Μια πόλη μεγέθους Πάτρας χάθηκε τα τελευταία 6 χρόνια χάρις στα μνημόνια...

Του Δημήτρη  Καζάκη

Σύμφωνα με τα σημερινά ρεπορτάζ, πορεία με επικεφαλής δύο άμαξες και ένα ανοιχτό αγροτικό που φέρει τον τίτλο «κάμπριο ΕΚΑΒ Πολάκη», καθώς και μηχανές και ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ, πραγματοποίησαν το πρωί εργαζόμενοι της ΠΟΕΔΗΝ και νοσοκομειακοί γιατροί στο πλαίσιο των σημερινών κινητοποιήσεών τους.

Η ΠΟΕΔΗΝ κάνει λόγο για «κατάρρευση» του ΕΣΥ, αναφέροντας ότι το μόνιμο προσωπικό στα νοσοκομεία μειώθηκε συνολικά τα έτη των μνημονίων κατά 20.000, επίσης ότι οι κενές οργανικές θέσεις ανέρχονται σε 40.000, ενώ η χρηματοδότηση είναι μειωμένη κατά 350 εκατ. ευρώ σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Τα νοσοκομεία θα λάβουν 1.156 δισ. ευρώ και τα ληξιπρόθεσμα θα ξεπεράσουν το 1,5 δισ. ευρώ.

Και τι ζητά; Μα τι άλλο; Το ελάχιστο: προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, αποκατάσταση των μισθολογικών απωλειών και επαρκή χρηματοδότηση των δημόσιων μονάδων υγείας.

Το δυστύχημα είναι ότι κι αυτός ο κλάδος αρνείται να αντιληφθεί ότι η διαμαρτυρία δεν βγάζει πουθενά. Που-θε-νά! Αντίθετα οι αδιέξοδες και ανέξοδες επιμέρους διαμαρτυρίες των κλάδων όχι μόνο δεν φέρνουν αποτέλεσμα, αλλά ενισχύουν την ηττοπάθεια και τη μοιρολατρία.

Και είναι απολύτως σίγουρο ότι ορισμένες κομματικές παρατάξεις στο συνδικαλισμό είναι στρατευμένες ακριβώς σ' αυτό τον σκοπό. Να εμφανιστούν ότι δήθεν διαμαρτύρονται, ενώ στην πράξη προσπαθούν πείσουν τον κόσμο και τους εργαζόμενους ότι δεν γίνεται τίποτε. Εκτός από το να ψηφίζουν τους ίδιους και τους ίδιους.

Χρειάζεται επειγόντως ένα πανελλαδικό συντονιστικό κλάδων και επαγγελμάτων με μοναδικό σκοπό και αίτημα την ανατροπή των μνημονιακών δεσμεύσεων με κάθε δυνατό τρόπο. Ένα πανελλαδικό συντονιστικό που θα αναλάβει να συντονίσει συνελεύσεις εργαζομένων, σωματεία και πρωτοβουλίες με στόχο την κινητοποίηση όλων των κλάδων και επαγγελμάτων πανελλαδικά. Και μάλιστα με όρους γενικής πολιτικής απεργίας.

Διαφορετικά ανεχόμαστε να μας κοροϊδεύουν και να εκμεταλλεύονται την οργή μας οι κομματικοί μηχανισμοί με σκοπό διαμαρτυρίες ήττας.

Το μνημονιακό κοινοβούλιο παραπαίει, μαζί με την ΕΕ και το Ευρώ!

Του Δημήτρη Κυπριώτη*

Ως Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (ΕΠΑΜ) πόσα δεν έχουμε πει, πόσα δεν έχουμε γράψει, αλλά και πόσες εκδηλώσεις στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό δεν έχουμε κάνει, προσπαθώντας να ενημερώσουμε πρωτίστως, αλλά και να πείσουμε όσους δυσπιστούν για την αναγκαιότητα εξόδου της Πατρίδας μας τόσο από την ΕΕ όσο και από το Ευρώ, για να μπορέσει αυτή να  ανασάνει και οι Έλληνες να δουν «Θεού πρόσωπο»;

Και όμως, ενώ έχουμε κάνει άλμα στο κενό ως χώρα, με αποτέλεσμα η βύθιση της να είναι συνεχής και ασταμάτητη, οι μνημονιακές κυβερνήσεις η μία μετά την άλλη, έχουν επιδοθεί σε αγώνα του καλύτερου  αποτελέσματος, για το ποια θα ξεπουλήσει περισσότερα και γρηγορότερα την περιούσια του Δημοσίου!  Από την άλλη πλευρά και οι Έλληνες  βλέπουν ότι δεν μπορούν πλέον να διατηρήσουν, από τα βάρη των φόρων, αυτά που με τόσους κόπους και θυσίες έφτιαξαν. Σε αυτό το κλίμα που κινείται η χώρα, οι κοινοβουλευτικές  πολιτικές δυνάμεις, η κάθε μία για το δικό της όφελος,  δεν τολμούν να πουν την αλήθεια στον Ελληνικό λαό, για το τι ακόμη τον περιμένει.

Οι κυβερνώσες πολιτικές δυνάμεις, αλλά και  οι πρώην, όπως και οι και οι επόμενες, δεν τολμούν να πουν την αλήθεια στον Ελληνικό λαό, γιατί είναι δέσμιες των Διεθνών Συμβάσεων που είτε έχουν ψηφίσει, είτε έχουν συνάψει και προσυπογράψει, είτε έχουν συμφωνήσει με τους δανειστές και δήμιους της χώρας, για να εξασφαλίσουν  την υποστήριξη τους, ενώ οι άλλοι που δεν βρίσκονται στην τροχιά αυτή, για να παίζουν το παιγνίδι της στήριξης του συστήματος.

Και φυσικά, μέσα σε αυτό το κλίμα, που εξυπηρετεί απόλυτα τη μονοκρατορία των μεγάλων συμφερόντων, ξένων και ελληνικών, διαμορφώνεται ανάλογα και η κοινή γνώμη δια μέσου των αργυρώνητων ΜΜΕ. Αποτέλεσμα όλων αυτών, είναι να μην μπορεί να ακούσει ο ανυποψίαστος Έλληνας πολίτης μια αντίθετη φωνή, ένα αντίθετο επιχείρημα ενάντια στην ΕΕ και το Ευρώ.

Όμως, παρά το ασφυκτικό αυτό κλίμα της πληροφοριακής συσκότισης, έρχονται και γεγονότα που αποκαλύπτουν τη συνωμοσία που υπάρχει μεταξύ των εταίρων, για την ολοσχερή καταστροφή της Ελλάδας.

