Ανακοίνωση της Επιτροπής Ενέργειας του ΕΠΑΜ για το (αντι)περιβαλλοντικό νομοσχέδιο

Εισάγεται  προς ψήφιση στην ολομέλεια της βουλής, τη Δευτέρα 4 Μαΐου, το νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος «για τον εκσυγχρονισμό της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και την εναρμόνισή της με το ενωσιακό δίκαιο».

Το νομοσχέδιο αυτό αποτελείται από ένα σύνολο διατάξεων, που η αντιφατικότητά τους προκαλεί εντύπωση. Μοιάζει σαν κάποιοι να παίζουν με την νοημοσύνη μας. Ή να προσπαθούν να κρύψουν τις προθέσεις τους πίσω από βαρύγδουπους τίτλους.

Είναι ή όχι ο κύριος Χατζηδάκης και η κυβέρνηση στην οποία συμμετέχει υπέρμαχοι της προστασίας του περιβάλλοντος από την κλιματική αλλαγή; Γιατί αν είναι, πώς αυτό συνάδει με τις διατάξεις του νομοσχέδιου που φέρνει στην βουλή και αφήνουν ανεξέλεγκτη στην ουσία την παραχώρηση αδειών για εξόρυξη πετρελαίου και αερίου, ακόμη και εντός ορίων προστατευμένων περιοχών ή μέσα στα όρια κοινοτήτων και δήμων; Από πότε έπαψαν οι υδρογονάνθρακες να είναι εχθρικοί προς το περιβάλλον, τόσο κατά της εξόρυξη τους όσο και κατά την καύση τους;

Ταυτόχρονα, το νομοσχέδιο μετατρέπει σε fast track τη διαδικασία της αδειοδότησης για εγκατάσταση ΑΠΕ – που είναι για κάποιους η λύση για καθαρή, πράσινη ενέργεια. Δηλαδή, οι ανεμογεννήτριες (που έχουν ήδη μετατρέψει κάποιες κορυφές των βουνών της χώρας σε κρανίου τόπο) και τα φωτοβολταϊκά (στις πεδιάδες ή ακόμα και σε εκτάσεις χαρακτηρισμένες ως δασικές) θα αδειοδοτούνται πλέον σε μόλις έναν μήνα από την κατάθεση της αίτησης.

Αυτή η σπουδή μάλλον άλλα πράγματα δηλώνει, παρά οποιοδήποτε ενδιαφέρον του υπουργού για το περιβάλλον. Η συνύπαρξη δυο τόσο αντιφατικών πλευρών σε ένα νομοσχέδιο, που ψευδεπίγραφα φέρει στον τίτλο του την έννοια της «προστασίας του περιβάλλοντος», φανερώνει στην πραγματικότητα τον κοινό τους παρονομαστή: ο κ. Υπουργός έκανε ένα νομοσχέδιο προστασίας αναδυόμενων συμφερόντων.

Στην Ελλάδα των 10 μνημονιακών ετών, η αποικιοποίηση χρέους αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για κάποιους «επενδυτές», αφού όλα πια είναι για ξεπούλημα. Βουνά, κάμποι, ΑΟΖ, λιγνίτης… Κάποιους απ’ αυτούς τους «επενδυτές» τους βλέπουμε ήδη να δραστηριοποιούνται, γεμίζοντας τις βουνοκορφές μας με ανεμογεννήτριες και τους κάμπους μας με φωτοβολταϊκά. Παράγουν τίποτα χρήσιμο; Κάτι που θα μπορεί να αντικαταστήσει τον «βρόμικο» λιγνίτη με δωρεάν καθαρό και φτηνό ρεύμα; Μα φυσικά και όχι. Παράγουν όμως εγγυημένα κέρδη για τους ημέτερους και τους επίδοξους ευκαιριακούς επιχειρηματίες. Όχι μόνο τους εγχώριους, αλλά και τους ξένους.

Το νομοσχέδιο αυτό αποτελεί το νέο νομικό πλαίσιο, μέσω του οποίου θα πραγματοποιηθεί το ξεπούλημα του συνόλου του φυσικού πλούτου της χώρας σε όποιον ενδιαφέρεται και σε πολύ συμφέρουσες τιμές. Βουνά, δάση, ορυκτά, καύσιμα, νησιά ολόκληρα, τίποτε δεν θα μείνει στην κατοχή του πραγματικού ιδιοκτήτη του, δηλαδή του ελληνικού λαού, που του στερούν κάθε δικαίωμα λόγου για το πώς θα διαχειριστεί την περιουσία του, με πρόσχημα τα χρέη που του έχουν φορτώσει.

Ο κ. Χατζιδακης εκτελεί συμβόλαια – μνημονιακά και μη – και είναι ο καλύτερος γι’ αυτήν τη δουλειά. Το έκανε κάποτε με το κλείσιμο της Ολυμπιακής. Γιατί να μην το κάνει και τώρα με τη ΛΑΡΚΟ, με τους λιγνίτες, με τον αέρα και τη γη και το υπέδαφος; Ξέρει αυτός…

Ο στόχος αυτού του νομοσχεδίου είναι ακριβώς αυτός: Να διευκολύνει το ξεπούλημα του τόπου και του πλούτου του από μια πολιτική τάξη που, διαχρονικά, δεν ξέρει να κάνει τίποτε άλλο παρά μόνο αυτό. Και δυστυχώς θα το καταφέρει, αν δεν βρει την αντίσταση που αρμόζει, από έναν λαό που θέλει να είναι αφέντης στον τόπο του.

Το ΕΠΑΜ, από την ίδρυση του μέχρι τώρα, διακηρύσσει σε όλους τους τόνους, με συνέπεια, ότι μόνο μια πατριωτική, δημοκρατική κυβέρνηση μπορεί να απαντήσει στο σύνολο των ζητημάτων που προκαλεί η υποταγή στο νεοφιλελεύθερο, «θρησκευτικό» δόγμα της χρεοκρατίας, της λιτότητας και του ξεπουλήματος, που όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα υπηρέτησαν με προσήλωση.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, το ΕΠΑΜ είναι από θέση αρχής ενάντια σ’ αυτό το νομοσχέδιο και καλεί τα μέλη και τους φίλους του να παραστούν στα συλλαλητήρια διαμαρτυρίας τη Δευτέρα 4 Μάη 2020, στην Πλατεία Συντάγματος στις 17:00, στην Πλατεία Λευκού Πύργου στη Θεσσαλονίκη στις 18:00 και όπου αλλού πραγματοποιηθούν κινητοποιήσεις.

Αθήνα, 2 Μαΐου 2020

ΕΠΑΜ - Επιτροπή Ενέργειας και Φυσικών Πόρων

ΕΠΑΜ. ΤΟΜΕΑΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

“Η Λύση της τηλεκπαίδευσης και οι επιπτώσεις της”  ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ, ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΘΕΣΕΙΣ

Το ευρύτερο πλαίσιο

Όσο περνά ο καιρός, γίνεται όλο και πιο φανερό ότι η επιδημία του νέου κορωνοϊού δημιούργησε το ιδανικό πλαίσιο για να περάσει στην κοινή συνείδηση και την καθημερινή πρακτική του κόσμου ένας νέος τρόπος ζωής, μια διαφορετική θεώρηση των πραγμάτων, ένας άλλος τρόπος λειτουργίας στην καθημερινότητα, την επικοινωνία μας, τη διασκέδαση, την εκπαίδευση, τον τρόπο ικανοποίησης των αναγκών μας. Αυτό φαίνεται κυρίως από τον τρόπο με τον οποίο προωθεί το σύστημα της παγκοσμιοποίησης τα διάφορα μέτρα περιορισμού της κίνησης των πολιτών, στο πλαίσιο της αντιμετώπισης του κορωνοϊού, το λεγόμενο lockdown.

Από την αρχή της επιβολής των περιοριστικών μέτρων, βλέπουμε ότι η προσωρινότητα των μέτρων (όπως υποτίθεται ότι ήταν, λόγω των έκτακτων συνθηκών) παραμερίστηκε πλήρως από μια συντονισμένη προσπάθεια να συνηθίσουμε στην ιδέα ότι κάποια από αυτά τα μέτρα θα είναι μακρόχρονης διάρκειας, επαναλαμβανόμενα όποτε κριθεί ότι χρειάζεται, ή και μόνιμα. Γίνεται μια έντονη προπαγάνδιση από όλες τις πλευρές του συστήματος, προκειμένου να εθιστούμε στη ιδέα ότι η «μετά κορωνοϊό» εποχή θα είναι τελείως διαφορετική από την προηγούμενη.

