Ο  Πρόεδρος του Ε.ΠΑ.Μ

Δημήτρης Καζάκης στον

Maximum 93.6FM

 22/11/2017

Ο  Πρόεδρος  του  Ε.ΠΑ.Μ.

Δημήτρης  Καζάκης στο radio neapolis

90,8fm Καβάλας 23/11/2017

ο  Πρόεδρος  του  Ε.ΠΑ.Μ.

Δημήτρης  Καζάκης στην Εκπομπή

Στο Μικρόφωνο  22/11/2017

Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΠΟΥ ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΕ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΦΤΑΣΕ ΜΕ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ!

Του Δημήτρη Κυπριώτη*

Τι και αν μπήκαμε στον 3^ο χρόνο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, τι και αν έχουν αποδεχθεί όχι μόνο το 3^ο Μνημόνιο, αλλά έχουν προσυπογράψει 4^ο και 5^ο και πάει λέγοντας, τι και αν έχουν δέσει την Ελλάδα χειροπόδαρα μέχρι το 2042 και τη δημόσια περιουσία για 99 χρόνια, δηλαδή ούτε έναν αιώνα; Ναι αυτά όλα είναι αλήθεια, αλλά όμως ο κ. Τσίπρας και όλη η υπόλοιπη παρέα ξέρουν να κρατάνε το λόγο  και τις υποσχέσεις τους.  Ά!    όλα και όλα,  οι υποσχέσεις πάντα παραμένουν επίκαιρες, έστω και καθυστερημένες.

Ο κόσμος βέβαια δεν ξεχνάει, θυμάται πολύ καλά το σύνθημα «Η ΕΛΠΙΔΑ ΈΡΧΕΤΑΙ» και το έχει αποτυπώσει στη μνήμη του . Για αυτό πλουσιοπάροχα έδωσε τη ψήφο του στον κ. Τσίπρα και μάλιστα 2 φορές, γιατί ήθελε την ασφάλειά του, ήθελε πως να το κάνουμε να φύγει από τα πλοκάμια των ΣαμαροΒενιζέλων, αφού αυτοί τον κορόιδεψαν με τα «Ζάππεια» που του είχαν υποσχεθεί.Και έτσι ο κόσμος πήρε τη μεγάλη απόφαση να δοκιμάσει κάτι άλλο, αφού με τόση πειστικότητα  μιλούσε αυτό το παιδί.

Άλλωστε πόσες φορές δεν ακούσαμε τη φράση ότι, «δεν μπορεί κάτι θα κάνει από όσα υποσχέθηκε. Δεν μπορεί είναι και αριστερός και θα κοιτάξει και το φτωχό τον μεροκαματιάρη. Βέβαια, σκεφτόταν ο κόσμος, μπορούσε να μην έσχιζε τα μνημόνια αμέσως, για να κοροϊδέψει τους δανειστές, αλλά βρε παιδί μου υποσχέθηκε ότι θα διαπραγματευθεί σκληρά και εκεί θα τους την «φέρει» και θα τους δουλέψει!!

Βέβαια στη συνέχεια τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα είχε πει, αλλά τώρα έφτασε η ώρα όλα να τα ξεπληρώσει. Είπαμε, το χρέος και οι υποσχέσεις πάνω από όλα. Να λοιπόν παραμονές του νέου προϋπολογισμού του 2018 τα επιδόματα, να τα μερίσματα, να οι επιστροφές από τα καθυστερούμενα, να οι παρακρατήσεις από τις δαπάνες υγείας και γενικά παροχές ύψους μέχρι  2,4 δις, μοιράζει το παιδί , δεν είναι και λίγα. Μην είμαστε και αχάριστοι.

Έτσι λοιπόν με αυτές τις προϋποθέσεις καθίσαμε να ακούσουμε τα νέα του προϋπολογισμού, που μάλλον καλά θα έφερνε, αφού στα μέσα αυτού του χρόνου, θα βγούμε και στις αγορές θα βγούμε και από τα μνημόνια, θα γίνει και ρύθμιση του χρέους!! Τι άλλο να περιμένουμε. Όλα θα τα κάνει  το παιδί. Λίγο καθυστερημένα βέβαια, αλλά δεν πειράζει.!!

