Καταργούν ΚΑΙ τον Αρχαιολογικό Νόμο

της Δήμητρας Μυρίλλα

Για το αστικό κράτος της καπιταλιστικής κρίσης υπάρχουν δύο τρόποι αντιμετώπισης της Πολιτιστικής Κληρονομιάς: είτε ως εμπόδιο, είτε ως επενδυτική ευκαιρία. Το νομοσχέδιο της κυβέρνησης που κατατέθηκε και τιτλοφορείται «Νέο Θεσμικό πλαίσιο για την άσκηση οικο-νομικής δραστηριότητας και άλλες διατάξεις»υιοθετεί κυνικά και απροκάλυπτα και τις δύο πλευρές και ουσιαστικά περιορίζει ή και καταργεί τις αρμοδιότητες της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας έτσι όπως διαμορφώθηκαν από συστάσεώς της και έτσι όπως περιγράφονται από τον Αρχαιολογικό Νόμο.

Προσπαθούν, δε, με λεκτικές και νομικίστικες κουτοπονηριές να κρύψουν κάτω από το χαλί αυτό που δεν κρύβεται. Στο άρθρο 33 που επιγράφεται «Ρυθμίσεις Αρχαιολογίας» (διότι η Αρχαιολογία είναι κάτι που απλώς πρέπει να ρυθμιστεί προς εξυπηρέτηση άλλων σημαντικότερων θεμάτων!), αρχικά προβλέπονταν τα εξής:

«1.Εντός δύο ετών από την έναρξη ισχύος του παρόντος με κανονιστικές αποφάσεις των Δήμων που εκδίδονται κατά το άρθρο 79 του ν. 3463/2006 κατόπιν εισήγησης των Τοπικών Συμβουλίων Μνημείων προσδιορίζονται οι περιοχές αρχαιολογικού ενδιαφέροντος στις οποίες μπορούν να ιδρύονται οι δραστηριότητες του παρόντος Κεφαλαίου καθώς και κάθε άλλο σχετικό θέμα» και «2.Μετά την...
δημοσίευση των κανονιστικών αποφάσεων της προηγούμενης παραγράφου, παύουν να ισχύουν οι σχετικές εγκρίσεις που προβλέπονται στο άρθρο 10 του ν. 3028/2002 για τις δραστηριότητες που εμπίπτουν στο παρόν Κεφάλαιο».

Δηλαδή σε λίγες γραμμές η «αριστερή» κυβέρνηση κατόρθωνε τα εξής δύο:

1. Να καταργήσει(!) διατάξεις του Αρχαιολογικού Νόμου (3028/2002) προκειμένου να αναπτυχθεί ανεμπόδιστα η επιχειρηματική δραστηριότητα. Θυμίζουμε εδώ ότι η διοικητική «διευκόλυνση» των λεγόμενων επενδύσεων αποτελεί μνημονιακή υποχρέωση. ‘Η με άλλα λόγια: το δια των «επενδύσεων» μακέλεμα της χώρας αποτελεί «προαπαιτούμενο».

2. Η αρμοδιότητα ορισμού των περιοχών αρχαιολογικού ενδιαφέροντος να μεταφερθεί από την Αρχαιολογική Υπηρεσία, που είναι και η καθ’ ύλην αρμόδια, στους Δήμους, με τα Τοπικά Συμβούλιο Μνημείων να περιορίζονται σε ένα ρόλο εισηγητικό και γνωμοδοτικό, επεκτείνοντας ουσιαστικά τον Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (ν. 3463/2006) με τον οποίο αρμοδιότητες της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας παραχωρούνταν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Μετά τις αντιδράσεις από την αρχαιολογική κοινότητα για το άρθρο 33 ο νομοθέτης άλλαξε τα προβλεπόμενα ως εξής: Μέσα σε δύο χρόνια από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου τα υπουργεία Εσωτερικών, Οικονομίας - Ανάπτυξης και Πολιτισμού θα προχωρήσουν, μετά από εισήγηση των υπηρεσιών του ΥΠΠΟ, σε κοινές αποφάσεις προσδιορισμού των περιοχών αρχαιολογικού ενδιαφέροντος στις οποίες μπορούν να ιδρύονται δραστηριότητες καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος, θεάτρων και κινηματογράφων. Αλλά, «μετά τη δημοσίευση των ανωτέρω κανονιστικών αποφάσεων, υποκαθίστανται για τις σχετικές περιοχές οι απαιτούμενες σχετικές εγκρίσεις του ν. 3028/2002 για τις δραστηριότητες που εμπίπτουν στο παρόν Κεφάλαιο.» (!)

Δηλαδή, καταργούν πάλι τον Αρχαιολογικό Νόμο, αφού όμως προηγουμένως εμπλέξουν και την Αρχαιολογική Υπηρεσία και την εξαναγκάσουν να παίξει το ρόλο του μεσιτικού γραφείου, υποδεικνύοντας ποιες περιοχές αρχαιολογικού ενδιαφέροντας είναι κατάλληλες για επενδύσεις! Και αφού, λοιπόν, η Αρχαιολογική Υπηρεσία ολοκληρώσει τη δουλειά που της ανατέθηκε, τότε δεν θα έχει καν το δικαίωμα να κάνει χρήση του Αρχαιολογικού Νόμου διότι για τις παραπάνω περιοχές δεν θα ισχύει!

