έπακρον εφαρμόζοντας, κατά γράμμα, τα εγκληματικά μνημόνια;


*γιατί, μα γιατί, αφού θα μπορούσε να αποφευχθεί η καρατόμηση 150.000 δημοσίων υπαλλήλων, τώρα (στην μετεκλογική-προεκλογική περίοδο πάντοτε), οι πάλαι ποτέ φανατικοί μνημονιακοί (που απαιτούσαν ανενδοίαστα την απόλυσή του) υπόσχονται…..να αναχαιτίσουν μετά τις εκλογές τις μαζικές εκτελέσεις;


*γιατί, τέλος, και πως δικαιολογείται η, κατά 180Ο μεταστροφή των ακραιφνών μνημονιακών, που μέχρι πριν τις εκλογές της 6ης Μαίου, εμφανίζονταν «αηδιασμένοι» εναντίον του υπερμεγέθους, καθολικά διεφθαρμένου και εν πολλοίς άχρηστου κατ’ αυτούς δημόσιου τομέα, ενώ τώρα…..ε, ναι δεν είναι και τόσο….δεν είναι εντελώς έτσι…. Θα δούμε πως θα το αντιμετωπίσουμε, μετεκλογικά, πάντοτε μας υπόσχονται!


Αλλά, ας έρθουμε και στο περιεχόμενο της ολικής «καταστροφής» που μας επισείει η Έκθεση της Εθνικής, έτσι και δεν συμμορφωθεί το αποτέλεσμα της 17ης Ιουνίου με τις επιθυμίες των εντός και εκτός της ελληνικής επικράτειας μνημονιακών. Η τόσο μεγάλη ακρίβεια των διαπιστώσεών της Έκθεσης, για την περίπτωση-Αρμαγεδδών της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, μετά τον αρχικό θαυμασμό για το “κατόρθωμα» αυτό της Εθνικής, προκαλεί σωρεία ερωτηματικών, όπως:


1) Ποιες ήταν οι αρχικές υποθέσεις της μελέτης, σχετικά με τον τρόπο της επιστροφής στη δραχμή (ένα νόμισμα στο εσωτερικό και στο εξωτερικό ή διάφορα σενάρια και ποια ακριβώς;), σχετικά με το ρυθμό ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας (το υπόδειγμα που ακολουθήθηκε ήταν στατικό ή δυναμικό;), σχετικά με τις πιθανότητες εξασφάλισης εξω-ευρωπαϊκών δανείων και των επιπτώσεών της επί του βιοτικού επιπέδου, σχετικά με τον περιορισμό εισαγωγής των πολυτελών αγαθών, σχετικά με τις δυνατότητες διάσωσης (και όχι ξεπουλήματος) του εθνικού πλούτου, με διαπραγμάτευση εξόρυξης κλπ με εξω-ευρωπαϊκές δυνάμεις κ.ο.κ. Γιατί, εξυπακούεται, ότι τα «τρομοκρατικά νούμερα» της περί ής Έκθεσης είναι χωρίς περιεχόμενο, αν δεν έχουν σχολαστικά ενσωματώσει όλες τις ευκαιρίες που διανοίγονται στην ελληνική οικονομία, από την επάνοδό της σε κυρίαρχο εθνικό νόμισμα, όλες τις θετικές συνέπειες μιας ταχύρρυθμης ανάπτυξης (που αποκλείεται με την παραμονή σε μνημονιακό καθεστώς), ενώ απαριθμούνται αποκλειστικά και μονομερώς οι σχετικοί κίνδυνοι. ΓΙΑΤΙ;;;


2) Εμφανίζονται, στην «έρευνα» αυτή της Εθνικής, οι παράμετροι της βιβλικής καταστροφής, που κατά τους συντάκτες της αναμένει την Ελλάδα, αν εξέλθει της ευρωζώνης. Δεν αναφέρεται, ωστόσο, ούτε λέξη, όπως θα ήταν στοιχειωδώς επιβεβλημένο:


Α) Για τα πολυάριθμα και αναμφισβήτητα πλεονεκτήματα οικονομίας, που διαθέτει εθνικό νόμισμα. Ακριβώς, η έλλειψή του ευθύνεται σε συντριπτικό ποσοστό για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζονται, όχι μόνο από την Ελλάδα, αλλά και από την ΕΕ-ευρωζώνη.


Β) Για την άλλη όψη του νομίσματος, αυτήν δηλαδή που υφιστάμεθα τα δυόμισι τελευταία χρόνια, που είναι ένα κολαστήριο χωρίς ελπίδα και χωρίς διέξοδο για, τουλάχιστον, 30 χρόνια από σήμερα (όπως πολλές σοβαρές μελέτες ποικιλοτρόπως το διαπιστώνουν). Αυτήν την κατάσταση, που είναι χωρίς υπερβολή μια οικονομική γενοκτονία, η ανά χείρας Έκθεση προφανώς την εκλαμβάνει, εκ προοιμίου, προτιμότερη από την επιστροφή στη δραχμή. Μπορεί να είναι και έτσι….αλλά οπωσδήποτε θα χρειαζόταν κάποια επιστημονική απόδειξη, κάποια συμπεράσματα συγκριτικής ανάλυσης, πέρα από τις απειλές και την τρομοκρατία της Έκθεσης, που εμφανίζεται, έτσι, έωλη και χωρίς την όποιας μορφής και βαθμού ορθολογική εμπέδωση. Και είναι σαφές ότι μια τέτοιας ολκής παράλειψη, ακριβώς τώρα που κρίνεται η τύχη της Ελλάδας για δεκαετίες, είναι αυτόχρημα εγκληματική.