Όμως καθώς άρχισαν να διαβάζονται μέτρα, προβλέψεις και νούμερα, ο κόσμος άρχισε να τρίβει τα μάτια του. Δεν μπορεί, κάποιο λάθος θα γίνεται. Από τη μια μοιράζει μέρισμα το παιδί και από την άλλη τα μέτρα αυτά; Δηλαδή; Μας δούλεψε; Για να δούμε:

Τα 6+1 μέτρα που υλοποιούνται ΑΜΕΣΑ από το 2018

-  ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ της έκπτωσης ύψους 1,5% στην παρακράτηση του φόρου εισοδήματος μισθωτών και συνταξιούχων. Το μέτρο θα επηρεάσει περίπου 1,5 εκατ. φορολογουμένους με αποδοχές άνω των 9.000 ευρώ ανά έτος.

-  ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ  της έκπτωσης 10% στον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων λόγω ιατρικών δαπανών, η οποία θα φανεί στα εκκαθαριστικά του 2018. Το μέτρο αφορά περίπου 1 εκατ. φορολογουμένους, οι οποίοι επωφελήθηκαν από την τελευταία φοροαπαλλαγή. Ως εκ τούτου, για τις φορολογικές δηλώσεις που θα υποβληθούν το επόμενο έτος δεν θα προβλέπεται αναγνώριση αποδείξεων δαπανών .

-  ΦΠΑ στα νησιά: Αυξάνονται οι συντελεστές από 4%, 9% και 17% σε 6%, 13% και 24% αντίστοιχα. Η αύξηση αφορά 32 νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου και της Δωδεκανήσου, όπως η Λέσβος, η Χίος, η Κως και η Σάμος. 

-  ΑΥΞΗΣΗ φόρου διαμονής σε καταλύματα (σ.σ.: ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια)  που θα ανέρχεται σε:
• 0,5 ευρώ ανά ημερήσια χρήση δωματίου για ξενοδοχεία 1-2 αστέρων
• 1,5 ευρώ ανά ημερήσια χρήση δωματίου για ξενοδοχεία 3 αστέρων
• 3 ευρώ ανά ημερήσια χρήση δωματίου για ξενοδοχεία 4 αστέρων
• 4 ευρώ ανά ημερήσια χρήση δωματίου για ξενοδοχεία 5 αστέρων
* 0,50 ευρώ ανά ημερήσια χρήση για τα ενοικιαζόμενα δωμάτια-διαμερίσματα. 

-ΜΕΙΩΣΗ επιδόματος θέρμανσης. Έχει προβλεφθεί περικοπή κατά 50% στο κονδύλι για επίδομα θέρμανσης (από τα 105 εκατ. ευρώ την περυσινή σεζόν και 210 εκατ. ευρώ την προπέρσινη). Άγνωστο, πάντως, παραμένει πόσο θα είναι το εφετινό επίδομα θέρμανσης και ποιοι θα είναι οι δικαιούχοι. 
- ΑΥΞΗΣΗ φόρου υπεραξίας. Εκκρεμεί εάν θα επιβληθεί νέα αναβολή ή όχι. Αν το μέτρο τελικά δεν αναβληθεί, τότε οι πωλητές ακινήτων θα έρθουν αντιμέτωποι με φόρο υπεραξίας 15%.

-  ΦΟΡΟΣ  για την AirBnB με συντελεστή έως 45%. Σημειώνεται πως το εισόδημα από βραχυχρόνιες μισθώσεις κατοικιών φορολογείται με την κλίμακα φορολόγησης των ενοικίων. Για παράδειγμα, για εισόδημα έως 12.000 ευρώ με 15%, από 12.000 έως 35.000 με 35% και από 35.000 ευρώ και πάνω με συντελεστή 45%. Με αυτήν την κλίμακα φορολογείται η εκμίσθωση των κατοικιών και η παροχή της υπηρεσίας των κλινοσκεπασμάτων. 