Ο σταδιακός και συστηματικός περιορισμός διατάξεων του ισχύοντος Αρχαιολογικού Νόμου (3028/2002) από άλλες διατάξεις που εμφανίζονται σε νεότερους νόμους δεν είναι κάτι το καινοφανές. Είναι αυτό που οι προηγούμενες κυβερνήσεις «όφειλαν» να κάνουν προκειμένου να διευκολύνουν τους εργολάβους των μεγάλων έργων ή να δημιουργήσουν εκείνο το υποστηρικτικό περιβάλλον που θα επιτρέπει σε κάθε λογής «επενδυτές» να κερδοφορήσουν (ή κερδοσκοπήσουν;) στο όνομα της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Ωστόσο, κάποια από τις κυβερνήσεις που διαδέχονται η μία την άλλη θα έχει και το «προνόμιο» να βάλει την υπογραφή του οριστικού τέλους σε ό, τι μέχρι σήμερα εννοούσαμε προστασία Μνημείων, δεδομένου ότι τα τελευταία χρόνια έχει καθιερωθεί μία νέα αντίληψη για την Πολιτιστική Κληρονομιά: Μνημεία εμπόδια ή Μνημεία «δολώματα» για επενδυτές. Και η «αριστερή» κυβέρνηση δείχνει τα πηγαίνει περίφημα.

Ο Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων (ν. 3463/2006) ήταν από τα πρώτο νομοθετήματα που περιόριζε τον προστατευτικό και αποφασιστικό ρόλο της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, αφού στις αρμοδιότητες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης πέρασε «η εφαρμογή πολιτικών για την ανάδειξη και προστασία του τοπικού πολιτισμού, η προβολή των πολιτιστικών αγαθών και των σύγχρονων πολιτιστικών έργων που παράγονται σε τοπικό επίπεδο, με τη δημιουργία πολιτιστικών και πνευματικών κέντρων, μουσείων, πινακοθηκών, κινηματογράφων και θεάτρων, φιλαρμονικών και σχολών διδασκαλίας μουσικής, σχολών χορού, ζωγραφικής, γλυπτικής κλπ., καθώς και η μελέτη και εφαρμογή πολιτιστικών προγραμμάτων»και «η προστασία μουσείων, μνημείων, σπηλαίων, καθώς και αρχαιολογικών και ιστορικών χώρων της περιοχής και των εγκαταστάσεων αυτών»!

Τότε οι αρχαιολόγοι είχαν αντιδράσει τονίζοντας: «Ο μόνος φορέας που μπορεί και πρέπει να είναι αρμόδιος για το έργο της προστασίας του συνόλου της μνημειακής κληρονομιάς είναι η Αρχαιολογική Υπηρεσία, η αρχαιότερη υπηρεσία του ελληνικού κράτους, που από το 1834 μεριμνά με συνέπεια και αποτελεσματικότητα για την διάσωση και την προστασία των αρχαιοτήτων και διαθέτει την απαιτούμενη επιστημονική, τεχνική και διοικητική εξειδίκευση, αλλά και την μακροχρόνια εμπειρία, ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται στα πολλαπλά, εξαιρετικά σύνθετα προβλήματα που θέτει η διαδικασία της προστασίας των αρχαίων μνημείων».

Το 2010 κατάφεραν κι άλλο «χτύπημα» στη διεξαγωγή του αρχαιολογικού έργου με επιστημονικούς όρους και τρόπους μέσω του «Μνημονίου Συναντίληψης και Συνεργασίας για τα Μεγάλα Έργα»που υπογράφτηκε μεταξύ του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού (τότε) και του υπουργείου Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων. Με αυτό το μνημόνιο οι ανασκαφές που γίνονται στο πλαίσιο των λεγόμενων Μεγάλων Έργων υποτάσσονται πλήρως στους χρόνους, τους ρυθμούς και τις ανάγκες των εργολαβικών εταιρειών.

Στο μεταξύ ο Οργανισμός του Υπουργείου Πολιτισμού σε ισχύ από τον Οκτώβριο του 2014 Οκτώβριο του 2014 δημιούργησε δεκάδες δυσλειτουργίες, θέτοντας τη λειτουργία των διοικητικών δομών στο πλαίσιο της μνημονιακής δημοσιονομικής προσαρμογής.

Για πρώτη φορά στα χρονικά του Υπουργείου Πολιτισμού θεσμοθετείται η εκποίηση της περιουσίας του η οποία αναφέρεται ως «αρμοδιότητα». Η Διεύθυνση Απαλλοτριώσεων και Ακίνητης Περιουσίας υποβαθμισμένο σε Τμήμα Απαλλοτριώσεων, Απόκτησης Ακινήτων και Αποζημιώσεων υπάγεται πλέον στη Γενική Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών. Αυτό λοιπόν το τμήμα έχει ανάμεσα στις άλλες αρμοδιότητες «την εποπτεία και τον έλεγχο εκποίησης των περιουσιακών στοιχείων του Υπουργείου». Δηλαδή το ξεπούλημα στα νέα ήθη συνιστά αρμοδιότητα!

Επικεφαλής των οικονομικών υπηρεσιών είναι η καινούρια Διεύθυνση Προϋπολογισμού και Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής, με αρμοδιότητα τη διατήρηση και την ενίσχυση της «δημοσιονομικής σταθερότητας». Δηλαδή ένας μόνιμος μηχανισμός λιτότητας, ο οποίος θα προσαρμόζει τον πολιτισμό στις απαιτήσεις των δανειστών για ξεχαρβάλωμα του δημόσιου τομέα και κάθε κοινωνικής συνεισφοράς.

Ο στόχος είναι προφανής: υπηρεσίες υποστελεχωμένες και υποχρηματοδοτούμενες που θα περιορίζονται σε διεκπεραιωτικό ρόλο (έναν τέτοιο ρόλο προβλέπει και το άρθρο 33 του ν/σ που κατατέθηκε) στη σκιά των μεγάλων δημόσιων και ιδιωτικών έργων και που τελικά θα χαρακτηριστούν ανίκανες να αξιοποιήσουν το πολιτιστικό απόθεμα που έχουν κληθεί να διαχειριστούν.