Γ) Για την αδικαιολόγητη αποσιώπηση, από την Έκθεση, των αδιαπραγμάτευτων αξιών, για ένα Έθνος, που είναι η εθνική του κυριαρχία και η εθνική του αξιοπρέπεια, αλλά και η διάσωση του εθνικού του πλούτου. Αυτές οι αξίες, όταν κινδυνεύουν, δεν μπορεί να υπάρξει άλλη λύση, εκτός από την υπεράσπισή τους με κάθε θυσία. Και, δυστυχώς, αυτές οι αξίες έχουν προ πολλού και βάναυσα καταπατηθεί από τις μνημονιακές λύσεις, τις οποίες, ωστόσο, φαίνεται πλήρως να επικροτεί η Έκθεση της Εθνικής.


3) Σωρεία σοβαρών μελετών, ευρωπαϊκών αλλά και παγκόσμιων, προβλέπουν σεισμό πολλών ρίχτερ, σε περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από τη ευρωζώνη. Σεισμό που δεν θα αφορά μόνο αλλά ούτε κυρίως την Ελλάδα, αλλά και τους Ευρωπαίους εταίρους της και όχι μόνο, μια και έχουν αρχίσει να τρέμουν με την πιθανότητα μιας τέτοιας ελληνικής εξόδου, και οι ΗΠΑ, και η Ρωσία. Οι σχετικές μελέτες κάνουν λόγο για απώλειες (εκτός από τις καταστροφές στην Ελλάδα), ύψους 1-3Ε τρισεκατομμυρίων. Και διερωτάται κανείς, διαβάζοντας τα «ευρήματα» της Έκθεσης της Εθνικής, αν το σκεπτικό της (που, βεβαίως, δεν θα ήταν ορθολογικό) βασίστηκε στη υπόθεση (αφελέστατη, ασφαλώς), ότι η ΕΕ-ευρωζώνη, καθώς και ο υπόλοιπος κόσμος, θα παρέδιδαν με τόσο ασύγγνωστη ελαφρότητα, τα κλειδιά της καταστροφής τους στην Ελλάδα, που το χρέος της δεν υπερβαίνει το 2% του συνολικού ευρωπαϊκού.


4) Εδώ και καιρό, πολυάριθμες ενδείξεις μαρτυρούν τα πολλαπλά αδιέξοδα της ΕΕ-ευρωζώνης, και κυρίως του εκ γενετής ασθενούς της ευρώ, ενώ πληθαίνουν τα σενάρια της διάλυσής της. Τις τελευταίες εβδομάδες, ο επιθανάτιος ρόγχος της Ισπανίας, με χρέος που αδυνατεί να αντιμετωπιστεί από την ΕΕ, εντείνεται, ενώ και η Ιταλία δείχνει να μη διασώζεται. Το ποσοστό, στα στοιχήματα που κορυφώνονται για τη διάλυση της ευρωζώνης της δίνουν πιθανότητες 39,50% για τους επόμενους μήνες. Ποια θα είναι η τύχη της χώρας μας, σε μια τέτοια περίπτωση, αν στο μεταξύ έχει ξεπουλήσει το βιος της στους δανειστές της, κι αν η εκχώρηση της εθνικής της κυριαρχίας έχει οριστικοποιηθεί; Μια σοβαρή μελέτη, προερχόμενη ιδίως από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, εκτός από την τρομοκράτηση του λαού, δεν θα ήταν απολύτως επιβεβλημένο να περιλαμβάνει και το πολύ πιθανό, άλλωστε, αυτό σενάριο;


5) Η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ συζητιέται κατά κόρο τον τελευταίο καιρό. Ανεξαρτήτως του κατά πόσο αυτό είναι πιθανό και του κατά πόσο εξυπηρετεί στόχους αποτροπής ενός ανεπιθύμητου αποτελέσματος στις προσεχείς εκλογές, η Εθνική Τράπεζα δεν θα έπρεπε να έχει επιδοθεί σε σοβαρή μελέτη, αντί της κατατρομοκράτησης του λαού, του πρακτέου σ’αυτή την περίπτωση; Του πρακτέου, ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι δυσμενείς επιπτώσεις αυτής της επιστροφής στη δραχμή;

Ως συμπέρασμα, σχετικά με την ΄Εκθεση αυτή της Εθνικής, θα αρκεστώ να διαπιστώσω ότι « κάθε περαιτέρω σχόλιο περιττεύει».


Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη
Πρ. Πρύτανης και Καθηγήτρια στο Παν/μιο Μακεδονίας
Πρόεδρος του Ιδρύματος Δελιβάνη 30.5.2012