Αυτά τα ολίγα από τα φανερά. Τώρα το τι  θα προκύψει σαν  ανάγκη , αν δεν πιαστούν οι στόχοι στο μέσον  του δρόμου, είναι άλλο θέμα!! Πάει τέλος μας δούλεψαν και αυτοί. Και τώρα τι μπορεί να γίνει;

Μα το έχουμε πει πάρα πολλές φορές και δεν θα κουραζόμαστε να το λέμε συνέχεια μέχρι να το ακούσει και ο τελευταίος που δηλώνει αναποφάσιστος στην εναλλακτική λύση, μην τυχόν και δεν θα έχουμε ευρώ!!

Ξεκάθαρα λοιπόν τα παρακάτω;

Η ανατροπή μνημονίων με τα οποία έχει αλυσοδεθεί η χώρα και ο λαός μας και μάλιστα με τρόπο ύπουλο, προδοτικό και χωρίς να ερωτηθεί προηγουμένως, είναι ο πραγματικός μονόδρομος για να μπορέσει η χώρα να σταθεί στα πόδια της, ώστε στη συνέχεια να ξεκινήσει η μεγάλη διαδρομή της ανασυγκρότησης.

Μιας ανασυγκρότησης που θα δώσει σταθερότητα στη χώρα, εργασία στους άνεργους και στους ξενιτεμένους, στα νέα παιδιά, στους επιστήμονες, ρευστότητα στην αγορά και νέα προοπτική στους ελεύθερους επαγγελματίες, στους βιοτέχνες, στους εμπόρους.

Μιας ανασυγκρότησης που θα είναι  οργασμός ολόκληρου του Κράτους, που θα ενεργοποιήσει όλες τις δυνάμεις του, που θα δημιουργήσει ένα πραγματικό κοινωνικό κράτος, που όμοιό του δεν θα έχει υπάρξει προηγούμενα, με μέριμνα στη μάνα και στο παιδί, στην τρίτη ηλικία και στους συνταξιούχους.

Προϋπόθεση όμως για να γίνουν όλα αυτά, πρέπει εμείς όλοι, η πλειοψηφία του ελληνικού λαού που επιθυμεί μια τέτοια πρόοδο και ανάπτυξη, να πάρουμε πρωτίστως τη χώρα στα χέρια μας. Δηλαδή, να μην αφήσουμε πάλι να την ξαναπάρουν ψεύτες και πολιτικοί απατεώνες.

Αυτό θα γίνει αν και ο τελευταίος φοβισμένος Έλληνας, αποφασίσει να στηρίξει μια Πατριωτική Δημοκρατική Κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που πάνω από όλα θα βάζει την Ελλάδα, τους Έλληνες και τα συμφέροντα τους!

*Ο Δημήτρης Κυπριώτης είναι ΓΓ του Ε.ΠΑ.Μ.

Ο  Πρόεδρος  του  Ε.ΠΑ.Μ.

Δημήτρης  Καζάκης  στην  Εκπομπή

Στο  Μικρόφωνο  21/11/2017

Όταν η γελοιότητα συναγωνίζεται την αθλιότητα.

*Του Δημήτρη Καζάκη

Μεγαλεία σήμερα για το κοινοβούλιο. Οι αρχηγοί των κομμάτων αναμετρώνται, ως γάιδαροι σε ξένο αχυρώνα. Ή πιο σωστά ως γάιδαροι σε αχυρώνα που ξεπούλησαν – με το αζημίωτο για τους ίδιους – σε ξένες δυνάμεις.

Έτσι έχουμε ένα κοινοβούλιο το οποίο από την εποχή του πρώτου μνημονίου έχει απεκδυθεί όλων των εξουσιών του υπέρ της τρόικας πρώτα και ύστερα υπέρ των θεσμών των ξένων δανειστών. Έχει λιγότερες αποφασιστικές αρμοδιότητες απ’ ότι τα κοινοβούλια των αποικιών πριν ένα αιώνα. Δεν είναι καν κοινοβούλιο αποικίας.

Οι μόνες αρμοδιότητες που διαθέτει είναι δύο. Αφενός να συζητά άσκοπα και χωρίς λόγο μιας και οι αποφάσεις παίρνονται εκτός χώρας και αφετέρου να προσποιείται ότι αυτό παίρνει τις αποφάσεις όταν το μόνο που κάνει είναι απλά να επικυρώνει τις αποφάσεις των θεσμών εκτός Ελλάδας.