Δια της μεθόδου της «σαλαμοποίησης» κομμάτι - κομμάτι καταργούν τον κυρίαρχο και προστατευτικό ρόλο της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας και μαζί το μέχρι τώρα θεσμικό πλαίσιο προστασίας των μνημείων προκειμένου να ανοίξει χωρίς δυσάρεστα εμπόδια ο δρόμος στην πλήρη εμπορευματοποίηση του ιστορικού και αρχαιολογικού πολιτιστικού αποθέματος.

Εν’ όψει της ψήφισης το νέου νομοσχεδίου ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων τονίζει ότι: «Θέση του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων είναι πως ενώ η εν γένει αδειοδότηση της άσκησης οικονομικής δραστηριότητας σε σύντομο χρονικό διάστημα αποτελεί έναν κρίσιμο παράγοντα για την οικονομική ζωή της χώρας, ο στόχος αυτός θα πρέπει να επιτευχθεί με την ενίσχυση των ελεγκτικών Υπηρεσιών, κι όχι με την κατάργηση της διαδικασίας της προληπτικής αδειοδότησης. Ειδικά όμως στην περίπτωση των αρχαιοτήτων και των μνημείων, η αδειοδότηση επιχειρήσεων χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των αρμόδιων υπηρεσιών του ΥΠΠΟΑ απειλεί να επιφέρει άμεσες και μη αντιστρεπτές βλάβες σε αρχαιότητες και μνημεία και ανεπανόρθωτη επιβάρυνση του περιβάλλοντα χώρου τους, ενώ αντίκειται και στο Σύνταγμα της χώρας.

Η αρχαιολογική νομοθεσία, όπως και η περιβαλλοντική νομοθεσία, εκπορεύονται από τη συνταγματική επιταγή του άρθρου 24 και ως εκ τούτου υπερισχύουν άλλων διατάξεων. Θεωρούμε επιβεβλημένο να αποσαφηνιστεί στο σχέδιο νόμου ότι η εφαρμογή των διατάξεων της αρχαιολογικής νομοθεσίας δεν θίγεται από τις διατάξεις του νέου νόμου, όπως άλλωστε αναφέρεται ρητά και για την περιβαλλοντική νομοθεσία. Σε διαφορετική περίπτωση, ο νόμος αυτός καθίσταται απειλή για τις αρχαιότητες και τα μνημεία της χώρας και θα μας βρει αντίθετους».

από το «Ημερόδρομος»

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ο ενδοτισμός της κυβέρνησης στο μεταναστευτικό απειλεί την εδαφική ακεραιότητα των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου



Το μεταναστευτικό - προσφυγικό πρόβλημα έχει γίνει το τελευταίο διάστημα το επίμαχο θέμα της κυβερνητικής αντιπαράθεσης με τις τοπικές κοινωνίες των ακριτικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και την Τοπική τους Αυτοδιοίκηση. Κύριο αίτημα των κατοίκων των νησιών Λέσβου, Χίου, Σάμου και Κω είναι η άμεση αποσυμφόρηση από τον συνεχώς αυξανόμενο αριθμό μεταναστών που συγκεντρώνεται εκεί. Έντονες είναι οι αντιδράσεις στα σχέδια της κυβέρνησης για δημιουργία επιπλέον κλειστών κέντρων κράτησης για την καθυστέρηση των διαδικασιών ταυτοποίησης εξαιτίας των υποστελεχωμένων υπηρεσιών, τις απάνθρωπες κι εξαθλιωμένες συνθήκες στις υφιστάμενες δομές που πυροδοτούν την δυσαρέσκεια θέτοντας σε κίνδυνο την κοινωνική ασφάλεια, την ανεξέλεγκτη δράση των διαφόρων ΜΚΟ που εμφανώς έχουν υποκαταστήσει το ρόλο του κράτους σε διάφορους τομείς. Στο πλευρό των κατοίκων είναι και η Εκκλησία. Επίσης, η Τοπική Αυτοδιοίκηση, στα περισσότερα νησιά, έχει πάρει θέση υπέρ των αιτημάτων της τοπικής κοινωνίας. Αλλά και η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου υποστηρίζει τα περισσότερα από τα αιτήματα αυτά.

Απέναντι τους στέκεται η κυβέρνηση, που δια στόματος Μουζάλα κατηγορεί την τοπική κοινωνία ότι δεν βοηθάει στην εξομάλυνση της κατάστασης, που επιβάλει -ακόμη και χωρίς τη συναίνεση της Δημοτικής Αρχής- τη δημιουργία κλειστών κέντρων κράτησης, που ομολογεί ότι δεν μπορούν ν΄ απομακρυνθούν μαζικά από τα νησιά οι μετανάστες, γιατί δεν το επιτρέπει η Συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας κι ότι η αθέτησή της από ελληνικής πλευράς επιτρέπει στην Τουρκία του Ερντογάν να πραγματοποιήσει την απειλή της για αποστολή 3 εκατομμυρίων.