Η «λύση» της τηλεκπαίδευσης

Μέσα σ’ όλη αυτήν την κατάσταση, ήρθε και η τηλεκπαίδευση, ως «λύση» του προβλήματος που δημιουργείται από το παρατεταμένο κλείσιμο των σχολείων όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων. Μπροστά στην ανάγκη που έχει δημιουργηθεί, η «λύση» της τηλεκπαίδευσης παρουσιάζεται επιβεβλημένη, γίνεται κοινωνικά αποδεκτή και προβάλλεται πανηγυρικά από τα συστημικά ΜΜΕ η επιτυχής εφαρμογή της. «Εικόνες από το μέλλον που έρχεται», δηλώνει με υπερηφάνεια ο πρωθυπουργός, αλλά ο χαρακτήρας αυτού του «μέλλοντος» δεν προσδιορίζεται με σαφήνεια.

Το σύστημα της τηλεκπαίδευσης, παρότι διαφημίστηκε υπέρ το δέον από την κυβερνητική προπαγάνδα, δεν μπόρεσε μέχρι στιγμής να ανταποκριθεί στις προσδοκίες, δεν μπόρεσε να αναπληρώσει τις χαμένες διδακτικές ώρες, δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει τη συμμετοχή και να διατηρήσει το ενδιαφέρον όλων των μαθητών, δεν μπόρεσε καν να λειτουργήσει ως μια προσωρινή, εθελοντική ενασχόληση, ώστε να δώσει στους μαθητές έναν δημιουργικό τρόπο να περνούν τον χρόνο τους εν μέσω καραντίνας. Ούτε και προβλέπεται ότι θα τα καταφέρει όλα τα παραπάνω μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς, ή μέχρις ότου αποφασιστεί το άνοιγμα εκ νέου των σχολείων. Και αυτό, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες δασκάλων και καθηγητών να μείνουν σε επαφή με τα παιδιά.

Η εφαρμογή της τηλεκπαίδευσης που παρουσιάστηκε ως «κατάσταση εξαίρεσης», στηριζόμενη στην «ατομική ευθύνη», την «ελεύθερη επιλογή» και την «εθελοντική» συμμετοχή, κατέληξε να είναι καταναγκαστική και επιβεβλημένη που, εν γνώσει των κυβερνόντων, όχι μόνο εφαρμόζεται σε κενό νόμου, αλλά πρωτίστως είναι αντισυνταγματική.

Ωστόσο, η πανηγυρική παρουσίαση του εγχειρήματος από τα συστημικά ΜΜΕ αποσιωπά τις αδυναμίες του, όπως επίσης παραβλέπονται η αντισυνταγματικότητα του και κυρίως οι κίνδυνοι που εγκυμονεί η εφαρμογή του. Από την άλλη, με κινήσεις ταχυδακτυλουργικού επικοινωνιακού εντυπωσιασμού, η πραγματική εικόνα επιχειρείται να θολώσει, να αποτυπωθεί στη συλλογική συνείδηση αντιστραμμένα, όπως στο αποτύπωμα ενός φιλμ.

Για να διασφαλιστεί δήθεν η ισότιμη συμμετοχή όλων και ο δημοκρατικός και δωρεάν χαρακτήρας της εκπαίδευσης, εξαγγέλλονται διάφορα μέτρα: α) παραχωρείται δωρεάν ίντερνετ, αλλά μόνο για κινητά, εφόσον συναινούν και με τους όρους που θέτουν οι ιδιωτικές εταιρείες κινητής τηλεφωνίας, ενώ η γερμανικών συμφερόντων σταθερή τηλεφωνία φαίνεται αμέτοχη, άσχετα αν ο κύριος όγκος της τηλεκπαίδευσης απαιτεί σταθερή σύνδεση ίντερνετ. β) Παρέχονται επίσης φορητοί υπολογιστές, αλλά όχι για όλους, με αδιαφανή κριτήρια και χωρίς να οριοθετείται η ασφαλής χρήση τους για τους μαθητές.

Το ερώτημα όμως που προκύπτει είναι: Διασφαλίζεται με αυτές τις κινήσεις πράγματι ο δημοκρατικός και δωρεάν χαρακτήρας της εκπαίδευσης ή αντιθέτως προωθούνται άλλες σκοπιμότητες; Πέρα από την υποτιθέμενη «δημιουργική απασχόληση» των μαθητών κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού – που αποτιμάται με τριπλάσιες εργατοώρες για τους εκπαιδευτικούς - ποιες είναι οι επιπλέον επιπτώσεις της τηλεκπαίδευσης, όπως έχει σχεδιαστεί και εφαρμόζεται, για τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές, και συνολικότερα για την κοινωνία μας;

Τι προκαλεί η επιβολή της τηλεκπαίδευσης

Στην πραγματικότητα, τα προβλήματα που δημιούργησε η τηλεκπαίδευση είναι πολύ περισσότερα από αυτά που υποτίθεται ότι ήρθε για να λύσει, αρκετά από τα οποία έχουν επισημανθεί τόσο σε άρθρα εκπαιδευτικών, όσο και σε πολλές ανακοινώσεις διαμαρτυρίας εκπαιδευτικών συνδικαλιστικών οργανώσεων.

Ø  Καταργείται εμπράκτως το συνταγματικό δικαίωμα της ισότιμης, απρόσκοπτης, ελεύθερης και δωρεάν συμμετοχής όλων στο δημόσιο αγαθό της εκπαίδευσης.

Ø  Παραβλέπεται η μη ισότιμη δυνατότητα όλων των μαθητών, αλλά και των εκπαιδευτικών να έχουν πρόσβαση στις πλατφόρμες, αλλά και στις ελλιπείς και καθυστερημένες (μετά από ενάμισι μήνα) μαζικές τηλε-επιμορφώσεις εκπαιδευτικών στη διαχείριση αυτών των συστημάτων.

Ø  Καταστρατηγείται κάθε έννοια ωραρίου και εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών, καθώς ο εργάσιμος χρόνος γίνεται ευέλικτος και ασύδοτος, σε μια μόνιμη κατάσταση εξάρτησης από το διαδίκτυο.

Ø  Μονιμοποιείται η εφαρμογή της, σε πρώτο στάδιο για ακριτικές και δυσπρόσιτες περιοχές, καθώς, αντί για προσλήψεις εκπαιδευτικού προσωπικού, προβλέπεται να λειτουργήσει ως μέσο αντικατάστασης εκπαιδευτικών, οι οποίοι θα καλούνται να καλύψουν το ωράριο τους με τηλεκπαίδευση άσχετα από τις χιλιομετρικές αποστάσεις.

Ø  Συγκεντρώνονται μαζικά, χωρίς καμία εγγύηση προστασίας, προσωπικά δεδομένα και εργασίες των συμμετεχόντων, που παραμένουν εκτεθειμένα στην έλλειψη ασφάλειας των συστημάτων, τον κίνδυνο παραβίασής τους (hacking) και υποκλοπής, τον κίνδυνο πιθανών παράνομων ηχογραφήσεων και βιντεοσκοπήσεων.

Ø  Επιβάλλεται, με ηλεκτρονικά πάντοτε μέσα, όχι μόνο η επιτήρηση αλλά και η αξιολόγηση μαθήματος, εκπαιδευτικών και μαθητών, τα προσωπικά δεδομένα των οποίων διαχειρίζονται ιδιωτικοί πάροχοι παγκόσμιας εμβέλειας - συνεργάτες του Υπουργείου Παιδείας - χωρίς καμιά εγγύηση μη εμπορικής χρήσης τους.

Ø  Αναδεικνύεται μια καινούργια «ομάδα», οι «ηλεκτρονικά αναλφάβητοι», στην οποία ομογενοποιούνται ταξικοί περιορισμοί, οικονομικές δυσκολίες, γεωγραφικά δυσπρόσιτες περιοχές, ηλικιακοί και άλλοι βιολογικοί περιορισμοί.

Ø  Στοχοποιούνται, υπό το πρίσμα της νέας αξιολόγησης που επιβάλλουν οι «συνθήκες εκτάκτου ανάγκης», οι «ψηφιακά αναλφάβητοι» εκπαιδευτικοί και απειλούνται να περιθωριοποιηθούν επαγγελματικά ή και να αντικατασταθούν από τους «ψηφιακά εγγράμματους», που θα αναλάβουν να φέρουν εις πέρας το αντικείμενο εργασίας τους, επιβαρυνόμενοι με επιπλέον υπερεργασία.