Έχουμε ένα κοινοβούλιο που προσφέρεται μόνο για το θεαθήναι, μόνο για τις κάμερες, μόνο για λαϊκή κατανάλωση, μόνο για κακής ποιότητας πολιτική πρόζα ανάμεσα σ’ αυτούς που έχουν πάντα δίκιο, που πάντα κάνουν ότι μπορούν για το καλό όλων μας και είναι σίγουρο ότι πάντα ότι έκαναν, το έκαναν καλά. Να γιατί πάμε τόσο καλά σαν χώρα. Να γιατί προοδεύει και ευημερεί ο πολίτης.

Έχουμε το πρώτο κοινοβούλιο στην ιστορία της Ευρώπης – κι όχι μόνο – που εκπροσωπεί όχι το εκλογικό σώμα που το εκλέγει, έστω στα λόγια, αλλά ένα ολοκληρωτικό σύστημα κατοχής της χώρας από αδίστακτους τοκογλύφους και μαφιόζους πρωτίστως εξ Ευρώπης. Με μοναδικό σκοπό την επιβολή ενός πρωτοφανούς για τα ιστορικά χρονικά καθεστώτος δουλοπαροικίας του χρέους για έναν ολόκληρο λαό.

Κι έτσι πάνω στα ερείπια της Μάνδρας, της Νέας Περάμου, της Πάτρας, της Πιερίας και άλλων 17 περιοχών της πατρίδας μας που σαρώθηκαν από τη θεομηνία, πάνω στα πτώματα των 20 και πλέον νεκρών, αλλά και στα ρημάδια της ζωής εκατοντάδων κατεστραμμένων νοικοκυριών και επιχειρήσεων, συζητούν σήμερα για το ύψος των δήθεν αποζημιώσεων και το «κοινωνικό μέρισμα». Δεν διαθέτουν τσίπα αιδούς. Ούτε καν πωρωμένοι δολοφόνοι δεν θα τολμούσαν να επιδείξουν μια τόσο ολοφάνερα προσποιητή ευαισθησία για τα θύματά τους.

Γιατί οι νεκροί και οι κατεστραμμένοι είναι δικά τους θύματα. Όχι της θεομηνίας και της νεροποντής. Είναι δικά τους θύματα γιατί η καταστροφή αυτή ήταν ένα προμελετημένο έγκλημα όλων των κυβερνήσεων εδώ και δεκαετίες. Και ξέρετε γιατί; Διότι καμιά κυβέρνηση δεν ενδιαφέρθηκε να υλοποιήσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο υποδομών επαρκούς και σύγχρονης αντιπλημμυρικής προστασίας του συνόλου της χώρας.

Και τώρα οι αληθινοί υπαίτιοι της τραγωδίας διαγκωνίζονται για το ποιος θα ρίξει την ευθύνη στον άλλο. Τσακώνονται για τα αντιπλημμυρικά και τη διευθέτηση ενός χειμάρρου, αφού αυτός έπνιξε 20 ανθρώπους και κατέστρεψε εκατοντάδες οικογένειες. Τσακώνονται χωρίς να λένε την αλήθεια.

Και η αλήθεια είναι μία και μοναδική. Η Ελλάδα από τότε που κατέφθασαν τα κονδύλια των κοινοτικών πλαισίων στήριξης, αδυνατεί να υλοποιήσει μακρόπνοα προγράμματα σε υποδομές - όπως τα αντιπλημμυρικά - που είναι εθνικής προτεραιότητας. Ο λόγος είναι απλός. Τα αντιπλημμυρικά, οι διευθετήσεις και τα άλλα έργα κοινής ωφέλειας δεν είναι και δεν ήταν ποτέ έργα κοινοτικής επιλογής. Κι επομένως η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έδινε, ούτε δίνει κονδύλια για την υλοποίηση τέτοιων έργων.