Η κυβέρνηση λοιπόν ομολογεί ότι υποτασσόμενη στις επιταγές της ΕΕ είναι ....
ανοχύρωτη στους εκβιασμούς της Τουρκίας. Εκβιασμοί που καταδεικνύουν ότι η Τουρκία δεν έχει πρόβλημα να χρησιμοποιήσει τους ομήρους των δουλεμπορικών δικτύων ως όπλο της αναθεωρητικής, επεκτατικής πολιτικής της. Εξάλλου, τα ανθρώπινα δικαιώματα στη χώρα αυτή δεν έχουν καμία σημασία, όπως επανειλημμένως έχει αποδείξει στη Διεθνή κοινότητα: διώκοντας και συλλαμβάνοντας πολίτες για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, περιορίζοντας την ελευθερία τύπου, θυσιάζοντας παιδιά στο δουλεμπορικό δίκτυο των ανθρώπινων οργάνων, βομβαρδίζοντας περιοχές της επικράτειας της, επιχειρώντας πολεμικά σε γείτονες χώρες , ελέγχοντας τις προσφυγικές ροές προς το Αιγαίο.

Ο ενδοτισμός της κυβέρνησης και η πολιτική συνόρων ανοιχτών στις εισροές και κλειστών στις εκροές έχουν ως αποτέλεσμα:
α) τον έλεγχο των ροών από την Τουρκία,
β) τον απροσδιόριστο αριθμό των παράτυπα εισερχομένων στα νησιά ,
γ) τον απροσδιόριστο χρόνο διαμονής τους και τον εγκλωβισμό τους σε μια χώρα που δεν ήταν αρχική επιλογή τους,
δ) τον ετερόκλιτο συγχρωτισμό τους,
ε) τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης τους.

Ο συνδυασμός αυτών των παραγόντων, αποτελεί ένα εκρηκτικό μίγμα απειλώντας την κοινωνική και εθνική ασφάλεια. Στα νησιά έχει διαμορφωθεί μια εκρηκτική κατάσταση εύκολα εκμεταλλεύσιμη και χειραγωγήσιμη προς ακραίες εκδηλώσεις, θέτοντας σε κίνδυνο την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας και την εθνική κυριότητα των ακριτικών νησιών.

Όπως βεβαιώνουν κυβερνητικά στελέχη, επίσημη πολιτική της Κυβέρνησης για το μεταναστευτικό – προσφυγικό είναι η συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας. Η αρχική σύμβαση υπογράφτηκε το 2014, και στο πλαίσιο που αυτή όριζε και προκειμένου να επισπευθούν οι επανεισδοχές, υπογράφτηκαν στις 18 Μαρτίου 2016 συμφωνημένες δράσεις για την καταπολέμηση της παράνομης διακίνησης μεταναστών μεταξύ ΕΕ - Τουρκίας. Γι’ αυτήν την πρόσφατη συμφωνία γίνεται πολύ λόγος το τελευταίο διάστημα, κι έχει αναχθεί σε μείζον ζήτημα, προκαλώντας ποικίλες ερμηνείες, σχετικά με το αν επιτρέπει ή όχι μετεγκατάσταση μεταναστών από τα νησιά. Δεν αναφέρει όμως η κυβέρνηση, αλλά ούτε κανένας άλλος, ότι η συμφωνία ρητά κι απεριόριστα προβλέπει ότι «όλοι οι νέοι παράτυποι μετανάστες που φθάνουν στα ελληνικά νησιά μέσω Τουρκίας από τις 20 Μαρτίου 2016 και έπειτα θα επιστρέφονται σε αυτήν». Μια σαφέστατη πρόβλεψη που στην πράξη δεν εφαρμόζεται, αλλά κανένας δεν το καταγγέλλει.

Αυτό που επίσης δεν τονίζεται είναι ότι στη διαμόρφωση της εν λόγω συμφωνίας η Ελλάδα δεν συμμετείχε αλλά κλήθηκε να την υπογράψει εκ των υστέρων. Ότι η συμφωνία αυτή, με όσα προβλέπει για την μετεγκατάσταση Σύρων προσφύγων, αντίκειται στο Διεθνές Δίκαιο, όπως αυτό έχει διαμορφωθεί από τη Σύμβαση της Γενεύης (1951) και το πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης (1967). Ότι η συμφωνία αυτή, χαιρετίζοντας την επιχειρησιακή παραχώρηση του Αιγαίου στο ΝΑΤΟ και προβλέποντας την παρουσία Τούρκων αξιωματικών στα ελληνικά νησιά, δεν αναγνωρίζει την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας. Ότι η συμφωνία αυτή μέχρι σήμερα έχει εφαρμοστεί από κάθε συμβαλλόμενο κατά το δοκούν και συμφέρον του. Ότι η εν λόγω συμφωνία, αναφέροντας ρητά ότι στόχος είναι να σταματήσει η παράτυπη μετανάστευση από την Τουρκία προς την ΕΕ, ή έστω να μειωθεί σημαντικά, εξασφαλίζει στην πράξη τα συμφέροντα των συμβαλλόμενων:

α) του σκληρού πυρήνα της ΕΕ, που προσπαθεί να αναχαιτίσει τα μεταναστευτικά κύματα και να τα περιορίσει στην περιφέρειά της, περιορίζοντας τη δυνατότητα εγκατάστασης προσφύγων με νόμιμες διατυπώσεις, και

β) τα συμφέροντα της Τουρκίας που επιδιώκει επίσπευση της κατάργησης της βίζας εντός ΕΕ για τους πολίτες της και χρηματοδότηση για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού –προσφυγικού προβλήματος στη χώρα της. Δεν αναφέρεται επίσης ότι στις γενεσιουργές αιτίες του προβλήματος αυτού συμπεριλαμβάνονται τόσο ο σκληρός πυρήνας της ΕΕ όσο και η Τουρκία, καθώς εμπλέκονται ενεργά σε πολεμικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή.