Ø  Ενισχύεται ο κοινωνικός αυτοματισμός, τόσο στο πλαίσιο της κοινωνίας, όσο και μεταξύ των ίδιων των εκπαιδευτικών. Οι «τεμπέληδες» εκπαιδευτικοί - κατά την προβεβλημένη από τα ΜΜΕ ιδεολογία - ήρθε ο καιρός να αποδείξουν πόσο δημιουργικοί είναι, να ξεχωρίσει η ήρα από το στάρι, οι εργατικοί και φιλότιμοι από τους «άχρηστους» και «περιττούς» για τις νέες απαιτήσεις του συστήματος. Κι έτσι θα φανούν «δικαιολογημένες» και «απαραίτητες» οι απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων που ήταν και προεκλογικός στόχος της κυβέρνησης.

Ø  Υποβαθμίζεται η ποιότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας και σχέσης. Η εκπαίδευση εντάσσεται στο πλαίσιο των ΜΜΕ και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, όπου κυριαρχούν οντότητες επίπεδες, οντότητες που «ελεύθερα» επιλέγουν να χάσουν την τρίτη διάστασή τους, και τη συνακόλουθη συνείδηση. Μαθητές και εκπαιδευτικοί είναι απόλυτα μετρήσιμοι. Ένας κωδικός πρόσβασης, ένας αριθμός. Η τρισδιάστατη επικοινωνία στην αίθουσα μεταβάλλεται, στην καλύτερη περίπτωση, σε δισδιάστατη (μια φλατ εικόνα απέναντι σε μια άλλη), και στη συνηθέστερη περίπτωση σε μονοδιάστατη, με πρωτοκαθεδρία του πομπού να μιλά σε ένα μαύρο φόντο με μαύρες κουκκίδες. Η συμμετοχή, που περιορίζεται κυρίως στην ανταλλαγή γραπτών μηνυμάτων, καθώς μικρόφωνα και κάμερες θα πρέπει να κλείσουν για να αντέξει το υπό κατάρρευση σύστημα, στην πράξη ακυρώνεται και μεταβάλλεται σε πειθήνιο σώμα. Η τηλεκπαίδευση δεν είναι παρά μια μονοδιάστατη θεώρηση του σχολείου ως πομπού πληροφοριών σε παθητικούς αποδέκτες.

Ø  Καθίσταται η εκπαιδευτική διαδικασία απόλυτα εξαρτημένη από το εμπορεύσιμο αγαθό της πρόσβασης στο διαδίκτυο και της χρήσης νέων τεχνολογιών, που έχει καταστεί είδος πρώτης ανάγκης, η υπεραξία του οποίου, με τη στήριξη της κυβέρνησης, συνεχώς αυξάνεται από τους συμμετέχοντες χρήστες. Επιβάλλεται με κρατική παρότρυνση και επιχορήγηση, αλλά υπό τον όρο πάντα της προσωπικής συναίνεσης, η εξάρτηση των συμμετεχόντων από το διαδίκτυο και τις νέες τεχνολογίες.

Ø  Παραβλέπονται και ως διά μαγείας «εξαφανίζονται» οι ολέθριοι κίνδυνοι που συνεπάγεται η πολύωρη και χωρίς όρια έκθεση στο διαδίκτυο και χρήση των νέων τεχνολογιών, ιδίως για τα παιδιά, από ψυχολογικής, παιδαγωγικής, αναπτυξιακής και κοινωνικής άποψης. Οι συστάσεις των ειδικών, και δη των μαχόμενων, που τόνιζαν πόσο επικίνδυνη είναι η έκθεση των παιδιών στο ίντερνετ από μικρή ηλικία και συμβούλευαν να μεγαλώνουν τα παιδιά όσο γίνεται πιο μακριά από υπολογιστές, τάμπλετ και κινητά, τώρα στην πράξη αναιρούνται. Το ίδιο το Υπουργείο Παιδείας υποχρεώνει ουσιαστικά όλα τα παιδιά, ακόμη και από το νηπιαγωγείο (!), να χρησιμοποιούν με τις ώρες τα διαδικτυακά συστήματα επικοινωνίας.

Ø  Μεταλλάσσεται ο ίδιος ο χαρακτήρας της επικοινωνίας, διαπροσωπικής και κοινωνικής. Η μέχρι χτες «ασθένεια» της έλλειψης ουσιαστικής επικοινωνίας μέσα στις οικογένειες και στις παρέες, προβάλλεται αίφνης ως ιδανικό που πρέπει να επιτευχθεί στο όνομα της «προστασίας της δημόσιας υγείας». Και το ευκταίο πλέον είναι κάθε μέλος της οικογένειας να είναι με τις ώρες καρφωμένο και καλωδιωμένο με τη δική του συσκευή για να εργαστεί, να εκπαιδευτεί, να επιμορφωθεί, να διασκεδάσει.

Ø  Ακυρώνεται η συμβολή του σχολείου στην κοινωνικοποίηση των μαθητών, η οποία μεταλλάσσεται σε μια τυποποιημένη, μηχανιστική και απόλυτα ελεγχόμενη διαδικασία. Στο νέο μέλλον της εκπαίδευσης, η ανάγκη ένταξης και κοινωνικοποίησης των μαθητών (περιβάλλον σχολείου, συμμαθητές, μάθημα, παιχνίδι, διάλειμμα κοκ) φαντάζει σαν κάτι παρωχημένο, ασύμβατο.

Ø  Εξισώνεται η ήδη εδώ και χρόνια καταρρακωμένη δημόσια εκπαίδευση με την ιδιωτική, αν δεν υποσκελίζεται, όπως αποδεικνύει τόσο η συνεργασία μεγαλοεπιχειρηματιών της ιδιωτικής εκπαίδευσης με το ΙΕΠ και κυβερνητικά στελέχη, όσο και το με κρατική στήριξη voucher πρόγραμμα επιμόρφωσης εκπαιδευτικών που στήθηκε με γελοία προχειρότητα και αναξιότητα στο πλαίσιο μιας ιδιωτικής μεταπρατικής διαδικασίας (skoil elikikou).

Ø  Με το επιχείρημα της κάλυψης του χαμένου εκπαιδευτικού χρόνου, βλέπουμε ότι παράλληλα επιβάλλεται, και μάλιστα ταχύτατα και αντισυνταγματικά, ο έλεγχος των συμμετεχόντων, η καταπάτηση προσωπικών ελευθεριών και δικαιωμάτων, και κυρίως η επιβάρυνση της ψυχοπνευματικής και κοινωνικής ανάπτυξης των παιδιών – ιδίως όταν η τηλεκπαίδευση εφαρμόζεται στα δημοτικά και σχεδιάζεται και για τα νήπια.

Γιατί η τηλεκπαίδευση δεν μπορεί να είναι λύση

Η τηλεκπαίδευση, ακόμη κι αν είχε σχεδιαστεί εγκαίρως με ηθικό ορθολογισμό και οριοθέτηση υπέρ της ενίσχυσης και προώθησης του δημόσιου αγαθού της Παιδείας και της Εκπαίδευσης, μπορεί να λειτουργήσει μόνο επικουρικά και συμπληρωματικά της διά ζώσης εκπαίδευσης. Δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να την αντικαταστήσει. Πόσο μάλλον η τηλεκπαίδευση που επιβλήθηκε εν μέσω κορωνοϊού, ως προσωρινή λύση ανάγκης, με τα χαρακτηριστικά που είδαμε παραπάνω και φιλοδοξεί να καθιερωθεί ως λύση επαναλαμβανόμενη ή μεγάλης χρονικής διάρκειας, ακόμα και μόνιμη για ακριτικές περιοχές.

Καμία πλατφόρμα ηλεκτρονικής επικοινωνίας, όσο καλά δομημένη κι αν είναι, δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη ζωντανή σχέση εκπαιδευτικού – μαθητή, αλλά και των μαθητών μεταξύ τους. Καμιά εικονική πραγματικότητα δεν μπορεί να μεταφέρει την ενέργεια του εκπαιδευτικού, δεν μπορεί να έχει την παιδαγωγική αξία της πραγματικής επαφής με πραγματικούς ανθρώπους και με χειροπιαστά αντικείμενα. Το σχολείο είναι πρώτα και κύρια χώρος κοινωνικοποίησης των παιδιών και αυτή η κοινωνικοποίηση δεν μπορεί να γίνει με τη μεσολάβηση της οθόνης του Η/Υ.

Όμως, επειδή η γνώση εξουδετερώνει το φόβο, για το σύστημα της νέας παγκόσμιας τάξης καθίσταται επιτακτικά αναγκαία μια Παιδεία ειδεχθώς ελεγχόμενη και κατευθυνόμενη υπέρ των συμφερόντων της νέας παγκόσμιας απολυταρχίας, που στηρίζεται στον άξονα: «απειλή - φόβος - υποταγή – έλεγχος». Και όλα αυτά, υπό τον μανδύα της «συνήθειας». Η συνήθεια σε μια νέα κανονικότητα, σε μια νέα πραγματικότητα, όπου οι ελευθερίες και τα δικαιώματα θα είναι πλέον ιστορικές έννοιες και λέξεις χωρίς σημασία, κενές νοήματος.