Δίνει κονδύλια μόνο για έργα δικής της επιλογής. Για έργα που αφορούν στην εξυπηρέτηση ιδιωτικών μονοπωλιακών συμφερόντων και προς το συμφέρον τους. Δίνει για οδικά και άλλα δίκτυα προκειμένου να δοθούν σε ιδιώτες παρόχους και ιδιωτικά ολιγοπώλια. Δίνει για επενδύσεις διευκόλυνσης κάθε λογής ιδιωτικοποίησης, όπως τα περίφημα έργα ΣΔΙΤ (Σύμπραξης Δημόσιου & Ιδιωτικού Τομέα), τα οποία αποτέλεσαν ολόκληρη την προηγούμενη εικοσαετία μια τεράστια βιομηχανία ληστρικής εκμετάλλευσης του δημόσιου ταμείου. Κι ένας από τους βασικούς λόγους χρεοκοπίας του ελληνικού κράτους.

Κι όλο αυτό το κύκλωμα από τους ευρωκράτες των Βρυξελλών έως τους εγχώριους ληστοσυμμορίτες των εκάστοτε κυβερνητικών κομμάτων, των ημετέρων και των ολιγαρχιών, που βρίσκονταν πάντα πίσω από τις κυβερνήσεις και τις κυβερνητικές πολιτικές, δεν νοιάζεται στο ελάχιστο για έργα κοινής ωφέλειας. Όπως π.χ. είναι τα αντιπλημμυρικά. Πολύ περισσότερο για την υλοποίηση εθνικών σχεδίων ολοκληρωμένης θωράκισης της χώρας έναντι φυσικών και περιβαλλοντικών καταστροφών.

Άφησαν τη χώρα στην τύχη της. Εξώθησαν με κάθε μέσο και τρόπο κάθε έντιμο πολίτη στην ατιμία της αυθαιρεσίας και των αυθαιρέτων. Μόνο και μόνο για να αισθάνονται όλοι συνένοχοι. Αυτός με το μικρό αυθαίρετο πάνω σ’ έναν μπαζωμένο χείμαρρο, όμηρος του απατεώνα εργολάβου με κυβερνητικές πλάτες, του αγύρτη δημάρχου, αλλά και του κυβερνητικού βουλευτή που τάζει νομιμοποίηση έναντι ψήφου. Μ’ αυτόν – πολιτικό ή επιχειρηματία – που έχει φτιάξει ολόκληρη περιουσία από την ληστεία του δημόσιου ταμείου και τις καταπατήσεις δημόσιας γης.

Το μόνο που τους ενδιέφερε και εξακολουθεί να τους ενδιαφέρει είναι το πώς θα αντλήσουν κοινοτικά κονδύλια. Σ΄ αυτό πρωτίστως συναγωνίζονται οι κυβερνήσεις. Γιατί άραγε; Διότι είναι ο καλύτερος τρόπος που εφευρέθηκε ποτέ για την διασπάθιση του δημόσιου χρήματος.

Βλέπετε προκειμένου να αντληθούν κοινοτικά κονδύλια για έργα κοινοτικής κι όχι εθνικής επιλογής, χρειάζεται απαραίτητα και η συμμετοχή του κράτους στην χρηματοδότηση. Κι έτσι οι κυβερνήσεις από την εποχή των Πακέτων Ντελόρ φρόντισαν ολόκληρο το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων να διατίθεται ως εθνική συμμετοχή για την άντληση των κοινοτικών κονδυλίων. Μ’ ένα σμπάρο, δυο τρυγόνια.

Κι επειδή το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων του κρατικού προϋπολογισμού δεν έφτανε για την εθνική συμμετοχή, οι κυβερνήσεις φρόντιζαν να συμπληρώνουν με δάνεια. Πολλά δάνεια. Δάνεια επί δανείων για τις τσέπες πολιτικών, μεγαλοεργολάβων και επιτηδείων κάθε λογής και αναστήματος. Μ’ ένα σμπάρο, τρία τρυγόνια.

Μόνο που έτσι δεν περίσσευε ποτέ κανενός είδους ουσιαστική χρηματοδότηση για δημόσιες επενδύσεις κοινής ωφέλειας. Σαν τα αντιπλημμυρικά και τις διευθετήσεις χειμάρρων επί παραδείγματι που είναι απολύτως αναγκαία για να αποφευχθούν στο μέλλον καταστροφές σαν αυτή της Μάνδρας και της Νέας Περάμου σε ολόκληρη την Αττική, αλλά και στην υπόλοιπη χώρα.