Ένα τέτοιο γεγονός ήταν η δημοσιοποίηση της έκθεσης του ανεξάρτητου γραφείου αξιολόγησης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που αναφέρεται στις οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα, σε σχέση με το χρέος της και τις διάφορες μεθοδεύσεις που έγιναν για να εισέλθουμε στο μνημονιακό καθεστώς. Είναι μια έκθεση  κόλαφος για το πολιτικό σύστημα της χώρας, στην οποία περιγράφεται και αποδεικνύεται χωρίς καμιά περιστροφή, ότι η Ελλάδα υπήρξε θύμα μιας διεθνούς συνωμοσίας, με τη συμμετοχή του ελληνικού πολιτικού προσωπικού, με σκοπό την πάσει θυσία σωτηρία των ευρωπαϊκών τραπεζών και του ίδιου του κοινού νομίσματος, του ευρώ!

Και όλα αυτά με μόνη προϋπόθεση όπως λέει η έκθεση. Να φορτωθεί ολόκληρο το κόστος στον Ελληνικό λαό και μάλιστα στους πλέον αδύναμους! Ντροπή κι αίσχος είναι η μόνη κατάλληλη φράση που μπορεί να εκστομίσει κανείς.  

Μόλις την Τετάρτη που μας πέρασε, ο διοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, σε συνεδρίαση της Γερμανικής Βουλής κεκλεισμένων των θυρών, ανακοίνωσε ούτε λίγο, ούτε πολύ, πώς τα ψωμιά του ευρώ είναι μετρημένα. Η καταρρέουσα ευρωζώνη έχει ανάγκη άμεσα από την συνδρομή των κρατών, δηλαδή των φορολογουμένων. Για μια ακόμη φορά!

Σήμερα όμως  έχουμε ακόμη μιαν απτή απόδειξη,  του αδιεξόδου στο οποίο έχει οδηγηθεί η Ελλάδα όλα αυτά τα χρόνια από το εθελόδουλο και δοσίλογο πολιτικό προσωπικό της, που με πίστη και αφοσίωση, αντί να υπερασπίζονται τα συμφέροντα του Ελληνικού λαού, υπερασπίζονται ξένους δανειστές, ξένα συμφέροντα. Και αυτό, γιατί γνώριζαν και γνωρίζουν ότι , ΕΕ και Ευρώ «πνέουν τα λοίσθια» και δεν υπάρχει σωτηρία ούτε για το ένα ούτε για το άλλο. Το φάντασμα της ολοσχερούς  καταστροφής έχει κάνει ήδη την εμφάνισή του. Μόνο αδαείς ή προδότες δεν θέλουν να το δουν και να κάνουν το βήμα της έγκαιρης απόδρασης από αυτήν τη φυλακή. Αν αυτό δεν γίνει τώρα και μείνει η Ελλάδα στο μάτι του τυφώνα, τότε θα σημάνει και η ολοσχερής καταστροφή  της.

«Η Ευρώπη έχει βαθύ πρόβλημα και αυτό το κοινοβούλιο(το Ελληνικό), δεν το συζητά»!! Ποιος άραγε να έκανε αυτή τη δήλωση; Αυτή είναι η σημερινή δήλωση του ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ, «υπουργού» Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου! Και τι άλλο δήλωσε ο αφιλότιμος; Ότι και «ο ΣΥΡΙΖΑ όταν ήταν στην αξιωματική αντιπολίτευση, πρότεινε στα κόμματα να συζητήσουν το θέμα»  Αλλά, λέμε εμείς τώρα, αυτά τα κακομαθημένα κόμματα δεν το έκαναν; Και γιατί κύριε δεν το κάνατε εσείς όταν ήρθατε στην εξουσία; Και τι άλλο μας είπε σήμερα αυτός ο κύριος; «Ότι η συζήτηση για το που  πάει η ευρωζώνη και πως μπορεί να βελτιωθεί και αν μπορεί η Ελλάδα να επιζήσει σε τέτοια ευρωζώνη, ήρθε η ώρα να συζητηθεί!

Τώρα τι τους λες;

Η απάντηση όμως στο ερώτημα, προφανώς και δεν είναι η λύση στο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Πατρίδα. Την απάντηση θα την πάρουν όλοι αυτοί οι κύριοι και οι κυρίες πολύ γρήγορα από τον ίδιο τον Ελληνικό λαό και θα είναι και πολύ δυνατή.

Η λύση του προβλήματος έχει σημασία τώρα και να ακουστεί όσο ποιο καθαρά γίνεται και να συζητηθεί επίσης και να ακούσει ο λαός ποιος θα είναι εκείνος, ποιο θα είναι εκείνη η πολιτική δύναμη, που θα μπορέσει να τη δώσει ολοκληρωμένη, να την κάνει κατανοητή και να την  πιστέψει ο Ελληνικός λαός.

Εμείς στο ΕΠΑΜ πολύ καθαρά, ξεκάθαρα θα λέγαμε και χωρίς υπεκφυγές δηλώνουμε ότι: Μόνο μια συνολική ανατροπή-απόσυρση του πολιτικού προσωπικού-κατεστημένου και η αντικατάσταση του από μια Πατριωτική-Δημοκρατική πλειοψηφική λαϊκή εξουσία, είναι πρωτίστως η λύση που χρειάζεται η χώρα. 

Μια τέτοια πολιτική δύναμη που θα στηρίζεται στον ίδιο το λαό και θα κληθεί να εφαρμόσει πρόγραμμα που θα υπηρετεί ΜΟΝΟ τα συμφέροντα της Ελλάδας και των Ελλήνων. Για αυτόν ακριβώς  το λόγο δημιουργήθηκε το ΕΠΑΜ, για να γίνει ο καταλύτης ενός μεγάλου Πατριωτικού Παλλαϊκού Μετώπου!

Ελάτε μαζί μας όλοι εσείς που θέλετε αυτήν την προοπτική! 

*Μέλος της ΠΓ και Οργανωτικός Γραμματέας του ΕΠΑΜ

ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΟΙ ΕΚΠΟΜΠΕΣ "ΣΤΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟ ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΖΑΚΗ"

Αύριο Τετάρτη 5 Oκτωβρίου και ώρα 14.00 στον διαδικτυακό σταθμόwww.e-roi.gr αρχίζει ο νέος κύκλος εκπομπών " ΣΤΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟ"

Ο Δημήτρης Καζάκης Γενικός Γραμματέας του ΕΠΑΜ θα σχολιάσει την επικαιρότητα με τον δικηγόρο, μέλος της Ε.Ν.Α , Ηρακλή Παπαδόπουλο.

Το ευρώ καταρρέει μαζί με τις μεγάλες τράπεζες της ευρωζώνης.

Του Δημήτρη Καζάκη

Την Τετάρτη που μας πέρασε ο διοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, σε συνεδρίαση της Γερμανικής Βουλής κεκλεισμένων των θυρών, ανακοίνωσε ούτε λίγο, ούτε πολύ πώς τα ψωμιά του ευρώ είναι μετρημένα. Η καταρρέουσα ευρωζώνη έχει ανάγκη άμεσα από την συνδρομή των κρατών, δηλαδή των φορολογουμένων. Για μια ακόμη φορά.