Η Ελληνική κυβέρνηση με την συμφωνία αυτή αποσπά μόνο τη δέσμευση της Τουρκίας ότι θα περιορίσει τις μεταναστευτικές - προσφυγικές ροές προς το Αιγαίο και την συναίνεση της για επιστροφή παράτυπων μεταναστών στην Τουρκία. Η τελευταία, ωστόσο, καμιά πρακτική αξία δεν έχει, καθώς εδώ και οκτώ μήνες δεν έχει εφαρμοστεί από τον φόβο του ωμού εκβιασμού ότι η Τουρκία θα στείλει περισσότερους από όσους θα δεχτεί. Η Ελληνική κυβέρνηση, λοιπόν, στην πράξη αποδέχεται τον εγκλωβισμό στα ακριτικά νησιά, μεγάλου αριθμού μεταναστών, και δη όσων δεν δικαιούνται ή δεν αιτούνται να λάβουν καθεστώς διεθνούς προστασίας. Συνεπώς, με την εν λόγω συμφωνία, η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε δεσμοφύλακα της ΕΕ και σε αποθήκη ανθρώπινων ψυχών.

Κατά τις επιταγές της ΕΕ εγκλωβίζονται εδώ θύματα εχθροπραξιών, όπου εμπλέκονται οι συμβαλλόμενοι της συμφωνίας, και μετανάστες από χώρες που υφίστανται οικονομικό πόλεμο, όπως και η Ελλάδα. Στις ίδιες επιταγές, ως αποτέλεσμα των μνημονιακών πολιτικών, που εφαρμόζονται από το 2010 ως σήμερα στη χώρα μας, οφείλεται ο οικονομικός στραγγαλισμός της Ελλάδας, η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των πολιτών της, η παραχώρηση της εθνικής της κυριαρχίας σε υπερεθνικούς στρατιωτικούς και αστυνομικούς μηχανισμούς (Fronetx, NATO, ευρωστρατός). Τα ίδια συμφέροντα που έχουν υποδουλώσει οικονομικά τη χώρα μας, επιβάλλουν τους πολέμους,, μετατρέπουν εκατομμύρια ανθρώπων σε πρόσφυγες ή μετανάστες, τους καθιστούν ομήρους παγκόσμιων δουλεμπορικών κυκλωμάτων, τους χειρίζονται ως όπλο εδαφικών ανακατατάξεων και αναθεώρησης συνόρων.

Μικρή σημασία έχει για τους εταίρους μας αν σε κάποιες μικροσκοπικές κουκίδες του χάρτη στο Αιγαίο απειλείται η κοινωνική ασφάλεια ή αν διακυβεύεται η εθνική ασφάλεια μιας χώρας που έχει απολέσει την εθνική της κυριαρχία κατά τη συνθήκη της Λισαβόνας. Η Ελλάδα είναι για τις Βρυξέλλες ένα «front line state», δηλαδή χώρος κατάλληλος για τον εγκλωβισμό των μεταναστευτικών - προσφυγικών ροών, το μέτωπο πρώτης γραμμής, η ζώνη ασφαλείας, το ανάχωμα που θα εξασφαλίσει την ασφάλεια της ενδοχώρας στην Ευρώπη. Παράλληλα λειτουργεί και ως χώρος αποθήκευσης σύγχρονων σκλάβων, φτηνής εργατικής δύναμης, ώστε να μπορεί η Ευρώπη να είναι ανταγωνιστική στις παγκόσμιες αγορές. Κι η Ευρώπη έχει ασφαλίσει τα σύνορά της στις μεταναστευτικές ροές. Για τις Βρυξέλλες το Αιγαίον κείται μακράν και δεν υπάρχουν ενδοιασμοί να θυσιαστεί στις αναθεωρητικές βλέψεις του σουλτάνου Ερντογάν αν έτσι προασπίζονται τα συμφέροντα της ΕΕ.

Το ΕΠΑΜ προειδοποιεί: Η εδαφική ακεραιότητα της χώρας βρίσκεται σε άμεση απειλή!
Το πρόβλημα δεν λύνεται εντός της ΕΕ, όταν αυτή έχει συμβάλλει καθοριστικά στη διαμόρφωσή του. Το πρόβλημα δεν λύνεται με κατοχικές κυβερνήσεις που υπηρετούν αυτή την ΕΕ.
Το μεταναστευτικό απαιτεί χειρισμούς κυρίαρχου κράτους σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Ο Λαός οφείλει ν΄ αγωνιστεί για την υπεράσπιση της πατρίδας , για την απελευθέρωση της χώρας για την ανάδειξη μιας δημοκρατικής - πατριωτικής κυβέρνησης.

Στο πλάι του λαού οφείλει να σταθεί η Τοπική Αυτοδιοίκηση και να συγκρουστεί ανοιχτά με το κατοχικό καθεστώς που έχει επιβληθεί στη χώρα μας από το 2010 ως σήμερα. Όσο όμως οι ταγοί της Δημοτικής Αρχής παραμένουν στρατευμένοι σε κομματικούς μηχανισμούς που υπηρέτησαν και υπηρετούν αυτό το κατοχικό καθεστώς, οι ρητορικές καταγγελίες είναι έπεα πτερόεντα προς πολιτική κατανάλωση και αποπροσανατολισμό του λαού από το πραγματικό διακύβευμα: την προάσπιση της Πατρίδας και την απελευθέρωση της χώρας.

«Αν λαχταράς την λευτεριά σε ξένους μην ελπίζεις, πάρ’ την ο ίδιος αν μπορείς αλλιώς δεν την αξίζεις.» (Νίκος Καζαντζάκης)

Σάμος, 27 Νοεμβρίου 2016
ΤΟΜΕΑΣ ΕΠΑΜ ΒΟΡΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

Η μεγάλη απάτη της μείωσης του χρέους.