Αφήστε που τα έργα αυτά κοινής ωφέλειας δεν προσφέρονται για μεγάλες αρπακτές. Τι είναι ο κάβουρας, τι είναι το ζουμί του. Είναι έργα που για τα μεγάλα αρπακτικά των δημοσίων έργων δεν έχουν μεγάλο ενδιαφέρον. Δεν διαθέτουν μεγάλα περιθώρια υπερτιμολογήσεων και υπερκοστολογήσεων έτσι ώστε όλοι οι εμπλεκόμενοι να μείνουν ευχαριστημένοι.

Ιδιαίτερα από την εποχή που όλοι αυτοί εθίστηκαν στα πρωτοφανή, ακόμη και για τα δεδομένα της Ελλάδας των σισύφειων «μεγάλων έργων», περιθώρια εύκολου κέρδους που εξασφαλίζουν τα έργα κοινοτικής επιλογής. Ποιοι είναι όλοι αυτοί; Από τους ευρωκράτες των Βρυξελλών που εγκρίνουν το κονδύλι και επιβλέπουν την υλοποίηση του έργου. Μέχρι τους μεγαλοεργολάβους, τα κόμματα και τους πολιτικούς που εξασφαλίζουν τους αναδόχους του έργου.

Πρόκειται για ένα διογκωμένο υπερεθνικό κύκλωμα μίζας, αρπακτής, αγυρτείας και απάτης που δεν μπορεί να συντηρηθεί και να αναπαραχθεί χωρίς ευρωπαϊκά κονδύλια. Ούτε πολύ περισσότερο με έργα κοινής ωφέλειας, που το πολύ-πολύ να προσφέρονται για ψιλικατζήδες ημέτερους.

Αφήστε δε που οι φυσικές καταστροφές λόγω της περιβαλλοντικής και οικιστικής υποβάθμισης, μπορεί να οδηγούν σε εκατόμβες θυμάτων, αλλά προσφέρονται για καινούργιες αρπακτές. Για αρπακτές ανοικοδόμησης και αποκατάστασης. Έχει υπολογιστεί ότι η κατασκευή και η αποτελεσματική συντήρηση ενός σοβαρού και μακρόπνοου έργου κοινής ωφέλειας κοστίζει δεκάδες φορές και συχνά εκατοντάδες φορές λιγότερο από τις δαπάνες αποζημιώσεων, ανοικοδομήσεων και αποκαταστάσεων πληγέντων περιοχών.

Τι τους περνάτε όλους αυτούς που μας κυβερνάνε; Για κορόιδα. Προτιμούν τις καταστροφές. Είναι πολύ πιο προσοδοφόρες για τους ημέτερους και τα τρωκτικά των κρατικών κονδυλίων, από τα έργα αποτροπής αυτών των καταστροφών.

Θα μου πείτε οι καταστροφές κοστίζουν σε ανθρώπινες ζωές. Είναι αλήθεια. Γνωρίζετε όμως έστω και μια κυβέρνηση έως σήμερα που να νοιάστηκε στο ελάχιστο για τις ανθρώπινες ζωές που κοστίζουν οι επιλογές της; Δεν έδωσαν και δίνουν δεκάρα τσακιστή για τη ζωή των πολιτών.

Και γιατί να δώσουν; Σε ποιόν πρόκειται να λογοδοτήσουν; Όσο η δικαιοσύνη παραμένει απολύτως ελεγχόμενη – σήμερα όσο ποτέ άλλοτε στην ιστορία της Ελλάδας – και ο πολίτης αδιαφορεί για την τύχη της πατρίδας του, οι υπεύθυνοι όλων των καταστροφών και όλων των τραγωδιών που έπληξαν και πλήττουν αυτή τη χώρα, αισθάνονται σίγουροι. Κι όσο πιο σίγουροι αισθάνονται, τόσο πιο αδίστακτοι και ανελέητοι γίνονται, τόσο πιο αναίσθητοι για τον πόνο και την αγωνία του απλού πολίτη, του απλού νοικοκύρη.

Δείτε τους σήμερα. Δείτε τους με τι ευκολία συμφώνησαν για πρωτογενή πλεονάσματα άνω των 3 δις ευρώ για φέτος και άνω των 6 δις ευρώ κάθε χρόνο για τα επόμενα χρόνια, ως φόρο υποτέλειας και αίματος του ελληνικού λαού στους δανειστές. Δείτε τους την ίδια ώρα πόσο δυσκολεύονται να βρουν έστω μερικά εκατομμύρια για αποζημιώσεις.