Ήδη από τον περασμένο Ιούλιο οι επικεφαλείς του τραπεζικού καρτέλ στην ευρωζώνη απαιτούν μια νέα ισχυρή δόση ανακεφαλαιοποίησης. Οι Βρυξέλλες χρειάζονται επειγόντως ένα σχέδιο διάσωσης της τάξης των 150 δις ευρώ για να ξεκινήσει ένα μεγάλο πρόγραμμα ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών της, σύμφωνα με τον επικεφαλής οικονομολόγο της Deutsche Bank, Ντέιβιντ Folkerts-Landau (Welt am Sonntag, 10/7/2016).

Μιλάμε για 150 δις ευρώ! Πώς θα γίνει μια τέτοια ανακεφαλαιοποίηση; Προφανώς μ' έναν συνδυασμό bail in και bail out. Δηλαδή μ' έναν συνδυασμό κουρέματος των δανειακών υποχρεώσεων των τραπεζών (καταθέσεις και τραπεζικά ομόλογα), αλλά και χρηματοδότησης απευθείας από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Στον απόηχο της ψηφοφορίας Brexit του Ηνωμένου Βασιλείου, το επίκεντρο της προσοχής έχει στραφεί στον τραπεζικό τομέα της Ιταλίας, ο οποίος έχει συσσωρεύσει 360 δις ευρώ σε επισφαλή δάνεια, το οποίο αυξάνεται διαρκώς.

Ένα πρώην μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου της ΕΚΤ, ο Lorenzo Bini Smaghi, ο οποίος τώρα είναι πρόεδρος της Societe Generale, έχει προειδοποιήσει ότι η τραπεζική κρίση στην Ιταλία θα μπορούσε εύκολα να εξαπλωθεί σε ολόκληρη την ΕΕ.

«Η Ευρώπη είναι εξαιρετικά άρρωστη και πρέπει να ξεκινήσει την αντιμετώπιση των προβλημάτων της εξαιρετικά γρήγορα, ή αλλιώς μπορεί να συμβεί κάποιο ατύχημα. Δεν είμαι προφήτης της καταστροφής, αλλά ρεαλιστής», δήλωσε ο οικονομολόγος της Deutsche Bank στην Welt am Sonntag (10/7/2016).

Σύμφωνα με Folkerts-Landau, οι Βρυξέλλες θα πρέπει να ακολουθήσουν τα βήματα της Ουάσιγκτον, η οποία βοήθησε τις τράπεζες των ΗΠΑ με ένα πακέτο διάσωσης 475 δισεκατομμυρίων δολαρίων. «Στην Ευρώπη, η διάσωση δεν χρειάζεται να είναι τόσο μεγάλη. Ένα πρόγραμμα 150 δις ευρώ θα πρέπει να είναι αρκετό για να βοηθήσει τις ευρωπαϊκές τράπεζες να ανακεφαλαιοποιηθούν», είπε.

Η μείωση των τραπεζικών αποθεμάτων είναι μόνο το σύμπτωμα ενός πολύ μεγαλύτερου προβλήματος, το οποίο συνδέεται με χαμηλούς ρυθμούς ανόδου, υψηλό χρέος και επικίνδυνη διολίσθηση σε αποπληθωρισμό, πρόσθεσε Folkerts-Landau.

Ωστόσο, το πρόβλημα είναι πολύ πιο μεγάλο. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 12 μηνών, οι μετοχές της Deutsche Bank έχουν πέσει κατακόρυφα 48%. Μια άλλη μεγάλη ευρωπαϊκή τράπεζα, η Credit Suisse είναι κάτω από το 63% από τις 31 Ιουλίου του περασμένου έτους. Συνολικά, ο δείκητς Bloomberg Europe 500 Banks Index κατακόρυφη πτώση 33% το 2015, στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 7 ετών.

To πρόβλημα πια επικεντρώνεται περισσότερο στην μεγαλύτερη τράπεζα της Ευρώπης, αλλά και παγκόσμια, την Deutsche Bank. Στις 11 Μαΐου 2007 η τιμή της μετοχής της DB βρέθηκε στο υψηλότερο σημείο της. Τότε άξιζε 152,8 δολάρια το κομμάτι. Από τότε και παρά τις πολιτικές διάσωσης η τιμή της μετοχής της κατρακύλησε στα 12,6 δολάρια το κομμάτι στις 7 Ιουλίου 2016. Έχασε δηλαδή σχεδόν το 92% της αξίας της. Κι όλα αυτά παρά το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης που ακολουθεί από το 2015 η ΕΚΤ.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η Deutsche Bank έχει χάσει ήδη μέσα στο Σεπτέμβριο περισσότερο από το μισό της αξίας της μετοχής από τον Ιανουάριο του 2016. Από μόνη της η τράπεζα συνιστά απειλή για τη σταθερότητα των άλλων τραπεζών σε ολόκληρη την ήπειρο. Ορισμένοι αναλυτές ήδη ανησυχούν ότι θα μπορούσε να προκαλέσει μια κρίση μεγαλύτερης κλίμακας, από την κατάρρευση της Lehman Brothers το 2008.

Μετά από ένα μαζικό ξεπούλημα μετοχών την Δευτέρα που πέρασε, η αξία της μετοχής έπεσε έως την 27η Σεπτεμβρίου κοντά στα 10,55 δολάρια το κομμάτι. Έτσι η συνολική αξία αγοράς των μετοχών της Deutsche Bank συρρικνώθηκε σε 14,5 δις ευρώ. Με όρους δολαρίου είναι μόνο 2 δισεκατομμύρια δολάρια περισσότερα από την ποινή 14 δις δολαρίων, που η τράπεζα αντιμετωπίζει από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών για χειραγώγηση πωλήσεων τίτλων με υποθήκη λίγο πριν από την παγκόσμια κρίση του 2008.

Τα προβλήματα της Deutsche Bank έχουν εγείρει ερωτήματα σχετικά με την υγεία και των άλλων μεγάλων ευρωπαϊκών δανειστών. Η τιμή της μετοχής της Royal Bank of Scotland έχει βυθίσει 13% και της Ιταλίας UniCredit είναι κάτω από 12% αυτό το μήνα. Ο δείκτης Bloomberg Europe 500 Τραπεζών και Χρηματοπιστωτικών Υπηρεσιών είναι κάτω 4,2% για το μήνα Σεπτέμβριο. Αυτό είναι το χειρότερο αποτέλεσμα από τον Ιούνιο, όταν το δημοψήφισμα Brexit έπληξε σε μεγάλο βαθμό τις αγορές.

Τα προβλήματα της Deutsche Bank έχουν θέσει τη γερμανική κυβέρνηση σε πολύ δύσκολη θέση, καθώς θα πρέπει να αποφασίσει αν θα διασώσει την τράπεζα, της οποίας τα περιουσιακά στοιχεία αποτιμώνται σε περίπου 1.800 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή το ήμισυ του μεγέθους της γερμανικής οικονομίας. Η σφαλιάρα που έφαγε αυτή την εβδομάδα η μετοχή της DB, οφείλεται πρωτίστως στη δήλωση της Μέρκελ ότι η κυβέρνηση της Γερμανίας δεν συζητά καν το ενδεχόμενο της διάσωσης με κρατικά χρήματα.