Ποια είναι η θέση μας

Εμείς, ως Τομέας Παιδείας του ΕΠΑΜ, ως εκπαιδευτικοί, ως γονείς, ως πολίτες που παλεύουμε για να οικοδομήσουμε μια νέα, ελεύθερη και δημοκρατική Ελλάδα, λέμε ΟΧΙ στο matrix του συστήματος και στην εργαλειοποίηση της επιδημίας για την προώθηση πολιτικών ολοκληρωτικού τύπου. Το ιδανικό μας δεν είναι μια αποστειρωμένη κοινωνία, με «καλωδιωμένα» όλα τα μέλη της, από μικρά παιδιά μέχρι παππούδες. Στόχος μας δεν είναι να φτιάξουμε μια «σωστή» τηλεκπαίδευση για όλους, αλλά ένα ουσιαστικά υγιές σύστημα Παιδείας, που θα διαμορφώνει ισορροπημένες προσωπικότητες, ελεύθερα σκεπτόμενους πολίτες μιας ελεύθερης, δημοκρατικής κοινωνίας. Θέλουμε ένα σχολείο για όλα τα παιδιά, που θα τα κοινωνικοποιεί με υγιή τρόπο, που θα τους μεταδίδει γνώση, αλλά και παιδαγωγικές αξίες και αρχές που διαπλάθουν ένα πνευματικά ελεύθερο και ανεξάρτητο Άνθρωπο κι όχι δουλικά ανθρωποειδή. Η συμβολή της τεχνολογίας στην εκπαίδευση μπορεί να είναι ουσιαστική μόνο αν προσαρμόζεται σε αυτό το πλαίσιο και υπηρετεί αυτόν τον στόχο.

Τα σχολεία όλων των βαθμίδων μπορούν να παραμένουν ανοιχτά σε περιόδους επιδημιών, αν και εφόσον:

Ø  Πραγματοποιούνται αν τακτά μικρά χρονικά διαστήματα προληπτικοί ιατρικοί έλεγχοι των μελών της σχολικής κοινότητας.

Ø  Διαμορφωθεί κατάλληλη κτιριακή υποδομή και υπάρχει επαρκές, μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό, ώστε να εξασφαλίζεται ο μικρός αριθμός μαθητών ανά αίθουσα διδασκαλίας (ένα πάγιο αίτημα της εκπαιδευτικής κοινότητας, το οποίο είναι και υγειονομικά αλλά και παιδαγωγικά σωστό).

Ø  Διατίθεται επαρκές, μόνιμο προσωπικό καθαριότητας που θα φροντίζει για την υγιεινή των χώρων και την τακτική τους απολύμανση κατά τη διάρκεια του καθημερινού ωραρίου λειτουργίας του σχολείου.

Ø  Εκπαιδεύονται οι μαθητές στην τήρηση των στοιχειωδών κανόνων υγιεινής.

Ø  Χορηγούνται δωρεάν μάσκες και γάντια, αν και όποτε υπάρχει λόγος.

Ø  Και, φυσικά, αν παράλληλα ενισχυθούν οι δωρεάν δημόσιες υπηρεσίες υγείας όλων των βαθμίδων και κρατικοποιηθούν όλοι οι πάροχοι εκπαιδευτικών εφαρμογών, συμπεριλαμβανομένου του συστήματος τηλεπικοινωνίας και ίντερνετ.

Επειδή το μέλλον μιας κοινωνίας καθορίζεται από την Παιδεία

Παλεύουμε για μια κοινωνία εύρωστη σωματικά, ψυχολογικά, πνευματικά, ηθικά και οικονομικά. Γιατί μόνο μια τέτοια κοινωνία μπορεί να αντιμετωπίσει τον φόβο της όποιας επιδημίας. Μια τέτοια κοινωνία μπορεί να διαμορφώσει ένα πραγματικά δημοκρατικό πολίτευμα, που σέβεται και προωθεί την ελευθερία του Ανθρώπου. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο δεν είναι απαραίτητη η αστυνομοκρατία για να ληφθούν οι στοιχειώδεις προφυλάξεις και είναι αυτονόητη η παροχή όλων των δυνατοτήτων από την Πολιτεία για την τήρηση των κανόνων υγιεινής, σωστής διατροφής, επαρκούς ιατρικής περίθαλψης και κατάλληλα οργανωμένων και στελεχωμένων σχολείων. Μια τέτοια κοινωνία μπορεί να αντιμετωπίσει την όποια επιδημία χωρίς να σταματήσει να λειτουργεί. Για μια τέτοια κοινωνία, μια τέτοια Πολιτεία και μια τέτοια Παιδεία οφείλουμε να αγωνιστούμε!

ΝΑΙ στην πραγματική προστασία της Δημόσιας Υγείας και Παιδείας,

ΝΑΙ στα ανοιχτά σχολεία και την ανοιχτή κοινωνία!

ΕΚΠΟΜΠΗ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟ 24-4-2020

Συνέντευξη του Δημήτρη Καζάκη, προέδρου του ΕΠΑΜ στην Τζούλια Λιακοπούλου

Δημήτρης Καζάκης : «Η γενοκτονία του Ελληνικού λαού, είναι γεγονός, μέχρις ότου, αυτός ο λαός να είναι ικανός να αντιδράσει…
Συνεργασία με όσους τάσσονται υπέρ των ανοιχτών συνόρων και του καθεστώτος κατοχής της πατρίδας μας είναι αδύνατη!
Πράξη Νομοθετικού περιεχομένου: Επίδειξη πυγμής, όπως συνηθίζουν δυνάστες και τύραννοι, ποντάροντας στο ραγιαδισμό των πολιτών και των τοπικών αρχόντων…
Η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου συνιστά ένα ακόμη πραξικόπημα από εκείνα που μας έχουν συνηθίσει οι κυβερνήσεις της μνημονιακής κατοχής! Θα ήθελα να ήξερα, πώς θα εφαρμόσει αυτές τις κατασχέσεις και επιτάξεις που αποφάσισε η κυβέρνηση πραξικοπηματικά...» 

Ερώτηση: Κύριε Καζάκη, τα νησιά του Αιγαίου βουλιάζουν κυριολεκτικά από τους παράνομους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Για πόσους μιλάμε;

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ ο συνολικός αριθμός των εγκλωβισμένων στην Ελλάδα μεταναστών-προσφύγων ανερχόταν τον Δεκέμβριο του 2019 σε 112.300 άτομα. Από αυτούς 71.200 χιλ. βρίσκονται στην ενδοχώρα και 41.100 χιλ. στα νησιά. Κυρίως σε Λέσβο, Σάμο, Χίο. Οι συνολικές αφίξεις το 2018 ανήλθαν σε 50.500 χιλ. εκ των οποίων, οι 32.500 χιλ. από την θάλασσα, ενώ το 2019 οι συνολικές αφίξεις ανήλθαν σε 74.600 χιλ. εκ των οποίων, οι 59.700 χιλ. από τη θάλασσα. Σύμφωνα με την υπηρεσία Ασύλου, το 2019 οι νέες αιτήσεις ασύλου ξεπέρασαν τις 77.000 χιλ., έναντι των 67.000 χιλ. που ανήλθαν το 2018!
Από τους αιτούντες άσυλο το 2019, οι 22.252 χιλ. βρίσκονται στη Λέσβο, οι 8.043 χιλ. στη Σάμο, ενώ οι 5.374 χιλ. βρίσκονται στη Χίο. Οφείλουμε βέβαια να σημειώσουμε ότι τα στοιχεία είναι τα επίσημα. Η ίδια η Ύπατη Αρμοστεία σημειώνει ότι πρόκειται περί «εκτιμήσεων», μιας και οι ελληνικές αρχές δεν έχουν θέσει υπό τον άμεσο έλεγχό τους όλους τους φορείς που εμπλέκονται με την διαχείριση των ροών στο έδαφός της. Κι επομένως δεν υπάρχει κεντρική καταγραφή όσων εισέρχονται παράνομα ή «άτυπα» στην Εθνική Επικράτεια. Ή τουλάχιστον δεν υπάρχει δημόσια κεντρική καταγραφή.