Του Δημήτρη  Καζάκη

Ξανά μανά τα ίδια. Είναι το χρέος βιώσιμο; Όχι απαντά η κυβέρνηση και θέτει τις "αποφάσεις" για το χρέος της Ελλάδας στην κορυφή της ατζέντας. Μάλιστα σε συνέντευξή του στην Wall Street Journal (18/11), o υπουργός οικονομικών Ευ. Τσακαλώτος δήλωσε ούτε λίγο, ούτε πολύ ότι θα είναι "καταστροφή για την Ελλάδα η μη μείωση του χρέους τώρα».

Συγκεκριμένα μιλώντας στην αμερικανική εφημερίδα αμέσως μετά την αποχώρηση του Ομπάμα από την Αθήνα, ο κ. Τσακαλώτος προειδοποιεί ότι τυχόν αναβολή για τη λήψη της απόφασης θα θέσει σε κίνδυνο τις ελπίδες της χώρας για ανάκαμψη το 2017 καθώς και ότι οι επόμενες εβδομάδες προσφέρουν μια σημαντική ευκαιρία για την Ευρωζώνη να αποδείξει ότι μπορεί να διορθώσει και όχι να αποφεύγει τα προβλήματά της.

Μα καλά τώρα ανακάλυψαν ότι το χρέος της Ελλάδας δεν είναι βιώσιμο κι ότι η μη μείωσή του οδηγεί σε καταστροφή την χώρα; Ή μήπως παίζεται το σύνηθες παιχνίδι για να καταλήξουν τελικά δανειστές και εγχώριοι δοσίλογοι σ' ένα νέο κύκλο μνημονιακών πολιτικών και (αντί)μεταρρυθμίσεων;

Ας μην ξεχνάμε ότι όλες οι κυβερνήσεις κατοχής της πατρίδας μας έχουν εξαρχής υπογράψει και έχουν αποδεχθεί ότι το χρέος της Ελλάδας είναι βιώσιμο. Αρκεί αφενός να κυνηγούν διαρκώς με ανελέητες φοροεπιδρομές και διαρκείς μειώσεις πρωτίστως των κοινωνικών δαπανών του κράτους τα δημοσιονομικά πλεονάσματα που ζητούν οι δανειστές. Και αφετέρου να εφαρμόζουν τα προγράμματα (αντι)μεταρρύθμισης και ξεπουλήματος της χώρας.

Μην ξεχνάμε ότι αμέσως μόλις έγινε το γνωστό κούρεμα του δημοσίου χρέους με PSI το 2012, η τότε κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ συμφώνησε με τους δανειστές ότι το χρέος δεν χρειάζεται καμιά άλλη ρύθμιση ή μείωση γιατί το μόνο που μένει για να γίνει βιώσιμο είναι το σισύφειο κυνηγητό του πρωτογενούς πλεονάσματος και το γενικό ξεπούλημα. Στην ανακοίνωση-συμφωνία του Eurogroup στις 27 Νοεμβρίου 2012 καθορίζονται τα εξής:

"Το Eurogroup σημείωσε ότι η προοπτική για τη βιωσιμότητα του χρέους της Ελληνικής κυβέρνησης έχει χειροτερέψει σε σύγκριση με τον Μάρτιο του 2012, όταν είχε κλείσει το δεύτερο πρόγραμμα, κυρίως εξαιτίας μιας επιδεινωμένης μακροοικονομικής κατάστασης και καθυστερήσεων στην εφαρμογή του προγράμματος. Το Eurogroup έκρινε ότι η απαραίτητη αναθεώρηση στους δημοσιονομικούς στόχους και η συνεπαγόμενη αναβολή ενός στόχου πρωτογενούς πλεονάσματος του 4,5% του ΑΕΠ από το 2014 στο 2016 απαιτεί μια ευρύτερη αντίληψη της βιωσιμότητας του χρέους, η οποία περιλαμβάνει χαμηλότερα επίπεδα χρέους μεσοπρόθεσμα, εξομάλυνση της τρέχουσας δύσκολης περιόδου χρηματοδότησης μετά το 2020 και διευκόλυνση της χρηματοδότησής του."

Κι αφού το Eurogroup τότε ενέκρινε την εξαγορά από τη δευτερογενή αγορά κρατικών ομολόγων της Ελλάδας, τη μείωση του επιτοκιακού κόστους των δανείων "διάσωσης" της Ελλάδας, αλλά και μορατόριουμ πληρωμής τους έως το 2021, δήλωνε: "Το Eurogroup εμπιστεύεται ότι οι από κοινού προαναφερθείσες πρωτοβουλίες εκ μέρους της Ελλάδας και των άλλων Κρατών – Μελών της ζώνης του ευρώ θα φέρουν το δημόσιο χρέος της Ελλάδας πίσω σε μια βιώσιμη τροχιά κατά τη διάρκεια της παρούσας και της επόμενης δεκαετίας και ότι θα διευκολύνουν μια σταδιακή επιστροφή στη χρηματοδότηση από τις αγορές."

Με άλλα λόγια η συζήτηση της βιωσιμότητας του χρέους εκείνης της περιόδου μας οδήγησε σε ότι φαίνεται να επιδιώκει σήμερα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Συν ένα ακόμη επικαιροποιημένο πρόγραμμα δημοσιονομικής ασφυξίας και ξεπουλήματος.

Είναι η εποχή του τέλους του success story που οδήγησε τη χώρα να δανειστεί εκ νέου από τις αγορές με πραγματικά επιτόκια σχεδόν διπλάσια από την περίοδο δανεισμού πριν από το μνημόνιο. Ο κ. Σαμαράς και η κομπανία του το ήξεραν πολύ καλά αυτό κι έτσι επέλεξαν το πολιτικό bail out προκειμένου να δώσουν την ευκαιρία στην αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ να μας οδηγήσει στο 3ο και χειρότερο μνημόνιο, που ήδη προετοιμαζόταν.