Οι αγορές και οι κερδοσκόποι απάντησαν αρνητικά και οδήγησαν τη μετοχή της DB σε μαζικό ξεπούλημα. Πόσο θα αντέξει την πίεση των αγορών η DB, αλλά και η Γερμανική κυβέρνηση θα το δούμε σύντομα. Το σημαντικό είναι να γνωρίζουμε ότι η νέα ανακεφαλαιοποίηση έρχεται. Και σ' αυτήν θα χαθούν εκατοντάδες δις ευρώ σε καταθέσεις αποταμιευτών, σε ομόλογα και αμοιβαίους τίτλους που οι τράπεζες έχουν πουλήσει στους πελάτες τους, αλλά και χρήμα των φορολογουμένων.

Στις αρχές του 2015 ο Ντράγκι τα απέκλειε όλα αυτά, γιατί θα χρησιμοποιούσε το "μπαζούκα" - όπως είχε ονομαστεί - της ποσοτικής χαλάρωσης. Δηλαδή, θα δημιουργούσε χρήμα από το τίποτε προκειμένου να αγοράσει η ΕΚΤ κρατικά ομόλογα από τις τράπεζες, προκειμένου να ενισχύσει την κεφαλαιακή τους επάρκεια.

Σχεδόν δυο χρόνια μετά η ΕΚΤ έχει δαπανήσει έως τις 23 Σεπτεμβρίου 216,8 δις ευρώ σε τρία προγράμματα αγοράς καλυμμένων ομολογιών, 20,3 δις ευρώ σε πρόγραμμα αγοράς τίτλων που έχουν εκδοθεί έναντι περιουσιακών στοιχείων, 27,9 δις ευρώ σε πρόγραμμα αγοράς τίτλων του επιχειρηματικού τομέα, 105,7 δις ευρώ σε πρόγραμμα για τις αγορές τίτλων γενικά και 1.049,7 δις ευρώ για το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων του δημοσίου.

Με άλλα λόγια η ΕΚΤ δημιούργησε νέο χρήμα συνολικής αξίας 1.420,4 δις ευρώ και το έριξε στις αγορές προκειμένου να στηρίξει τις ευρωπαϊκές τράπεζες και τις πολυεθνικές σαν την VW. Όλο αυτό το νέο χρήμα οδήγησε σε μια αναιμική οικονομική άνοδο της τάξης περίπου των 300 δις ευρώ στο επίπεδο του ΑΕΠ. Δηλαδή, για 10 περίπου ευρώ οικονομικής ανόδου στην ευρωζώνη, η ΕΚΤ χρειάστηκε να δημιουργήσει πάνω από 47 νέα ευρώ. Πώς να μην είναι πανικόβλητος ο Ντράγκι;

Δεν υπάρχουν διαφορές μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Υπάρχουν μόνο τουρκικές βλέψεις σε βάρος της Ελλάδας.

Η Στρατηγική αξία  του Αιγαίου

του Δημήτρη Κυπριώτη

Το Αιγαίο είναι μια θαλάσσια λεκάνη που εκτείνεται σε 250.000 τ. χλμ στην Ανατολική Μεσόγειο και ειδικότερα:  Στα Δυτικά, μεταξύ της Πελοποννήσου και Στερεάς Ελλάδας, στα Βόρεια μεταξύ της Μακεδονίας και Θράκης και στα Ανατολικά, στα Μικρασιατικά παράλια της Τουρκίας. Έχει μήκος 609 Χιλ. και πλάτος 300 χλμ. Έχει περίπου 1000 νησιά και νησίδες, που κατοικούνται από Έλληνες πολλές χιλιετηρίδες, που το καθιέρωσαν ως την κατ΄ εξοχήν  Ελληνική θάλασσα, που προσδιορίζεται σαν την καρδιά  και το στίγμα της Ελλάδας.

Αυτή η νευραλγική θέση του Αιγαίου, το έχει κατατάξει στις στρατηγικές περιοχές παγκοσμίου εμβέλειας, αφού μπορεί και ελέγχει κάθε είδους στρατιωτική επιχείρηση που διεξάγεται  προς τα «Στενά», που αποτελούν φυσική προέκτασή του. Επίσης το Αιγαίο  αποτελεί το χώρο επαφής με τρεις (3) Ηπείρους (Ευρώπη, Ασία, Αφρική), μέσω των  διαύλων επικοινωνίας Ευξείνου Πόντου και Μεσογείου και κατ’ επέκταση  των δύο(Ωκεανών) Ατλαντικού και Ινδικού, δια του  Σουέζ.

Το Αιγαίο με τα νησιά του αποτελούν το αμυντικό ανάχωμα του Ελληνισμού και για αυτό απώλεια και ελαχίστου μέρους του, είτε  αυτό ανήκει στη ξηρά, είτε στη Θάλασσα, είτε στον εναέριο χώρο, θα αποτελέσει τελεσίδικα  και την έναρξη της διάσπασης της Εθνικής Άμυνας της Πατρίδας μας. Η Ελλάδα χωρίς Αιγαίο ή έστω και με την ελάχιστη διάσπασή  της ολότητάς του, γίνεται έρμαιο  ορέξεων και  επιδιώξεων των Τούρκων. Πολύ απλά: Η Ελλάδα χωράς Αιγαίο δεν υπάρχει!.

Εδαφικό καθεστώς

Με τη συνθήκη της Λωζάννης, που υπογράφτηκε από την τότε Μ. Βρετανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, τη Ιαπωνία, τη Ρουμανία, το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών, και Σλοβένων, την Ελλάδα και την Τουρκία στις 24 Ιουλίου του 1923, τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, με εξαίρεση την Ίμβρο και την Τένεδο, τέθηκαν υπό ελληνική κυριαρχία.

Η συνθήκη προσδιόριζε το νομικό καθεστώς των νησιών και έθετε περιορισμούς στην οχύρωσή τους, με εξαίρεση τα ελληνικά νησιά Λήμνο και Σαμοθράκη και τα Τουρκικά Ίμβρο και Τένεδο, τα οποία έμελλε να αποστρατικοποιηθούν πλήρως εξαιτίας της γειτνίασις τους προς τα Στενά. Αυτή η αποστρατικοποίηση καθιερώθηκε με ειδική συμφωνία  γνωστή σαν "Συμφωνία της Λωζάννης για το Καθεστώς των Στενών"

Καθεστώς των Στενών.