Για να πάρουμε μια ιδέα του τι συμβαίνει, η ίδια η Ύπατη Αρμοστεία, ενώ εκτιμά το σύνολο των εγκλωβισμένων μεταναστών και προσφύγων στα τέλη του 2019 σε 112.300 χιλ., την ίδια στιγμή αναφέρει ως «επίτευγμα» το γεγονός ότι 90.500 χιλ. επιλέξιμοι αιτούντες άσυλο και πρόσφυγες τον Δεκέμβριο του 2019 και 159.200χιλ. από τον Απρίλιο του 2017 έλαβαν οικονομική βοήθεια μέσω προπληρωμένων καρτών. Οι αριθμοί αυτοί ανεβάζουν τους εγκλωβισμένους στην Ελλάδα αιτούντες άσυλο, μετανάστες και πρόσφυγες σε 249.700 χιλ. Τελικά, τι ισχύει; Μάλλον δεν θέλουν να ξέρουμε το αληθινό μέγεθος του προβλήματος.

Ερώτηση: Η κυβέρνηση ανακοίνωσε πριν από λίγες μέρες, την έκδοση Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου, που εξουσιοδοτεί το υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου, να επιτάξει ακίνητα και εκτάσεις σε 5 νησιά (Λέσβο, Χίο, Σάμο, Λέρο και Κω) για να εγκαταστήσει τους παράνομους μετανάστες. Διαχειρίζεται έτσι η κρίση του Μεταναστευτικού; Πόσο νόμιμη είναι αυτή η ενέργεια εκ μέρους της κυβέρνησης;

Η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου συνιστά ένα ακόμη πραξικόπημα από εκείνα που μας έχουν συνηθίσει οι κυβερνήσεις της μνημονιακής κατοχής. Και μάλιστα, η απόφαση αυτή συνιστά ουσιαστικά κήρυξη πολέμου εναντίον όποιου αντιστέκεται στην αυθαιρεσία εγκατάστασης στρατοπέδων συγκέντρωσης στην Ελλάδα. Θα ήθελα να ήξερα πώς θα εφαρμόσει αυτές τις κατασχέσεις και επιτάξεις που αποφάσισε η κυβέρνηση πραξικοπηματικά. Τι θα κάνει με τις λαϊκές αντιδράσεις; Θα τις πνίξει στο αίμα, όπως τόσο ευθαρσώς απαιτούσε ο πατήρ του σημερινού πρωθυπουργού το 2011 όταν εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες διαδήλωναν επί μέρες στις πλατείες για να μην προχωρήσει το μνημονιακό καθεστώς; Κι αν ναι, τότε πώς προτίθεται να το κάνει; Με δικές της δυνάμεις καταστολής και με την εντολή να χύσουν αίμα, αν χρειαστεί; Έχει τον ιδανικό υπουργό Δημόσιας Τάξης γι’ αυτή την δουλειά, τον Χρυσοχοΐδη της Μαρφίν, ας μην το ξεχνάμε. Μήπως θα το κάνει με συνδρομή από το εξωτερικό, ώστε να διευκολυνθεί ακόμη και η αιματηρή καταστολή πρώτα και κύρια του λαού των ακριτικών μας νησιών; Ή μήπως για την κυβέρνηση αρκεί η επίδειξη πυγμής, όπως συνηθίζουν δυνάστες και τύραννοι, ποντάροντας στο ραγιαδισμό των πολιτών και των τοπικών αρχόντων; Διότι ένα είναι σαφές, η κυβέρνηση τελεί υπό τις εντολές άλλων, ξένων κέντρων, πρωτίστως του Βερολίνου και των Βρυξελλών, προκειμένου να μετατρέψουν την Ελλάδα σ’ ένα απέραντο στρατόπεδο συγκέντρωσης και εγκλωβισμού μεταναστών και προσφύγων, απ’ όπου επιλεκτικά πρώτα και κύρια η Γερμανία θα αντλεί φτηνή και πειθήνια εργατική δύναμη. Ενώ ο «κατιμάς» των τελείως ανειδίκευτων, των κατά συρροή παραβατικών και όσων κρίνονται «ασύμβατοι» με την κουλτούρα της δήθεν πολιτισμένης Δύσης, θα παραμένουν εγκλωβισμένοι στην Ελλάδα.

Ερώτηση: Πόσους μετανάστες μπορεί να αντέξει η Ελληνική οικονομία και κοινωνία;

Συγνώμη, αλλά υπάρχουν θέσεις απασχόλησης που δημιουργούνται στην Ελλάδα και περισσεύουν, ώστε να διατεθούν στους μετανάστες; Μόνο οι οικονομίες που παρουσιάζουν έλλειμμα εργατικού δυναμικού, ή απασχόλησης μπορούν να συζητούν για την μαζική εισδοχή και ένταξη μεταναστών στην οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας τους. Σε κάθε άλλη περίπτωση οι μετανάστες συμβάλουν στην εκτίναξη της ανεργίας, ιδίως της μακροχρόνιας, στην υποβάθμιση των εργασιακών εισοδημάτων, όπως και στην «ελαστικοποίηση» των εργασιακών σχέσεων. Οι θεωρίες που λένε ότι οι μετανάστες συμβάλουν στην οικονομική άνοδο μιας χώρας κι άλλες τέτοιες ανοησίες, παίρνουν υπόψη τους μόνο, ή σχεδόν αποκλειστικά, τις απαιτήσεις κερδοφορίας, αλλά και τις ευκαιρίες κερδοσκοπίας των βαρόνων της αγοράς, σε βάρος μιας κοινωνικά, παραγωγικά και εισοδηματικά διαρκώς υποτιμούμενης εργασίας. Κι αυτό το έζησε η Ελληνική Κοινωνία από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν η κατάρρευση των γειτονικών Βαλκανικών χωρών,εξανάγκασε τεράστιους αριθμούς μεταναστών να αναζητήσουν μεροκάματο στην Ελλάδα. Αυτός είναι άλλωστε κι ο λόγος που υπάρχει η μετανάστευση διεθνώς, με απαρχή τη βίαιη μεταφορά δούλων από τους δυτικούς (κυρίως Ολλανδούς και Βρετανούς) προκειμένου να στηριχθεί το δικό τους μονοπωλιακό εμπόριο παγκόσμια, αλλά και η δική τους βιομηχανική ανάπτυξη. Η διαφορά σήμερα είναι το γεγονός ότι η ενίσχυση της μετανάστευσης δεν γίνεται μόνο για να τσακιστεί η εργασία σε μια χώρα, αλλά και για ευρύτερους γεωπολιτικούς λόγους. Οι μετανάστες και πρόσφυγες χρησιμοποιούνται από εκείνους που καταστρέφουν συστηματικά τις χώρες απ’ όπου προέρχονται, ως όμηροι, ως πολιορκητικός κριός, προκειμένου να πετύχουν το άνοιγμα των συνόρων, αλλά και την διάλυση της εσωτερικής κοινωνικής συνοχής με σκοπό την υποταγή στις υπερεθνικές οικονομικές, στρατιωτικές και πολιτικές δομές της παγκόσμιας διακυβέρνησης, δηλαδή της σύγχρονης μορφής των παλιών αυτοκρατοριών. Κι αυτό ακριβώς υπηρετεί – πέραν όλων των άλλων – η όξυνση του προβλήματος των εγκλωβισμένων μεταναστών και προσφύγων στην Ελλάδα. Την ίδια ώρα που εκτινάσσεται η ανεργία και η μετανάστευση εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων λόγω μνημονιακής κατοχής.