Δείτε τους πώς κλωθογυρίζουν χωρίς να δεσμεύονται στο ελάχιστο για το σήμερα και το αύριο των πληγέντων περιοχών και κυρίως για την πλήρη κοινωνική, οικονομική και οικιστική αποκατάσταση των θυμάτων της τραγωδίας. Κάτι που θα ήταν απολύτως αυτονόητο για ένα σύγχρονο πολιτισμένο κράτος, που νοιάζεται για τους πολίτες του.

Για τους δανειστές έχει και παραέχει πλεόνασμα. Έστω κι αν βγαίνει από το υστέρημα του συνταξιούχου, το μεροδούλι μεροφάι του εργαζόμενου, του επαγγελματία, του επιχειρηματία. Έστω κι αν βγαίνει από την δυστυχία και την ανέχεια του σχεδόν 40% των νοικοκυριών της χώρας. Για τα χθεσινά, τα σημερινά και τα αυριανά θύματα των καταστροφών και των θηριωδιών σ’ αυτή την χώρα δεν έχει πλεόνασμα.

Δεν περισσεύει. Άντε το πολύ-πολύ ένα εικονικό «κοινωνικό μέρισμα», που ο ίδιος ο Τσίπρας το 2014 όταν το εγκαινίασε η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου το χαρακτήριζε ως εξής: «... [Το] θεωρούμε πράξη ντροπής, πράξη καταισχύνης, πράξη ταπείνωσης του κάθε πολίτη αυτής της χώρας: Από τη μια να αρπάζουν το ψωμί από το τραπέζι εκατομμυρίων ανθρώπων. Και από την άλλη να τους πετούν κάποια ψίχουλα, για να εξαγοράσουν όπως φαντάζονται τη στήριξή τους στην ίδια πολιτική που τους έκλεψε το ψωμί κι έχει σκοπό να τους κλέψει και το τραπέζι και τις καρέκλες και το σπίτι. Αν αυτό δεν είναι ο απόλυτος πολιτικός ξεπεσμός τότε οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους. Πρόκειται για μια πράξη βαθιά ανήθικη, που δείχνει το φόβο τους μπροστά στις κάλπες… [Το κοινωνικό μέρισμα είναι] μια πράξη που δείχνει όχι μόνο πόσο περιφρονούν τον ελληνικό λαό, αλλά και πόσο υποτιμούν την αξιοπρέπεια και την οργή του.»

Αυτά έλεγε τότε αυτός που σήμερα ως πρωθυπουργός κατεχόμενης χώρας εγκαλεί τη ΝΔ, η οποία με τη σειρά της υποκριτικά σήμερα κάνει τη δική της κριτική στο «κοινωνικό μέρισμα», ότι αποδοκιμάζει την πολιτική Σαμαρά! Ο τιμητής του Σαμαρά το 2014, έγινε ο καλύτερος μιμητής του σήμερα.

Έτσι γίνεται πάντα όταν στο βωμό του ευρώ θυσιάζονται λαός και χώρα. Έτσι γίνεται όταν προέχει η περίφημη έξοδος στις αγορές για νέα δάνεια με σκοπό τον πλουτισμό του γνωστού υπερεθνικού κυκλώματος μίζας, αρπαχτής, αγυρτείας και απάτης. Το ίδιο κύκλωμα που οδήγησε τη χώρα όχι μόνο στη χειρότερη χρεοκοπία της ιστορίας της, αλλά την έθεσε και υπό καθεστώς κατοχής για να εξασφαλίσει τη λεηλασία της χώρας μέσα από τη μαζική εξόντωση του ελληνικού λαού.

*Ο Δημήτρης Καζάκης είναι πρόεδρος του Ε.ΠΑ.Μ.

Ο  Πρόεδρος  του  Ε.ΠΑ.Μ.  Δημήτρης  Καζάκης

και η Σύζυγος του Σπύρου Μουστακλή

στην εκπομπή Στο Μικρόφωνο 20/11/2017