Με τουρκική πρωτοβουλία ωστόσο η Συμφωνία της Λωζάννης για το Καθεστώς των Στενών, ακυρώθηκε και αντικαταστάθηκε στις 20 Ιουλίου 1936 από τη Συμφωνία του Μοντρέ. Κατά συνέπεια , η ρήτρα αποστρατικοποίησης Λήμνου, Σαμοθράκης, Ίμβρου και Τενέδου που είχε επιβάλει η Συμφωνία της Λωζάννης, έπαυσε να ισχύει. Μετά το Β ΄Π.Π, με βάσει τη συνθήκη ειρήνης με την Ιταλία που υπογράφτηκε στο Παρίσι το 1947, τα Δωδεκάνησα αποδόθηκαν στην Ελλάδα.

Κεραυνός «εν αιθρία»

Για  50 χρόνια η Τουρκία δεν είχε παρουσιάσει κανένα σύμπτωμα ασφυξίας, όταν άρχισε  ξαφνικά, μετά το 1973, να διαμαρτύρεται ότι «πνίγεται» από το καθεστώς του Αιγαίου, ισχυριζόμενη ότι είναι άδικο, γιατί την περιορίζει σε μια στενή λουρίδα θάλασσας και ότι η Ελλάδα προσπαθεί να μεταβάλει το Αιγαίο πέλαγος σε ελληνική λίμνη.

Αλλά δεν αρκέστηκε μόνο σε διαμαρτυρίες. Άρχισε να αμφισβητεί την ελληνικότητα του Αιγαίου και να ισχυρίζεται ότι το μισό της ανήκει μαζί με τα νησιά που βρίσκονται κοντά στα παράλια της. Και για αυτό ποτέ δεν αναφέρεται σε Ελληνικά νησιά, αλλά μιλάει πάντα για τα «νησιά του Αιγαίου», σαν να πρόκειται περί αδέσποτων

Δεκάδες είναι, έκτοτε, οι αναφορές των Τούρκων πολιτικών ηγετών που μιλούν με αυτόν τον απαξιωτικό  και επιτακτικό τρόπο. Παραθέτουμε μόνο δύο από αυτές τις πολλές αναφορές, του Πρωθυπουργού  Ντεμιρέλ: «Μην αποκαλείτε τα νησιά αυτά ελληνικά νησιά, αλλά νησιά του Αιγαίου. Είναι προτιμότερο να τα αποκαλούμε νησιά του Αιγαίου-19/8/1978» και « Επί 600 χρόνια, τα νησιά του Αιγαίου ήταν δικά μας και βρίσκονταν στα χέρια των Οθωμανών….-24/8/1976»

Τι ζητάει να μοιραστεί η Τουρκία;

Αλήθεια, τι ακριβώς επιδιώκει να μοιράσει η άγκυρα στην περιοχή; Το Αιγαίο συνίσταται από ελληνικά νησιά και ελληνικά χωρικά ύδατα και από τη άλλη πλευρά, έχουμε τουρκικά νησιά και τουρκικά χωρικά ύδατα, που συνιστούν με τη σειρά τους την ελληνική και τουρκική κυριαρχία αντίστοιχα, καθώς και διεθνή ύδατα, που είναι η ανοιχτή θάλασσα.

Το διεθνές τμήμα του Αιγαίου σίγουρα δεν ανήκει ούτε στην Ελλάδα ούτε στην Τουρκία και επομένως δεν θα μπορούσε ούτε δυνητικά να «μοιραστεί» μεταξύ τους. Είναι μια ανοικτή θάλασσα , όπως ακριβώς προσδιορίζει το διεθνές δίκαιο. Στο τμήμα αυτή η ναυσιπλοΐα είναι ελεύθερη και σίγουρα καμία χώρα από αυτές που το χρησιμοποιούν δεν θα ανεχόταν ποτέ να μετατραπεί σε μια κλειστή θαλάσσια περιοχή, που θα ανήκε είτε στην Ελλάδα είτε στην Τουρκία είτε και στις δύο μαζί. 

Αν θα συνέβαινε μία τέτοια περίπτωση, τότε θα προέκυπταν διαμαρτυρίες και αντιδράσεις από πολλές πλευρές και, δεδομένου ότι τίποτε τέτοιο δεν προέκυψε από πουθενά, αποδεικνύεται ότι το ελεύθερο καθεστώς παραμένει απαραβίαστο και επομένως ματαίως φωνασκεί η Τουρκία, με ανυπόστατους ισχυρισμούς.

Αφού λοιπόν δεν μπορούμε να μοιράσουμε το Αιγαίο, τι ακριβώς είναι εκείνο που ζητάει η Τουρκία να μοιράσουμε; Δε μένει τίποτε άλλο εκτός από τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Και αυτά είναι που αμφισβητεί και αυτά επιβουλεύεται. Και επειδή καταλαβαίνουν πολλοί καλά οι ηγέτες της Τουρκίας, ότι δεν μπορούν να προωθήσουν τις κακόβουλες βλέψεις τους σε βάρος των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, καλλιεργούν συστηματικά και συνειδητά μια σκόπιμη σύγχυση, μιλώντας γενικά και αόριστα για το Αιγαίο. Κατηγορούν την ελληνική πλευρά ότι έχουμε σφετεριστεί δικαιώματα που δεν μας ανήκουν και έτσι εμφανίζεται αδικούμενη και ταυτόχρονα «στραγγαλιζόμενη» , από την ελληνική…… απληστία!!

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αντικειμενικός σκοπός της Τουρκίας είναι σε μία πρώτη φάση να μειώσει τις ελληνικές αρμοδιότητες στο FIR Αθηνών(Flight Information Region-Τομέας Πληροφοριών Πτήσεων)στο Αιγαίο και να υπονομεύσει την ανάληψη ευθύνης από έλληνες στρατιωτικούς διοικητές τους επιχειρησιακούς  ελέγχους σ΄ αυτήν την περιοχή μέσα στα πλαίσια της διοικητικής  δομής του ΝΑΤΟ.. Και σε δεύτερη φάση, η Τουρκία επιδιώκει ένα χωρισμό του εναέριου χώρου του Αιγαίου και τελικά σε χωρισμό ολόκληρης της θαλάσσιας περιοχής του Αιγαίου, με συνέπεια την απομόνωση των ανατολικών νησιών  του Αιγαίου και τη διάβρωση του νομικού τους καθεστώτος, πράγμα που θα δώσει τελικά στην Τουρκία αρκετές προϋποθέσεις για να προωθήσει τους επεκτατικούς της στόχους.

Η σημασία των ελληνικών νησιών του Αιγαίου

Το Αιγαίο είναι ζωτικής σημασίας τμήμα του ελληνικού χώρου. Έχει μεγάλη οικονομική σπουδαιότητα για τη χώρα μας και αποτελεί μαγνήτη ισχυρό για τον τουρισμό της. Ο πληθυσμός των νησιών είναι περίπου 1,5 εκατ. και όχι φυσικά 300 χιλ. όπως ισχυρίζεται η τουρκική πλευρά. Η έκτασή του αποτελεί το 1/5 τη ελληνικής επικράτειας. Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε πολλά για την οικονομική ζωτικότητα του Αιγαίου, τα νησιά της περιοχής 2.463 στο σύνολο των 3100 νησιών της χώρας και τη σπουδαία πηγή πλούτου που αποτελούν για την Πατρίδα μας, εκτός του τουρισμού, με την αλιεία, τη γεωργία και τη λαϊκή τους τέχνη, που ευδοκιμούσε πάντοτε στους νησιωτικούς μας πληθυσμούς.