Ερώτηση: Θα ήθελα να μου πείτε, ποια είναι η θέση της Ευρώπης και ιδιαίτερα της Γερμανίας, απέναντι στο μέγιστο αυτό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα; Τι συμφωνίες έχουν γίνει με τις μνημονιακές κυβερνήσεις και τους Ευρωπαίους Εταίρους;

Η μετατροπή της Ελλάδας και κυρίως των νησιών της σε χώρους εγκλωβισμού μεταναστών και προσφύγων είναι καθαρά επιλογή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κυρίως της Γερμανίας. Ο εγκλωβισμός άρχισε μετά την επίσημη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας το 2016! Με την συμφωνία αυτή εγκαταστάθηκε η Frontex στα ελληνικά νησιά, όπου προβλέφθηκε η δημιουργία «δομών», τα λεγόμενα Hot Spot, εγκλωβισμού. Με τον τρόπο αυτό, η Τουρκία απέκτησε το δικαίωμα να διαχειρίζεται τις μάζες προσφύγων και μεταναστών που συγκεντρώνει κατά το δοκούν και να τις αξιοποιεί ως μέσο πολιτικής πίεσης, αλλά και δημιουργίας γεωπολιτικών τετελεσμένων. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ΕΕ έκλεισε ανάλογες συμφωνίες τόσο με τη Λιβύη, όσο και με το Μαρόκο. Μόνο που με τις συμφωνίες αυτές, οι αρχές και το λιμενικό της Λιβύης και του Μαρόκου έχουν αναλάβει την αποτροπή των ροών μεταναστών και προσφύγων προς τις χώρες της ΕΕ, κυρίως την Ισπανία και την Ιταλία. Η ΕΕ μάλιστα έχει αναλάβει να χρηματοδοτεί ακόμη και τους μισθούς του λιμενικού αυτών των χωρών, προκειμένου να ασκούν αποτροπή. Γιατί άραγε η ΕΕ δεν προχώρησε σε μια ανάλογη συμφωνία με την Τουρκία; Γιατί μαζί με την ευρωπαϊκή χρηματοδότηση προς την Τουρκία, η οποία ανέρχεται στα 7,5 δις ευρώ, δεν απαίτησε η ΕΕ να δρα το λιμενικό της γείτονος με συνδρομή της Frontex ως δύναμη αποτροπής; Γιατί δεν εγκατέστησε η ΕΕ στα πλαίσια μιας τέτοιας συμφωνίας γραφεία της δικής της υπηρεσίας ασύλου, η οποία σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ να εξετάζει στο τούρκικο έδαφος τις αιτήσεις ασύλου; Ειδικά όσων θέλουν να μετακινηθούν προς ΕΕ. Κι έτσι οι άνθρωποι αυτοί να εισέρχονται στην ΕΕ νόμιμα, χωρίς να θαλασσοπνίγονται και να γίνονται υποχείρια των δουλεμπόρων. Ο λόγος είναι απλός. Η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας ήταν ένα ακόμη ανατολίτικό παζάρι ανάμεσα στην Μέρκελ και τον Ερντογάν. Ο Ερντογάν υποσχέθηκε να συγκρατήσει τις ροές μεταναστών και προσφύγων που θέλουν να πάνε κατά Γερμανία μεριά και η Μέρκελ του παρέδωσε τα Ελληνικά νησιά. Φυσικά, με το αζημίωτο για τους κυβερνώντες της Ελλάδας. Και τους πρώην και τους νυν. Είναι τόσο απλά τα πράγματα.

Ερώτηση: Γιατί παραμένουμε δεμένοι στο Δουβλίνο 3; Πόσο δεσμευτική είναι η ρήτρα της «χώρας πρώτης εισόδου»;

Τo Δουβλίνο 3 ουσιαστικά είναι ανενεργό. Διότι οι περισσότερες χώρες και κυρίως οι ανατολικές, οι χώρες του Βίζεγκραντ, αρνούνται να την εφαρμόσουν. Τι προβλέπει το Δουβλίνο 3; Την επιστροφή αδήλωτων μεταναστών και προσφύγων στην πρώτη χώρα εισόδου τους στην ΕΕ. Οι χώρες Βίζεγκραντ, που αρχικά είχε συγκροτηθεί από τις Ουγγαρία, Πολωνία, Σλοβακία και Τσεχία, αρνήθηκαν το Δουβλίνο. Τελευταία μαζί τους συνεργάζεται στενά η Αυστρία, η Βουλγαρία και η Ρουμανία. Πέντε χώρες της ζώνης Σένγκεν (Αυστρία, Δανία, Γαλλία, Γερμανία, Νορβηγία και Σουηδία) έχουν ενεργοποιήσει τους ελέγχους των εσωτερικών τους συνόρων από το 2015. Και συνεχίζουν έως σήμερα, παρόλο που το όριο είναι δύο χρόνια! Ενώ οι χώρες Βίζεγκραντ, μαζί με τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία, δεν αποδέχονται κανενός είδους συμφωνία για την προώθηση ή επαναπροώθηση αδήλωτων μεταναστών και προσφύγων στις χώρες τους. Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, η κυβέρνηση Τσίπρα τον Ιούνιο του 2018, ανακοίνωσε συμφωνία για την επιστροφή προσφύγων και μεταναστών από τη Γερμανία στην Ελλάδα!!! Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι η ΕΕ είχε εξαιρέσει την Ελλάδα από το Δουβλίνο, λόγω της οξύτητας του προβλήματος. Η Γερμανία από το 2016 πιέζει να επανεκκινήσουν οι διαδικασίες του Δουβλίνου για την Ελλάδα ώστε να επιστραφούν χιλιάδες ανεπιθύμητοι αλλοδαποί. Κι ότι δεν πέτυχε η Γερμανία διαμέσου των οργάνων της ΕΕ, λόγω της αντίστασης που βρήκε από πολλές άλλες χώρες, το πέτυχε με διμερή συμφωνία με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Ο κ. Τσίπρας, για να χρυσώσει το χάπι, δήλωσε ότι βασικός στόχος της παραμέτρου που αφορά τις επιστροφές, είναι η ελαχιστοποίηση των παράνομων δευτερογενών ροών, έναντι της επιτάχυνσης επανενώσεων χωρισμένων προσφυγικών οικογενειών. Τώρα, γιατί η επανένωση χωρισμένων οικογενειών θα πρέπει να γίνει στην Ελλάδα κι όχι στη Γερμανία, αυτό μόνο τα κομματικά ταμεία του ΣΥΡΙΖΑ μπορούν να εξηγήσουν... Όπως επίσης και το γεγονός ότι η κυβέρνηση Τσίπρα δεν έκανε απολύτως τίποτε για να τηρήσει η Γερμανία τις υποχρεώσεις της έναντι της Ελλάδας και να παραλάβει τον αριθμό μεταναστών και προσφύγων για τον οποίο είχε δεσμευτεί. Αυτά είδε η κυβέρνηση Μητσοτάκη και ζήλεψε… Κι έτσι συνεχίζει στα ίδια και χειρότερα. Πάντα με το αζημίωτο!!!

Ερώτηση: Όσο αυξάνονται τα μέτρα για την αντιμετώπιση των μεταναστευτικών ροών στα νησιά του Αιγαίου, τόσο πολλαπλασιάζονται οι αφίξεις από τον Έβρο! Υπάρχει μεγάλη ανησυχία από την πληροφόρηση… ότι μέσα στους μετανάστες που περνούν τον Έβρο, έρχονται Τούρκοι, οι οποίοι εμφανίζονται ως “αντικαθεστωτικοί”… Τα θαλάσσια σύνορα μας δεν μπορούμε να τα κλείσουμε. Με τα χερσαία τι γίνεται;

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, δεν έχουμε αύξηση στις ροές των μεταναστών και προσφύγων από τον Έβρο. Οι αυξήσεις παρατηρούνται στα νησιά. Παρ’ όλα αυτά σημαντικός αριθμός, τόσο των νεοεισερχομένων, όσο και εγκλωβισμένων, που έχουν μεταφερθεί από τα νησιά στην ηπειρωτική Ελλάδα, αρχίζουν να συνωστίζονται στην Ανατολική Μακεδονία και κυρίως στη Θράκη. Το κάνουν μόνοι τους; Έχουν καθοδήγηση; Όπως και να έχει ο κ. Χρυσοχοΐδης απέκλεισε μόνο τον Έβρο από τη δημιουργία νέων κέντρων κράτησης και εγκλωβισμού. Οι υπόλοιποι νομοί της Θράκης είναι πλέον και επίσημα υποψήφιοι για την εγκατάσταση ή μετεγκατάσταση μεταναστών. Κυρίως μουσουλμάνων! Τι θα σημάνει κάτι τέτοιο σε μια τόσο ευαίσθητη περιοχή, όπου ήδη η Τουρκία αλωνίζει τόσο μέσω του Προξενείου Κομοτηνής, όσο και μέσω των Τουρκικών σωματείων της Θράκης, τα οποία ήδη έχουν απευθυνθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση προκειμένου να προχωρήσουν ως «εθνική μειονότητα» στη δημιουργία ενός «προσωρινού κοινοβουλίου Δυτικής Θράκης». Το μόνο που χρειάζεται για να προχωρήσει ταχύτατα η Κοσοβοποίηση της Θράκης, είναι η δημιουργία κλειστών κέντρων κράτησης μεταναστών και προσφύγων ή η μαζική εγκατάσταση αλλοδαπών με επιδότηση από τα προγράμματα των ΜΚΟ, της ΕΕ και της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ!

Ερώτηση: Υπάρχει “άλλος δρόμος” για την αντιμετώπιση του μείζονος αυτού προβλήματος;

Και βέβαια υπάρχει.