Και μπορεί μεν ο κ. Τσακαλώτος και η παρέα του στην κυβέρνηση να διαρρηγνύουν τώρα τα ιμάτιά τους για τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, αλλά πάλι δεν πρέπει να ξεχνάμε τι έχουν υπογράψει. Σχεδόν από τον πρώτο μήνα των δήθεν διαπραγματεύσεων της τότε κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποκαλύπτεται το εξής: "Το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο χωρίς να χρειαστεί κάποιο «κούρεμά» του, παραδέχεται το οικονομικό επιτελείο σε ένα από τα δύο non papers που έδωσε η ελληνική αντιπροσωπεία στο Eurogroup μετά τις συζητήσεις που διεξήχθησαν σε τεχνικό επίπεδο μεταξύ Ελλάδας - Ευρωζώνης." (Καθημερινή, 19/2/2015)

Μόλις λίγες ημέρες αργότερα η κυβέρνηση Τσίπρα θα συμφωνήσει με το ανακοινωθέν του Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου 2015, το οποίο δήλωνε το εξής: "Οι ελληνικές αρχές επαναλαμβάνουν την αδιαμφισβήτητη δέσμευσή τους να τιμήσουν τις οικονομικές υποχρεώσεις τους προς όλους τους πιστωτές τους πλήρως και εγκαίρως. Οι ελληνικές αρχές δεσμεύθηκαν επίσης να εγγυηθούν τα απαραίτητα πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα ή τα έσοδα που απαιτούνται για να εγγυηθούν τη βιωσιμότητα του χρέους, όπως όριζε το ανακοινωθέν του Γιούρογκρουπ του Νοεμβρίου του 2012. Οι θεσμοί, σε ό,τι αφορά τον στόχο για το πρωτογενές πλεόνασμα το 2015, θα λάβουν υπόψη τους τις οικονομικές συνθήκες του 2015."

Με τη συμφωνία αυτή δρομολογήθηκε το 3ο και χειρότερο μνημόνιο της χώρας. Τι λέει αυτή η συμφωνία; Κάτι πολύ απλό. Η κυβέρνηση Τσίπρα αποδέχθηκε και προσυπέγραψε ότι το χρέος είναι βιώσιμο αρκεί να κυνηγά πρωτογενή πλεονάσματα και να προχωρά σε (αντι)μεταρρυθμίσεις και ξεπούλημα - σύμφωνα με τη συμφωνία του Νοεμβρίου 2012 που αναφέραμε - μέχρις ότου πεθάνει η χώρα και ο λαός της.

Τη συμφωνία αυτή μαζί με την ψήφο και των υπολοίπων της μνημονιακής συμπολίτευσης (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, Ποτάμι, ΑΝΕΛ) την έκανε και νόμο του κράτους. Με το νόμο 4334, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 80 (16 Ιουλίου 2015) και αφορά στην επικύρωση της Απόφασης της Συνόδου των Αρχηγών των Κρατών-Μελών της Ευρωζώνης της 12/7/2015, όχι απλά υιοθετείται η δήλωση της 20ης Φεβρουαρίου για τη λεγόμενη βιωσιμότητα του χρέους, αλλά δηλώνεται απερίφραστα και το εξής:

"Το Eurosummit επισημαίνει ότι το ονομαστικό κούρεμα του χρέους δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί. Οι Ελληνικές Αρχές επαναβεβαιώνουν την ανεπιφύλακτη δέσμευσή του να εκπληρώσουν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς όλους τους πιστωτές πλήρως και εγκαίρως."

Καταλάβατε τι έχουν περάσει με νόμο του κράτους; Ότι δεν μπορούν με κανένα τρόπο να διεκδικήσουν ονομαστική μείωση του χρέους και ότι οφείλουν να το πληρώσουμε μέχρι τελευταίας δεκάρας. Πλήρως και εγκαίρως! Κι αυτό το ψήφισαν όλοι τους. Όχι μόνο η κυβερνητική παράταξη ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αλλά και η ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ μαζί με τα άλλα κόμματα του μνημονίου.

Επομένως προς τι οι τωρινές δηλώσεις; Πρόκειται για παράσταση για το φιλοθεάμων κοινό, ώστε να προετοιμαστεί ένας νέος γύρος σκληρών (αντι)μεταρρυθμίσεων και ξεπουλήματος, προκειμένου το χρέος να γίνει βιώσιμο. Κρατηθείτε. Έχουν ήδη συμφωνήσει κυβέρνηση και αντιπολίτευση στα πολύ χειρότερα.

Διπλό νόμισμα & πρόταση Ε.ΠΑ.Μ., γεωπολιτική & Κυπριακό - 23 Νοε 2016

Διπλό νόμισμα & πρόταση Ε.ΠΑ.Μ., γεωπολιτική & Κυπριακό - 23 Νοε 2016

Κουτοπόνηροι

Του Κυριάκου Κυριακόπουλου

Λοιπόν για να τελειώνουμε με τους κουτοπόνηρους που νομίζουν πως μπορούν εύκολα ν απαξιώνουν την πολιτική κριτική που ασκεί το Ε.ΠΑ.Μ., ξεκαθαρίζουμε ότι...

Πρώτον: Το Ε.ΠΑ.Μ. ασκεί ανελέητη πολιτική κριτική, διότι αυτή η κριτική είναι αρκούντως στοιχειοθετημένη.

Δεύτερον: Το Ε.ΠΑ.Μ. ασκεί πολιτική κριτική, με τη σιγουριά αυτού που διαθέτει εμπεριστατωμένη πολιτική πρόταση ανατροπής και πραγματικής πολιτικής διεξόδου.