Το Αιγαίο ως ενότητα μαζί με την ελληνική ηπειρωτική χώρα και τα μωσαϊκό των νησιών που περιλαμβάνει, είναι μια περιοχή ζωτικής στρατηγικής σημασίας, απόλυτα απαραίτητη για την άμυνα της Ελλάδας. Και αυτό το τονίζουμε γιατί παρέχει το στρατηγικό και τακτικό βάθος που απαιτείται για ελιγμούς για  την υποστήριξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων και εξασφαλίζει τη στρατηγική προειδοποίηση ενάντια σε μια πιθανή, μαζική αεροπορική επίθεση.

Η περιοχή αυτή συνιστά επίσης μια σειρά διαδοχικών φραγμάτων σε βάθος , δεδομένου ότι αποτελεί προέκταση των Στενών και παρέχει σε αυτόν που την ορίζει τη δυνατότητα να ελέγχει τις θαλάσσιες εξόδους μέσω του Αιγαίου προς τη Μεσόγειο. Επιπλέον σε σύνδεση με την Κρήτη, εξασφαλίζει τον πλήρη έλεγχο των τακτικών θαλασσίων οδών στην περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Η οχύρωση των νησιών

Η Τουρκία κατηγορεί τη χώρα μας ότι οχύρωσε τα νησιά που βρίσκονται κοντά στα παράλια μας κατά παράβαση των διεθνών συνθηκών  που διαμόρφωσαν το καθεστώς του Αιγαίου. Το περίεργο όμως θα ήταν να μην τα είχε οχυρώσει.

Είναι γεγονός βέβαια ότι οι Συνθήκες της Λωζάνης και των Παρισίων προέβλεπαν τη μερική ή ολική αποστρατικοποίηση μερικών ακριτικών μας νησιών. Επέτρεπαν όμως δυνάμεις για την τοπική άμυνα των νησιών. Και η αλήθεια είναι ότι τις σεβαστήκαμε 50 ολόκληρα χρόνια, γιατί απλούστατα δεν είχαν εκδηλωθεί από την πλευρά της Τουρκίας τάσεις επεκτατικές, ούτε ενέργειες που να συνιστούν απειλή κατά του ελληνικού χώρου. Αντίθετα ούτε το Διεθνές Δίκαιο ούτε καμιά συνθήκη προβλέπει οποιοδήποτε περιορισμό του δικαιώματος  άμυνας, που κατοχυρώνεται και από τον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ.

Από το 1974 όμως το σκηνικό άλλαξε ριζικά. Η Τουρκία πρόβαλε διεκδικήσεις σε βάρος των νησιών. Και δεν περιορίστηκε μόνο σε λόγια. Προχώρησε και σε έργα. Συγκρότησε στα παράλια της προς το Αιγαίο, απέναντι από τα νησιά τη Δ΄ Στρατιά(Στρατιά Αιγαίου την ονόμασε)με δύναμη 120.000 ανδρών και την ενίσχυσε με ισχυρό αποβατικό στόλο 120 σκαφών. Επιτέθηκε εναντίον της Κύπρου και κατέλαβε το 40% του εδάφους της. Προχώρησε σε αναρίθμητες παραβιάσεις του ελληνικού θαλάσσιου και εναέριου χώρους καθώς και σε άλλες προκλήσεις, όπως η επέκταση του FIRΚωνσταντινούπολης σε βάρος του  FIR Αθηνών και οι έξοδοι σεισμογραφικών σκαφών της που δεν περιορίστηκαν σε τουρκικά ή διεθνή ύδατα αλλά εισχώρησαν και σε ελληνικές θαλάσσιες περιοχές.

Για όλα αυτά η Ελλάδα στην περίπτωση της οχύρωσης των νησιών, έκανε χρήση του άρθρου 51 του καταστατικού  χάρτη των Ηνωμένων Εθνών που προβλέπει το δικαίωμα της αυτοάμυνας.

Η θεωρία του «ζωτικού χώρου»

Ο ισχυρισμός της Τουρκίας ότι την «πνίγει» το σημερινό καθεστώς του Αιγαίου-ενώ δεν την έπνιγε 50 ολόκληρα χρόνια-αλλά και ο άλλος ισχυρισμός της ότι υπάρχουν και λόγοι δημογραφικοί που επιβάλλουν την αναδιανομή των νησιών, θυμίζουν τη θεωρία του «ζωτικού χώρου» του Χίτλερ. Με μια παρόμοια δικαιολογία θα μπορούσε κάθε χώρα να επιδιώξει  την επέκτασή της  σε βάρος γειτονικών χωρών είτε γιατί έχουν λιγότερο πληθυσμό από το δικό της, είτε γιατί έχουν περισσότερη θάλασσα ή περισσότερα νησιά.

Στην πραγματικότητα δεν είναι η Ελλάδα που πνίγει την Τουρκία αλλά η Τουρκία που πνίγει την Ελλάδα και επιδιώκει μάλιστα επίμονα και συστηματικά τη συρρίκνωσή της.

Ειρήνη με ελευθερία

Η Ελλάδα επιθυμεί την ειρήνη στο Αιγαίο. Το απέδειξε στη διάρκεια 60 χρόνων. Αλλά δεν είναι διατιθεμένη να την εξασφαλίσει θυσιάζοντας την ελευθερία της. Δέχεται να συζητήσει οποιοδήποτε ζήτημα με την Τουρκία, αλλά όχι τα κυριαρχικά της δικαιώματα.

Για κάθε θέμα που αμφισβητείται μπορεί να εφαρμοστεί ο διεθνής νόμος και η διεθνής πρακτική, όπως πχ στην περίπτωση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου, της οποίας είναι αναγκαία η οριοθέτηση. 

Και αν η Τουρκία δεχόταν το ίδιο, δεν θα υπήρχε κρίση του Αιγαίου. Όμως η Τουρκία σε κανένα ζήτημα δε θέλει να εφαρμοστεί ο νόμος. Και σε κανένα ζήτημα δεν ακολουθεί τη διεθνή πρακτική.

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Τουρκία. Υπάρχουν βλέψεις της Τουρκίας σε βάρος της Ελλάδος.

Οι διαφορές μπορούν να συζητηθούν και να λυθούν. Αλλά οι εδαφικές βλέψεις δεν μπορούν να γίνουν αντικείμενο διαπραγματεύσεων. Καμιά χώρα δεν διαπραγματεύεται τα κυριαρχικά της δικαιώματα.(Αυτό βέβαια δεν ισχύει σήμερα με τις δανειακές συμβάσεις που έχει υπογράψει οικειοθελώς η χώρα μας με τους δανειστές, αλλά αφορά σε άλλο θέμα.)