Πρώτον : Να καταγγελθεί εκ μέρους της Ελλάδας η συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας, ώστε να πάψει η χώρα μας να είναι χώρος εγκλωβισμού μεταναστών και προσφύγων από την Τουρκία. Αν θέλει η Ευρωπαϊκή Ένωση να κλείσει συμφωνία με την Τουρκία, ας το κάνει όπως το έχει κάνει με το Μαρόκο και την Λιβύη. Ας εγκατασταθεί η Frontex στα παράλια της Τουρκίας για αποτροπή των τρισάθλιων σκαφών, με τα οποία οι δουλέμποροι μεταφέρουν μετανάστες και πρόσφυγες.

Δεύτερο: Η Ελλάδα οφείλει να απεγκλωβιστεί από τα προγράμματα επιδότησης εγκλωβισμένων μεταναστών και προσφύγων, όπως το ESTIA και των προπληρωμένων τραπεζικών καρτών! Άλλωστε η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που έχει αποδεχθεί τη συμμετοχή της σ’ αυτά τα προγράμματα, προκειμένου να διευκολυνθεί η μεταφορά των αλλοδαπών στο έδαφός της.

Τρίτο: Αυστηρή εφαρμογή του Ναυτικού Δικαίου με διαρκείς εξονυχιστικούς ελέγχους του λιμενικού και του πολεμικού ναυτικού σε κάθε σκάφος που φέρει τουρκική σημαία, προέρχεται από την Τουρκία ή κατευθύνεται σ’ αυτήν! Ταυτόχρονα προσφυγή στον Διεθνή Οργανισμό Ναυσιπλοΐας με σκοπό, να καταγγελθεί η Τουρκία για την παραβίαση των Διεθνών Κανόνων Ασφαλείας στη Θάλασσα!Σκοπός της προσφυγής είναι να κηρυχθούν οι ακτές και οι λιμένες της Τουρκίας ως ανασφαλείς κι επομένως να επιβαρυνθεί η ναυτιλιακή κίνηση με πολλαπλάσια κόστη ναύλων, επίναυλων και ασφαλίστρων! Ανάλογα μέτρα πρέπει να υιοθετηθούν και στον Έβρο για όλα τα εμπορικά φορτία που έρχονται από την Τουρκία, αυξάνοντας στην πράξη τα κόστη μεταφοράς για τη γείτονα. Τα μέτρα αυτά έχει αποδειχθεί στην πράξη ότι είναι τα πλέον αποτελεσματικά για τη δραστική μείωση των μεταναστευτικών ροών από την Τουρκία. Και χωρίς δραστική μείωση των ροών δεν μπορεί να εφαρμοστεί κανένα μέτρο αποσυμφόρησης των νησιών του Αιγαίου!

Τέταρτο: Η Ελλάδα οφείλει να ακολουθήσει πιστά τις υποχρεώσεις της που προκύπτουν από τις Διεθνείς Συμβάσεις, τόσο για τους πρόσφυγες, όσο και για την λαθραία μετανάστευση. Αυτό σημαίνει πώς, εντός ολίγων ημερών, θα πρέπει να κρίνεται η αίτηση ασύλου, αλλά και το νομικό καθεστώς που οφείλει να έχει κάθε ξεχωριστός αλλοδαπός που βρίσκεται ήδη στο έδαφος της χώρας. Σε συνεργασία με τις χώρες απ’ όπου προέρχονται. Ειδικά για τις εμπόλεμες χώρες όπου εμπλέκονται Ευρωπαϊκές χώρες και οι ΗΠΑ, όπως είναι το Ιράκ και το Αφγανιστάν, τότε θα πρέπει να παρθούν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να αναλάβουν τους πρόσφυγες εκείνες οι χώρες που διαθέτουν στρατεύματα και επιχειρούν στις πατρίδες τους! Σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα οφείλει να κάνει ότι μπορεί για να διευκολύνει όσους βρίσκονται ήδη εγκλωβισμένοι στη χώρα μας ώστε, νόμιμα να φύγουν απ’ αυτήν κατά προτίμηση με προορισμό της αρεσκείας τους.

Ερώτηση: Η Ελλάδα έχει καταστεί όμηρος αποφάσεων και συμφωνιών κάτω από το τραπέζι από τους εγχώριους ταγούς της με την βουλιμική Γερμανία. Υπάρχει η δυνατότητα συνεργασίας κομμάτων και κινημάτων εξωκοινοβουλευτικών για την αντιμετώπιση της τραγικής αυτής κατάστασης;

Συνεργασία με όσους τάσσονται υπέρ των ανοιχτών συνόρων και του καθεστώτος κατοχής της πατρίδας μας είναι αδύνατη. Ωστόσο, το ΕΠΑΜ μαζί με το ΑΚΚΕΛ, το ΔΗΚΚΙ και μια σειρά άλλες κοινωνικοπολιτικές οργανώσεις, σχήματα και κινήματα, έχουν ξεκινήσει την οικοδόμηση μιας ευρύτατης Πατριωτικής Συμμαχίας, όπου φιλοδοξούμε ότι θα αγκαλιάσει το σύνολο όσων τάσσονται υπέρ των αυτονόητων, δηλαδή της Εθνικής Ανεξαρτησίας, της Κοινωνικής Δικαιοσύνης και της Δημοκρατίας στην πατρίδα μας. Στη Συμμαχία αυτή έχουν θέση όλοι όσοι θέτουν την πατρίδα πάνω από άλλους κομματικούς και ιδεολογικούς διαχωρισμούς.

Ερώτηση: Έχουν έλθει τα πάνω κάτω, με τις σημερινές συνθήκες. Τελικά, αυτό που διακυβεύεται είναι η Εθνική και Πολιτισμική συνοχή της ελληνικής κοινωνίας! Ο Ελληνικός λαός αντιτίθεται στην πολιτική των ανοιχτών συνόρων. Ποιο είναι το μέλλον της Ελλάδας;

Η Ελλάδα βιώνει τη χειρότερη χρεοκοπία της ιστορίας της. Μια χρεοκοπία που δεν περιορίζεται στα δημοσιονομικά, ούτε στα οικονομικά της χώρας. Πρόκειται για μια ολοκληρωτική χρεωκοπία του μεταπολιτευτικού μοντέλου διαβίωσης της χώρας. Τόσο σε κοινωνικό, όσο και σε πολιτικό, πολιτιστικό και ηθικό επίπεδο. Από μια τέτοια χρεοκοπία μπορεί μια χώρα σαν την Ελλάδα να αναδυθεί σαν τον Φοίνικα μέσα από τις στάχτες του, όπως έγινε με την επανάσταση του 1909, με πρωτοβουλία του ίδιου του λαού. Η μοίρα της Ελλάδας έχει προκαθοριστεί από τους δυνάστες της. Η γενοκτονία του Ελληνικού λαού, είναι γεγονός, μέχρις ότου, αυτός ο λαός να είναι ικανός να αντιδράσει… Η εκποίηση και διάλυση της χώρας, αλλά και ο Εθνικός της Ακρωτηριασμός, για να διευκολυνθεί ο επανασχεδιασμός της ευρύτερης περιοχής, σύμφωνα με τα συμφέροντα των ισχυρών και φυσικά των αγορών, είναι γεγονός!

Ανακοίνωση ενάντια στην Ελληνο-Ισραηλινή «συμμαχία» και την υπογραφή του East Med

Στις 2 Ιανουαρίου πρόκειται να επισκεφτεί τη χώρα μας ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, προκειμένου να υπογράψει με τον Έλληνα Πρωθυπουργό τη συμφωνία για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου East Med.

Πρόκειται, όπως μας πληροφορούν, για έναν αγωγό ο οποίος θα μεταφέρει φυσικό αέριο από το Ισραήλ, μέσω Κύπρου, Ελλάδας και Ιταλίας, στην κεντρική Ευρώπη. Στην πραγματικότητα πρόκειται για έναν αγωγό μέσω του οποίου το Ισραήλ επιχειρεί να κυριαρχήσει στον ενεργειακό τομέα στη λεκάνη της ΝΑ Μεσογείου, να επιτύχει την ενεργειακή αυτονομία των παράνομων εποικισμών του στα κατεχόμενα εδάφη της Παλαιστίνης και, φυσικά, απώτερος στόχος όλων είναι ο αποκλεισμός της Ρωσίας από τον ευρωπαϊκό ενεργειακό χάρτη. Όλα αυτά σχεδιάζονται αγνοώντας πλήρως τα κυριαρχικά δικαιώματα Παλαιστίνης και Λιβάνου, που έχουν ήδη προβεί σε επίσημα διαβήματα διαμαρτυρίας προς την ελληνική κυβέρνηση. Με την υπογραφή του East Med, η Ελλάδα δένεται ακόμα πιο σφιχτά στο άρμα του άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ και εργαλειοποιείται για την επίτευξη της δικής τους κυριαρχίας και των επεκτατικών τους σχεδίων, ερχόμενη σε σύγκρουση με χώρες και λαούς με τους οποίους μας συνδέουν, παραδοσιακά, δεσμοί φιλίας και αλληλεγγύης.