Τρίτον: Το Ε.ΠΑ.Μ. ασκεί πολιτική κριτική, διότι θεωρεί υπέρτατο σε αξία το δικαίωμα της Ελληνικής κοινωνίας, να αρνείται να ταυτιστεί με τη δουλοπρεπή πολιτική διαχείριση την οποία επέλεξε ως μονόδρομο το χρεοκοπημένο πολιτικό προσωπικό της χώρας, που αρκείται σε ρόλο πέμπτης φάλαγγας, υπηρετώντας όλους αυτούς που επιβουλεύονται τη χώρα.

Και για όσους επιμένουν να μην αντιλαμβάνονται τα αυτονόητα, ας ξεκαθαρίσουμε γι ακόμη μια φορά τα εξής:

Η πολιτική πρόταση του Ε.ΠΑ.Μ., στο επίπεδο της πολιτικής, χρειάζεται ούμπαλα πολιτικού πρωταγωνιστή για να την ενστερνιστεί κάποιος και να την υπηρετήσει. Και τέτοια ούμπαλα, οι πολιτικές κορδελιάστρες δεν διαθέτουν.
Ωστοσο...

Η πολιτική συμμορία που σφετερίζεται την πολιτική εξουσία στον τόπο, αποδεικνύεται καθημερινά ανίκανη να διαχειριστεί τα αυτονόητα, ακόμη και στη βάση των ιστορικά καταγεγραμμένων ανομολογητων πόθων του πολιτογραφημενου ραγιαδισμού, ο οποίος ενδόμυχα αναζητούσε το όχημα που θα του επέτρεπε να δραπετεύσει από τη μοίρα που του επεφύλαξαν οι συμμορίες των κατσαπλιάδων. Όλοι τούτοι, ξεπέρασαν σε φανατισμό δουλοπρέπειας, ακόμη και τους γενίτσαρους...

Ακόμη και στη βάση της δικής τους λογικής επομένως θα ειχαν την υποχρέωση, αντι να συμπεριφερονται ως πρόθυμες Φιλιππινέζες ξεβρακωνόμενες σε οτι τους ζητηθεί, να πράξουν το αυτονόητο...

Να τινάξουν δηλαδή στον αέρα τις λογιστικές καρτέλες του Γερμανικού Ράιχ...

Να αποκαλύψουν το πρακτικά δεσμευμένο κομμάτι του Γερμανικού ΑΕΠ που προορίζεται για να τροφοδοτεί τον αναπνευστήρα των γερμανικών τραπεζών, προκειμένου να καταδείξουν ποιό είναι τελικά το πραγματικό πρόσωπο μιας κρατικοδίαιτης οικονομίας στην αίσχιστη έκδοσή της, και να κηρύξουν ανένδοτο γενικευμένης απειθαρχίας στα γερμανικά κελεύσματα.

Ούτε για τα αυτονόητα δεν είναι ικανοί...
Ακόμη και στα αυτονόητα αποδεικνύονται άτολμοι, φοβικοί και προσκυνημένοι...
Ακόμη και στα καραμπινάτα, αποδεικνύονται υβρίδια με το DNA του προσκυνημένου στην καραμπινάτη του εκδοχή.

Θέλετε αντίλογο;;;
Φορέστε παντελόνι και το συζητάμε...
Κοπρίτες...

Ο Κ.Κυριακόπουλος είναι μέλος της Επιτροπής Πολιτικού Σχεδιασμού του Ε.ΠΑ.Μ.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Ε.ΠΑ.Μ. Για την ενημέρωση κρατών

Για την ενημέρωση κρατών

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Την πλήρη ικανοποίησή του εξέφρασε ο πρέσβης ε.τ. Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος και επικεφαλής του τομέα των Διεθνών Σχέσεων του ΕΠΑΜ, από τον γύρο των επαφών που είχε στο Λουξεμβούργο. 

Ειδικότερα, στο πλαίσιο της εκστρατείας του Ε.ΠΑ.Μ. για ενημέρωση των υπουργείων Εξωτερικών των χωρών "ΜΠΕΝΕΛΟΥΞ", για την πραγματική κατάσταση στην Ελλάδα, ο επικεφαλής του τομέα των Διεθνών Σχέσεων του Ε.ΠΑ.Μ., πραγματοποίησε συνάντηση την Παρασκευή με κορυφαία στελέχη του υπουργείου Εξωτερικών του Λουξεμβούργου. 

Στη διάρκεια της συνάντησης, ο κ. Χρυσανθόπουλος εξέθεσε λεπτομερώς τα πραγματικά δεδομένα, ειδικά στο φλέγον ζήτημα του μεταναστευτικού αλλά και της τραγικής κατάστασης στην χώρα μας, που είναι αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή ανθρωπιστική κρίση, συνεπεία της πολιτικής των μνημονίων. 

Ο επικεφαλής του τομέα των Διεθνών Σχέσεων του ΕΠΑΜ, πραγματοποίησε επίσης επαφές και με εξέχουσες προσωπικότητες του Λουξεμβούργου, ενώ την ερχόμενη εβδομάδα ο κ. Χρυσανθόπουλος θα έχει συναντήσεις με αντιπροσωπεία του Τομέα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ στην Γενεύη. 

Αθήνα 20 Νοεμβρίου 2016
Το Γραφείο Τύπου του ΕΠΑΜ

Ο Δ. Καζάκης στην εκπομπή "Πολιτικοί Διάλογοι" στην ERTOpen. 21/11/2016.

Ο Δ. Καζάκης στην εκπομπή "Πολιτικοί Διάλογοι" στην ERTOpen. 21/11/2016.