Η Τουρκία δημιούργησε την κρίση στο Αιγαίο. Στο χέρι της, συνεπώς, είναι να την τερματίσει. Και θα την τερματίσει αν σεβαστεί το διεθνή νόμο.!

Κάπως δύσκολο είναι αυτό να εφαρμοστεί κάτω από τις σημερινές συνθήκες.

Πολύ γρήγορα θα βρούμε μπροστά μας κάθε υποχωρητικότητα που έχει επιδειχθεί, πολλά χρόνια τώρα από τις ελληνικές κυβερνήσεις,   ιδιαίτερα όμως σε όλα  τα χρόνια των μνημονίων 

* Ο Δ. Κυπριώτης είναι ανώτατος αξιωματικός  ε.α, 
μέλος της ΠΓ του ΕΠΑΜ και οργανωτικός γραμματέας

Η θέση του Ε.ΠΑ.Μ. για το μεταναστευτικό - προσφυγικό πρόβλημα στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Τον τελευταίο μήνα οι κάτοικοι των νησιών του Αν Αιγαίου (Λέσβος, Χίος, Σάμος), βρίσκονται σε αναβρασμό εξαιτίας του προσφυγικού-μεταναστευτικού προβλήματος που έχει οξυνθεί.

Αυτή τη στιγμή στα νησιά βρίσκονται περίπου 14.000 πρόσφυγες & μετανάστες εγκλωβισμένοι εξαιτίας της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, η οποία -όπως βεβαιώνει εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης- δεν επιτρέπει την μετακίνηση και επαναπροώθησή τους, ενώ σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές αναμένονται άλλες 50.000.

Πρόσφατα ακούσαμε να προτείνεται ο σχεδιασμός κι επιπλέον δομών, είτε ανοιχτών είτε κλειστών, στα νησιά αυτά. Είδαμε το κέντρο φιλοξενίας στη Μόρια της Λέσβου να τυλίγεται στις φλόγες και το αντίστοιχο κέντρο της Σάμου να είναι σε επιφυλακή. Κάτοικοι από τη Μόρια Λέσβου και τη Χίο να πραγματοποιούν πορείες διαμαρτυρίας, να υποκινούνται επεισόδια κατά την τελετή υποστολής της σημαίας στη Μυτιλήνη, να συγκροτούνται επιτροπές αγώνα των κατοίκων σε Χίο και Σάμο.

Η αγανάκτηση, τόσο των μεταναστών που κρατούνται έγκλειστοι εδώ σε απάνθρωπες συνθήκες, όσο και των ντόπιων κατοίκων για τις φθορές των περιουσιών τους και το κλίμα ανασφάλειας που βιώνουν, έχει ξεχειλίσει δημιουργώντας μια εκρηκτική ατμόσφαιρα, την οποία αρκετοί τείνουν να εκμεταλλευτούν.

Μια χώρα υπό οικονομική κατοχή, εδώ και έξι χρόνια, με εξαρθρωμένο το σύστημα των κοινωνικών παροχών, ανοχύρωτη αλώνεται από μαζικές εισροές ομήρων των υπερεθνικών δουλεμπορικών δικτύων, πλήρως κατευθυνόμενες από τα ίδια συμφέροντα που τους καθιστούν πρόσφυγες. Οι συνθήκες είναι πρόσφορες για καλλιέργεια κλίματος διχασμού και άτυπου εμφυλίου, σε «ξενοφοβικούς ρατσιστές» και «αλληλέγγυους ανθρωπιστές», που εντέχνως ενορχηστρώνεται από τις κατοχικές δυνάμεις και τα ΜΜΕ που τις υπηρετούν.

Προκειμένου να αποφύγουμε τον διχασμό και τις ακρότητες, που εντέχνως καλλιεργούνται, οφείλουμε ως λαός να αντιληφθούμε εγκαίρως ότι εχθρός μας δεν είναι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες, αλλά οι πολιτικές εκείνων που τους έκαναν μετανάστες, ή πρόσφυγες, κι όσοι διαχειρίζονται με όρους δουλεμπορίου τη δυστυχία τους, ακόμα και στο όνομα ενός κατ’ επίφαση ανθρωπισμού.

Κοινός μας εχθρός είναι οι πολιτικές και τα συμφέροντα που προωθούν τους πολέμους σε χώρες όπως η Συρία, ή επιβάλλουν καθεστώς οικονομικής υποδούλωσης σε άλλες χώρες, όπως η Ελλάδα.

Η ΕΕ χρηματοδοτεί αδρά τις ΜΚΟ, αποφασίζει τον εγκλωβισμό των μεταναστών και των προσφύγων στα ακριτικά νησιά, μετατρέποντας επισήμως τη χώρα μας σε χώρο κράτησης και εγκλωβισμού ανθρώπινων ψυχών. Με δικές της επιταγές ο κυρίαρχος ρόλος των εθνικών δυνάμεων άμυνας και ασφάλειας υποκαθίσταται από υπερεθνικές αστυνομικές (Frontex) και στρατιωτικές δυνάμεις, το ΝΑΤΟ για τη φύλαξη του Αιγαίου, και τον ευρωστρατό για τη φύλαξη των συνόρων. Στη σύνοδο της Μπρατισλάβα επίσης αποφασίστηκε η μετατροπή της χώρας σε front line state (χώρα πρώτης γραμμής) της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στρατιωτικός όρος που υποδηλώνει την οικοδόμηση καθεστώτος έκτακτης ανάγκης και πολιορκίας πρωτίστως στην παραμεθόριο.

Σε αυτά τα συμφέροντα και σε αυτές τις πολιτικές οφείλουμε να αντισταθούμε, παραμένοντας ως λαός ενωμένοι και διατηρώντας τον ανθρωπισμό μας.

Το ΕΠΑΜ καταδικάζει τις ακρότητες και τις εκτροπές γεγονότων από όποιο χώρο κι αν προέρχονται, ή υποδαυλίζονται από όποιον θέλει να εκμεταλλευτεί την κατάσταση.

Καταδικάζει την εκμετάλλευση των μεταναστών από όποιον χώρο ή φορέα προωθείται.

Καταδικάζει την ανεξέλεγκτη δράση των ΜΚΟ και την υποκρισία.

Σέβεται τους πρόσφυγες και προασπίζεται την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους κατά τα το Διεθνές Δίκαιο, αλλά αξιώνει ότι κι αυτοί οφείλουν εξίσου να σεβαστούν τη χώρα που τους φιλοξενεί και τα δικαιώματα των κατοίκων της.