Η υπόθεση της «συνεργασίας» μας με το Ισραήλ έχει πολυδιαφημιστεί στη χώρα μας από το ντόπιο πολιτικό σύστημα και τα φερέφωνά τους ΜΜΕ, σε μια προσπάθεια να πειστεί ο ελληνικός λαός ότι «μας συμφέρει», τόσο οικονομικά, όσο και εθνικά έναντι της απειλής από την Τουρκία. Δεν υπάρχει τίποτα που να απέχει περισσότερο από την αλήθεια! Οικονομικά, οι μόνοι που θα ωφεληθούν είναι το Ισραήλ και οι μεγάλες πολυεθνικές που θα αναλάβουν τη δημιουργία και εκμετάλλευση του έργου. Τα εθνικά μας συμφέροντα, όχι μόνο δεν προωθούνται, αλλά αντιθέτως ζημιώνονται από τέτοιου είδους «συνεργασίες». Η εθνική κυριαρχία και τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτήν αποτελούν εμπόδιο στη μάχη των ισχυρών για την επικράτηση στον ενεργειακό τομέα. Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα δεν λογίζεται ως κράτος, αλλά μόνο ως χώρος που πρέπει να μετατραπεί σε «ενεργειακό κόμβο» για τη διέλευση των αγωγών, ένα οικόπεδο για διαμελισμό σε ζώνες ειδικών συμφερόντων. Το δε Ισραήλ, που μας παρουσιάζεται ως «ασπίδα» απέναντι στην τουρκική απειλή, συζητά με την Τουρκία για συνεργασία στον ενεργειακό τομέα! Παράλληλα, προωθούνται και οι στρατιωτικές συμφωνίες με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, με τις οποίες παραδίδονται στρατηγικής σημασίας εδάφη της ελληνικής επικράτειας για τη δημιουργία βάσεων των ΗΠΑ και του Ισραήλ και την διευκόλυνση της επιθετικής τους πολιτικής και των επεκτατικών τους βλέψεων. 

Η πολιτική κάστα που επέβαλε το καθεστώς κατοχής της χώρας μας και την ξεπουλά κομμάτι-κομμάτι,  που λειτουργεί ως συμμορία εγκληματιών του κοινού ποινικού δικαίου, δεν θα μπορούσε να βρει άλλους «συνεργάτες» από τους διεθνείς εγκληματίες και σφαγείς των λαών. Όταν λένε ότι η συνεργασία «μας συμφέρει», αυτό που παραλείπουν να πουν είναι ότι μ’ αυτό το «μας» δεν εννοούν την Ελλάδα ως χώρα ούτε τον ελληνικό λαό, αλλά μόνο τον εαυτό τους και τη δική τους τσέπη.  Πολύτιμοι σύμμαχοί τους για τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης είναι τα συστημικά ΜΜΕ, τα οποία (εντελώς συμπτωματικά) ανήκουν σε διαπλεκόμενους επιχειρηματίες που κι αυτοί απολαμβάνουν τεράστια κέρδη από την καταστροφή και τον διαμελισμό της χώρας.

Το μόνο που συμφέρει πραγματικά τον λαό μας είναι η επιμονή στην εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου, που με το αίμα τους κατάκτησαν οι λαοί μετά τον Β’ΠΠ. Η υποστήριξη του κατεχόμενου λαού της Παλαιστίνης δεν βασίζεται μόνο στην διεθνιστική αλληλεγγύη που οφείλουμε προς έναν λαό που καταπιέζεται και υποφέρει· δεν έχει μόνο ηθική ή ιδεολογική διάσταση. Όταν νομιμοποιούμε το καθεστώς κατοχής της Παλαιστίνης, πώς μπορούμε να επικαλεστούμε το Διεθνές Δίκαιο στην περίπτωση της κατοχής της Κύπρου; Όταν νομιμοποιούμε την καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων ενός κατεχόμενου λαού· όταν νομιμοποιούμε στην πράξη εγκλήματα πολέμου (όπως έχουν χαρακτηριστεί από τον ΟΗΕ οι παράνομοι Ισραηλινοί εποικισμοί)· όταν νομιμοποιούμε την καταπάτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων άλλων χωρών, σε ποια βάση θα αντιδράσουμε όταν αυτά καταπατούνται στην ίδια μας τη χώρα; Μ’ αυτόν τον τρόπο, επαναφέρουμε το «δίκαιο της κατάκτησης» και καταργούμε στην πράξη όλα όσα κατάφερε η ανθρωπότητα στον τομέα των ανθρώπινων δικαιωμάτων, γυρίζοντας πολύ πίσω, στις πιο σκοτεινές εποχές της παγκόσμιας ιστορίας.

Είναι ίσως η πρώτη φορά στην Ιστορία μας, που η Ελλάδα, επίσημα ως κράτος, συμμαχεί με τόσο απροκάλυπτο τρόπο με τις δυνάμεις εκείνες που καταστρέφουν χώρες και λαούς, που στο παιχνίδι της παγκόσμιας ηγεμονίας αφήνουν πίσω τους μόνο πτώματα και ερείπια. Και μάλιστα σε μια εποχή που η ήττα αυτών των δυνάμεων ήδη έχει ξεκινήσει και προχωρά με γοργούς ρυθμούς. Οι ΗΠΑ έχουν ηττηθεί σε κάθε πόλεμο που έχουν προκαλέσει στην περιοχή, στη Συρία, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν. Η ΕΕ βρίσκεται στα πρόθυρα διάλυσης, σε οικονομική κατάρρευση, και με τους λαούς είτε να αποφασίζουν την έξοδο (BREXIT) είτε να εξεγείρονται μαζικά και δυναμικά ενάντια στις πολιτικές της. Όσο για το καθεστώς του κράτους του Ισραήλ, είναι τόσο εξόφθαλμα παράνομο και παράλογο που και οι ίδιοι του οι σύμμαχοι πλέον αναγκάζονται να παραδεχτούν ότι δεν μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει ως έχει. Ο κ. Νετανιάχου αντιμετωπίζει ποινικές διώξεις τόσο στο εσωτερικό της χώρας του, όσο και από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για εγκλήματα πολέμου και θέλει πάση θυσία να καταξιωθεί συνάπτοντας «συμφέρουσες» διεθνείς συμφωνίες. Πρόθυμα το ελληνικό πολιτικό προσωπικό του πετά σανίδα σωτηρίας!

Το ΕΠΑΜ φωνάζει προς όλες τις κατευθύνσεις ότι:

·         Η μόνη λύση για ειρήνευση στη Μέση Ανατολή περνάει μέσα από τη δίκαιη επίλυση του Παλαιστινιακού ζητήματος, που δεν είναι άλλη από την απελευθέρωση της Παλαιστίνης απ’ άκρη σ’ άκρη!

·         Η μόνη λύση για την προώθηση των Ελληνικών συμφερόντων περνάει μέσα από τη δημιουργία ενός πλατιού εθνικοαπελευθερωτικού μετώπου, χωρίς ιδεολογικές περιχαρακώσεις, που θα παλέψει για την ανατροπή αυτού του δωσιλογικού πολιτικού συστήματος, την απελευθέρωση της Ελλάδας από τα δεσμά της κατοχής και την αποκατάσταση της δημοκρατίας και της εθνικής μας κυριαρχίας. Μια χώρα υπό κατοχή δεν μπορεί να είναι ισότιμος σύμμαχος και συνεργάτης κανενός, παρά μόνο υποτελής στα αλλότρια συμφέροντα.

·         Καλούμε κάθε δημοκράτη Έλληνα πολίτη και κάθε πατριωτική, δημοκρατική, πολιτική δύναμη να αντιταχθεί στα σχέδια που μετατρέπουν τη χώρα μας σε δορυφόρο των πολεμοχαρών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και συνεργό στις επεκτατικές βλέψεις και τα εγκλήματα του κράτους των σιωνιστών.

·         Εντείνουμε τις προσπάθειές μας για συνεργασία όλων των δημοκρατικών, πατριωτικών δυνάμεων, για τη δημιουργία ενός εθνικοαπελευθερωτικού μετώπου.

·         Στηρίζουμε και συμμετέχουμε στις κινητοποιήσεις ενάντια στην υπογραφή του East Med και την Ελληνο-Ισραηλινή συμμαχία.

Αθήνα, 27 Δεκεμβρίου 2019

Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