Τάσσεται κατά της ίδρυσης επιπλέον δομών υποδοχής και κράτησης μεταναστών στα ακριτικά νησιά και επισημαίνει ότι αυτά τα σχέδια αποδέχονται και νομιμοποιούν τον έλεγχο των συνεχιζόμενων προσφυγικών ροών από την Τουρκία, μονιμοποιούν το πρόβλημα και την ανεξέλεγκτη δράση των ΜΚΟ, θέτουν σε κίνδυνο την κοινωνική και εθνική ασφάλεια, επιτείνουν το γκριζάρισμα της ακριτικής νησιωτικής περιοχής του Αιγαίου, δίνοντας πάτημα στην κυβέρνηση Ερντογάν να αμφισβητεί την Συνθήκη της Λωζάννης και να θέτει θέμα συνόρων.

Το προσφυγικό - μεταναστευτικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα μας, μπορεί να επιλυθεί ουσιαστικά μόνο αν φύγουμε από την ΕΕ, καταργώντας τις συνθήκες Σένγκεν και Δουβλίνου, κι εφαρμόζοντας έναν εθνικό σχεδιασμό με βάση τα διεθνώς νόμιμα και προβλεπόμενα για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες.

Μπορεί να επιλυθεί αν εφαρμοστεί μια εθνική πολιτική φύλαξης των συνόρων από ίδιες, κρατικές δυνάμεις. Αν περιοριστεί και τεθεί υπό αυστηρό εθνικό έλεγχο η εθελοντική προσφορά και η ανεξέλεγκτη τώρα δράση των ΜΚΟ.

Αν καταγγελθεί επισήμως στους Διεθνείς Οργανισμούς η Τουρκία για τις τακτικές ελέγχου των προσφυγικών ροών, την καταπάτηση του Διεθνούς Δικαίου και των Ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αν στους χώρους φιλοξενίας και υποστήριξης μεταναστών ολοκληρώνονται ταχύτατα οι απαιτούμενες υπηρεσίες ταυτοποίησης υπό κρατικό αποκλειστικά έλεγχο.

Αν διαχωρίζονται οι μετανάστες από τους πρόσφυγες κατά τα διεθνώς νόμιμα κι αν η μέριμνα ασφάλειας, υγείας, υγιεινής και παιδείας βρίσκεται υπό άμεσο κρατικό έλεγχο. Αν όσοι χρήζουν διεθνούς προστασίας προμηθεύονται τάχιστα τα κατάλληλα έγγραφα, ώστε να μεταβούν όπου θέλουν εκτός Ελλάδος δια της νομίμου οδού κι υπό την άμεση συνδρομή κι αποκλειστική εποπτεία του ΟΗΕ. Αν, αντιθέτως, όσοι ταυτοποιηθούν, από τις ελληνικές αρχές και την Interpol, για παραβατικότητα κι ότι συνιστούν οιωνεί κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια της χώρας, επιστρέφονται πίσω στην Τουρκία, ή στις χώρες προέλευσής τους.

Αυτά θα έκανε ένα κυρίαρχο κράτος αν ακολουθούσε τα διεθνώς νόμιμα. Όμως η Ελλάδα δεν είναι κυρίαρχο κράτος, αλλά χώρα υπό κατοχή κι ακολουθεί τις επιταγές των Βρυξελλών και του Βερολίνου, που θέλουν την Ελλάδα χώρα εγκλωβισμού προσφύγων και μεταναστών.

Πρώτιστο, λοιπόν, χρέος μας η απελευθέρωση της χώρας μας και η αποκατάσταση της νομιμότητας και της δημοκρατίας. Είναι πατριωτικό μας καθήκον!!!

30 Σεπτεμβρίου 2019

Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (Ε.ΠΑ.Μ.)

Περιφέρεια ΒΑ Αιγαίου

(www.epamhellas.gr)

Η συνθήκη της Λωζάννης και ο Ερντογάν

του Λεωνίδα Χρυσανθόπουλου*

Το να παρουσιάζει ο Ερντογάν τη Συνθήκη της Λωζάννης σαν ήττα της Τουρκίας γιατί δεν της περιήλθαν τα Ελληνικά νησιά αποτελεί σχήμα οξύμωρο την στιγμή που η Τουρκία έχει ήδη παραβιάσει τόσο πολύ την Συνθήκη αυτή που δεν έχει απομείνει σχεδόν τίποτα.

Ας δούμε λίγο τις παραβιάσεις αυτές. 

Τα άρθρα 36-43 περί προστασίας των μειονοτήτων παραβιάσθηκαν σε σημείο που από τους 120.000 ομογενείς που ζούσαν στην Κωνσταντινούπολη τότε έμειναν σήμερα περίπου 3.500 χιλιάδες. Μετανάστευσαν μας λένε οι Τούρκοι για να βρουν καλλίτερες συνθήκες ζωής στην πλούσια Ελλάδα. Και όταν τους μιλάς για τα Σεπτεμβριανά του 1955 και τις απελάσεις των Ελλήνων υπηκόων το 1964,σε κοιτάζουν αμήχανα.

Το άρθρο 14 της Λωζάννης προέβλεπε τοπική αυτοδιοίκηση από τους Ομογενείς Χριστιανούς της Ίμβρου και αστυνομία από τους ομοεθνείς μας. Αγνοήθηκε πλήρως από την Τουρκία η οποία και αποδεκάτισε τον Ελληνικό πληθυσμό της Ίμβρου κυρίως την δεκαετία του 60,για να μείνουν στο τέλος περί τους 300. Μόνο και μόνο γι’ αυτό μπορεί η Ελλάδα να διεκδικήσει την επιστροφή της Ίμβρου. Αμέτρητες εκκλησίες γκρεμίσθηκαν στην Κωνσταντινούπολη για να κατασκευασθούν δρόμοι, πάλι σε παραβίαση της Λωζάννης.

Και σήμερα ακόμα με την εισβολή στην Συρία η Τουρκία έχει παραβιάσει το άρθρο 3 που....
οριοθετεί τα σύνορα με την Συρία.

Το να ισχυρίζεται ότι τα ελληνικά νησιά είναι δίπλα στην Τουρκία το ίδιο μπορεί να ισχυρισθούμε και εμείς για την Σμύρνη και την Μικρά Ασία.

Εξ’ άλλου με το άρθρο 15 παραχώρησε τα Δωδεκάνησα στην Ιταλία και με το άρθρο 19 αναγνώρισε την κυριαρχία της Αγγλίας στην Κύπρο.

Δεν πρέπει να μας απασχολεί εάν η δήλωση έγινε για εσωτερικούς λόγους .Πάντοτε αυτό γίνεται και σχεδόν πάντοτε αυτό επικαλούνται οι Ελληνικές κυβερνήσεις. Με τις δηλώσεις αυτές ο Τούρκος Πρόεδρος θέτει θέμα Λωζάννης.

Η αντίδραση της Ελλάδος πρέπει να είναι σθεναρή και θα πρέπει να ενημερωθούν άμεσα και να τοποθετηθούν τα άλλα κράτη που συνυπέγραψαν την Συνθήκη δηλαδή η Αγγλία, Γαλλία Ιταλία, Ρουμανία και Ιαπωνία.

*Ο Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος είναι Πρέσβης ε.τ & επί κεφαλής των Διεθνών Σχέσεων του ΕΠΑΜ